ตอนพิเศษ 2 (คนสำคัญที่ถูกลืม)
.
.
.
ในคืนนั้น
.
ตอนที่ซอลมีออกมาหาซื้ออะไรกินเพราะนอนไม่หลับ บังเอิญเจอหนุ่มที่ทำงานเดียวกันกระทันหัน และเค้ากำลังจะเดินเข้ามาหาซอลมี
.
.
เอะนั่นซอลมีนี่นา แวะไปทักทายซักหน่อยดีกว่า
.
“กริ๊งงงงงง กริ๊งงงงง” (เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น)
.
“ครับ อ่อผมอยู่แถวนี้เองครับ
ได้เลย จะรีบเดินไปหานะครับคุณแม่”
.
เขาคนนั้นคุยกับแม่ของซอลมีอย่างสนิทสนม และแม่ของซอลมีกำลังกลุ้มใจอะไรบางอย่าง
.
“เราจะทำอย่างไรดี แม่เห็นซอลมีเริ่มระแคะระคายแล้วนะ เราจะปิดกันได้อีกนานแค่ไหน” แม่ของซอลมีพูดแบบร้อนใจ
.
“คุณแม่ใจเย็นๆ นะครับ ทุกอย่างมันต้องใช้เวลา และผมเชื่อว่าเธอจะเข้าใจ” เขาพยายามปลอบ
.
“ไม่ต้องห่วงนะครับ ยังไงผมจะคอยดูแลอยู่ห่างๆ เมื่อกี้ ผมเห็นเธอที่ร้านสะดวกซื้อ คิดว่าอีกเดี๋ยวเธอก็น่าจะเดินมาแล้ว เดี๋ยวผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”
.
เขาคนนั้นพูดจาปลอบใจคุณแม่ซอลมีอย่างอ่อนโยน สักพักหนึ่งก็เดินกลับไป
.
ทำไมแม่ไปรู้จักเค้าด้วยนะ?
ซอลมีเดินกลับมาเห็น และแอบดูอยู่ห่างๆ ซักพักนึง ได้แต่สงสัยในใจ และพยายามคิดทบทวน ว่าเคยเจอเขาที่ไหนมาก่อนอีกหรือเปล่า?
.
หรือเขาจะเป็มากกว่าคนที่ออฟฟิต
เอ ทำไมเราคุ้นหน้าเขาจัง
หรือว่า !!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
☆ จากใจผู้เขียน ☆
เื่จะค่อยๆ เปิดมาทีละนิดนะคะ มาลุ้นกันว่าทำไม หนุ่มออฟฟิตคนนั้นถึงต้องคอยดูแลซอลมีอยู่ห่างๆ และที่สำคัญดูเขาจะรู้จักแม่ของซอลมีมานานแล้วด้วย มาเอาใจช่วยซอลมีคลายปริศนากันนะคะ
แล้วอย่าลืมแวะมาคุยกับคนเขียนด้วยน้า อยากคุยกับคนอ่านทุกคนเลยจ้า ^^
233
