บ้านธาดาศิริกุล
เช้าวันนี้คุณหญิงแก้วตาเดินเอาอาหารมาเสิร์ฟที่โต๊ะอาหารอย่างมีความสุขจนผู้เป็สามีที่กำลังเปิดหนังสือพิมพ์อ่านข่าวอยู่ถึงกับสงสัย
“ทำไมเช้านี้มีความสุขจังเลยคุณหรือว่าลูกชายตัวดีคุณโทรมาแล้ว”เ้าสัววันชัยถาม
“ฉันโทรไปเองแหละตาโฟล์คยอมแต่งงานแล้วค่ะและบอกด้วยว่าให้นัดว่าที่เ้าสาวมาทำความรู้จักกันได้เลย”คุณหญิงแก้วตาบอกอย่างตื่นเต้น
“เอ้...ผมว่ามันแปลก ๆ นะ ปกติตาโฟล์คมันดื้อจะตายทำไมถึงได้ยอมง่ายขนาดนี้ แถมยังจะให้นัดเจอหนูปลายฝนอีก”เ้าสัวคิดอย่างสงสัย
“ช่างเื่นั้นก่อนเถอะค่ะคุณฉันโทรขอเบอร์หนูปลายฝนจากน้องจันทร์เมียใหม่พี่สิงห์เรียบร้อยแล้วเดี๋ยวฉันจะโทรนัดเจอกันวันเสาร์นี้เลย”
“แล้วแต่คุณเลยแต่อย่าให้ตาโฟล์คทำเสียเื่นะ หนูฝนลูกสาวกำนันสิงห์เกิดทำบ้า ๆได้กินะุลูกซองแน่”
“มั่นใจได้เลยค่ะ เดี๋ยววันนี้ฉันจะโทรไปนัดเจอหนูปลายฝนหน่อยคุณจะไปด้วยกันไม่”
“คุณไปเจอกันเถอะผมเป็ผู้ชาไม่รู้จะคุยอะไร”
“งั้นก็ได้ค่ะ”
บริษัท PF
ปลายฝนกำลังนั่งเซ็นเอกสารต่าง ๆอยู่ที่โต๊ะทำงานหลังจากที่่เช้าเธอได้เข้าไปในห้องแลปศูนย์วิจัยเครื่องหอมของบริษัทอยู่ๆ ก็มีสายเข้าจากเบอร์แปลก ตอนแรกเธอไม่รับสายแต่เห็นว่าโทรมาหลายครั้งเลยตัดสินใจรับสาย
“สวัสดีค่ะ”ปลายฝนรับสาย
“สวัสดีจ๊ะใช่หนูปลายฝนไม่”ปลายสายถามเธอมา
“ใช่ค่ะไม่ทราบว่ากำลังเรียนสายกับใครอยู่ค่ะ”
“ฉัน คุณหญิงแก้วตา ธาดาศิริกุล จ๊ะพอดีได้เบอร์หนูมาจากน้องจันทร์ พี่กำนันสิงห์โทรบอกหนูแล้วใช่ไม่จ๊ะเื่ที่จะให้หนูแต่งงานกับลูกชายน้า”
“อ่อ ทราบแล้วค่ะ”
“น้าอยากจะขอนัดเจอหนูหน่อยได้ไม่จ๊ะอยากทำความรู้จักกันไว้ก่อนน่ะ หนูพอจะสะดวกมาคุยกับน้าไม่”
“ได้ค่ะ คุณน้าสะดวกเจอที่ไหนค่ะ”
“งั้นร้านอาหาร ที่โรงแรมธาดา่เย็นวันนี้ได้ไม่”
“เอ่อ เราเจอกัน 2 คนใช่ไม่ค่ะ”
“ใช่จ๊ะ น้าอยากจะทำความคุ้นเคยหนูก่อนเดี๋ยวเราค่อยนัดเจอทั้งสองครอบครัวอีกครั้งหนึ่ง”
“ได้ค่ะ งั้น เจอกันบ่ายสี่โมงนะคะ”หลังจากที่นัดแนะกันเสร็จทั้งสองก็ได้วางสายไปปลายฝนกลับมาเครียดเอกสารต่อให้เสร็จ
บ่ายสามโมงครึ่งคุณหญิงแก้วตาได้เดินทางมาถึงที่โรงแรมเพื่อมานั่งว่าที่สะใภ้อย่างใจจด ใจจ่อมีพนักงานหลายคนที่เห็นเดินเข้ามาสวัสดีกันจนรู้ถึงหูของโฟล์ค
“คุณแม่มาที่นี่เหรอ”
“ใช่ น่าจะนัดแขกมาพบ”
“แขก แขกที่ไหน”โฟล์คได้ออกจากห้องผู้บริหารลงลิฟต์ไปหาแม่ของเขาที่ร้านอาหารของโรงแรมซึ่งตอนนี้แม่ของเขากำลังนั่งอยู่ที่โซน VIP ของร้าน
“สวัสดีครับคุณแม่เข้ามาที่โรงแรมทำไมคุณแม่ไม่โทรบอกผมก่อนละครับ”
“อ้าว ฉันมาที่นี่ไม่ได้เหรอต้องรายงานเพื่อขออนุญาตแกก่อนว่างั้น”
“ไม่ใช่นะครับคุณแม่ผมจะได้ลงมาดูแลคุณแม่ไงครับ” ระหว่างที่สองแม่ลูกกำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ปลายฝนที่รีบมา เพราะกลัวว่าจะสายแล้วให้ผู้ใหญ่ต้องรอเดินเข้ามาในร้านอาหารแล้วเห็นโฟล์คกำลังนั่งคุยกับผู้หญิงมีอายุที่นั่งหันหลังให้เธออยู่เธอจำเขาได้เพราะเคยเห็นจากภาพในเน็ต เธอเลยโทรไปหาคุณหญิงแก้วตาเพื่อความแน่ใจ
“สวัสดีค่ะคุณน้าตอนนี้คุณน้าอยู่ไหนแล้วค่ะ”
“จ้าหนู ตอนนี้น้าอยู่ที่โรงแรมแล้วหนูถึงไหนแล้วจ๊ะ”ปลายฝนเห็นว่าผู้หญิงที่นั่งกับโฟล์คคือคุณหญิงแก้วตาเธอเลยตัดสินใจโกหกเพราะเธอยังไม่อยากเจอกับโฟล์คตอนนี้
“คือพอดีว่าหนูจะโทรมาบอกว่ารถเสียค่ะแต่ถ้าคุณน้าอยากเจอหนูจริง ๆ หนูของเจอที่ห้อง JK ได้ไม่ค่ะ เดี๋ยวหนูไปรอ”
“งั้นก็ได้จ๊ะไปถึงแล้วน้าจะโทรหาหนูอีกทีนะ”
“ได้ค่ะ”แล้วปลายฝนก็รีบเดินออกไปเพื่อไปที่นัดพบแห่งใหม่
“เกิดอะไรขึ้นหรือครับคุณแม่ แขกคุณแม่มีปัญหาอะไรเหรอ”
“เขารถเสียนะ เดี๋ยวแม่ไปทำธุระก่อนนะกลับบ้านบางละอย่าเถลไถลใหม่มันมาก แล้วก็เตรียมตัวแต่งงานได้”พอพูดถึงเื่แต่งงานโฟล์คก็มีสีหน้าที่เบื่อขึ้นมา
“ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นเลยตาโฟล์คยังไงลูกก็ต้องแต่งงาน เชื่อเถอะพ่อกับแม่เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกเสมอ”
“ครับแม่”โฟล์คตอบกลับอย่างไม่เต็มใจ
ปลายฝนเข้าไปรอแม่ของโฟล์คที่ร้านกาแฟร้านหนึ่งเธอเลือกมุมที่ค่อนข้างเป็ส่วนตัวเพื่อจะได้พูดคุยกันได้สะดวกสักพักแม่ของโฟล์คก็โทรเข้ามา
“ตอนนี้น้ามาถึงห้างแล้วหนูอยู่ตรงไหนจ๊ะ”
“อยู่ที่ร้านกาแฟชั้นสองค่ะเดี๋ยวหนูไปรอรับที่บันไดนะคะ”
“ได้จ๊ะ”แล้วแม่ของโฟล์คก็วางสายไปปลายฝนไปรอรับคุณหญิงแก้วตาที่หน้าบันไดเลื่อนชั้นสองเมื่อท่านขึ้นมาปลายฝนก็เดินเข้าไปทักทาย
“สวัสดีค่ะคุณน้าแก้วตาใช่ไม่ค่ะหนูปลายฝนค่ะ”
“นี่หนูปลายฝนเหรอโห้..หน้าตาน่ารักน่าชัง ไม่เหมือนที่คิดไว้นะเนี้ย”
“เราไปคุยกันในร้านอาหารดีกว่านะคะคุณน้า”ปลายฝนเดินนำทางคุณหญิงแก้วตาเข้าไปนั่งด้านในร้าน
“คุณน้านัดหนูมาคุยวันนี้ต้องมีเื่อะไรอยากจะคุยกับหนูก่อนใช่ไม่ค่ะ”ปลายฝนเริ่มเข้าประเด็นทันที
“ไม่ใช่แค่สวย แต่ฉลาดมากด้วย ใช่จ๊ะน้ามีเื่ต้องคุยกับหนูก่อนเรียกว่ามาขอร้องน่าจะดีกว่า”
“เื่อะไรเหรอค่ะเื่ของคุณพศินเหรอค่ะ”
“ใช่จ๊ะ เื่ตาโฟล์คน้าว่าหนูน่าจะทำการบ้านพ่อจะรู้ประวัติตาโฟล์คมาบ้างแล้ว เื่ที่น้าจะขอคืออยากจะให้หนูช่วยอดทนส่วนเื่พวกผู้หญิงพวกนั้นเดี๋ยวแม่จะช่วยจัดการอีกแรงที่ตาโฟล์คเป็แบบนี้มันเป็ความผิดขอน้าที่เลี้ยงลูกแบบผิด ๆมาตลอดมีอะไรน้าอยากจะให้หนูช่วยอดทนเยอะ ๆ ได้ไม่ลูก”
“เมื่อคุณน้าพูดมาตรง ๆงั้นหนูก็ขอพูดแบบตรง ๆ นะคะ หนูแต่งงานกับคุณโฟล์คเพราะพ่อบอกให้แต่ง หนูกับเขาไม่ได้แต่งเพราะความรัก หนูเลยไม่แน่ใจว่าอยู่กันไปแล้วเราจะรักกันได้หรือเปล่าแต่เื่อดทนหนูจะอดทนให้คุณน้าหนึ่งปี หากว่าเราทั้งคนไม่สามารถรักกันได้หนูมองว่าเราไม่ควรยื้อกันต่อไปอีก ควรปล่อยให้เราทั้งสองคนได้ใช้ชีวิตของตนเองและในระหว่างนี้ถ้าเกิดว่ามีอะไรที่หนูรุนแรงกับลูกชายคุณน้าหนูขออภัยไว้ก่อนล่วงหน้าค่ะ”ปลายฝนยกมือขึ้นไหว้ขอโทษล่วงหน้า
“ความรุนแรง มันคืออะไรเหรอลูกใช้กำลังเหรอ”คุณหญิงแก้วตาเริ่มใจคอไม่ดี เพราะกำนันสิงห์เป็คนที่โเี้ความโหดอาจจะติดตัวลูกสาวมาแล้วลูกชายเขาจะรอดหรือเปล่าเธอทำได้แค่คิดในใจและยิ้มแห้ง ๆ ออกมา
“เปล่าหรอกค่ะหนูไม่นิยมความรุนแรงถ้าไม่จำเป็ แต่ถ้าระหว่างแต่งงานไม่มีการให้เกียรติกัน หนูก็คงจะไม่ให้เกียรติเขาเหมือนกัน”
“ขอแค่อย่าทำร้ายร่างกายกันถึงขั้นเืตกยางออกน้าก็โอเคทั้งหมดแล้วน้าจะช่วยหนอีกแรง ไม่ต้องกลัวนะลูก”
“ค่ะ คุณน้า ขอบคุณที่เข้าใจหนูนะคะ”
“แต่น้าขออะไรสักอย่างได้หรือเปล่าลูกเรียกน้าว่าแม่เถอะจะได้ชิน”
“ค่ะคุณแม่”ทั้งสองมองหน้าและยิ้มให้กันอย่างจริงใจ
“เอ่อ..หนูมีเื่ที่อยากจะขอคุณน้า..เอ่อ..คุณแม่อีกเื่ค่ะ”
“เื่อะไรเหรอลูก บอกแม่มาได้เลย”
“หนูขอไม่เจอว่าที่เ้าบ่าวจนกว่าจะถึงวันแต่งงานค่ะ”
“ทำไมละลูก”
“หนูมีเหตุผลของหนู นะคะคุณแม่หนูขอร้อง” ปลายฝนบอกด้วยสีหน้าจริงจัง
59K
![ความโปรดปรานที่ไม่มีใครเทียบ นางสนมแพทย์คนสวยของขุนนางหลวง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777286087_19211915.webp)
![Neurotic Game [ ONLINE ] 1 - นิวโรติกเกมส์ออนไลน์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1597413172_11645058.webp)
