สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่ห้าสิบเอ็ด Strength Resistance

“เฟี้ยว”

มูมักไมเนอร์ใช้งวงจับค้อนขนาดยักษ์ขึ้นและยกขึ้นฟาดมาที่ร่างกายของพี่กล้ามที่ชูมือขึ้นเหนือศีรษะร่างกายเป็นสีแดงขยายมากกว่าครึ่งหนึ่ง

”กายาเหล็กกล้า”

ปึก

หน้าอกยุบไปเป็นรอยค้อนแต่พี่กล้ามยังยืนได้อยู่มูมักไมเนอร์ได้เอาค้อนถอยไปจากร่าง

มองเห็นหน้าอกที่ยุบผิดปรกติแต่พี่กล้ามตะโกนว่า

“Strengthresistance” ต่อต้านด้วยความเข้มแข็ง

หน้าอกที่มีรอยยุบก็ค่อยๆรอยเล็กลงเรื่อยๆและกลับมาเป็นสภาพเดิม

เหมือนไม่มีค้อนมาทุบที่หน้าอก

แต่พี่กล้ามถึงกับหน่อยอ่อนหอบหายใจหลังจากที่ทำให้ตนเองต้านทานการบาดเจ็บจากการทุบด้วยค้อนของมูมักไมเนอร์ได้

“เฮ้ความเข้มแข็งของลูกพี่เพิ่มขึ้นอีกขั้นแล้ว”

ถึงผมจะมองว่าศัตรูอาจจะไม่ยอมให้เราใช้วิธีนี้ในการป้องกันร่างกาย หรือมูมักไมเนอร์ในฐานะพันธมิตรนั้นไม่โจมตีซ้ำการใช้ความแข็งแกร่งต่อต้านอาการบาดเจ็บเช่นนี้ถึงจะได้ผล

แต่ผมก็ไม่อยากจะให้พี่กล้ามเสียกำลังใจมองในแง่หนึ่ง ต่อให้มันใช้ในการต่อสู้จริงๆไม่ได้ผลมากนักแต่เราก็อาจจะพัฒนามันจนได้ผลในอนาคตก็ได้

อย่างน้อยตอนนี้ก็เป็นกิจกรรมที่ให้พี่กล้ามและมูมักไพร์มฝึกร่วมกันได้อยู่

และอาจจะเป็นการฝึกให้พี่กล้ามหากมีเวลาพักอาจจะสามารถรักษาตนเองหายได้เร็วกว่าคนอื่นๆ

“แปร๋น”

เอาสัปปะรดมา

มูมักไมเนอร์วางค้อนที่หนักดังตุ๊บลงกับพื้นไปเพื่อเอางวงยื่นไปทางพี่กล้ามอีกคนหนึ่งที่เอาลังที่ใส่สัปปะรดมา

มูมักไมเนอร์กินเข้าไปทั้งลูกทันทีและเคี้ยวอย่างมีความสุข

มาเรียถึงกับไปช่วยเจ้ามูมักไมเนอร์ป้อนสัปปะรดเข้าไปในปากด้วยราวกับกลัวเจ้ามูมักไมเนอร์ทานเร็วไม่พอ

มูมักไมเนอร์ก็ยอมให้มาเรียป้อนสัปปะรดแต่โดยดี

สมกับเป็นนางเอกความสามารถเข้ากับสัตว์เลี้ยงต่างๆได้ไม่ธรรมดาจริงๆ

เจ้ามูมักไมเนอร์ถึงกับยอมให้มาเรียลูบหัวและเกาขนที่หูให้ด้วย

พร้อมครางออกมาน้อยๆอย่างรู้สึกดีด้วย

ความสามารถเข้ากับสัตว์ได้นี่คือความสามารถของนางเอกจริงๆสินะ

“อะแฮ่ม มาเรีย พวกเราพักพอแล้วไปเพิ่มกำลังกายกันต่อได้”

ผมเห็นทางนี้น่าสนใจเลยถือโอกาสสั่งการพยายามหาพื้นที่ปลุกสัปปะรดเพิ่มจากการที่ผมต้องใช้งานพวกนี้ในการฝึกซ้อมทำให้พวกพี่กล้ามและเหล่ามูมักต้องทานอาหารและใช้แรงมากขึ้น

ไม่มีใครรับรู้ว่าเบื้องหลังกล้ามใหญ่ๆต้องผ่านการฝึกซ้อมและอาหารมากมาย

“โถ่นายท่านค่ะ เห็นไหมคะมูมักไมเนอร์อยากกินอีกนี่ค่ะ ให้มันทานเพิ่มเถอะค่ะ”

มาเรียกล่าวอ้อนวอนทำตาใสแป๋วมาทางผม

ส่วนเจ้ามูมักไมเนอร์ ฮืมมันพยายามทำท่าตาแป๋วเลียนแบบมาเรียด้วย?

มาเรียมีความสามารถควบคุมสัตว์สูงขนาดนี้เลยหรือนี่?

“เฮ้อ เข้าใจแล้วช่วยพี่กล้ามฝึกซ้อมด้วยนะมูมักไมเนอร์”

แป๋น

“นายท่านใจดีจังเลยค่ะ ใช่ไหม มูมักไมเนอร์?“

มาเรียหันไปทางมูมักไมเนอร์ที่ชูงวงขึ้นอย่างผู้ชนะและได้ทานสัปปะรดเพิ่มมากขึ้น

จนท่าทางมูมักไมเนอร์จะฟังมาเรียอย่างว่าง่าย

“นั่นล่ะดีมากจ๊ะมูมักไมเนอร์”

มาเรียได้ลองชูสัปปะรดให้สูงขึ้นฝึกให้มูมักรับสัปปะรดจากมือของเธอ