ทันทีที่เธอนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ที่คนขับรถหน้าหื่นใช้ลิ้นของมันทำให้จนเธอเสร็จคาปากหยาบหนานั้น
“วันหลังอย่าแม้แต่จะคิดทำแบบนี้อีกนะไม่งั้นฉันจะให้คุณพ่อไล่แกออกจริง ๆ ด้วย แกไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องตัวฉัน”
นายอ่ำก้มหน้าลงเล็กน้อยทำท่าสำนึกผิด
“ครับคุณนาย ผมจะไม่ทำอีกแล้วครับผมสัญญาครับ”
แต่แววตาของนายอ่ำที่แอบเหลือบมองเอวิกาผ่านกระจกมองหลังกลับเต็มไปด้วยความท้าทายและรอยยิ้มกรุ้มกริ่มที่ซ่อนเร้นอย่างไม่มีใครเห็น
เอวิกาพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้แต่ทุกครั้งที่เห็นหน้านายอ่ำ ความรู้สึกทั้งโกรธในใจ
…
นายอ่ำมีหน้าที่ขับรถให้เอวิกาทุกวันและทุกครั้งที่อยู่ด้วยกันในรถเขาจะพยายามสอดส่องสายตาเข้าไปมองใต้กระโปรงสั้นของเธอ
เอวิกาเป็นหญิงสาวสมัยใหม่ที่ไม่ค่อยระวังตัวเวลาหล่อนนั่งเล่นมือถือที่เบาะหลังรถทีไรมักจะชอบเผลอตัวนั่งแหกขากว้างเป็นประจำ
จนทำให้คนขับรถจอมหื่นสามารถลอบมองเธอผ่านกระจกหลังได้อย่างง่ายดาย
บ่ายวันนี้ นายอ่ำต้องขับรถทางไกลเนื่องจากเอวิกาต้องไปทำธุระชานเมือง บรรยากาศในรถเงียบงันจนน่าอึดอัดเอวิกานั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง พยายามทำเป็นไม่สนใจนายอ่ำ
แต่แล้วเสียงโทรศัพท์ของนายอ่ำก็ดังขึ้น…
“ฮัลโหล น้องเล็กเหรอ”
นายอ่ำพูดเสียงดังฟังชัดราวกับต้องการให้เอวิกาได้ยิน
“เออพี่กำลังขับรถให้คุณนายอยู่เนี่ย ว่าไงนะ? จะให้พี่ขับรถพาไปหาหมอดูคนเดิมอีกงั้นเหรอ”
เอวิกาที่นั่งอยู่เบาะหลังถึงกับชะงักเธอแอบเงี่ยหูฟังบทสนทนาของนายอ่ำด้วยความสนใจใคร่รู้
“อืม ๆ คราวก่อนผัวแกกลับมานอนกับแกจนแทบลงจากเตียงไม่ได้เลยเหรอ ฮ่า ๆ”
นายอ่ำหยุดฟังเสียงปลายสายสักครู่แล้วจึงพูดต่ออีกว่า
“แหม ๆ ไอ้นั่นมันเป็นคนดี๊ดีย์อยู่แล้วนี่หว่ามันอุตส่าห์เลิกกับเมียน้อยกลับมาหาแกแล้วไงไม่เห็นจะต้องทำเสน่ห์อะไรเพิ่มอีกแล้วมั้ง ฮ่า ๆ”
นายอ่ำพูดพร้อมกับหัวเราะแซวน้องสาวตามประสาพี่น้องเสียงหัวเราะของเขาฟังดูครื้นเครงมากเหลือเกิน
“แล้ว แกจะไปหาหมอดูเพิ่มอีกทำไมวะแค่นั้นยังไม่พออีกเหรอไง”
นายอ่ำยังคงคุยต่อไป
เอวิกาเริ่มรู้สึกถึงความอยากรู้อยากเห็นที่ก่อตัวขึ้นในใจหมอดูอะไรจะเก่งขนาดนั้นสามารถทำให้คนที่ไม่สนใจเราเลยกลับมาคลั่งรักได้ขนาดนี้เชียวเหรอ
“อืม ๆ เข้าใจ ๆ เดี๋ยวพี่จัดการให้อ้อ จริงสิ พี่เองก็อยากไปหาหมอดูเชิดคนนี้อยู่เหมือนกันนะเนี่ย”
นายอ่ำพูดด้วยน้ำเสียงที่ลดระดับลงมาเล็กน้อยคล้ายกับบ่นกับตัวเองมากกว่าคุยกับน้องสาว
“ช่วงนี้พี่ปวดหลังมากเลยน่าจะเกิดจากการนั่งขับรถนานๆ คราวก่อนพี่เคยไปหาหมอดูเชิดคนนี้แหละช่วยปัดเป่าความเจ็บปวดจนพี่หายสนิทมาแล้วครั้งหนึ่งหมอดูคนนี้เก่งที่สุดเท่าที่พี่เจอมากับตัวเลยนะเนี่ย อะ ๆ แค่นี้นะเดี๋ยวพี่ขับรถก่อน”
นายอ่ำวางสายโทรศัพท์ลง แล้วขับรถต่อไปอย่างเงียบๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่เอวิกาที่นั่งอยู่เบาะหลังกลับไม่ได้เงียบงันอย่างที่เขาคิดบทสนทนาเมื่อครู่ของนายอ่ำได้จุดประกายความหวังเล็ก ๆ ขึ้นมาในใจของเธอ
เธอคิดถึงภาคย์ที่เย็นชาและห่างเหินเธอคิดถึงชีวิตแต่งงานที่ไร้ความรัก หากหมอดูคนนี้เก่งจริงบางทีอาจจะช่วยให้ภาคย์กลับมารักเธอได้เหมือนเดิม
เอวิกาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเอ่ยปากขึ้นมา
“นายอ่ำเมื่อกี้คุยถึงหมอดูอะไรเหรอ”
นายอ่ำหันมามองเอวิกาผ่านกระจกมองหลังใบหน้าของเขาดูเป็นปกติ ราวกับไม่รู้ว่าเอวิกาได้ยินบทสนทนาของเขาเมื่อครู่
“ครับคุณนาย มีอะไรหรือเปล่าครับ”
“คือ เอ่อ นายอ่ำ ฉันฉันอยากจะไปหาหมอดูคนนั้นบ้างน่ะ”
เอวิกาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา
รอยยิ้มกรุ้มกริ่มปรากฏขึ้นที่มุมปากของนายอ่ำอย่างไม่มีใครสังเกตเห็นแผนการของเขากำลังจะสำเร็จแล้ว
“ครับคุณนาย ถ้าคุณนายอยากไปผมก็ยินดีพาไปครับ”
นายอ่ำตอบด้วยน้ำเสียงนอบน้อมแต่ในใจเขากลับเต้นระรัวด้วยความยินดีที่แผนการกำลังดำเนินไปอย่างที่คาดไว้
“นายอ่ำว่างเมื่อไหร่ล่ะฉันอยากจะไปให้เร็วที่สุดเลย วันนี้ได้ยิ่งดี”
เอวิกาถามด้วยความกระตือรือร้น
นายอ่ำทำท่าครุ่นคิดเล็กน้อย
“เอ่อ ปกติหมอดูเชิดแกจะรับดูดวงทำพิธีตอนกลางคืนนะครับคุณนายเพราะพิธีบางอย่างมันต้องทำตอนกลางคืนถึงจะขลังน่ะครับ”
เอวิกาพยักหน้าเข้าใจ
“งั้น คืนนี้เลยได้ไหมล่ะไปพร้อมกับที่นายอ่ำจะไปรักษาอาการปวดหลังเลยก็ได้”
นายอ่ำชะงักไปเล็กน้อย ทำเป็นลังเล
“คุณนายครับผมต้องเตือนคุณนายไว้ก่อนนะครับ หมอดูเชิดแกเป็นหมอดูที่เก่งมากพิธีของแกก็ออกจะแปลก ๆ ไปเสียหน่อย ถ้าแกสั่งอะไรคุณนายก็ต้องทำตามนะครับไม่งั้นพิธีมันจะล่มเอาได้”
เอวิกาเลิกคิ้วขึ้น
“พิธีล่มแล้วจะเกิดอะไรขึ้นล่ะ”
“โห ถ้าพิธีล่มนี่คุณนายจะโชคร้ายหนักกว่าเดิมเลยนะครับ อาจจะเจอเรื่องร้าย ๆ เข้ามาในชีวิตเจอแต่เรื่องซวย ๆ ลุงผมก็เคยโดนมาแล้ว หมอดูเคยทักว่าถ้าไม่ทำตาม แกก็จะไม่ช่วย”
นายอ่ำพูดเสียงจริงจังพยายามทำให้เอวิกากลัวและยอมทำตามทุกอย่างที่หมอดูเชิดจะสั่ง
เอวิกานิ่งไปครู่หนึ่งเธอคิดถึงชีวิตที่ไร้ความสุขกับภาคย์ คิดถึงความเหงาที่กัดกินหัวใจหากการทำตามคำสั่งแปลก ๆ ของหมอดูจะช่วยให้ชีวิตเธอดีขึ้นได้เธอก็พร้อมที่จะลองเสี่ยง
“ฉันคิดดีแล้วล่ะนายอ่ำฉันพร้อมจะทำตามทุกอย่างที่หมอดูเชิดสั่ง ขอแค่ให้ฉันมีชีวิตที่ดีขึ้นก็พอ”
เอวิกาตอบด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น
นายอ่ำแอบยิ้มมุมปาก
“ก็ได้ครับคุณนายถ้าคุณนายตัดสินใจแล้ว งั้นเดี๋ยวคืนนี้ประมาณสามทุ่มผมจะมารับคุณนายที่หน้าบ้านนะครับ”
เอวิกาพยักหน้าด้วยความโล่งใจอย่างเห็นได้ชัดเธอไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เธอกำลังก้าวเข้าไปนั้น ไม่ใช่การแก้กรรมแต่เป็นการเดินเข้าสู่แผนการร้ายกาจที่นายอ่ำและหมอดูเชิดร่วมกันวางเอาไว้แล้ว
ตกค่ำเอวิกาแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าลำลองสบาย ๆ แต่ก็ยังคงความสวยงามตามแบบคุณหนูลูกผู้ดี
เธอแอบลอบมองคุณสมภพที่กำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่ในห้องนั่งเล่นเธอไม่ได้บอกคุณสมภพเรื่องที่จะไปหาหมอดู เพราะไม่อยากให้เขาเป็นห่วง
“หนูเอวิกา จะออกไปไหนเหรอลูก”
คุณสมภพเอ่ยถามเมื่อเห็นเอวิกาเดินออกมาจากห้อง
“เอ่อ เอวิกาเอวิกาจะไปร้านสะดวกซื้อแถวนี้ค่ะคุณพ่อ พอดีอยากได้ของใช้ส่วนตัวนิดหน่อยค่ะ”
เอวิกาตอบติดๆ ขัดๆเธอไม่ถนัดเรื่องโกหกเอาเสียเลย
“อืม ๆ ระวังตัวด้วยนะลูก”
คุณสมภพพยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่ได้สงสัยอะไร
เอวิกาถอนหายใจด้วยความโล่งอกเธอเดินออกมาที่หน้าบ้าน นายอ่ำจอดรถรออยู่แล้ว เขาเปิดประตูให้เอวิกาอย่างนอบน้อม
“เชิญครับคุณนาย”
เอวิกาก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะหลังรถนายอ่ำขับรถออกจากคฤหาสน์ไปตามเส้นทางที่เปลี่ยวขึ้นเรื่อย ๆห่างไกลจากแสงสีในเมือง ไฟหน้ารถสาดส่องไปบนถนนลูกรังที่ขรุขระต้นไม้สองข้างทางสูงใหญ่จนบดบังแสงจันทร์ บรรยากาศเริ่มเงียบสงัดและวังเวง
เอวิการู้สึกใจคอไม่ค่อยจะดีแต่เธอก็พยายามปลอบใจตัวเองว่านายอ่ำคงไม่ทำอะไรพิเรนทร์อีกแล้วและนี่คือความหวังเดียวของเธอที่จะทำให้ภาคย์กลับมารัก
ใช้เวลาไม่นานนักรถก็มาจอดสนิทอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งดูเก่าแก่และทรุดโทรมกว่าที่คิดตัวบ้านทำด้วยไม้เก่า ๆ หลังคามุงสังกะสีที่ขึ้นสนิม