เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

เทียนได้เห็นปลามังกรที่นำมาทำซุป ก็ค่อยโล่งใจ เพราะว่าเป็นปลาธรรมดาแค่มีหนวดหลายเส้น คล้ายหนวดมังกร ตาโตกว่าปลาทั่วไป ชิมแล้วรสชาติอร่อยรู้สึกได้ถึงพลังงานที่เพิ่มขึ้น น้ำซุปกินแล้วเลือดลมสูบฉีด ลมปราณไหลเวียนไปทั่วร่าง สมแล้วที่ว่าเป็นเมนูที่ติดอันดับ จริงๆ เทียนเรียก มาคัสมาช่วยกันกิน มาคัสก็ไม่กล้าขัดใจเทียน เริ่มช่วยกันกินปลาจนหมด

“ มาคัส สงสัยวันนี้คงไม่จบเรื่องง่ายๆ” มาคัสฟังเทียนพูดจบ ก็ลุกไปดูด้านนอกร้านเห็นมี ทหารองครักษ์นับร้อยล้อมร้านอาหาร ไว้เต็มไปหมด โดยมีหัวหน้าองครักษ์พาคิน เดินนำหน้า มีผู้ช่วยอีก สี่คนเดินเข้ามา

“ ท่านคือราชันอุดรคนใหม่ เหตุใดท่านถึงกล้าทำร้าย คนของข้าเช่นนี้” หัวหน้าองครักษ์พาคิน ถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

“ ท่านถามคนของท่านหรือไม่ ว่าทำไมถึงถูกข้าทำร้ายเช่นนั้น” เทียนพูดอย่างใจเย็น

“ ข้าไม่จำเป็นต้องถาม ข้ารู้ว่าคนของข้าเป็นเช่นไร” หัวหน้าองครักษ์พาคินตัดบทแบบไม่สนใจ

“ แล้วท่านจะทำอะไรข้าหรือ” เทียนย้อน

หัวหน้าพาคินทำมือเป็นสัญญาน พลธนู เตรียมยิงใส่ไปที่เทียน ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนออกมาดัง ๆ "หยุด" มีทหารรักษาเมืองขี่ม้ามาล้อม ทหารองครักษ์ไว้ทั้งหมด มีชายวัย 45 ปี เดินนำหน้าทหารรักษาเมือง เดินเข้ามายืนต่อหน้า หัวหน้าองครักษ์ภาคิน

“ ท่านจะทำอะไร หัวหน้าองครักษ์ นั่นคือ ราชันอุดร ท่านไม่กลัวอาญาบ้านเมืองเลยหรือยังไง” แม่ทัพรักษาเมือง จาคอบ พูดด้วยเสียงอันดัง ได้ยินไปทั่วบริเวณ

ทำให้ทุกคนที่ได้ฟังต่างตื่นตกใจเป็นอย่างยิ่ง ที่หัวหน้าองครักษ์ช่างใจกล้ายิ่งนักที่คิดจะสังหาร ราชันอุดร เชียวหรือ

หัวหน้าองครักษ์เห็นสภาพการณ์วันนี้คงทำอะไรเทียนไม่ได้แน่ จึงสะบัดหน้าแล้วจากไปในทันที

“ เฮ้อ ช่างเหิมเกริมกันยิ่งนัก” เทียนพูดเบาๆ ได้ยินแต่มาคัสเท่านั้น

เทียนเดินลงมาข้างล่างพบท่านแม่ทัพรักษาเมือง จึงแสดงความขอบคุณ ที่เข้ามาช่วนคลี่คลาย เรื่องนี้ไปได้

“ ท่านราชันอุดร ต้องระวังเวลาเข้าวังหลวง คนพวกนี้เจาะจงเป็นศัตรูกับท่านย่อมต้องมีเหตุผลบางอย่าง พวกเขามีรัชทายาทหนุนหลังจึงคิดที่จะทำอะไรก็ได้ หากว่าท่านต้องการความช่วยเหลือใดๆ ท่านมาหาข้าหรือองค์ชายรองได้”

แม่ทัพรักษาเมือง จาคอบ พูดเสร็จ ก็ขึ้นม้าแล้วนำกองทหารรักษาเมืองจากไป

“ ในสายตาพวกเมืองหลวงนี้เขาคิดยังไงกับราชันทั้งแปดกันแน่นะ” เทียนเอ่ยขึ้นแล้วมองไปที่มาคัส

“ พวกเขามองเมืองทั้งแปดเป็นข้าทาสบริวาร แม้แต่ราชันทั้งแปดก็ไม่เว้น” มาคัสพูดแล้วกำหมัดแน่น เทียนสัมผัสรับรู้ความรู้สึกของราชันและชาวเมืองทั้งแปดได้ทันที ถ้าคิดกันแบบนี้ แล้วจะอยู่กันต่อไปได้อย่างไร เมืองทั้งแปดเปรียบเหมือนเมืองหน้าด่าน แต่บังคับให้มี ทหารเพียง ห้าพันคน ถูกกดขี่ถึงเพียงนี้

“ ทำไมเหล่าราชันทั้ง 8 ถึงยอมมาโดยตลอด” เทียนอดสงสัยไม่ได้

“ พลังของท่านมหาจักรพรรดิ นั้นเหนือชั้นกว่าท่านราชันทั้งหมด หากปะทะกันก็ไม่มีใครสู้กับท่านมหาจักรพรรดิ ได้เลย” มาคัสรายงาน

“ แล้วพลังของรัชทายาท กับองค์ชายที่เหลือเป็นอย่างไรบ้าง”

“ องค์รัชทายาทกับองค์ชายรอง องค์ชายสาม องค์ชายสี่ มีพลังมหาเทพระดับสูงทั้งนั้น โดยองค์รัชทายาทนั้นอาจจะเข้าใกล้พลังเทพเจ้า แล้วก็เป็นได้” มาคัสรายงาน

เรื่องเป็นแบบนี้เอง ชาวเมืองหลวงล้วนมีพลังขั้นสูงกันมากมาย ถึงไม่เห็นราชันทั้ง 8 อยู่ในสายตา ทำให้พวกลิ่วล้อ ต่างๆไม่มีใครเกรงใจเลย

เทียนกลับมาที่ปราสาทก็พบว่า มีคนของปราสาทสีขาว ขอเข้าพบ เทียนตกใจเล็กน้อยเวลานี้เขาคือเทียนเป็นราชันอุดร หรือพวกเขาจับได้ว่า ครั้งที่แล้วเทียนปลอมเป็นฮูตี๋

“ เรียนท่านราชันอุดร ท่านมหาเทพธาริน ขอเชิญท่านที่ปราสาทสีขาวเพื่อให้ท่านช่วยดูอาการองค์หญิงราเชล”

“ ท่านมหาเทพธาริน รู้จักข้าได้อย่างไร” เทียนถามกลับด้วยความสงสัย

“ ท่านทราบว่าท่านเป็นศิษย์ท่านเทพโอสถ จากท่านผบ.ซันเทีย จึงรีบส่งพวกเรามาขอความช่วยเหลือจากท่าน” องครักษ์จากปราสาทสีขาวรายงาน

“ องค์หญิงราเชล ป่วยเป็นอะไรหรือ” เทียนถาม

“ ท่านนอนไม่หลับมา เจ็ดวันแล้ว เวลานี้สร้างความกลัดกลุ้มให้ท่านมหาเทพธารินเป็นอย่างยิ่ง”

เทียนส่ายหัวกลับอาการองค์หญิงราเชล ที่ครั้งที่แล้วก็หลับแล้วไม่ยอมตื่นแต่คราวนี้กลับไม่ยอมหลับแต่ตื่นตลอดเวลา เทียนบอกให้นำทางไป

เทียนมาถึงปราสาทสีขาวที่เคยมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ครั้งนี้มาในนามราชันอุดรให้ความรู้สึกที่แตกต่างกัน

“ ท่านราชันอุดร” ท่านมหาเทพธารินเข้ามาต้อนรับทันทีแล้วก็เล่าอาการหลานสาวสุดที่รักให้ฟังอย่างละเอียด ขณะที่องค์หญิงราเชลก็เดินมาอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว ทั้งที่ตัวเองเป็นต้นเหตุให้ท่านปู่ เป็นห่วง

“ นี่หรือท่านปู่ ลูกศิษย์คนที่7 ของท่านเทพโอสถ ดูเด็กเกินไปที่จะรักษาใครๆ หรือเปล่า” องค์หญิงราเชลสบประมาทเทียนอย่างซึ่งหน้า นั่นเป็นนิสัยของเธออยู่แล้ว เทียนไม่พูดอะไรกับองค์หญิงราเชลแต่กลับไปถามท่านมหาเทพธาริน

“ ท่านมหาเทพธาริน ต้องการให้องค์หญิงนอนหลับกี่วัน โปรดบอกมาได้เลย”

ท่ามหาเทพธารินได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจเป็นอย่างยิ่ง ที่ยังไม่ได้จับชีพจร หรือตรวจอาการองค์หญิงราเชลเลย ทำไมถึงได้พูดด้วยความมั่นใจอย่างนี้ องค์หญิงราเชลยิ่งตกใจหนักเช่นกัน หรือว่าราชันอุดรคนนี้ จะรู้ว่าตัวเธอตั้งใจไม่อยากนอนเอง

เพื่อแกล้งใครต่อใคร ให้หัวหมุนเล่นสนุกไปวันวัน แล้วยิ้มกลับพูดต่อไปอีกว่า

“ นี่ท่านเป็นหมอจริงๆ หรือ ข้าบอกไว้ก่อนยานอนหลับ ยาสลบ ไม่มีทางทำให้ข้านอนหลับได้เลยแม้แต่อย่างเดียว แล้วท่านจะทำให้ข้าหลับได้อย่างไร ท่านปู่โดนเขาหลอกแล้ว” องค์หญิงราเชลไม่เชื่อว่าเทียนจะทำให้เธอหลับได้หากเธอไม่ต้องการ

“ สองวัน หลังจากนั้นตื่นมาค่อยเจรจากันต่อดีไหม ท่านมหาเทพธาริน”เทียนพูดจบ ท่านมหาเทพธาริน พยักหน้า แล้วก็ให้องค์หญิงไปนอนที่เตียง

องค์หญิงราเชลก็เดินแบบไม่ค่อยพอใจเท่าไรนัก แต่ต้องไปนอนตามที่ท่านปู่บอก

แล้วเทียนก็หยิบลูกแก้วฝันดีออกมา แล้วให้องค์หญิงลูบไปสองครั้ง ลูกแก้วแนบติดที่มือองค์หญิงทันที ฟุบ! องค์หญิงผลอยหลับต่อหน้าท่านมหาเทพธารินไปอย่างง่ายดาย

“ อีกสองวันองค์หญิงก็จะตื่นขึ้นมาพร้อมกับฝันดีดี ท่านไม่ต้องห่วง เหตุที่องค์หญิงไม่ยอมหลับ ไม่มีสิ่งใดผิดปกติ เป็นที่องค์หญิงเองที่ชอบเล่นสนุก พอครบสองวัน ก็จะตื่นขึ้นมาเอง สิ่งที่องค์หญิงถือไว้นั่นคือลูกแก้วฝันดี ข้าใช้สำหรับเด็กๆ ที่ไม่ยอมนอน พอเธอตื่นแล้วช่วยส่งมันกลับมาให้ข้าด้วย” เทียนเอ่ยอย่างเรียบง่าย แต่ก็สร้างความสบายใจยิ่งนักให้กับท่านมหาเทพธาริน

“ ต้องขอบคุณท่านราชันอุดร หลานสาวคนนี้ถูกข้าตามใจตั้งแต่เด็ก โตขึ้นมาอายุไม่น้อยแล้ว ก็ยังมีนิสัยเหมือนเด็ก อยู่อย่างนั้น ข้าละห่วงจริงๆ ถ้าหากข้าไม่อยู่แล้วใครจะคอยดูแลเธอ“ ท่านมหาเทพเอ่ยด้วยความห่วงใยต่อหลานสาว

“ ข้ารู้สึกว่าเป็นแบบนี้ คงมีสาเหตุบางประการ ทำให้องค์หญิงไม่อยากเป็นผู้ใหญ่ตามที่ข้าคิดส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะตัวท่านเอง ที่ตามใจองค์หญิงมากเกินไปและอาจเป็นเพราะตัวองค์หญิงสูญเสียพ่อกับแม่ไปกระทันหัน ตอนที่อยู่ในวัยเด็ก อาจทำให้จิตใจของเธอรับไม่ได้ เลยหยุดการเติบโตของจิตใจตัวเองนับแต่วันนั้น”

เทียนได้วิเคราะห์สาเหตุอาการของ องค์หญิงราเชล ที่มีอายุนับร้อยปีแล้วแต่ไม่ยอมเป็นผู้ใหญ่

“ อาจเป็นได้ เพราะราเชล เป็นผู้เห็นเหตุการณ์ ที่พ่อและแม่ถูกสังหารต่อหน้าเธอ ทำให้เธอไม่ยอมที่เติบโตอีกต่อไปนับแต่วันนั้น” ท่านมหาเทพธารินกล่าวด้วยความเศร้าใจ

“ ท่านอยากให้องค์หญิงเป็นแบบนี้ตลอดไป หรือว่าอยากให้องค์หญิงเป็นผู้ใหญ่ขึ้นตามที่ควรจะเป็น” เทียนลองถามคำถามที่ท่านมหาเทพธาริน คงจะตอบยากมาก ถึงได้อึ้งไป หลังจากที่เจอคำถามนี้

“ ข้าอยากให้เธอเป็นแบบนี้ อยู่คอยกวนใจข้าตลอดเวลา แต่สุดท้ายข้าอยากให้ราเชล เป็นผู้ใหญ่ จะได้ดูแลตัวเองได้ แล้วท่านราชันอุดรสามารถทำให้ราเชลเป็นผู้ใหญ่ได้ด้วยหรือ” ท่านมหาเทพธาริน ยังไม่ตอบแต่กับย้อนถามเทียน

“ ก็พอมีโอกาส แต่ว่าข้าต้องรู้ประวัติองค์หญิงราเชลและเรื่องการลอบสังหารครั้งนั้นโดยละเอียดถึงจะทราบวิธีรักษาที่ถูกต้องได้” เทียนกล่าวด้วยความมั่นใจ

“ ตอนนั้นข้าไม่ได้อยู่เมืองหลวง ข้ากับองค์มหาเทพจักรพรรดิ ไปสำรวจภูเขาไฟที่คาดว่ามันจะกำลังระเบิด พอข้ากลับมาก็รู้ว่าบุตรชายและสะใภ้ของข้าก็ถูกสังหารอย่างเหี้ยมโหดทหารเฝ้าปราสาทนับร้อยคนถูกฆ่าตายทั้งหมด ในขณะที่ราเชลตอนนั้นมีอายุเพียง 12 ปีเท่านั้นถูกพลังของแม่ปกป้องเอาไว้ในมิติลับของเธอ เลยรอดชีวิต แต่ตัวราเชลเองก็จำเหตุการณ์นั้นไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าพวกมันเป็นใคร แล้วทำไมต้องฆ่าลูกและสะใภ้ของข้าด้วย หลังจากเหตุการณ์วันนั้นราเชลก็ไม่เติบโตทั้งร่างกายและจิตใจอีกเลย”

“ ท่านมีศัตรู หรือว่ามีความขัดแย้งกับใครบ้างหรือไม่” เทียนถาม

“ ไม่มี และไม่เคยขัดแย้งกับใครเลย”

“ แล้วมีใครดูความทรงจำของราเชลหรือไม่” เทียนสงสัย

“ ดูแล้ว มันว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย “ มหาเทพธารินตอบตามจริง

“ รอให้งานประชุมของท่านมหาเทพจักรพรรดิ ผ่านพ้นไปก่อนแล้วข้าจะมาตรวจองค์หญิงราเชล อีกครั้ง เพียงแต่เวลานี้ท่านต้องคอยระวัง อย่าให้องค์หญิงรู้ว่านี่เป็นลูกแก้วฝันดี มิเช่นนั้น เธอคงเล่นลูกแก้วฝันดี จนไม่อยากตื่นมาสู่โลกแห่งความจริงอีกแน่”