[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

จิตแห่งดาบแตกละเอียดเป็นผุยผง แขนขวาที่กำดาบเอาไว้แน่นหักผิดรูปจากแรงกระแทกที่เกิดขึ้นโดยฝีมือฮันเตอร์เลเวลสูงกว่า 100 

หลังจากรู้ว่าตนเองยังไม่ตายรีบเปิดใช้งานวรยุทธ์ร่างเงาซ่อนเซียน เพียงพริบตาเงาใต้เท้าก็พุ่งขึ้นมาคลุมตัวจนดำสนิทก่อนที่เขาจะหลบเข้าไปในเงาของมอนสเตอร์ที่อยู่ใกล้ๆ หายไปอย่างรวดเร็ว

“ มันควรจะอยู่ตรงนี้สิ ”

มือสังหารยืนล้อมจุดที่ร่างของเฉินห่าวพุ่งกระแทก ตามเส้นทางที่ร่างพุ่งผ่านเต็มไปด้วยศพมอนสเตอร์ที่ถูกทะลวงร่างจนตาย  สิ่งที่ทะลวงจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากร่างของเฉินห่าว

เหล่ามือสังหารรู้สึกตกใจไม่น้อยเพราะส่วนใหญ่แรงกระแทกที่เกิดคงจะทำให้เป้าหมายของพวกมันตายแล้ว หากกระแทกเข้ากับมอนสเตอร์คงไปได้ไม่ไกลเกิน 20 ตัว แต่ตามเส้นทางที่เฉินห่าวพุ่งผ่านมีมอนสเตอร์นับร้อย เพียงเท่านี้ก็ทำให้รู้แล้วว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งพอจะกระแทกมอนสเตอร์ตามทาง

สกิลตรวจสอบเริ่มเปิดใช้งาน พวกมันจำเป็นต้องตามหาเป้าหมายที่หนีไป เป็นเรื่องเข้าใจยากที่อีกฝ่ายสามารถหลบการลอบสังหารไปได้ ด้วยแรงโจมตีที่ใช้ออกไปสามารถฆ่าเลเวล 100 ได้ง่ายดายอีกฝ่ายกลับไม่ได้นอนจมกองเลือด

ชายที่ลอบสังหารปล่อยให้เพื่อนออกไปค้นหาเฉินห่าว  ในส่วนของมันทำเพียงก้มมองมีดในมือขวา

การโจมตีเมื่อครู่มันใช้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อไม่ให้ศัตรูได้โอกาสสวนกลับ การสังหารนี้ถูกกำชับให้จบด้วยพลังมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ 

มีดที่ใช้ออกไปกลับถูกบางอย่างฟันลึกเข้ามาถึงครึ่ง มันรู้สึกตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นว่าฮันเตอร์เลเวล 50 มีไอเทมที่ใช้สร้างความเสียหายให้กับมีดของมันที่มีเลเวลสูงกว่า 100  แล้วยังเสริมสกิลของมันได้อีก

“ เจอมันหรือยัง! ”

เสียงของมือสังหารที่มาด้วยกันเรียกสติ มันจึงสับเปลี่ยนมีดแล้วมองหาเป้าหมายที่หลบหนีไป

“ อุปกรณ์ตรวจหามันไม่เจอ ดูท่ามันจะมีเครื่องมือช่วย ”

“ ฉันเจอแล้ว ”

ชายคนหนึ่งเปิดใช้งานสกิลผ่านดวงตาจนกลายเป็นสีฟ้าแล้วกวาดตาไปรอบๆ จนกระทั่งเขาพบกับเงาร่างหนึ่งกำลังกระโจนหลบไปมาโดยใช้เงาของซากศพปิดบังตนเอง

เหล่ามือสังหารเมื่อพบเหยื่อต่างก็เคลื่อนไหวไปทางเดียวกัน จากนั้นพวกเขาก็เข้าปิดล้อมสิ่งที่คิดจะหนี

“ ยืนยันเป้าหมาย! ”

น้ำเสียงที่ส่งออกมาจากศัตรูทำให้เฉินห่าวรู้ว่ามีมือสังหารถูกส่งมาเล่นงานตนเองแล้ว 

ก่อนหน้านี้เขารู้เพียงแค่ว่าพวกมันมาจากเมืองไหนและชื่อกลุ่มอะไร ไม่สามารถหาผู้อยู่เบื้องหลังได้ ครั้งนี้เขาคิดว่าไม่น่าจะหารายชื่อผู้ว่าจ้างได้อีกเช่นกัน

แต่เขากลับมีบางสิ่งภายในใจที่อยากจะทำกับพวกมัน การใช้ชีวิตในเขต X ของเขาจะอันตรายจากการมีมือสังหารถูกส่งมาเรื่อยๆ หากเป็นเช่นนี้ชีวิตของเขาจะไม่สงบ ทางออกเดียวที่เขาคิดได้คือจัดการองค์กรนี้ให้สิ้นซาก

หากจะให้เขาเดินทางไปเมืองอื่นแล้วสังหารพวกมันจากต้นทาง เลเวลของเขาไม่พอจะรับมืออย่างแน่นอน ดังนั้นแล้วเขาจะลากพวกมันมาที่เมืองหวงซีเขต X แล้วใช้ตึกของเขาสังหารพวกมันไม่ให้เหลือ

ต่อให้เขาจะอยู่ภายในพื้นที่ปลอดภัยของตนเอง ค่าสถานะโดยรวมเทียบเท่าเลเวล 70 ยังไม่สูงพอจะสังหารพวกมันได้

แขนขวาที่หักผิดรูปเริ่มกลับมาใช้งานอีกครั้งหลังจากเขาจิ้มแขนไปนับร้อยเพื่อต่อกระดูกผ่านสกิลปรับแก้ข้อผิดพลาดแล้วดื่มยาไปเป็นจำนวนมาก

ไม่ถึง 1 นาทีกระดูกที่หักก็กลับมาต่อกันอีกครั้งหนึ่ง  ทันทีที่เขาเหยียดแขนขวาไปข้างลำตัว จิตแห่งดาบที่ถูกฟันจนแตกละเอียดก็เริ่มก่อรูป โดยการส่งมานาเข้าซ่อมแซมจิตแห่งดาบส่วนที่เสียหาย

การซ่อมจิตแห่งดาบคือสิ่งที่ทำได้ยาก ในโลกเซียนเขาต้องใช้เวลาหลายปีเพื่อซ่อมรอยเล็กๆที่เกิดขึ้นบนจิตแห่งดาบ แต่ในพื้นที่ปลอดภัยเขามีมานาไร้ขีดจำกัด มานาที่ระบบมอบให้ยังบริสุทธิ์เป็นอย่างมากจนเขาไม่จำเป็นต้องตามหาพลังงานบริสุทธิ์จากที่อื่นมาซ่อมแซม

นอกจากมานาของระบบจะมีให้หยิบใช้ได้ไม่จำกัด สกิลปรับแก้ไขข้อผิดพลาดยังเข้ามาช่วยเหลือให้จิตฟื้นฟูกลับมาได้รวดเร็ว เพียงพริบตาในมือขวาของเขาก็มีดาบสีฟ้าปรากฎ ทว่ามันยังไม่คงทนพอจะรับมือกับอาวุธของเลเวลร้อย เฉินห่าวจึงดึงดาบจากศพฮันเตอร์คนหนึ่งมาถือเอาไว้แล้วรวมมันเข้ากับจิตแห่งดาบตามด้วยการโคจรวรยุทธ์ดาบสะบั้นหมื่นวิถีเซียนจนทำให้มีแสงสีทองเปล่งประกายออกมา

เหล่ามือสังหารเผยให้เห็นความสงสัยบนแววตา ต่อให้จะปกปิดใบหน้า พวกมันกลับเปิดเผยดวงตาให้มองเห็น

เฉินห่าวรู้ดีว่าพวกมันกำลังคิดอะไร การที่เขารอดมาได้คงจะทำให้พวกมันตกใจไม่น้อย

“ พวกแกมาจากนทีสดับแสงสินะ ดูจากท่าทางแล้วคงอ่อนปวกเปียกไม่ต่างจากสองกลุ่มก่อนหน้าที่ส่งมาสังหารฉัน ”

เฉินห่าวมองเห็นความเปลี่ยนแปลงหว่างคิ้วของมือสังหาร  เขาจึงพูดต่อไปอีก

“มาเพื่อแก้แค้นฉันเหรอ มันจะคุ้มหรือเปล่าเนี่ยที่มาแก้แค้นฉันให้กับพวกอ่อนแอนั่น ”

“ หุบปาก!!! ”

ชายที่ลอบเข้ามาโจมตีเขาร้องตะโกนด้วยความโกรธ เฉินห่าวไม่คิดว่าสกิลซื้อใจจะใช้ยั่วยุได้เช่นกัน เพียงพูดสองประโยคพวกมันก็เริ่มแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาแล้ว

“ ภรรยาของไอ้เกาตาเป็นยังไงบ้างล่ะ ลูกน้อยมันโตหรือยัง คงไม่สินะเพราะผ่านมาเพียงเดือนเท่านั้น แม่ของสวีข่ายเป็นยังไงบ้าง หายป่วยจากมะเร็งหรือยัง คงยังสินะ ”

เฉินห่าวนำความทรงจำของมือสังหารที่เข้าไปล่วงเกินออกมาพูด  สิ่งที่เขาเอ่ยออกมาสร้างความตื่นตะลึงให้มือสังหารมากยิ่งขึ้นไปอีกเพราะเขารู้มากเกินไป

“ พวกแกเตรียมตัวไว้ให้ดีล่ะ ถ้าครั้งนี้ฉันรอดไปได้ ฉันจะจ้างคนไปสังหารครอบครัวของพวกแก ครอบครัวของมือสังหารก่อนหน้านี้ฉันก็จะเล่นงานมันให้จมดิน อยากรู้เหมือนกันว่าองค์กรของพวกแกจะทำยังไง ”

เส้นเลือดปรากฎข้างหางตา พวกมันไม่เคยถูกเลเวลต่ำกว่าพูดจาดูถูกเช่นนี้มาก่อน แต่เรื่องที่มือสังหารตายในภารกิจทำให้พวกมันระมัดระวังเฉินห่าวเป็นพิเศษเพราะไม่รู้ว่าใช้วิธีไหนในการจัดการมือสังหาร 2 กลุ่มก่อนหน้า

“ เข้ามาเร็วสิ หรือจะให้ฉันไล่หักคอพวกแกทีละคนเหมือนกับที่ทำกับเพื่อนๆของแก ”

ชายถือมีดคนเดิมทนไม่ไหวพุ่งเข้ามาหาเฉินห่าว หนึ่งในคนที่ตายคือน้องชายของมัน

เฉินห่าวเห็นปฎิกิริยาของชายที่พุ่งเข้ามาฟัน เขาจึงรู้ว่าในกลุ่มมือสังหารก่อนหน้าที่ตายไปนั้น จะต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับมันแน่นอน

ถึงอย่างนั้นเขารู้ตัวดีว่าไม่สามารถเอาชีวิตรอดจากมือสังหารทั้ง 10 คนได้เพราะไม่อยู่ในร้านฟิตเนส

ใช่ว่าเขาจะจนมุม ทุกอย่างมีทางออกเสมอ การยั่วยุของเขาเป็นเพียงการทำลายสมาธิเพื่อเพิ่มโอกาสรอดให้เขามากยิ่งขึ้น

เมื่อใช้สกิลปรับแก้ข้อผิดพลาดมองดูการโจมตีของอีกฝ่าย เฉินห่าวก็เริ่มเคลื่อนไหวไปดักรอในจุดที่เขาจะสวนกลับได้ง่ายๆ เท้าซ้ายก้าวไปด้านหน้าหนึ่งก้าวด้วยความไว ถึงแม้จะเป็นการก้าวที่รวดเร็วกลับช้าในสายตามือสังหาร

หลังจากที่ร่างของเขาขยับไปด้านหน้าจากการก้าวเท้าหนึ่งข้าง เฉินห่าวอาศัยประสบการณ์ในชีวิตก่อนร่วมกับสกิลปรับแก้ข้อผิดพลาดย่อตัวเล็กน้อยพร้อมกับเอียงตัวไปด้านขวาหลบมีดสั้นที่ฟันลงมาในแนวตั้งฉาก

เพียงแต่ว่าความเร็วของอีกฝ่ายยากเกินจะหลบพ้น เฉินห่าวกลับไม่สนขอเพียงเขารักษาชีวิตให้ได้ในการหลบครั้งนี้ก็พอ

ฉัวะ!

หัวไหล่ซ้ายถูกตัดขาดเผยให้เห็นกระดูกสีขาวจากแขนที่หลุดหาย มีดของอีกฝ่ายยังคงฟันลงมาเรื่อยๆสร้างแผลไปจนถึงสะเอวก่อนจะสะบัดไปด้านข้าง

เฉินห่าวปล่อยให้ร่างของเขาบาดเจ็บก่อนจะแทงดาบสวนกลับในมุมที่ต้องการ จุดที่แทงดาบไปนั้นมองเห็นจากสกิลปรับแก้ข้อผิดพลาด เขาจึงอาศัยความแม่นยำในการใช้ดาบแทงสวนกลับก่อนจะทิ้งตัวกลิ้งไปบนพื้นออกห่างจากมือสังหารที่ยืนนิ่งเป็นตอไม้

ฟู่ว!

เลือดสีแดงสาดกระจายออกมาจากบาดแผลมือสังหาร มันถูกแทงใต้ชายโครงทะลวงไปที่คอเผยให้เห็นปลายดาบ

เหล่าเพื่อนฝูงที่มาด้วยกันเมื่อเห็นว่าเพื่อนถูกสวนกลับจากเลเวลต่ำกว่าล้วนยืนแข็งค้าง ไม่คิดว่าเลเวลน้อยจะมีพลังมากพอจะเจาะการป้องกันของพวกมันไปได้

“ ฆ่ามันเร็ว! ”

บาดแผลบนร่างของเฉินห่าวน่ากลัวมาก พวกมันจึงไม่คิดจะปล่อยให้เขาหลบหนีไปที่ไหนอีก เฉินห่าวกลับเป็นฝ่ายฉีกยิ้ม หลังจากลุกยืนขึ้นมาได้สำเร็จเขาทำเพียงมองมือสังหารรอบตัวก่อนจะกระตุ้นมานาแล้วชักนำมันเข้าสู่หัวใจ พริบตานั้นเองเขาได้ใช้มือจ้วงแทงเข้าไปขยำหัวใจจนป่นปี้ท่ามกลางอาวุธมากมายที่ฟันเข้ามาหาตน

เหล่ามือสังหารไม่รู้ว่าเฉินห่าวคิดจะทำอะไร พวกมันรู้แค่ว่าจะต้องฟันร่างๆนี้ให้ขาดออกจากกันให้ได้

แต่แล้วร่างที่ควรจะถูกฟันขาดกลับระเบิดตัวตายปลดปล่อยเลือดสาดกระจายใส่ร่างของพวกมัน

แรงอัดที่เกิดขึ้นกระแทกพวกมันกระเด็นกระดอนออกไปคนละฝั่ง ก่อนจะรีบลุกขึ้นมาดูเป้าหมาย พวกมันจะต้องยืนยันว่าอีกฝ่ายตายให้ได้ แม้จะเห็นว่าเฉินห่าวควักหัวใจตนเองไปแล้วก็ตาม การลงมือที่เกิดขึ้นอาจจะเป็นการเปิดใช้งานไอเทมติดตัว ส่วนร่างจริงของเขาหลบหนีไป

ซึ่งมันก็เป็นเหมือนที่มือสังหารคิด หลังจากร่างกายของเฉินห่าวระเบิดกลายเป็นละอองเลือด ห่างจากจุดที่เขาระเบิดตัวเองมีร่างเปลือยเปล่ากำลังวิ่งด้วยความเร็วไปยังฝั่งที่ราชากำลังต่อสู้กับเลเวลร้อยกว่า

เมื่อเห็นว่าเฉินห่าวไม่ตายพวกมันจึงรีบวิ่งตามพลางแสดงสีหน้าสงสัยเพราะมีบางอย่างสะดุดตา

“ บาดแผลมันหายไปได้ยังไง ”

“ หรือว่ามันจะมีไอเทมที่ใช้ในการคืนชีพ ”

แขนที่ถูกตัดกลับมาเป็นเหมือนเดิม มีสิ่งเดียวที่อธิบายเหตุการณ์นี้ได้คือการใช้ไอเทมหายากที่มีน้อยชิ้น การที่มันมีน้อยชิ้นมือสังหารจึงรู้ว่าเฉินห่าวคงใช้มันไม่ได้อีก เมื่อครู่คงจะเป็นไม้ตายก้นหีบที่ควักออกมา  ตอนนี้เขากำลังวิ่งไปยังแนวหน้าดูท่าจะไปขอความช่วยเหลือจากฮันเตอร์เลเวลสูง

มือสังหารคนหนึ่งรู้ว่ามันจำเป็นต้องลงมือจึงเปลี่ยนไปถือธนู เพียงพริบตาหัวลูกสรก็พุ่งออกจากคันมุ่งตรงเข้าปักกลางสันหลังของเฉินห่าวจนร่างของเขาร่วงลงไปนอนกองบนพื้น

มือสังหารไม่รอช้ารีบวิ่งเข้ามาปิดล้อมอีกครั้งหนึ่ง แต่แล้วร่างที่นอนนิ่งบนพื้นก็ได้พลิกตัวแหงนมองฟ้าพร้อมรอยยิ้มที่เปื้อนไปด้วยเลือด ทันใดนั้นเขาก็ควักเข้าไปที่หัวใจของตนเองอีกครั้งหนึ่งก่อนที่ร่างจะระเบิดกลายเป็นเลือดส่งมือสังหารกระเด็นกระดอนออกไปคนละทิศทาง

“ ทำไมยังมีมันอยู่อีก! ”

หนึ่งในมือสังหารลุกขึ้นยืนตั้งหลัก สิ่งที่มันมองเห็นคือร่างเปลือยเปล่าของเฉินห่าวกำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงมากมุ่งหน้าไปยังจุดที่มีการต่อสู้ของเลเวลร้อย  มันไม่รู้ว่าเฉินห่าวทำได้อย่างไรจึงยิงธนูเข้าสกัด

เพียงแต่ว่าครั้งนี้เป้าหมายกลับหลบได้มันจึงรัวยิงธนูออกไปอย่างต่อเนื่องจนเป้าหมายล้มลง เมื่อเข้าประชิดร่างก็รีบเข้าไปตัดแขนทิ้งเพราะคิดว่าการขย้ำหัวใจคือสิ่งที่ทำให้เฉินห่าวรอด แต่แล้วร่างที่นอนอยู่บนพื้นก็ระเบิดออก โดยที่แขนทั้งสองไม่ได้ทำลายหัวใจแต่มีบางสิ่งระเบิดจากข้างใน ก่อนที่ร่างเปลือยเปล่าของเฉินห่าวจะลุกวิ่งต่อ

“ นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกัน! ”

“ จะเกิดอะไรก็ช่าง ฆ่ามันก่อนที่เลเวลร้อยจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือมัน! ”