แล้วพบกันใหม่เมื่อถึงเวลา [到时候见] ภาคย้อน

หลังจากที่เข้ามาในเขาวงกตเป็นที่เรียบร้อยแล้ว มีทางแยกมากมายให้เลือกเดิน หลายกลุ่มยังคงตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปทางไหนดี หลี่ซูเม่ยกับหยวนจางก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน

ทั้งสองได้ตัดสินใจเลือกเส้นทางที่ไปทางขวา ขณะที่กำลังจะก้าวเข้าไปกลับมีเสียงของหงส์แดงและมังกรทองดังขึ้นมาในหัวเสียก่อน

"เจ้านาย เลือกเส้นทางลงใต้ดินจะดีกว่านะขอรับ"

"ใช่แล้วเจ้านาย หากท่านลงไปด้านล่าง ท่านจะเจอกับสิ่งที่ควรค่ากับการเข้ามายังเขาวงกต แม้ว่าจะต้องอยู่ในความมืดมิดตลอดเส้นทาง และมีอันตรายมากกว่าเส้นทางทางขวามากก็ตาม"

"แต่หากเจ้านายอยากไป พวกเราจะช่วยบอกเส้นทางให้เอง"

"พวกเราคุ้นเคยเส้นทางในนี้ระดับหนึ่ง เพราะสมัยก่อนมังกรเขียวแห่งแคว้นชิงหลงเคยถูกขังเอาไว้ในสถานที่แห่งนี้"

"ใช่แล้ว ในตอนนั้นพวกเราใช้เวลาอยู่หลายเดือนกว่าจะทำแผนที่ทั้งหมดของสถานที่แห่งนี้ออกมาเพื่อวางแผนไปช่วงมังกรเขียว"

"สิ่งที่อยู่ในเขาวงกตนี้ล้วนเป็นสิ่งที่ล้ำค่ายิ่ง แต่น้อยคนนักที่สามารถนำออกไปได้ สิ่งที่อยู่ในนี้จะเลือกนายเอง เพราะสิ่งที่อยู่ในนี้ล้วนมีจิตวิญญาณเป็นของตนเอง"

"ถ้าสิ่งที่อยู่ในนี้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเวลานั้น หรือยังไม่มีใครนำออกไป สิ่งที่อยู่ในทางใต้ดินก็จะมีแหวนคู่หยินหยาง ยาโอสถสวรรค์ต้านพิษ แผนที่แห่งโลกหลินซาน และดาบคู่หงส์มังกร"

เมื่อหลี่ซูเม่ยได้ฟังดังนั้นจึงถามหยวนจางไปว่า

"หยวนจาง ท่านคิดเช่นไร"

"ข้าคิดว่าลงไปด้านล่างก็ไม่เลว แล้วเม่ยเออร์คิดเช่นไร"

"อืม ข้าก็คิดว่าลงไปด้านล่างไม่เลวเลยเช่นกัน"

"งั้นไปกันเถอะ"

หลังจากที่เข้าไปยังทางใต้ดินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็มองไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น เพราะทุกที่นั้นเต็มไปด้วยความมืด อีกทั้งยังเงียบสนิท หลี่ซูเม่ยได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของตัวเองกับของหยวนจางเท่านั้น

"เจ้านาย ท่านให้ข้าออกไปนำทางพวกท่านเถิด" หงส์แดงบอกกับหลี่ซูเม่ย

"ได้เลย" เมื่อหงส์แดงได้ยินดังนั้นจึงออกมาช่วยให้แสงสว่างกับทั้งสองคน

ทั้งสองรีบสำรวจสภาพโดยรอบ ฝาผนังทั้งสองด้านของเส้นทางนั้นมีอักขระสลักอยู่เป็นระยะ อักขระนี้ทำให้มีอากาศเพียงพอที่จะใช้หายใจในพื้นที่ใต้พื้นดิน เดินไปไม่นานทั้งสองก็พบกับห้องห้องหนึ่ง หน้าห้องมีคำถามเขียนเอาไว้พร้อมกับมีกระดานให้เขียนคำตอบลงไป คำถามมีอยู่ว่า

'อะไรเอ่ยเด็กๆ นุ่งผ้าขาว สาวๆ นุ่งผ้าเขียว แก่ๆ ผ้าแดง? '

ทันทีที่อ่านคำถามจบ หยวนจางได้หันหน้าไปถามหลี่ซูเม่ยว่า "เม่ยเออร์เจ้ารู้คำตอบหรือไม่"

"อืม รู้สิ ข้าไม่คิดว่าจะเจอคำถามเช่นนี้ที่นี่จริงๆ แล้วท่านละ"

"ข้าก็รู้คำตอบเช่นกัน เสด็จแม่เคยถามข้าตอนสมัยข้ายังเด็ก ท่านบอกว่าเป็นคำถามอะไรเอ่ยของที่ที่ท่านจากมา"

"งั้นเรามาเขียนคำตอบลงไปพร้อมกันเถิด"

ทั้งสองเขียนคำตอบลงไปพร้อมกันว่า 'พริก' ทันใดนั้นประตูห้องที่ปิดอยู่พลันเปิดออก แสดงว่าคำตอบที่ทั้งคู่ตอบไปนั้นถูกต้อง หลังจากเข้าไปในห้องแล้ว ทั้งคู่พบว่าตรงกลางห้องมีแท่นหินขนาดเล็ก บนแท่นหินมีแหวนอยู่สองวง หงส์แดงและมังกรทองได้ช่วยกันทำการอธิบายให้ทั้งคู่ฟังถึงคุณสมบัติของแหวนคู่นี้ว่า

"แหวนคู่นี้คือแหวนคู่หยินหยาง มีคุณสมบัติของช่องว่างหรือก็คือมิติ อย่างที่บอกว่าสิ่งที่อยู่ในนี้ล้วนมีจิตวิญญาณเป็นของตัวเอง ดังนั้นท่านทั้งสองต้องลองเสี่ยงดวงดูว่าจะได้แหวนคู่นี้มาครอบครองหรือไม่"

"แหวนวงที่เล็กกว่ามีชื่อว่าแหวนหยิน ส่วนแหวนวงที่ใหญ่กว่ามีชื่อว่าแหวนหยาง แหวนทั้งสองมีความเชื่อมโยงกันดังนั้นหากนายท่านได้ครอบครองแหวนหยิน แล้วท่านหยวนจางได้ครองแหวนหยาง นายท่านสามารถดูของที่อยู่ในแหวนหยางได้ อีกทั้งยังสามารถนำของที่อยู่ในนั้นมาใช้ได้อีกด้วย เช่นเดียวกันกับท่านหยวนจางที่จะสามารถดูและนำของจากแหวนหยินของนายท่านไปใช้ได้"

"ดังนั้นผู้ที่จะสามารถครอบครองแหวนคู่นี้ได้ต้องเป็นคนที่มีวาสนาและบุพเพต่อกันเท่านั้น ในตอนนี้ท่านทั้งสองลองยื่นมือออกไปให้อยู่ในอาณาเขตของแหวนคู่ดู หากมันเลือกท่านทั้งสองเป็นนาย มันจะไปหาพวกท่านเอง"

ทั้งคู่ยื่นมือออกไปตามที่หงส์แดงและมังกรทองบอก หลังจากนั้นไม่นานแหวนทั้งสองต่างลอยไปยังหว่างคิ้วของทั้งคู่ก่อนที่จะหายไป เสียงทักทายเจ้านายของแหวนทั้งสองต่างก็ดังขึ้นมาจากหว่างคิ้วของทั้งคู่

"สวัสดีเจ้านายข้าชื่อหยินหยิน"

"สวัสดีเจ้านายข้าชื่อหยางหยาง"

"พวกเราไม่มีเจ้านายมานานหลายพันปีแล้ว พวกเราดีใจยิ่งนักที่ได้มีเจ้านายอีกครั้ง"

"พวกท่านเป็นพวกแรกที่ตอบคำถามนั้นได้ถูกต้อง พวกข้ารออยู่ที่นี้มานานเหลือเกิน"

"พวกข้ายินดีที่ได้รู้จักพวกเจ้าทั้งสองเช่นกัน" หลีซูเม่ยกล่าวตอบ

"พวกข้าสามารถดูและนำของออกจากพวกเจ้าได้อย่างไร และพวกเจ้ามีข้อจำกัดอะไรหรือไม่" หยวนจางถามหยินหยินและหยางหยาง

"พวกท่านเพียงนึกถึงพวกข้าก็จะสามารถเห็นของที่อยู่ภายในแหวนได้ ถ้าพวกท่านต้องการนำของมาเก็บไว้หรือเอาของออกไป พวกท่านเพียงนึกถึงของนั้นๆ ก็เพียงพอ"

"ส่วนข้อจำกัดนั้นก็มีอยู่ สิ่งทีชีวิตทุกชนิดล้วนเข้ามาอยู่ในช่องว่างได้ เพียงแต่ขนาดของช่องว่างนั้นมีอยู่จำกัด หากต้องการเพิ่มขนาดของช่องว่างพวกท่านต้องฝึกฝนพลังจิต ยิ่งพลังจิตสูงขึ้นเท่าไหร่ ช่องว่างยิ่งกว้างขึ้นเท่านั้น"

"เจ้านาย ภายในช่องว่างของหยางหยางนั้นเต็มไปด้วยตำรายุทธและวิธีหลอมอาวุธระดับต่างๆ อีกทั้งยังมีวัตถุดิบในการหลอมอาวุธที่ไม่มีวันหมด"

"ส่วนของหยินหยินนั้นเต็มไปด้วยตำราสมุนไพรและโอสถ รวมทั้งยังมีสวนสมุนไพรที่มีสมุนไพรทุกชนิดอีกด้วย"

หยวนจางพยักหน้าด้วยความสุขใจ จากนั้นจึงกล่าวว่า "ขอบใจพวกเจ้ามากที่ให้ความกระจ่างแก่พวกเรา เช่นนั้นพวกเราลองดูกันเถิดว่าสภาพในแหวนเป็นเช่นไรบ้าง"

"อืม" หลี่ซู่เม่ยเห็นด้วยกับหยวนจาง ทั้งคู่ต่างคนต่างสำรวจช่องว่างที่อยู่ภายในแหวนของกันและกัน ก่อนที่จะแสดงสีหน้าตกตะลึงในสิ่งที่ได้เห็น ถึงแม้ว่าจะได้ยินมาแล้วก็ตาม เพราะมันเยอะและกว้างกว่าที่ทั้งคู่คิดไว้มากนัก

หงส์แดงและมังกรทองเห็นดังนั้นจึงส่งเสียงเรียกสติของทั้งคู่ให้กลับมา เพื่อทำการเดินทางต่อ

"นายท่าน ตอนนี้พวกเราทำการเดินทางต่อกันเถิด ส่วนแหวนคู่หยินหยางนั้น พวกท่านค่อยไปดูอย่างละเอียดหลังจากออกไปจากเขาวงกตเถิด ด้านหน้ายังมีอีกหลายห้องรอให้พวกท่านได้ไปสำรวจนะขอรับ"

ทั้งคู่ได้สติกลับคืนมาอีกครั้งและเดินตามหงส์แดงเพื่อไปยังห้องถัดไป...

-----------------------------------------------------

* ฝากติดตามตอนต่อไปของไรท์ด้วยน้าาา ขอบคุณค่ะ♥️