ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

คำสัญญา
บ้านหลังใหม่ของหลินเฉิน หลินเฉินกำลังนั่งอยู่ภายในห้องนอนของหลิงหลิง วันนี้ลูกสาวของเขาไม่ยอมไปโรงเรียน ส่วนสาเหตุนั้น เขายังไม่ทราบ
เพราะถึงแม้ว่าเขาจะพยายามถามเธอแล้ว แต่เธอก็ไม่ยอมพูดออกมาเลย เอาแต่หมกตัวอยู่ในผ้าห่ม
“หลิงหลิง ลูกเป็นอะไร ทำไมไม่พูดกับพ่อ?” หลินเฉินถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เขารู้สึกสงสัยว่าลูกสาวของเขาเป็นอะไรไปกันแน่
หนึ่งนาทีผ่านไป สามนาทีผ่านไป จนสิบนาทีผ่านไป หลิงหลิงก็ไม่ได้พูดกับหลินเฉินเลย เธอเอาแต่เงียบ
เมื่อเป็นแบบนี้ หลินเฉินได้แต่ถอนหายใจออกมา เลือกที่จะให้เวลาแก่ลูกสาวของเขาก่อน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าวันนี้ เขามีเรื่องสำคัญมากที่จะต้องทำ
ซึ่งเรื่องสำคัญมากที่ว่าก็ไม่ใช่เรื่องไหนอื่น นอกจากเรื่องการไปพาตัวมู่อิงเสวี่ยภรรยาของเขากลับมา ร่วมถึงฆ่ามู่อี่กงและทำลายตระกูลมู่!
หลินเฉินพลันลุกจากเก้าอี้ พร้อมกับเดินออกมาจากห้องนอนของหลิงหลิง
ทันทีที่ออกมา เขาก็เห็นแม่ของเขายืนอยู่
“เสี่ยวเฉิน หลิงหลิงพูดกับลูกไหม?” หรันหยูถาม น้ำเสียงของเธอมีความกังวลอยู่
“ไม่เลยครับแม่ หลิงหลิงไม่ยอมพูดกับผมเหมือนกัน” หลินเฉินตอบ
หรันหยูขมวดคิ้ว สีหน้ามีความกังวลหนักขึ้นไปอีก “อาจจะเป็นเพราะว่า...เธอรู้แล้วว่าอิงเสวี่ยกำลังจะแต่งงานใหม่”
สีหน้าของหลินเฉินเปลี่ยนไป เขามองแม่ของตัวเองอย่างจริงจัง “หลิงหลิงรู้เรื่องนี้?”
หรันหยูถอนหายใจ “หลิงหลิงรู้แล้ว เธอดูทีวีเมื่อวานและเปิดไปที่ช่องข่าวโดยบังเอิญ จึงทำให้เธอรู้ หลิงหลิงคงจะเสียใจมากแน่ที่ได้รู้เรื่องนี้”
หลินเฉินเงียบลงไป เขาไม่ได้พูดอะไรออกมาพักหนึ่ง แต่สุดท้ายเขาก็ถอนหายใจออกมา “เดี๋ยวผมลองเข้าไปคุยกับหลิงหลิงอีกครั้งดู”
“ตกลง แม่จะลงไปทำอาหารไว้รอนะ ลูกต้องปลอบหลิงหลิงดีๆ”
“เข้าใจแล้วครับแม่” หลินเฉินเดินกลับเข้ามาในห้อง หลิงหลิงยังคงคลุมร่างด้วยผ้าห่มไม่ยอมออกมา เขาเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ข้างเตียง ก่อนพูด “หลิงหลิงลูกรู้แล้วสินะว่าแม่กำลังจะแต่งงานใหม่”
ผ้าห่มมีการขยับเล็กน้อย แต่หลิงหลิงยังคงไม่ได้พูดอะไรออกมา
“ลูกไม่ต้องห่วงนะ แม่จะไม่แต่งงานใหม่แน่นอน พ่อจะไปพาแม่กลับมาในวันนี้” หลินเฉินพูด ความจริงเขาตั้งใจที่จะไปพาภรรยาของเขากลับมาพบหลิงหลิงเลย จะได้ถือเป็นการเซอร์ไพรส์เธอ
แต่ในเมื่อเธอรู้เรื่องแล้ว เขาก็จำเป็นที่จะต้องพูดออกมา ไม่อย่างนั้น หลิงหลิงคงจะเอาแต่หมกตัวอยู่ในผ้าห่ม ไม่ยอมพูดกับใคร หรือกินอะไรอย่างแน่นอน
“จริงเหรอคะ...” หลังจากคำพูดของหลินเฉิน น้ำเสียงที่แผ่วเบาของหลิงหลิงก็ดังผ่านผ้าห่มออกมา
“จริงสิ พ่อเคยโกหกลูกรึเปล่าล่ะ” หลินเฉินพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนเป็นที่สุด
“ไม่เคยค่ะ!” หลิงหลิงพลันออกมาจากผ้าห่ม ใบหน้าน่ารักของเธอในเวลานี้เต็มไปด้วยน้ำตา และขอบตายังบวมแดง คาดว่าเธอคงจะร้องไห้มาตลอดตั้งแต่เมื่อวานที่เธอได้รู้เรื่องแม่ของเธอ
หัวใจของหลินเฉินรู้สึกปวดร้าว เขาสามารถทนเห็นอะไรก็ได้ แต่ไม่ใช่กับน้ำตาของลูกสาวของเขา เขารีบดึงหลิงหลิงเข้ามากอด
“หลิงหลิงเชื่อพ่อนะ พ่อสัญญา พ่อจะพาแม่กลับมาหาหนู พวกเราจะอยู่ด้วยกัน มีพ่อแม่ มีปู่และย่า และมีหนู!”
“ฮือ...” หลิงหลิงร้องไห้หนักมากกว่าเดิม ร่างกายเล็กๆ ของเธอสั่นสะท้าน
หลินเฉินไม่ได้พูดอะไรอีก สิ่งที่เขาพอที่จะทำให้ลูกสาวได้ก็คืออ้อมกอดที่แสนอบอุ่นนี้ และทำตามคำสัญญานี้
ไม่ว่ายังไงเขาก็จะพามู่อิงเสวี่ยภรรยาของเขากลับมาให้ได้ ถ้าเทพขวาง เขาจะฆ่าเทพ ถ้ามารขวาง เขาจะฆ่ามาร และถ้าสวรรค์ขวาง เขาจะบดขยี้ทำลายสวรรค์!
เรียกได้ว่าเพื่อครอบครัวของเขา เพื่อลูกสาวเขายอมทำได้ทุกอย่าง แม้ต่อให้เป็นศัตรูกับคนทั้งโลกก็ไม่มีข้อยกเว้น!
หลินเฉินใช้เวลาปลอบหลิงหลิงอยู่พักใหญ่ กว่าที่เธอจะหยุดร้องไห้และหลับไป
เมื่อหลิงหลิงนอนหลับ หลินเฉินก็ออกจากห้อง พร้อมที่จะไปยังปักกิ่ง ไปยังคฤหาสน์ตระกูลมู่!
แต่ก่อนที่เขาจะได้ออกไปนั้น พ่อของเขาหลินไคก็เรียกเขา “เสี่ยวเฉิน มาคุยกับพ่อ”
หลินเฉินตามพ่อของเขาเข้ามาในห้องนั่งเล่น “พ่อมีเรื่องอะไรเหรอ?”
หลินไคจ้องมองลูกชายของตัวเองอย่างจริงจัง “ลูกกำลังจะไปปักกิ่งใช่ไหม?”
หลินเฉินชะงักไป เขาคิดไม่ถึงว่าพ่อของเขาจะรู้ “พ่อรู้?”
“เสี่ยวเฉิน พ่อเป็นพ่อของลูก ทำไมพ่อจะไม่รู้จักนิสัยของลูกชายตัวเอง” หลินไคถอนหายใจออกมา “บอกพ่อมาตามตรงเถอะ การไปปักกิ่งครั้งนี้ของลูก ก็เพื่อพาอิงเสวี่ยกลับมา?”
หลินเฉินเงียบไปสักพัก ก่อนพูด น้ำเสียงของเขาจริงจังเหนือสิ่งอื่นใด “ใช่ครับพ่อ ผมจะไปปักกิ่ง เพื่อพาอิงเสวี่ยกลับมา เป็นเวลานานมากแล้วที่ผมไม่ได้พบเธอ และมันก็เป็นเวลาที่จะให้หลิงหลิงได้พบกับแม่ของเธออีกครั้ง!”
“ผมหวังว่าพ่อจะไม่หยุดผมในเรื่องนี้!”
หลินไคถอนหายใจออกมาอีกครั้ง “พ่อไม่คิดจะหยุดลูก ถึงหยุดไป ลูกก็คงจะไปอยู่ดี พ่อรู้ดีว่านอกจากพวกเรา อิงเสวี่ยก็คือโลกทั้งใบของลูก”
“แต่ลูกก็สมกับเป็นลูกชายของพ่อจริงๆ ที่สามารถมีภรรยาอย่างอิงเสวี่ยได้ อิงเสวี่ยดีไปหมดทุกอย่าง เธอไม่เคยทำตัวเป็นคุณหนู แม้ว่าจะมาจากตระกูลใหญ่ในปักกิ่ง”
“ในช่วงเวลาที่ตั้งท้องหลิงหลิง ในช่วงที่ลูกหายตัวไป เธอก็ดูแลพวกเราสองคนเฒ่าคนแก่อย่างดี”
หลินเฉินยืนนิ่งเงียบ ฟังพ่อของเขาพูดอย่างตั้งใจ ยิ่งฟัง เขาก็ยิ่งรู้สึกผิดและติดค้างต่อมู่อิงเสวี่ยมากเกินไป
ถ้าไม่ใช่เพราะมู่อี่กง ป่านนี้เขาคงจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอยู่กับมู่อิงเสวี่ยและหลิงหลิงไปแล้ว
หลินไคตบไหล่ลูกชายเบาๆ “การไปครั้งนี้ของลูก พ่อไม่ได้หวังให้ลูกพาอิงเสวี่ยกลับมา หากว่ามันยากลำบากเกินไป พ่อหวังเพียงให้ลูกปลอดภัย เสี่ยวเฉิน สัญญากับพ่อว่าลูกจะกลับมาอย่างปลอดภัย!”
“ผมสัญญา!” หลินเฉินพูดด้วยดวงตาที่เริ่มแดง หางตาของเขาชื่นเพราะน้ำตา ความรักใดเล่าจะเท่ากับความรักของพ่อกับแม่
“เอาล่ะ ไปเถอะ ไปทำตามสิ่งที่ใจลูกต้องการ!” หลินไคตบไหล่ของหลินเฉินอีกครั้ง
หลินเฉินคุกเข่าลงและหมอบกราบให้กับพ่อของตัวเอง ก่อนที่จะหมุนตัวเดินออกไป
หลินไคมองตามเงาหลังของลูกชาย น้ำตาก็ไหลออกมา เขารู้ดีว่าการไปครั้งนี้ของลูกชาย อาจจะเป็นการจากลาครั้งสุดท้าย!
เพราะอำนาจที่ตระกูลมู่มีนั้นยิ่งใหญ่เกินไป ลำพังคนธรรมดาอย่างลูกชายของเขา ไม่มีทางทำอะไรได้แน่
แต่ทั้งๆ ที่รู้ว่าหากปล่อยหลินเฉินไป จะทำให้หลินเฉินตาย แต่เขาก็ยังปล่อยให้ไป ถ้าจะถามว่าทำไมนั้น ก็เพราะว่าเขาเป็นพ่อ!
เขาเป็นพ่อคนหนึ่ง พ่อที่มีหน้าที่สนับสนุนสิ่งที่ลูกตัวเองต้องการ!
“อาหยู ฉันคงเป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่องสินะ ที่ปล่อยให้ลูกชายของตัวเองไปตาย...”
หรันหยูไม่รู้ว่ามายืนอยู่ที่หน้าห้องนั่งเล่นเมื่อไหร่ เธอมองสามีของตัวเองทั้งน้ำตา ก่อนส่ายหน้าไปมา
“ไม่ คุณทำสิ่งที่ถูกต้อง นี่เป็นเส้นทางที่เสี่ยวเฉินเลือก พวกเรามีหน้าที่สนันสนุน แม้ว่ามันจะเป็นทางเลือกที่ไม่ควรก้าวเดินไปก็ตาม!”
หลินไคหัวเราะ เขาหัวเราะเยาะเย้ยตัวเองและหัวเราะเยาะสวรรค์ ที่ทำให้เขาไร้ซึ่งพลัง พลังในการช่วยลูกชายของตัวเอง!
“สวรรค์! ฉันหลินไคทำกรรมอะไรไว้ ทำไมจึงโหดเหี้ยมต่อกันนัก!”
จบบทที่ 110

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 110 : คำสัญญา

คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน

ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 110 : คำสัญญา

คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้