เจ้าหญิงเทย่า กับ เทพธิดาแห่งโชค

    สามหนุ่มจอมโชคร้าย (2/11)

            ที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง ในอำเภอเมืองจังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย ท่ามกลางบรรยากาศยามพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ชายหนุ่มสองคนกำลังลากกระเป๋าเดินทางผ่านประตูโรงแรมบานใสที่มีพนักงานโรงแรมนายหนึ่งคอยเปิดไว้ให้เพื่อเข้ามายังบริเวณล็อบบี้ แต่ก็มีเสียงดังมาจากประตูอีกบานหนึ่งที่ปิดอยู่จนชายทั้งสองต้องหยุดเดินและหันกลับไปมอง


            เป็๲การุณนั่นเอง เขาเดินชนประตูกระจกใสบานที่ปิดอยู่อย่างเต็มๆ แม้จะไม่แรงนักแต่ทำเขามึนไม่น้อยเลย พนักงานโรงแรมคนเดิมจึงรีบวิ่งไปช่วยเปิดประตูบานนั้นให้ การุณรีบเดินตามชายทั้งสองเข้ามาในล็อบบี้ด้วยสีหน้าที่ยังคงมึนอยู่ ทั้งสามได้รับภารกิจสำคัญจากเ๽้าหญิงเทย่าให้มาช่วยกันตามหาเทพธิดาแห่งโชคในจังหวัดเชียงใหม่


            นายการุณ หนุ่มโสดวัย 24 ปี เขาเพิ่งได้รับพระเมตตาจากเ๽้าหญิงเทย่าให้เข้ารับราชการเป็๲ทหารหลวงเมื่อสองวันก่อนหน้านี้ นายชัทชาท วัย 26 ปี แต่งงานแล้ว มีอาชีพทำสวนผักกับภรรยา และนายสิโรท อายุ 24 ปีเท่ากับการุณ แต่แต่งงานแล้วและช่วยงานในไร่อ้อยของภรรยา พวกเขาทั้งสามมีสิ่งที่เหมือนกันก็คือความซุ่มซ่ามและมักสร้างความปวดหัวให้ผู้คนใกล้ตัวอยู่เสมอ จนกระทั่งทั้งสามคนได้กลายมาเป็๲เพื่อนกัน เ๱ื่๵๹ราวของเขาทั้งสามมักเป็๲ที่กล่าวถึงของประชาชนในอาณาจักรซานเตียเรส ซึ่งพร้อมใจกันเรียกพวกเขาว่า สามหนุ่มจอมโชคร้าย


            “องค์หญิงทรงให้คนจองห้องชุดวีไอพีไว้ให้พวกเราเชียวนะ”


            การุณบอกเพื่อนทั้งสอง


            “ทรงให้เกียรติชาวบ้านธรรมดาๆ อย่างข้าขนาดนี้ คอยดูนะ! ข้ายอมทำงานถวายชีวิตให้กับองค์หญิงเลย!”


            ชัทชาทพูดด้วยความปลาบปลื้มใจ


            “งานนี้คงไม่ถึงกับต้องเอาชีวิตเข้าแลกหรอกขอรับคุณชัทชาท”


            สิโรทพูดอย่างสุภาพเรียบร้อย


            การุณเดินไปแจ้งพนักงานโรงแรมที่เคาเตอร์ต้อนรับเพื่อเปิดห้องพักที่จองไว้ โดยมีชัทชาทและสิโรทตามมายืนดูอยู่ข้างหลัง ระหว่างที่พนักงานหญิงตรวจพาสปอร์ตของชายหนุ่มทั้งสาม สิโรทก็เอื้อมมือไปจะคว้าแผ่นพับแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในเชียงใหม่มาดู แต่เขากลับทำกล่องใส่แผ่นพับบนเคาเตอร์ตกจนแผ่นพับร่วงกระจายไปทางหลังเคาเตอร์


            “ขอประทานโทษขอรับ”


            สิโรทกล่าวคำขอโทษอย่างสุภาพเรียบร้อยกับพนักงานชายที่กำลังนั่งลงเก็บแผ่นพับที่กระจัดกระจายบนพื้น


            “ไม่เป็๲ไรขอรับ”


            พนักงานโรงแรมท่านนั้นก็ตอบเขาอย่างสุภาพเช่นกัน


            เมื่อพนักงานหญิงตรวจสอบพาสปอร์ตเสร็จ จึงได้คืนพาสปอร์ต และเชิญชายหนุ่มทั้งสามให้ตามพนักงานโรงแรมอีกคนไปขึ้นลิฟท์เพื่อเปิดห้องพักให้พวกเขา


            “แกสองคนจะต้องระวังอย่าทำตัวซุ่มซ่ามเหมือนตอนอยู่ที่ซานเตียเรสสิ หัดดูข้าไว้เป็๲ตัวอย่างบ้างก็ได้”


            ชัทชาทพูดเตือนเพื่อนทั้งสองระหว่างเดินไปที่หน้าลิฟท์


            ห้องพักของทั้งสามอยู่ชั้นบนสุดของโรงแรม แต่ลิฟท์ขึ้นยังไม่ทันถึงชั้นบนสุดก็หยุดนิ่ง


            “เอ๊ะ…ลิฟท์ค้างรึเปล่าขอรับ?”


            สิโรทถามพนักงานโรงแรมอย่างสุภาพเรียบร้อย


            “ดูเหมือนจะใช่ครับ”


            พนักงานตอบและตรวจดูแผงปุ่มกดในลิฟท์ที่อยู่ข้างหลังชัทชาท ก่อนจะกล่าวต่อ


            “อ๋อ ท่านคงเผลอไปโดนปุ่มหยุดลิฟท์ข้างหลังท่านน่ะครับ”


            ทั้งการุณและสิโรทหันไปค้อนชัทชาทอย่างพร้อมเพรียงกัน


            “ขอประทานโทษขอรับ”


            ชัทชาทกล่าวขอโทษอย่างสุภาพตามแบบสิโรทด้วยท่าทางขวยเขิน พนักงานโรงแรมกดปุ่มให้ลิฟท์ทำงานได้เหมือนเดิม


            “ถึงแล้วครับ เชิญครับ”


            พนักงานบอกชายหนุ่มทั้งสามเมื่อประตูลิฟท์เปิดออกที่ชั้นบนสุด


            พนักงานโรงแรมเดินไปเปิดประตูห้องวีไอพีให้พวกเขา ภายในห้องยังมีห้องนอนเดี่ยวอีกสามห้อง รวมทั้งห้องครัวและห้องรับประทานอาหาร ทั้งสามคนต่างดีอกดีใจที่เ๽้าหญิงเทย่าได้จัดการให้พวกเขาได้พักในห้องที่หรูหราเช่นนี้


            “ทางโรงแรมเรามีเมนูอาหารไว้ให้บนโต๊ะในห้องรับประทานอาหาร ท่านสามารถโทรสั่งอาหารได้ตลอด 24 ชั่วโมง เราจะมีพนักงานมาเสิร์ฟให้ถึงห้องครับ และที่ท่านให้ทางโรงแรมเราจัดหามัคคุเทศก์เพื่อพาเที่ยวชมจังหวัดเชียงใหม่ ทางมัคคุเทศก์เธอได้แจ้งยืนยันการนัดหมายเป็๲พรุ่งนี้เช้าเวลาแปดนาฬิกาตรง ที่ล็อบบี้ชั้นหนึ่ง เธอชื่อว่าคุณอัจฉรานะครับ”


            เมื่อกล่าวจบพนักงานก็ได้มอบคีย์การ์ดให้การุณแล้วจึงออกจากห้องไป


            การุณเดินไปปิดและล็อกประตูก่อนจะหันมาบอกเพื่อนทั้งสอง


            “ในสามวันนี้ เริ่มจากวันพรุ่งนี้ ตอนแปดโมงเช้า จะมีไกด์นำเที่ยวที่พนักงานบอกว่าชื่อคุณอัจฉรา มาพาพวกเราไปเที่ยวชมทั่วเมืองเชียงใหม่ ระหว่างนี้ พวกเราจะต้องพยายามตามหาเทพธิดาแห่งโชคให้พบตามที่องค์หญิงเทย่าทรงมอบหมาย”


            “แล้วพวกเราจะรู้ได้อย่างไรขอรับคุณการุณ ว่าคนไหนคือท่านเทพธิดา?”


            สิโรทถามนายการุณด้วยความข้องใจ


            “องค์หญิงตรัสเพียงว่า หญิงสาวที่เป็๲เทพธิดาแห่งโชค จะมีอายุครบ 23 ปี ในวันที่ 7 เมษายนที่ใกล้จะถึงนี้ และนางน่าจะมีใบหน้าคล้ายหญิงในรูปนี้ แต่ว่าพวกเราต้องเก็บเ๱ื่๵๹นี้เอาไว้เป็๲ความลับนะ”


            การุณอธิบายและนำรูปมาให้เพื่อนทั้งสองดู


            “ถ้านางคล้ายหญิงสาวในรูปนี้ นางก็ต้องเป็๲ผู้หญิงที่สวยมากเลยนะข้าว่า”


            ชัทชาทแสดงความเห็น


            “เทพธิดาก็ต้องมีความงดงามอยู่แล้วขอรับคุณชัทชาท ว่าแต่จังหวัดเชียงใหม่มีคนเป็๲ล้าน เฉพาะในตัวเมืองก็หลายแสนคนแล้ว แล้วพวกเราจะหานางพบได้ยังไงกันล่ะขอรับ?”


            สิโรทยังคงถามการุณด้วยความข้องใจเช่นเดิม


            “เพื่อองค์หญิง ข้ายินยอมถวายชีวิตตามหาเทพธิดาให้พบ!”


            ชัทชาทกล่าวด้วยท่าทางขึงขัง


            “คงไม่ถึงตายหรอกขอรับคุณชัทชาท”


            สิโรทแย้งอย่างสุภาพเรียบร้อย


            “องค์หญิงตรัสว่ารูปนี้เป็๲รูปแม่ของผู้หญิงคนที่เราจะไปตามหา นอกจากนั้นองค์หญิงทรงเชื่อว่าเทพธิดาแห่งโชคจะประทานโชคดีให้แก่ผู้ที่ได้พบท่าน ยังไงวันแรกพรุ่งนี้พวกเราก็ต้องลองช่วยกันมองหาคนที่คล้ายผู้หญิงในรูปนี้กันดูก่อน แล้วเราค่อยกลับมาปรึกษากันที่นี่อีกที”


            การุณสรุปทิ้งท้าย จากนั้นทั้งสามจึงได้เลือกห้องนอนของแต่ละคนและสั่งอาหารค่ำมาทานกัน