ที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง ในอำเภอเมืองจังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย ท่ามกลางบรรยากาศยามพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ชายหนุ่มสองคนกำลังลากกระเป๋าเดินทางผ่านประตูโรงแรมบานใสที่มีพนักงานโรงแรมนายหนึ่งคอยเปิดไว้ให้เพื่อเข้ามายังบริเวณล็อบบี้ แต่ก็มีเสียงดังมาจากประตูอีกบานหนึ่งที่ปิดอยู่จนชายทั้งสองต้องหยุดเดินและหันกลับไปมอง
เป็การุณนั่นเอง เขาเดินชนประตูกระจกใสบานที่ปิดอยู่อย่างเต็มๆ แม้จะไม่แรงนักแต่ทำเขามึนไม่น้อยเลย พนักงานโรงแรมคนเดิมจึงรีบวิ่งไปช่วยเปิดประตูบานนั้นให้ การุณรีบเดินตามชายทั้งสองเข้ามาในล็อบบี้ด้วยสีหน้าที่ยังคงมึนอยู่ ทั้งสามได้รับภารกิจสำคัญจากเ้าหญิงเทย่าให้มาช่วยกันตามหาเทพธิดาแห่งโชคในจังหวัดเชียงใหม่
นายการุณ หนุ่มโสดวัย 24 ปี เขาเพิ่งได้รับพระเมตตาจากเ้าหญิงเทย่าให้เข้ารับราชการเป็ทหารหลวงเมื่อสองวันก่อนหน้านี้ นายชัทชาท วัย 26 ปี แต่งงานแล้ว มีอาชีพทำสวนผักกับภรรยา และนายสิโรท อายุ 24 ปีเท่ากับการุณ แต่แต่งงานแล้วและช่วยงานในไร่อ้อยของภรรยา พวกเขาทั้งสามมีสิ่งที่เหมือนกันก็คือความซุ่มซ่ามและมักสร้างความปวดหัวให้ผู้คนใกล้ตัวอยู่เสมอ จนกระทั่งทั้งสามคนได้กลายมาเป็เพื่อนกัน เื่ราวของเขาทั้งสามมักเป็ที่กล่าวถึงของประชาชนในอาณาจักรซานเตียเรส ซึ่งพร้อมใจกันเรียกพวกเขาว่า สามหนุ่มจอมโชคร้าย
“องค์หญิงทรงให้คนจองห้องชุดวีไอพีไว้ให้พวกเราเชียวนะ”
การุณบอกเพื่อนทั้งสอง
“ทรงให้เกียรติชาวบ้านธรรมดาๆ อย่างข้าขนาดนี้ คอยดูนะ! ข้ายอมทำงานถวายชีวิตให้กับองค์หญิงเลย!”
ชัทชาทพูดด้วยความปลาบปลื้มใจ
“งานนี้คงไม่ถึงกับต้องเอาชีวิตเข้าแลกหรอกขอรับคุณชัทชาท”
สิโรทพูดอย่างสุภาพเรียบร้อย
การุณเดินไปแจ้งพนักงานโรงแรมที่เคาเตอร์ต้อนรับเพื่อเปิดห้องพักที่จองไว้ โดยมีชัทชาทและสิโรทตามมายืนดูอยู่ข้างหลัง ระหว่างที่พนักงานหญิงตรวจพาสปอร์ตของชายหนุ่มทั้งสาม สิโรทก็เอื้อมมือไปจะคว้าแผ่นพับแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในเชียงใหม่มาดู แต่เขากลับทำกล่องใส่แผ่นพับบนเคาเตอร์ตกจนแผ่นพับร่วงกระจายไปทางหลังเคาเตอร์
“ขอประทานโทษขอรับ”
สิโรทกล่าวคำขอโทษอย่างสุภาพเรียบร้อยกับพนักงานชายที่กำลังนั่งลงเก็บแผ่นพับที่กระจัดกระจายบนพื้น
“ไม่เป็ไรขอรับ”
พนักงานโรงแรมท่านนั้นก็ตอบเขาอย่างสุภาพเช่นกัน
เมื่อพนักงานหญิงตรวจสอบพาสปอร์ตเสร็จ จึงได้คืนพาสปอร์ต และเชิญชายหนุ่มทั้งสามให้ตามพนักงานโรงแรมอีกคนไปขึ้นลิฟท์เพื่อเปิดห้องพักให้พวกเขา
“แกสองคนจะต้องระวังอย่าทำตัวซุ่มซ่ามเหมือนตอนอยู่ที่ซานเตียเรสสิ หัดดูข้าไว้เป็ตัวอย่างบ้างก็ได้”
ชัทชาทพูดเตือนเพื่อนทั้งสองระหว่างเดินไปที่หน้าลิฟท์
ห้องพักของทั้งสามอยู่ชั้นบนสุดของโรงแรม แต่ลิฟท์ขึ้นยังไม่ทันถึงชั้นบนสุดก็หยุดนิ่ง
“เอ๊ะ…ลิฟท์ค้างรึเปล่าขอรับ?”
สิโรทถามพนักงานโรงแรมอย่างสุภาพเรียบร้อย
“ดูเหมือนจะใช่ครับ”
พนักงานตอบและตรวจดูแผงปุ่มกดในลิฟท์ที่อยู่ข้างหลังชัทชาท ก่อนจะกล่าวต่อ
“อ๋อ ท่านคงเผลอไปโดนปุ่มหยุดลิฟท์ข้างหลังท่านน่ะครับ”
ทั้งการุณและสิโรทหันไปค้อนชัทชาทอย่างพร้อมเพรียงกัน
“ขอประทานโทษขอรับ”
ชัทชาทกล่าวขอโทษอย่างสุภาพตามแบบสิโรทด้วยท่าทางขวยเขิน พนักงานโรงแรมกดปุ่มให้ลิฟท์ทำงานได้เหมือนเดิม
“ถึงแล้วครับ เชิญครับ”
พนักงานบอกชายหนุ่มทั้งสามเมื่อประตูลิฟท์เปิดออกที่ชั้นบนสุด
พนักงานโรงแรมเดินไปเปิดประตูห้องวีไอพีให้พวกเขา ภายในห้องยังมีห้องนอนเดี่ยวอีกสามห้อง รวมทั้งห้องครัวและห้องรับประทานอาหาร ทั้งสามคนต่างดีอกดีใจที่เ้าหญิงเทย่าได้จัดการให้พวกเขาได้พักในห้องที่หรูหราเช่นนี้
“ทางโรงแรมเรามีเมนูอาหารไว้ให้บนโต๊ะในห้องรับประทานอาหาร ท่านสามารถโทรสั่งอาหารได้ตลอด 24 ชั่วโมง เราจะมีพนักงานมาเสิร์ฟให้ถึงห้องครับ และที่ท่านให้ทางโรงแรมเราจัดหามัคคุเทศก์เพื่อพาเที่ยวชมจังหวัดเชียงใหม่ ทางมัคคุเทศก์เธอได้แจ้งยืนยันการนัดหมายเป็พรุ่งนี้เช้าเวลาแปดนาฬิกาตรง ที่ล็อบบี้ชั้นหนึ่ง เธอชื่อว่าคุณอัจฉรานะครับ”
เมื่อกล่าวจบพนักงานก็ได้มอบคีย์การ์ดให้การุณแล้วจึงออกจากห้องไป
การุณเดินไปปิดและล็อกประตูก่อนจะหันมาบอกเพื่อนทั้งสอง
“ในสามวันนี้ เริ่มจากวันพรุ่งนี้ ตอนแปดโมงเช้า จะมีไกด์นำเที่ยวที่พนักงานบอกว่าชื่อคุณอัจฉรา มาพาพวกเราไปเที่ยวชมทั่วเมืองเชียงใหม่ ระหว่างนี้ พวกเราจะต้องพยายามตามหาเทพธิดาแห่งโชคให้พบตามที่องค์หญิงเทย่าทรงมอบหมาย”
“แล้วพวกเราจะรู้ได้อย่างไรขอรับคุณการุณ ว่าคนไหนคือท่านเทพธิดา?”
สิโรทถามนายการุณด้วยความข้องใจ
“องค์หญิงตรัสเพียงว่า หญิงสาวที่เป็เทพธิดาแห่งโชค จะมีอายุครบ 23 ปี ในวันที่ 7 เมษายนที่ใกล้จะถึงนี้ และนางน่าจะมีใบหน้าคล้ายหญิงในรูปนี้ แต่ว่าพวกเราต้องเก็บเื่นี้เอาไว้เป็ความลับนะ”
การุณอธิบายและนำรูปมาให้เพื่อนทั้งสองดู
“ถ้านางคล้ายหญิงสาวในรูปนี้ นางก็ต้องเป็ผู้หญิงที่สวยมากเลยนะข้าว่า”
ชัทชาทแสดงความเห็น
“เทพธิดาก็ต้องมีความงดงามอยู่แล้วขอรับคุณชัทชาท ว่าแต่จังหวัดเชียงใหม่มีคนเป็ล้าน เฉพาะในตัวเมืองก็หลายแสนคนแล้ว แล้วพวกเราจะหานางพบได้ยังไงกันล่ะขอรับ?”
สิโรทยังคงถามการุณด้วยความข้องใจเช่นเดิม
“เพื่อองค์หญิง ข้ายินยอมถวายชีวิตตามหาเทพธิดาให้พบ!”
ชัทชาทกล่าวด้วยท่าทางขึงขัง
“คงไม่ถึงตายหรอกขอรับคุณชัทชาท”
สิโรทแย้งอย่างสุภาพเรียบร้อย
“องค์หญิงตรัสว่ารูปนี้เป็รูปแม่ของผู้หญิงคนที่เราจะไปตามหา นอกจากนั้นองค์หญิงทรงเชื่อว่าเทพธิดาแห่งโชคจะประทานโชคดีให้แก่ผู้ที่ได้พบท่าน ยังไงวันแรกพรุ่งนี้พวกเราก็ต้องลองช่วยกันมองหาคนที่คล้ายผู้หญิงในรูปนี้กันดูก่อน แล้วเราค่อยกลับมาปรึกษากันที่นี่อีกที”
การุณสรุปทิ้งท้าย จากนั้นทั้งสามจึงได้เลือกห้องนอนของแต่ละคนและสั่งอาหารค่ำมาทานกัน