ทั้งไป๋ฉีและซุนหรงวิ่งไปยังทิศทางที่อู่เทียนและอู่ถงอยู่ ด้วยความเร็วของทั้งคู่ไม่นานมาถึงจุดหมาย ภาพที่พวกเขาเห็นเป็นภาพแรกเมื่อมาถึงคือ คนห้าคนที่นอนกองอยู่กับพื้นและกำลังสลายไปในขณะที่อู่ถงและอู่เทียนยังคงยืนตระหง่านอย่างหาญกล้า
"โอ้ เจ้าหนูแม่เหล็ก กับแม่หนูซุนหรงมาแล้ว"เป็นอู่เทียนที่หันมามองทั้งไป๋ฉีและซุนหรงเป็นคนแรกตามด้วยอู่ถง
"เอ่อ....พวกพี่ๆจัดการใครไปหรือครับ" ไป๋ฉีถามด้วยความสงสัย
"พวกฮิลล์การ์เด้นน่ะ"เป็นอู่ถงที่กล่าวตอบเพียงสั้นๆ
"โอ้ สุดยอดไปเลยนะครับที่จัดการทั้งห้าคนได้ ทั้งๆที่อยู่กันแค่สองคน"ไป๋ฉีอดไม่ได้ที่จะชื่นชมไม่ได้ แต่ทว่าอู่เทียนกลับส่ายหน้าเบาๆ
"ไม่ใช่เรื่องที่น่าภูมิใจขนาดนั้น โดยปกติคนของราชวงศ์ยูแห่งฮิลล์การ์เด้นจะเป็นสายช่วยเหลือและนักวิจัย ดังนั้นความแข็งแกร่งของพวกเขาจะสู้พวกเราไม่ได้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก"
ไป๋ฉีกระจ่างแจ้ง จากนั้นพวกเขาก็พากันออกเดินทางอีกครั้ง เพื่อที่จะไปหาเป้าหมายสุดท้ายนั่นคือหัวหน้าทีมของพวกเขา อู่ตี้ ที่ถูกแยกออกไปไกลที่สุด
ทั้งสี่คนไม่ได้เคลื่อนไหวมั่วซั่วแต่ประจำตำแหน่งของตนเองเอาไว้และเคลื่อนไหวกันอย่างระมัดระวังที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะไม่รู้ว่าราชวงศ์ไหนถูกสุ่มมาอยู่แถวนี้บ้าง
"จุดสีเขียวของหัวหน้าเคลื่อนไหวผิดปกติ ดูเหมือนว่าเขากำลังต่อสู้อยู่"
อู่เทียนดูแผนที่กล่าวกระตุ้นเพื่อให้ทุกคนเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นจนกระทั้งผ่านไปสักพักหนึ่งก็มาถึงยังที่หมาย ทั่งสี่ต่างแยกย้ายกันทำหน้าที่ของตัวเองอย่างรวดเร็ว โดยอู่เทียนอยู่หลังสุด อู่ถงแยกไปทางขวา ไป๋ฉีแยกไปทางซ้าย สุดท้ายคือซุนหรงที่พุ่งไปด้านหน้าเพื่อสมทบกับอู่ตี้ที่ตอนนี้อยู่ในวงล้อมของชายหญิงสี่คน ประกอบไปด้วยผู้บัญชาการสามคนและแม่ทัพหนึ่งคน ซึ่งสามารถบอกได้เลยว่ากำลังอยู่ในช่วงยากลำบากอย่างไม่ต้องสงสัย
"มาแล้ว"
ใบหน้าที่เคร่งขรึมของอู่ตี้แปรเปลี่ยนเป็นความผ่อนคลาย ในเวลาต่อมาหมัดเพลิงอู่ถงก็พุ่งเข้าใส่ศัตรูจนวงล้อมแตกแยกออกไป ซุนหรงจึงใช้โอกาสนี้เข้าไปอยู่ตรงหน้าของอู่ตี้และแผ่ไอคอสมิคฟรอสธาตุความมืดปกคลุมไปทั่วทั้งบริเวณเพื่อป้องกันสิ่งแปลกปลอมและเตรียมใช้ทักษะการโจมตีของเธอ
"กำลังเสริมของอีกฝ่ายมาแล้ว ทำไมหน่วยซุ่มยิงไม่แจ้งกัน"หัวหน้าหน่วยของอีกฝ่ายถึงกับตะโกนออกมาเสียงดังลั่น แต่ทว่ากลับไร้การตอบรับอย่างสิ้นเชิง เหตุผลก็เพราะหน่วยซุ่มยิงของพวกเขาโดนไป๋ฉีฟันจนขาดสบั้นตั้งแต่ก่อนอู่ถงลงมือแล้ว
"นึกว่าใครที่ไหนที่แท้ก็ราชวงศ์ เรน แห่งเดอะ เรน นี่เอง"
อู่เทียนเดินพุ่งเข้าไปอยู่ด้านหลังของอู่ตี้ ด้านข้างซ้ายขวาอู่ถงและไป๋ฉียืนล้อมอีกฝ่ายเอาไว้ เพียงเท่านี้ทีมราชวงศ์อู่ก็รวมตัวกันครบไม่ขาดแม้แต่คนเดียว
เมื่อหัวหน้าทีมของราชวงศ์ เรน เห็นดังนั้นก็พลันกัดฟันกรอดด้วยความกดดันอย่างที่สุดมิได้ แค่อู่ตี้คนเดียวก็ตึงมือแล้ว ในตอนนี้กำลังเสริมก็ยังมากันครบครันแล้วแบบนี้จะให้ไปสู้อย่างไรไหว
"ลงมือ"
อู้ตี้ไม่พูดพร่ำทำเพลง ตัวเขากระโดดถอยหลังไปอยู่บริเวณจุดศูนย์กลางของทีมด้านหลังมีอู่เทียนคุ้มกันให้ เขาเก็บมีดสั้นที่ใช้สู้เมื่อครู่จากนั้นก็นำธนูสีเขียวที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมาแล้วง่างมันทำให้คอสมิคฟรอสธาตุลมเริ่มผสานกลายเป็นลูกศรให้อู่ตี้ได้ใช้ยิง
ส่วนทางด้านซุนหรงนั้นเธอเองก็ป้องกันการโจมตีที่เข้ามาหาจากนั้นก็สะท้อนกลับไปด้วยทักษะราตรีหวนกลับของเธอ ซึ่งความรุนแรงของมันนั้นทำให้ระดับผู้บัญชาการขั้นต้นต้องถอยหลังกลับไป
ทางด้านของไป๋ฉีและอู่ถงตอนนี้กำลังรับมือถ่วงเวลาระดับแม่ทัพของอีกฝ่าย ทักษะศิลปะการต่อสู้โบราณและทักษะดาบประกายแสงเก้ากระบวนถูกเรียกใช้ ทำให้พวกเขาประมือกับอีกฝ่ายได้อย่างสูสีไม่ได้เสียเปรียบอะไรมากมายนัก
"กระบวนที่เก้า"
ไป๋ฉีฟาดดาบเป็นครั้งสุดท้าย ระดับแม่ทัพของอีกฝ่ายกระเด็นไปเกือบสิบก้าวแต่ยังไม่ทันที่จะได้หยุดก็โดนหมัดเปลวเพลิงของอู่ถงต่อยเสยจนกระเด็นขึ้นฟ้าไป
"แย่แล้ว!!"
หัวหน้าทีมหนุ่มอุทาน เนื่องจากชำเลืองเป็นเห็นแสงสีเขียวที่ตอนนี้กำลังพุ่งเข้ามาใกล้ ด้วยสภาวะเช่นนี้แน่นอนว่าตัวเขาไม่มีทางที่จะหลบหลีกได้ ลูกศรคอสมิคฟรอสธาตุลมของอู่ตี้จะพุ่งทะลุตัวของอีกฝ่ายทำให้ต้องออกจากการแข่งขันทันที
ในเวลาเดียวกันนี้เองอู่เทียนก็ฟาดค้อนใหญ่ใส่หัวของระดับผู้บัญชาการขั้นกลางสองคนจนแตกกระจายกลายเป็นเส้นแสงและหายไป ส่วนทางด้านของซุนหรงนั้นเธอรับมือกับหญิงสาวระดับผู้บัญชาการขั้นต้นของอีกฝ่ายได้อย่างสูสีไม่มีใครยอมใคร
ทั้งไป๋ฉีและอู่ถงหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจของตนเองก็พุ่งเข้าไปปิดล้อมและทำการโจมตีอีกฝ่ายเพื่อปิดฉากในทันที แล้วก็เป็นที่แน่นอนว่าราชวงศ์เรนก็ถูกกำจัดจนตกรอบไปเป็นทีมที่สองรองจากฮิลล์การ์เด้น
เมื่อเสร็จสิ้นการสังหาร สมาชิกทั้งห้าคนของทีมราชวงศ์อู่ก็รวมตัวกัน จากนั้นก็เริ่มวางแผนการขั้นถัดไปและการเคลื่อนไหวอีกคราโดยที่ไม่ประมาทแม้แต่นิดเดียว
'ตัวเต็งของงานนี้คือ เฟรมการ์เด้น เดอะวินเทอร์ เดอะฟินิกซ์ และอีเดนการ์เด้นสินะ หวังว่าพวกเขาจะปะทะกันก่อนที่จะมาเจอพวกเรา' ไป๋ฉีภาวนาในใจ หากเป็นอย่างที่เขาคิดมันจะถือว่าแบ่งเบาภาระพวกเขาเป็นอย่างมาก ไม่เช่นนั้นหากต้องปะทะกับทุกทีมเกรงว่าพวกเขาคงจะหมดแรงก่อนเป็นแน่แท้