ตอนที่ 5 ชอปปิง
อลิซเดินจูงมือพี่อาชิเข้ามาถึงด้านในร้านขายชุดว่ายน้ำก็มีพนักงานของทางร้านรีบส่งยิ้มมาให้ทั้งสองคนทันที พร้อมกับเดินออกมาต้อนรับ
"สวัสดีค่ะ คุณลูกค้า้าเป็วันพีซหรือทูพีซดีคะ"วันพีซหนึ่งชิ้น ส่วนทูพีซสองชิ้นตามชื่อที่เรียกนั่นแหละ
"อยากได้ทั้งสองแบบเลยค่ะ" ประโยคนี้ของอลิซอาชิรีบหันขวับมองหน้าเธอทันที...จะใส่ให้ได้จริงๆเลยใช่มั้ย!
"เชิญทางด้านนี้เลยค่ะ"พนักงานส่งยิ้มหวานให้อาชิ นั่นจึงทำให้อลิซไม่ยอมปล่อยมือจากเขาเธอยังคงจับมือเขาเอาไว้อยู่อย่างนั้น
"พี่อาชิชุดนี้น่ารักดี พี่อาชิชอบมั้ยคะ"อลิซถามเสียงหวาน จากจับมือเปลี่ยนมาเป็คล้องแขนเขาแทนส่วนพนักงานคนที่กำลังแนะนำสินค้าให้กับเธอ ยังไม่ยอมเลิกส่งยิ้มให้เขา
"ถ้ากล้าใส่จริง ชอบตัวไหนก็หยิบมาเลยพี่จ่ายให้เอง" เขาท้า! แต่มีหรือคนอย่างอลิซจะกลัว
"วันพีซไม่เอาแล้วค่ะขอเป็ทูพีซสองชุดเลยดีกว่า" เป็ชุดว่ายน้ำสองชิ้นตามชื่อแยกส่วนบนและส่วนล่าง ออกแบบมาเพื่อให้สวมใส่และโชว์รูปร่างที่เซ็กซี่ปัจจุบันชุดว่ายน้ำแบบทูพีซถูกออกแบบมาให้เลือกหลายรูปแบบ ทั้งแบบมีสายรัดตามเอวหรือมีลูกเล่นที่แปลกใหม่ โดยทูพีซจะเหมาะกับสาวๆที่้าอวดเรือนร่างของตัวเองและเพิ่มความเซ็กซี่ให้กับลุค
"คุณผู้หญิง้าชุดไหนเลือกได้เลยค่ะ"พนักงานพูดคุยกับอลิซด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่กลับแอบมองรูปร่างของอาชิเขามีรูปร่างสูงโปร่ง สมส่วนชายชาตรี ขายาว หน้าอกและแผ่นหลังกว้างใบหน้าหล่อเหลาผิวขาวอมชมพู ตัดแต่งทรงผมตามยุคทันสมัยมองรวมๆแล้วเขาหล่อและดูดีมากผู้หญิงทุกคนที่มองมาที่เขากำลังอิจฉาอลิซกันเป็แถว
"สองชุดนี้ค่ะ" ในที่สุดเธอก็เลือกได้แล้วชุดที่หนึ่งสีดำส่วนชุดที่สองเธอเลือกเป็สีแดง
"แล้วของคุณผู้ชายจะรับด้วยเลยมั้ยคะ"พนักงานทำหน้าที่เชียร์สินค้าในร้านตามหน้าที่
"มะ...(ไม่รับครับ)"เขายังพูดไม่ทันจบเป็เธอที่รีบพูดแทรกขึ้นมา
"รับค่ะ"
"อลิซ!"เขามองหน้าเธอนิ่งส่งเสียงเข้มๆเรียกชื่อเธอแต่คนอย่างอลิซไม่สนใจเสียงดุจอมปลอมนี่หรอกเธอรีบหัวเราะกลบเกลื่อนและพูดอ้อนเขาทันที
"คิกคิก ใส่ด้วยกันสิคะ ให้อลิซใส่คนเดียวอลิซก็เขินแย่น่ะสิ" เธอให้เหตุผลแต่ที่จริงแล้วมันก็คือข้ออ้างดีๆนี่เอง
"ตกลงรับนะคะชุดว่ายน้ำของคุณผู้ชายอยู่ทางด้านนั้น เชิญเดินชมได้เลยค่ะร้านของเรามีทุกไซซ์ถามได้เลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจ"พนักงานยังคงแนะนำด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่แอบส่งยิ้มมาให้พี่อาชิบ่อยครั้งจนอลิซเริ่มไม่พอใจ
"ชอบแบบไหนคะ"พนักงานของทางร้านพาเดินไปทางที่เป็กางเกงขาสั้นแต่อลิซกลับมองหาชุดว่ายน้ำทรงบิกีนีแบบฟิตๆ
"น้องอลิซอยากให้พี่ใส่แบบไหนก็เลือกมาเลย"เขาประชด!
"อื้อ...งั้นสองตัวนี้แล้วกันค่ะ"อลิซชี้นิ้วไปที่กางเกงบิกีนีชายสีสดใส ถ้าได้สวมใส่อยู่บนตัวเขาคงได้เห็นขนาดสัดส่วนที่แท้จริงของเขาเป็แน่ก็ดีเหมือนกันเผื่อว่าเธอจะกลัวขึ้นมาบ้าง แล้วจะได้เลิกแกล้งเขาสักที
อาชิทำหน้านิ่งๆไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรออกมาให้เธอเห็นเขาใช้ชีวิตและเติบโตมาจากประเทศอังกฤษ เพียงแค่เื่สวมใส่ชุดว่ายน้ำเขาไม่ได้รู้สึกเขินอายเธอเลยสักนิด...ถ้าเธอได้เห็นสัดส่วนของเขาแล้วก็อย่าใก็แล้วกัน!
จากนั้นเขาก็จัดการจ่ายเงินแล้วพาเธอเดินออกจากร้านนี้ไป
"ปล่อยแขนพี่ได้แล้ว"เธอยังคงกอดแขนเขาเอาไว้แน่นเขาไม่แน่ใจว่าเ้าตัวจะรู้หรือเปล่าว่าแขนของเขาที่เธอกอดอยู่นั้นมันโดนเนินเนื้อนุ่มนิ่มของเธอจนเนื้อตัวของเขาร้อนวูบวาบไปหมดแล้ว
'พูดขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมปล่อยอีก!' ประโยคนี้เขาส่งสายตาดุแต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงไม่ยอมดึงแขนออกเองแต่เลือกที่จะปล่อยให้เ้าหล่อนกอดเอาไว้อย่างนั้น
"เมื่อกี้พี่พนักงานมองพี่อาชิตาเป็มัน"เธอเป็ผู้หญิงด้วยกันทำไมจะไม่รู้ว่าสายตาแบบนั้นมันคืออะไร
"เกี่ยวอะไรกับพี่" ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่เห็นแต่รอยยิ้มนั้นก็ไม่ได้น่าเกลียดจนเกินไป อีกอย่างยิ้มให้ก็ดีกว่าหน้าบึ้งแหละ
"ชุดนอน...อลิซกำลังอยากได้พอดีเลยค่ะ"สิ่งที่อลิซรู้สึกหงุดหงิดก็คือเขายิ้มให้คนอื่นได้แต่ไม่เคยคลี่ยิ้มให้เธอเลยสักนิด
"อลิซ...ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับอลิซพี่ไม่รับผิดชอบนะเดี๋ยวจะหาว่าพี่ไม่เตือน" เขาอาจจะทนไม่ไหว...ไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะเว้ย!
ส่วนคำว่าไม่รับผิดชอบที่เขาพูดกับเธอเมื่อสักครู่ทำให้ใบหน้าของเธอเจื่อนไป แต่คนดื้ออยากเอาชนะอย่างเธอกลับรู้สึกยอมไม่ได้
"อะไรจะเกิดขึ้นเหรอคะ"ท่าทางท้าทายนี้กับดวงตากลมโตที่กำลังฉายแววเป็เด็กขี้สงสัยทำให้เขาจ้องหน้าและสบตากับเธอก่อนที่จะพูดขึ้นว่า...
"ก็ลองซื้อมาใส่ดูสิ"น้ำเสียงเยือกเย็นประโยคนี้ไม่ได้ทำให้เธอกลัวเลยแม้แต่น้อยแต่เธอจะรู้มั้ยว่าผู้ชายเรียบร้อยในสายตาของทุกคนตอนนี้ในหัวของเขากำลังจินตนาการไปไกล ส่วนเ้าหล่อนก็ยังไม่ยอมหยุดยั่วเขาแขนของเขามันกำลังเสียดสีอยู่ที่หน้าอกของเธอ โดยมีแขนของเธอกอดรั้งแขนของเขาเอาไว้
"พี่คะ ชุดนี้ค่ะ"เธอชี้นิ้วไปที่ชุดนอนผ้าลื่นสีชมพูหวานแหววเนื้อผ้าไม่ได้บางอย่างที่คิดแต่้าเป็สายเดี่ยวให้ความเซ็กซี่ในแบบน่ารักแทน
"จ่ายเงินด้วยค่ะถ้าคุณป้าถามอลิซจะบอกว่าพี่อาชิเป็คนซื้อให้" ยัยตัวแสบ!เธอกำลังคิดจะโยนความผิดให้เขา
ซึ่งเขาก็ยอมจัดการจ่ายเงินให้เธอจากนั้นจึงพากันเดินออกจากร้านนี้ไปร้านอื่นต่อ
"พี่อาชิอยากซื้ออะไรอีกมั้ยคะ"
"ไม่อยาก"
"จะไม่อยากได้ยังไง ยังไม่ได้ชุดใส่เที่ยวเลยไปค่ะอลิซช่วยเลือก" พูดจบเธอก็จับจูงมือของเขาพาเดินไปด้วยกันโดยที่เขายินยอมให้เธอจับมือของเขาเอาไว้
อาชิรู้สึกชอบและตื่นเต้นอยู่มากกับกิริยาของเธอที่มีต่อเขา เขาไม่ได้รู้สึกรำคาญหรือตำหนิเธอเลยแม้แต่น้อยแต่มันกลับมีความรู้สึกชุ่มชื่นหัวใจอย่างที่เขาไม่เคยรู้สึกกับผู้หญิงคนไหนมาก่อนเขาเดินเข้าร้านเสื้อแล้วลงมือเลือกตามที่เ้าหล่อนแนะนำ
"ตัวนี้ฟิตไป ไม่เอาๆอลิซไม่ชอบให้ใครมามองหุ่นพี่อาชิ อลิซจะเก็บไว้ดูคนเดียว"แค่การกระทำกับกิริยาที่เธอมีต่อเขา เขาก็จะไม่ไหวอยู่แล้วไหนจะคำพูดที่ออกมาจากปากของเธอนี่อีก งานนี้เขาคงลำบากแน่ๆ
"ตัวนี้ดีกว่าค่ะ"เธอหยิบไซส์ใหญ่ขึ้นมาหนึ่งไซส์ ทาบไว้ที่หน้าอกให้เขาตอนนี้สมองของเขาคิดอะไรไม่ออกแล้ว เธอว่าดีเขาก็ว่าตามนั้น
"จ่ายตังครับ"เ้าหล่อนเลือกมาให้เขาทั้งหมดสามสี่ชุดเขาจึงจัดการจ่ายเงินแล้วพากันเดินออกจากร้านนี้ไปยังร้านอื่นต่อ
"โอ๊ย..."อยู่ๆเธอก็ร้องขึ้นมาในแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
"เป็อะไร"
"หิว ไอติม"เธอเงยหน้าขึ้นมายิ้มหวานให้เขาด้วยท่าทางขี้เล่นทำเอาเขาแทบอยากจะยกมือขึ้นเขกกบาลสักทีสองที
"นำไปสิ"
"ค่ะ"ท่าทางสดใสน่ารักของเธอมันทำให้เขาต้องหักห้ามใจตัวเองอยู่บ่อยครั้งพยายามบอกกับตัวเองว่าเธอเป็น้อง ซึ่งเขาไม่เคยยิ้มให้เธอเห็นเลยสักครั้งกลัวว่าเธอจะได้ใจ นี่ขนาดเขาทำหน้านิ่งๆเธอยังดื้อขนาดนี้ถ้าเขาใจดีด้วยเธอจะดื้อขนาดไหน
"อร่อยมั้ยคะ"เธอหมายถึงไอศกรีมที่กำลังนั่งกินกันอยู่คนละถ้วย
"งั้นๆแหละ พี่ไม่ค่อยชอบแต่ก็กินได้"เขาไม่ชอบกินขนมหวาน
"แต่หนูชอบ..."คำว่าชอบที่เธอเปล่งเสียงออกมา เหมือนว่าประโยคนี้เธอกำลังบอกชอบเขายังไงก็ไม่รู้เนื่องจากแววตาที่เธอส่งมามันให้ความรู้สึกแบบนั้น
"ถ้าชอบก็เอาไปกินให้หมด พี่อิ่มแล้ว"เขายื่นถ้วยไอศกรีมที่ตักเข้าปากไปได้สองคำส่งให้เธอ
"พี่อาชิไม่เข้าใจจริงๆเหรอคะ"เขายกแขนขึ้นกอดอกหันหน้ามองไปทางอื่นแทน ทำทีเป็ไม่ได้ยินเสียงที่เธอพูด
ส่วนคำตอบ...ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอบอกชอบเขาเธอเปิดเผยซะขนาดนี้ เขากลัวว่าสักวันตัวเองจะทนความน่ารักของเธอไม่ไหวถ้าหากเขาเกิดชิงสุกก่อนห่ามขึ้นมาเื่มันอาจจะยุ่ง
601
![[จบ] ระบบร้านค้าแผงลอยขั้นเทพ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776316625_41806885.webp)
