ตอนที่ 46 เดินทางสู่เมืองภูติ
"เจ้ามีเรื่องอะไรแล้วเจ้าเป็นใครทำไมถึงปิดบังหน้าตา"แล้วโดโนแวนก็ถามขึ้นเพราะไม่รู้ว่าภายใต้ชุดคลุมฟางคือโอ้.......
"ผมพี่หมีเองครับคุณโดโนแวน"แล้วโอ้ก็บอกโดโนแวนว่าเขาคือพี่หมี........
"เจ้าหนูงั้นเหรอทำไมถึงแต่งตัวพิลึกแบบนั้นหละเล่นเอาซะข้าจำไม่ได้เลย"โดนโนแวนถึงกับทำหน้างงเพราะโอ้พรางซะมิดชิด.......
"ขอโทษทีครับพอดีมีเหตุให้ต้องพรางตัวแต่ผมว่ามันก็เท่ไปอีกแบบดึกลับดีด้วย"
"เอาหละว่าแต่เจ้ามีเรื่องอะไรถึงมาที่นี่แล้วเป็นเรื่องที่ต้องเข้าพบกษัตริย์เทออนด้วยเหรอ" แล้วโดโนแวนการถามถึงสาเหตุที่โอ้มาเข้าพบกษัตริย์เทออน......
"อ๋อพอดีผมได้รับภารกิจจากคุณนักพยากรณ์ของเมืองนครสวรรค์ให้นำคำทำนายมาแจ้งให้กษัตริย์เทออน รับทราบผมจึงมาที่นี่"แล้วโอ้ก็อธิบายให้โดนโนแวนฟังถึงสาเหตุที่เขามาขอเข้าพบกษัตริย์เทออน.......
"ข้าพอจะเข้าใจแล้วทหารหลบให้ข้ากับเจ้าหนูนี่เข้าไปที่ด้านราชวังในเดี๋ยวนี้"แล้วโดนโนแวนก็สั่งให้ทหารลดอาวุธลงเพื่อที่จะพาโอ้เข้าไปด้านในราชวังเพื่อพบกษัตริย์เทออน......
ซึ่งในที่สุดโอ้ก็ได้เข้ามายังด้านในราชวังซึ่งโดโนแวนก็เข้ามากับโอ้ด้วย.....
"กษัตริย์เทออนครับ"เมื่อโอ้เดินมาถึงที่ด้านในราชวังซึ่งได้พบกษัตริย์เทออนที่กำลังยืนอ่านหนังสืออยู่โอ้ก็ทำการทักทายทันที........
"อ่าวว่าไงโดโนแวนเจ้าพาใครมาทำไมดูเหมือนโจรอย่างนั้นหละ"แล้วกษัตริย์เทออนก็ทักโดโนแวนเพื่อถามว่าโดโนแวนพาใครเข้าราชวังมาเพราะโอ้แต่งกายลึกลับมาก......
"อ๋อเจ้านี่คือ พี่หมีไงครับแต่ว่ากระหม่อมไม่รู้ว่าเจ้าหนูนี่นึกพิเรนอะไรถึงได้แต่งตัวแบบนี้"แล้วโดโนแวนก็บอกกษัตริย์เทออนไปว่าคนที่เขาพามาด้วยนั้นคือ พี่หมีแค่ใส่ชุดคลุมเท่านั้น.....
"เอาหละที่เจ้ามาหาข้าถึงที่นี่เจ้ามีเรื่องอะจะมาบอกข้างั้นรึเจ้าหนูน้อยจงเล่ามาเถอะ"แล้วกษัตริย์เทออนก็พูดขึ้นเพื่อให้โอ้เล่าเรื่องที่เขาเข้ามาหากษัตริย์เทออนในวันนี้........
"ครับเรื่องมีอยู่ว่าผมไปรับภารกิจจากคุณนักพยากรณ์มาซึ่งเขาได้พยากรณ์เกี่ยวกับความสงบสุขของเมืองเราและเมืองที่เป็นพันธมิตรเมื่อเขาทำการทำนายแล้วก็รู้สึกเหมือนจะเกิดเหตุบางอย่างขึ้นที่เมืองภูติเขาจึงวานให้ผมมาบอกกษัตริย์เทออนเพื่อให้ท่านรับรู้เท่านี้แหละครับ"แล้วโอ้ก็รีบอธิบายสิ่งที่นักพยากรณ์บอกให้เขามาทำ......
"เอาหละข้ารับเรื่องไว้แล้วขอบใจเจ้ามากเดี๋ยวข้าจะทำการตรวจสอบเดี๋ยวนี้"แล้วกษัตริย์เทออนก็รับทราบเรื่องราวจากโอ้และรีบทำการตรวจสอบ.......
ติ๊ง!
[ภารกิจเสร็จสิ้น]
[ยินดีด้วยคุณได้รับ]
คุณได้รับ ค่าชื่อเสียงเมือง +20
คุณได้รับ ค่าชื่อเสียงโลก +50
คุณได้รับ EXP 10000
คุณได้รับ เงิน 500 G
"เย้! ภารกิจเสร็จแล้วงั้นผมไปก่อนแล้วนะครับสวัสดีครับกษัตริย์เทออนและคุณโดโนแวนด้วยบายครับผม"เมื่อโอ้ส่งภารกิจเสร็จเรียบร้อยแล้วโอ้จึงรีบลาทั้งสองคนเพื่อออกไปทำภารกิจอื่น......
หวืดดดดดด!!
ซึ่งในระหว่างที่โอ้กำลังจะเดินออกไปนั้นก็เกิดแสงสว่างที่ตัวของกษัตริย์เทออนแล้วเกิดคลื่นลมกระจายออกเป็นวงกลมจากตัวของกษัตริย์เทออนซึ่งทำให้โอ้หยุดชะงักทันที....
"คุณโดโนแวนครับกษัตริย์เทออนทำอะไรเหรอครับ"เมื่อโอ้สงสัยว่ากษัตริย์เทออนกำลังทำอะไรอยู่เขาจึงหันไปถามโดโนแวนทันที......
"พระองค์กำลังใช้พลังเพื่อตรวจสอบเรื่องที่เจ้าพูดไปเมื่อสักครู่ยังไงหละ"แล้วโดโนแวนก็ตอบกับโอ้ว่านี่คือทักษะการตรวจสอบของกษัตริย์เทออนที่ใช้ตรวจสอบเหตุต่างๆของเมืองพันธมิตร......
พึ่บ!!!
แล้วแสงที่ตัวกษัตริย์เทออนก็หายไปพร้อมกับลมที่หยุดนิ่งก่อนที่กษัตริย์เทออนจะเดินตรงมาที่โอ้และโดโนแวน.......
"แปลกใจจริงๆทำไมพลังของข้าถึงไปไม่ถึงเมืองภูติซึ่งปรกติข้าสามารถใช้พลังนี้ดูเหตุการณ์ในเมืองพันธมิตรของเราได้หมดทุกเมืองน่าแปลกใจจริงๆหรือว่าจะมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นที่นั่นกันนะ"แล้วกษัตริย์เทออนก็พูดขึ้นด้วยสีที่หน้าดูกลุ้มใจมากๆ.......
"แล้วต้องทำยังไงครับถ้าเป็นแบบนี้" หลังจากที่กษัตริย์เทออนพูดจบโอ้ก็พูดขึ้นทันทีว่าจะมีวิธีไหนที่จะทำให้รู้ว่าที่เมืองภูติเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่.....
"ตอนนี้มีวิธีเดียวคือต้องส่งคนออกไปดูที่เมืองภูติว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นซึ่งข้าก็คงต้องขอแรงพวกเจ้าทั้งสองคนไปดูเรื่องนี้ให้ข้าที"ซึ่งกษัตริย์เทออนบอกว่ามีวิธีเดี๋ยวคือต้องไปที่เองภูติเลยถึงจะรู้เขาจึงวานให้โอ้กับโดโนแวนไปสำรวจเมืองภูติว่าเกิดอะไรขึ้น.......
"ได้ครับฝ่าบาท"แล้วโดโนแวนก็ตอบตกลง......
"ได้ครับเดี๋ยวผมจะไปดูให้"ซึ่งโอ้ก็ไม่ปฏิเสธคำขอร้องของกษัตริย์เทออน.....
ติ๊ง!
[คุณได้รับภารกิจ สำรวจเหตุการณ์ที่เมืองภูติ]
รายละเอียด: จงเดินทางไปที่เมืองภูติเพื่อดูว่าเกิดเหตุการณ์อะไรที่นั่นแล้วกลับมาบอกกษัตริย์เทออน
[ของรางวัลจากภารกิจ]
ค่าชื่อเสียงเมือง +100
ค่าชื่อเสียงโลก +100
EXP 89000
เงิน 2500 G
"ได้รับภารกิจด้วยเหรอเนี่ย"หลังจากที่โอ้ตอบตกลงที่จะช่วยกษัตริย์เทออนในการเดินทางไปสำรวจเมืองภูติ ข้อความภารกิจก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของโอ้ทันที....
"เอาหละพวกเจ้าทั้งสองจบรีบออกเดินทางไปยังเมืองภูติแล้วจงระมัดระวังให้มากเพราะข้าเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น"แล้วกษัตริย์เทออนก็สั่งให้โอ้กับโดโนแวนออกเดินทางอย่างระมัดระวังเพราะกลัวจะมีภัยที่เมืองภูติ......
"งั้นก็หม่อมทั้งสองคนทูลลา"แล้วโดโนแวนก็พูดขึ้นเพื่อออกเดินทางในทันที.....
หนึ่งนาทีต่อมาที่ด้านนอกราชวัง......
เมื่อทั้งคู่เดินออกมาถึงด้านหน้าราชวังโอ้ก็ถามโดโนแวนทันที......
"เอาไงดีคุณโดโนแวนจะขี่มังกรไปเลยรึเปล่า"โอ้พูดขึ้นทันทีเพราะโอ้รู้ว่าโดโนแวนมีมังกรซึ่งโอ้เคยได้นั่งมันมาแล้ว.....
"ก็คงต้องเป็นอย่างนั้นแหละเพราะถ้าเดินไปข้ากลัวไม่ทันที่เกิดเรื่องขึ้นจริงๆ"แล้วโดโนแวนก็เลือกที่จะขี่มังกรไปยังเมืองภูติเพราะไวที่สุดแล้ว........
"จงออกมามังกรดำ" แล้วโดโนแวนก็ทำการเรียกมังกรออกมาทันที.........
"ปะเจ้าหนู"
ครับ!
พึ่บ!
แล้วโดโนแวนก็พาโอ้ขึ้นไปบนหลังของมังกรก่อนที่มังกรจะบินขึ้นฟ้าอย่างรวดเร็วเพื่อออกเดินทางไปยังเมืองภูติในทันที.......
ห้านาทีต่อมา ณด้านหน้าหุบเขาของทิศเหนือ.........
หลังจากที่ทั้งคู่ขี่มังกรมาได้สักพักโดโนแวนก็สั่งให้มังกรบินลงที่ด้านหน้าหุบเขาเพราะมันต้องเข้าจากตรงนั้นซึ่งเข้าจากด้านบนไม่ได้เพราะมีแสงบาเรียสีชมพูล้อมที่ด้านบนฟ้า....
"เอาหละคราวนี้เราต้องเดินเข้าไปในหุบเขานี้ซึ่งจะมีประตูเขตแดนของเมืองภูติอยู่เราจะเข้าไปจากทางนั้น"แล้วโดโนแวนก็อธิบายการเข้าไปขางในเมืองภูติให้โอ้ฟัง........
"ที่นี่ผมเพิ่งจะมาได้ไม่นานนี่เองผมมาสู้กับบอสซึ่งผมมีความคิดว่าจะเข้าไปที่ด้านในหุบเขาแต่ผมไม่รู้มาก่อนว่าข้างในจะเป็นเขตของเมืองภูติ"แล้วโอ้ก็เล่าให้โดโนแวนฟังว่าตัวเขาเองเคยมาที่นี่แล้วแค่ยังไม่ได้เข้าไปที่ด้านในเท่านั้นเอง.......
"งั้นก็ตามข้ามาระวังตัวด้วยหละเราไม่รู้ว่าจะมีอะไรข้างหน้า"แล้วโดโนแวนก็เดินนำหน้าโอ้ไปโดยเขาบอกให้โอ้ระวังตัวเผื่อมีเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น......
สามนาทีผ่านไป ณที่ด้านในหุบเขาซึ่งเป็นทางเข้าเมืองภูติ........
"แปลกมากไม่มีทหารภูติสักคนคอยเฝ้าทางที่จะตรงไปยังประตูทางเข้าของเมืองเลยสักคน"แล้วโดโนแวนก็สังเกตเห็นความผิดปรกติตั้งแต่ยังไม่ถึงทางเข้าประตูเมืองภูติ.......
แล้วทั้งคู่ก็เดินมาเลื่อยๆซึ่งระหว่างทางที่เขาทั้งคู่เดินผ่านมานั้นไร้วี่แววของทหารภูติซึ่งยิ่งทำให้โดโนแวนรู้สึกผิดปรกติสุดๆแล้วทั้งคู่ก็รีบเดินเพื่อที่จะไปให้ถึงหน้าประตูทางเข้าให้ไวที่สุด.....
"เอาหละที่ด้านหน้านั่นคือทางเข้าเมืองภูติเจ้าจงระวังตัว"และในที่สุดเขาทั้งคู่มาก็ถึงหน้าประตูทางเข้าเมืองภูติซึ่งโดโนแวนที่เห็นความผิดปรกติเขาจึงเตือนโอ้ให้คอยระวังตัวอยู่เลื่อยๆ......
"ตรงทางเข้าก็ไม่มีทหารเป็นไปได้ยังไงมันเกิดอะไรขึ้น"เมื่อทั้งคู่เดินมาอยู่ตรงหน้าทางเข้าเมืองภูติซึ่งทางเข้าประตูเมืองนั้นปราศจากทหารที่คอยเฝ้าประตูเข้าออกโดโนแวนยิ่งระแวงขึ้นไปอีก......
"แล้วเราจะเข้ายังไงครับเปิดประตูนี่เข้าไปเลยนะถ้าอย่างนั้น"ซึ่งประตูทางเข้าของเมืองภูตินั้นใช้ท่อนไม้ขนาดใหญ่หลายท่อนมามัดติดกันจนเป็นประตูบานใหญ่ซึ่งก็ยังมีประตูบานเล็กๆที่อยู่ด้านข้างที่ทำจากเหล็กเอาไว้ให้พวกทหารยามของภูติเดินเข้าออกได้.......
พลั่ก!!
แกร่กๆ!!
เมื่อโอ้พูดจบเขาก็เดินมาที่ประตูเล็กทันทีก่อนที่จะบิดลูกบิดของประตูแต่ทว่ามันถูกล็อคจากดานในเขาจึงไม่สามารถเปิดได้.....
ตึกๆ!!
ซึ่งการที่มันถูกล็อคทำให้โอ้รู้สึกโมโหเขาจึงลองเอามือเคาะไปที่ประตูปรากฏว่ามันทำจากเหล็กที่หนามากๆโอ้จึงเดินถอยออกมาทันที......
"มานี่ข้าเองเจ้าหนู"แล้วโดโนแวนก็เดินมาที่ประตูบ้าง
พึ่บ!
ตู้ม!!
หวืด! หวืด! หวืด!
เมื่อโดโนแวนเดินมาถึงที่ตรงประตูเหล็กเขาทำการชกไปหนึ่งทีซึ่งทำให้ที่ตรงนั้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงแต่ทว่าที่ตรงประตูบานนั้นก็เหมือนมีบาเรียคอยกันเอาไว้ซึ่งสักเกตจากที่โดโนแวนต่อยนั้นก็เกิดเป็นลูกคลื่นกระจายออกเป็นวงกลมแล้วก็เกิดเป็นเอฟเฟคสีชมพูของบาเรียที่ระยิบระยับขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดเจน......
"มีคนใช้เวทมนต์เพื่อปิดทางเข้าเมือง"แล้วโดโนแวนก็เล่าให้โอ้ฟังว่าที่พวกเขาไม่สามารถเข้าไปที่ด้านในเมืองได้ก็เพราะถูกเวทมนต์บางอย่างปิดผนึกทางเข้าออกของเมืองไว้......
"แล้วเราจะทำยังกันดีหละครับคุณโดโนแวน"เมื่อไม่สามารถเข้าเมืองภูติได้โอ้จึงหันไปถามโดโนแวนว่าจะเอายังไงต่อ......
"ถ้างั้นเราแยกกันสำรวจหาทางเข้าเมืองอีกห้านาทีมารวมกันที่นี่"แล้วโดโนแวนก็สั่งให้แยกกันออกไปสำรวจคนละทางเพื่อหาทางเข้าเมือง.......
"งั้นผมไปทางขวานะ"แล้วโอ้ก็เลือกเดินไปสำรวจทางด้านขวามือของเขาและโดโนแวนก็ไปทางซ้าย......
สองนาทีต่อมา.......
พึ่บ!
ตู้ม!
[ตัวละคร: พี่หมี]
HP 1/1810
อั๊ก!
"แย่แล้วเราถูกโจมตี"ในระหว่างที่โอ้กำลังเดินสำรวจอยู่นั้นที่ข้างกำแพงซึ่งเป็นเถาวัลย์สีเขียวขนาดใหญ่มหึมาที่ล้อมรอบเมืองภูตินั้นก็เกิดหลุมสีดำขนาดเท่าตัวคนมุดเข้าได้ก็มีบางอย่างพุ่งออกมาชนเข้าที่ตัวของโอ้อย่างจังจนทำให้พลังชีวิตของโอ้เหลือเพียงหนึ่งเท่านั้นซึ่งทำให้โอ้ตกใจวิ่งโวยวายเสียงดังก่อนที่โอ้จะหยุดแล้วหันไปมองไปว่ามันคืออะไรที่พุ่งออกจากกำแพง....
"เอ๋! NPC เหรอเนี่ยไม่ใช่สิ่งของหรือมันเตอร์นี่หว่าไหนลองสอบถามดูสิ"แล้วสิ่งที่พุ่งออกมาจากกำแพงมาโดนโอ้นั้นก็คือ NPC ตนหนึ่งซึ่งร่างกายของเขาใสสว่างเป็นสีฟ้าอ่อนๆแล้วมีปีกสีขาวโอ้จึงรีบเดินเข้าไปสอบถามเขาทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น......
"คุณ NPC เป็นอะไรรึเปล่าครับ"เมื่อโอ้เดินเข้ามาถาม NPC ตัวนี้แล้วเหมือนกับว่าเขาได้รับบาดเจ็บจากอะไรสักอย่าง......
อั๊ก!!
"จะเจ้าเป็นใคร" แล้ว NPCตัวนั้นก็พูดขึ้นเพื่อถามโอ้......
"ผมได้รับคำสั่งจากกษัตริย์เทออนให้มาตรวจสอบที่นี่ว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น"แล้วโอ้ก็บอกเจตนาที่เขามายังที่นี่ให้ NPC คนดังกล่าวฟัง......
"เทออนงั้นรึเขาเป็นเพื่อนของข้าเองข้าคือกษัตริย์ของเมืองภูติมีนามว่า คิงเลนนี่ ตอนนี้ที่เมืองภูติของข้าถูกกองทัพเนโครแมนเซอร์บุกเข้ามาโจมตีพวกมันต้องการชิงจิตวิญญานที่มีอยู่ในตัวของภูติที่บำเพ็ญจนได้รับพลังแห่งธาตุมาซึ่งตอนนี้ที่ด้านในเมืองของข้ากำลังเกิดศึกใหญ่ซึ่งตัวข้าได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้ซึ่งตอนที่ข้าถูกโจมตีเถาวัลย์ก็เปิดช่องให้ร่างของข้ากระเด็นออกมาที่นี่แล้วก็มาเจอเจ้านี่แหละ"
"เดี๋ยวผมจะช่วยคุณเองพวกมันโหดรึเปล่าแต่ผมมากับคุณโดโนแวนคงจะพอไหว"แล้วราชาแห่งภูติ คิงเลนนี่ ก็เล่าทุกอย่างให้โอ้ฟังซึ่งโอ้ก็ตัดสินใจว่าจะเป็นคนช่วยเหลือเมืองภูติเองซึ่งตอนนี้เขารอเพียงโดโนแวนเดินมาหาเขาเท่านั้น.....
ติ๊ง!
[ภารกิจถูกเปลี่ยนแปลง]
[คุณได้รับภารกิจ กอบกู้เมืองภูติ]
รายละเอียด: จงรับพลังจากคิงเลนนี่ เพื่อใช้ในการต่อสู้กับเนโครแมนเซอร์เพื่อคืนความสงบสุขให้กับเมืองภูติ
[ของรางวัลจากภารกิจ]
กล่องจิตแห่งธาตุทั้ง4 x1
ค่าชื่อเสียงเมือง +200
ค่าชื่อเสียงโลก +400
EXP 250000
เงิน 40000 G
"เจ้าจงรับนี่ไป"