ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 64: เตรียมการสู่แดนเหนือ

วันรุ่งขึ้นหลังจากสิ้นสุดการประลอง...

ชื่อเสียงของสำนักเมฆาครามและหลินฟานได้ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งราชธานีสวรรค์ พวกเขากลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย สำนักเมฆาครามได้รับการยอมรับในฐานะนิกายอันดับหนึ่งของคนรุ่นใหม่อย่างสมภาคภูมิ

ในช่วงเช้า ราชโองการจากราชวงศ์ก็ได้ถูกส่งมาถึงตำหนักเมฆาจร

ราชโองการฉบับแรก เป็นการประกาศรางวัลอย่างเป็นทางการที่มอบให้แก่สำนักเมฆาคราม... สิทธิ์ในการครอบครองเหมืองหินปราณระดับสูงขนาดมหึมาเป็นเวลาสิบปีเต็ม! ทรัพยากรล้ำค่าที่สามารถยกระดับความแข็งแกร่งของทั้งสำนักไปอีกขั้น!

ส่วนราชโองการฉบับที่สอง... ถูกส่งมาให้หลินฟานเป็นการส่วนตัว

มันคือคำสั่งลับ... ให้เขาเดินทางไปยัง "กองบัญชาการรักษาการณ์แดนเหนือ" ภายในเวลาหนึ่งเดือน เพื่อรับการบรรจุเข้าหน่วยพิเศษและเริ่มต้นภารกิจของเขา

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว กลุ่มของสำนักเมฆาครามก็ได้เดินทางกลับสู่สำนักอย่างยิ่งใหญ่

ภาพการต้อนรับที่สำนักนั้นยิ่งใหญ่กว่าครั้งไหนๆ ศิษย์ทุกคนตั้งแต่ศิษย์นอกจนถึงศิษย์แก่น แม้กระทั่งเหล่าผู้อาวุโสที่เก็บตัวฝึกตนมานานต่างก็ออกมารอต้อนรับวีรบุรุษของพวกเขา เสียงโห่ร้องสรรเสริญชื่อของ "หลินฟาน" ดังก้องไปทั่วทั้งหุบเขา!

หลังจากงานเลี้ยงฉลองที่ยิ่งใหญ่สิ้นสุดลง...
หลินฟานถูกเรียกให้เข้าไปพบที่ส่วนที่ลึกและศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของสำนัก... ที่พำนักของ "มหาผู้อาวุโสสูงสุด" ผู้ซึ่งเป็นเสาหลักที่แท้จริงของสำนักและไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนมานานนับร้อยปีแล้ว!

ภายในห้องที่เรียบง่ายแต่กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งเต๋าที่ลึกล้ำ หลินฟานได้พบกับชายชราผมขาวโพลนผู้หนึ่ง เขามีใบหน้าที่เหี่ยวย่นแต่ดวงตากลับใสกระจ่างราวกับดวงดาว สามารถมองทะลุทุกสิ่งได้ ชายชราผู้นี้คือมหาผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักเมฆาคราม

"เด็กน้อย... เข้ามาใกล้ๆ" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าแต่กลับทรงอำนาจ

เจ้าสำนักเย่ว์ฉางคงและผู้อาวุโสหลี่โค้งคำนับให้ชายชราอย่างนอบน้อม ก่อนจะเล่าเรื่องภารกิจที่ประตูอสูรให้เขาฟัง

มหาผู้อาวุโสสูงสุดรับฟังอย่างเงียบๆ ก่อนจะหันมามองหลินฟาน "เจ้า... ไม่กลัวรึ?"

"ความกลัวไม่ได้ช่วยให้แข็งแกร่งขึ้น" หลินฟานตอบอย่างสงบ

"ดี! ดีมาก!" ชายชราหัวเราะออกมาเบาๆ "เจ้ามีจิตใจที่คู่ควรกับพลังที่เจ้ามี"

"ในเมื่อเจ้าต้องเดินทางไปทำภารกิจเพื่ออาณาจักรในนามของสำนัก... สำนักก็ย่อมต้องมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้แก่เจ้า"

เขายื่นกล่องหยกที่ดูโบราณกล่องหนึ่งให้หลินฟาน "ข้างในนี้คือ 'หยกวิญญาณเก้าวัฏฏะ' มันคือสมบัติป้องกันตัวชิ้นสุดท้ายที่บรรพบุรุษของเราทิ้งไว้ให้ มันสามารถปกป้องจิตวิญญาณของเจ้าจากการโจมตีที่ถึงแก่ชีวิตได้หนึ่งครั้ง... หลังจากนั้นมันจะสลายไป จงใช้มันให้ดี"

หลินฟานรับกล่องหยกมาด้วยสองมือแล้วโค้งคำนับอย่างหนักแน่น "ขอบคุณท่านมหาผู้อาวุโส!" นี่คือหลักประกันชีวิตที่ล้ำค่าที่สุด!

ในช่วงเวลาเกือบหนึ่งเดือนที่เหลืออยู่... หลินฟานได้กลับเข้าสู่การปิดด่านอีกครั้ง

เขาไม่ได้ลังเลที่จะใช้รางวัลจากการประลอง... "โอสถแก่นแท้มังกรทองคำ"!

ทันทีที่โอสถเข้าสู่ร่างกาย พลังงานมหาศาลราวกับมังกรที่ตื่นจากการหลับใหลก็ระเบิดขึ้นในจุดตันเถียนของเขา!

[ติ๊ง! ท่านได้บริโภค "โอสถแก่นแท้มังกรทองคำ"... ได้รับผลทวีคูณ 100 เท่า! พลังงานเทียบเท่า "แก่นแท้โลหิตมังกรบรรพกาล"!]

แก่นแท้ทองคำมังกรอสุนีบาตสวรรค์ของเขาดูดกลืนพลังงานทั้งหมดเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง!

ระดับพลังของเขาที่เพิ่งจะมาถึงขอบเขตแก่นแท้ทองคำขั้นที่ 1... ก็ทะยานขึ้นอีกครั้ง!

ตูม! ตูม!

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี! ท่านได้ทะลวงสู่ขอบเขตแก่นแท้ทองคำ ขั้นที่ 2!]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี! ท่านได้ทะลวงสู่ขอบเขตแก่นแท้ทองคำ ขั้นที่ 3!]

ภายในเวลาไม่ถึงเดือน... เขาก็ทะยานขึ้นมาถึง ขอบเขตแก่นแท้ทองคำ ขั้นที่ 3! ความเร็วในการพัฒนาเช่นนี้มันน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!

และแล้ว... วันแห่งการออกเดินทางก็มาถึง
ครั้งนี้ไม่มีการเฉลิมฉลองหรือการส่งอย่างยิ่งใหญ่... มีเพียงหลินฟาน, เจ้าสำนัก, และผู้อาวุโสหลี่ที่ยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าสำนักอย่างเงียบๆ
"ดูแลตัวเองด้วย" ผู้อาวุโสหลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง

"เมื่อเจ้าแข็งแกร่งพอแล้ว... ก็จงกลับมา" เจ้าสำนักกล่าว

หลินฟานพยักหน้ารับแล้วโค้งคำนับให้ทั้งสองเป็นครั้งสุดท้าย

เขาไม่ได้ขึ้นเรือเหินเวหา... เขาเดินทางเพียงลำพัง ตามที่ภารกิจลับต้องการ

เขาหันหลังกลับ... แล้วทะยานร่างขึ้นสู่ท้องฟ้า... กลายเป็นลำแสงสีม่วงที่พุ่งตรงไปยังทิศเหนืออันหนาวเหน็บและรกร้าง

การเดินทางบทใหม่ที่โดดเดี่ยว... และอันตรายยิ่งกว่าครั้งไหนๆ... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว