1 ชม. ผ่านไป
เด็กหนุ่มผมขาวยังคงนั่งรอใครบางคนอยู่ที่ริมขอบสนามเหมือนเดิม
“เห้ยๆๆ…หวังว่าคงไม่ใช่งอนแบบนี้ตลอดไปหรอกนะ..เมื่อวานนัดกันแล้วไม่ใช่รีไง…เห้อออ”
เรเวลนั่งถอนหายใจอยู่แบบนั้น
“…”
แสงอาทิตย์สาดส่อง
นกบินบนท้องฟ้า
สายลมเย็นๆคอยพัดผ่าน
“จะว่าไปนั่งแบบนี้ก็สบายเหมือนกันนะ”
ความง่วงค่อยๆปรากฎ และตอนนั้นเองเปลือกตาค่อยๆปิดลง
“Zzzz……”
“สวัสดีค่าาาาาาาา!!!”
“วะ..เหวอออออออ..!!!!”
เรเวลสะดุ้งตกใจทันทีราวกับถูกผีอำ…เนื่องจากมีใครบางคนเข้ามากอดจากด้านหลังแบบไม่ทันตั้งตัว
“ซะ..เซซิเลียงั้นหรอ!??”
“โถ่วว..ตกใจอะไรกันคะเนี่ยย”
เซซิเลียที่กอดเรเวลจากด้านหลังเริ่มทำหน้าเง้างอน
“เอ๋..สรุปเธอยังไม่หายโกรธฉันจริงๆใช่มั้ยเนี่ยย”
“อืมม…ก็มีอยู่นิดๆนะคะ..แต่พอดีฉันเองก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน..แบบว่าทนความน่ารักในการตามง้อของคุณไม่ไหวไงคะ...จุ้บบ”
เซซิเลียจูบไปที่หูของเรเวลเบาๆ
"อึ้ยยย...งึก..อะ.."
เรเวลหน้าแดงตัวสั่นเทิ้ม
ความจริงเซซิเลียหายงอนเรเวลตั้งแต่วันแรกแล้ว..แต่เนื่องจากเห็นความพยายามในการตามง้อของเขา..จึงอยากลองทดสอบดูหน่อยเท่านั้นเอง…
“เห้ออ..ค่อยโล่งใจหน่อย…ความจริงฉันเองก็เผลอคิดว่าถ้าตัวเธอไม่ยอมคุยกับฉันตลอดไป..นี่จะทำยังไงดีนะ”
“ไม่เป็นแบบนั้นหรอกค่ะ ><”
เซซิเลียขยับตัวลงมานั่งข้างๆเรเวลทันที
“แต่ว่าคราวหลังคุณอย่าเล่นแบบนั้นอีกนะคะ…มันไม่น่ารักเลยจริงๆค่ะ”
“อะ..อืม..เข้าใจแล้ว…หมายถึงอุ้มเธอแบบนั้นน่ะหรอ”
‘โป๊ก!’
“โอ้ยยย..เธอจะมาแขกหัวฉันทำไมเนี่ยย!”
“ไม่ใช่อุ้มสักหน่อยค่ะ..หมายถึงก่อนหน้านั้นต่างหากล่ะ”
“หา!?…”
เรเวลพยายามนึกถึงเหตุการณ์ในตอนนั้นทันที
“เซซิเลีย..วันนี้เธอสวยจังเลยนะ..”
“เอ๋!!!!!….0//0”
‘เวทย์ไฟ-สเปียร์เจเวลิน’
“ฟิ้ววว..ตู้มมม”
….
“อ๋อ…หมายถึงตอนนั้นน่ะหรอ”
อะไรกันล่ะเนี่ยย..มันก็แค่เทคนิคกลยุทธ์..ไม่ใช่รึไงฟะ..
“ใช่แล้วละค่ะ”
เซซิเลียทำหน้ามุ่ยขึ้นมาทันที..จนเรเวลรู้สึกกังวล
“อะ..เอ่อ..เข้าใจแล้วๆ…ถ้าเธอไม่ชอบฉันจะไม่ทำอีกนะ”
“ขอบคุณนะคะ…เรเวลน่าร้าากที่สุดเลย..><”
เซซิเลียหันมายิ้มแล้วกอดเรเวลทันที
“จะว่าไปเซซิเลีย..ทำไมตอนเธอเดินเข้ามาใกล้…ฉันสัมผัสพลังเวทย์เธอไม่ได้เลยล่ะ..ถึงแม้ฉันจะกึ่งหลับกึ่งตื่น..แต่ถ้ามีพลังเวทย์มหาศาลขยับเข้ามาใกล้..ฉันก็จะรู้สึกตัวนะ”
"ฉันเองก็ใช้เทคนิคอำพรางพลังเวทย์ได้เหมือนกับคุณนะคะ ><”
“เอ๋!!!…จริงดิ”
เออจะว่าไป..อาจารย์ก็เคยบอกว่าคนที่ใช้เทคนิคนี้ได้มีน้อยมาก…แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่มีแหะ..ฉะนั้นถ้าพวกราชวงศ์มีคนที่สามารถใช้ได้..ก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องแปลกเท่าไหร่…
แต่ว่าทำไมตอนสู้กับท่านเซเลน่าในรอบชิง..ดูเหมือนตัวเธอจะไม่เคยรู้จักเทคนิคนี้มาก่อนเลยล่ะ..ทั้งที่เซซิเลียกับท่านเซเลน่าก็สนิทกันดีนิ
“เห้ออ..ช่างเถอะ…คิดไปมันก็ไม่มีประโยชน์”
“สงสัยอะไรงั้นหรอคะ?”
“ป่าวหรอก..ไม่ใช่เรื่องสำคัญเท่าไหร่...พวกเรามาซ้อมกันต่อดีกว่า”
“เข้าใจแล้วค่ะ”
.
.
.
ทั้งเซซิเลียและเรเวลต่างหันมาต่อสู้กันบนสนามเหมือนเดิม
เรเวลหลบแส้เถาวัลย์กับปืนใหญ่ดอกไม้ได้แบบสบายๆ
สะท้อน..ดีด..ปัด..ป้อง..การโจมตีจำนวนมาก
“ดูเหมือนว่าคุณเองฝีมือดีขึ้นเยอะเลยนะคะ”
“เธอเองก็เหมือนกันแหละน่า.."
ดูเหมือนตัวเซซิเลียเองก็ฝีมือพัฒนาขึ้นมากเหมือนกัน..แสดงว่า1อาทิตย์ที่ผ่านมาตัวเธอไม่ได้อยู่เฉยๆเหมือนกันสินะ
‘เวทย์พืช-เถาวัลย์พันธนาการ’
‘เวทย์ไฟ-เบิร์สแลนซ์’
เซซิเลียอาศัยจังหวะหลังระเบิดพุ่งเข้าประชิดตัวเรเวลในพริบตา…พร้อมกับเงื้อดาบหนามกุหลาบฟันไปที่ตัวเขาในทันที
‘เวทย์ไฟ-โรลลิ่งสเปียร์’
เรเวลหมุนตัวหลบอัตโนมัติจากผลของสกิล..แล้วใช้ปลายหอกที่มีใบมีดคมกริบผ่าไปที่เซซิเลีย
‘เคร้งง’
เซซิเลียใช้ดาบหนามกุหลาบรับการโจมตีนั้นแบบปล่อยผ่าน..แล้วให้หอกไถลไปบนตัวดาบ
หลังจากนั้นอาศัยจังหวะเสี้ยววินาทีคว้าคอเสื้อเรเวลแล้วจับทุ่มทันที
‘ตุ้มม’
ดาบหนามกุหลาบเงื้อมาฟาดเรเวลที่พื้นอีกครั้ง
เรเวลถีบขาของเซซิเลียแล้วสไลด์หลบการโจมตีนั่น
‘ไฟเยอร์โบลต์’
‘ไฟเยอร์โบลต์’
กระสุนสายฟ้าเพลิง2นัดถูกยิงใส่เซซิเลียจนเกิดม่านควัน
เรเวลอาศัยจังหวะนี้อำพรางพลังเวทย์พุ่งเข้าไปฟันทันที
‘ฉัวะ..'
เกราะวัลคิเรียฉีกขาด..จนกลีบกุหลาบปลิวกระเด็น
“เทคนิคอำพรางพลังเวทย์งั้นหรอคะ..”
เซซิเลียก็อำพรางพลังเวทย์ตัวเองบ้าง..ทำให้เรเวลจับตำแหน่งของเธอไม่ได้
“ชิ..”
ตอนนั้นเองเรเวลสำผัสได้ถึงพลังเวทย์เบาบางพุ่งเข้ามารอบตัว
‘เวทย์ไฟ-เบิร์สแลนซ์’
เกิดระเบิดขนาดใหญ่รอบตัว..
เมล็ดต้นไม้โลกที่เซซิเลียแอบปาเข้ามา..แหลกสลายในทันที
“ทางนี้ค่ะ!!”
เซซิเลียพุ่งเข้ามาทางมุมอับ..แล้วถีบเรเวลจนปลิวกระเด็น
“อั๊กก..”
เรเวลกลิ้งไถลไปกับพื้นสนาม..
‘มานาโซน-ไฟเยอร์ทอร์นาโด’
เกิดพายุแห่งเปลวเพลิงพัดม่านควันและเซซิเลียจนปลิวกระเด็น
เรเวลรวบรวมอนุภาคแสงบริสุทธิ์ที่ตัวหอกทันที
“ชาร์จ1วินาที”
‘เวทย์ไฟ-หอกดาวตก’
ดาวตกสีขาวจำนวนมากตกลงมาจากท้องฟ้าทำลายพื้นสนาม..จนเกิดระเบิดอย่างรุนแรงจำนวนมาก
“อ้ะะะ...อ้าากก..”
เกราะราชินีหนามกุหลาบและปืนใหญ่ดอกไม้ถูกทำลายแหลกในพริบตา
เรเวลอาศัยจังหวะนี้พุ่งเข้าไปหาเซซิเลียด้วยความเร็วสูง
‘มานาโซน-ไฟเยอร์ซอร์ด’
เกิดดาบเปลวเพลิงที่มือเรเวล1เล่ม
เดิมทีเวทย์มนต์ปกติ..ไม่สามารถสู้สกิลจากอาร์ติเฟกซ์ได้เลย..แถมความเสียหายก็น้อยมาก
‘เวทย์พืช-ดาบแส้เถาวัลย์’
เซซิเลียเหวี่ยงแส้หนามคมกริบเข้ามาทันที
เรเวลใช้ดาบปัดแส้นั้นจนตัวดาบเกิดรอยร้าว
‘แกร๊ก..’
แม้ว่าจะเสริมประสิทธิภาพด้วยเทคนิคมานาโซน..แต่ทว่าก็ไม่ไหวอยู่ดี
เรเวลยังคงใช้ดาบในมือซ้าย..ปัดการโจมตีของแส้ต่อไปเรื่อยๆ..ในขณะที่มือขวาของเขายังคงถือหอกที่รวบรวมอนุภาคแสงสีขาวไว้บริสุทธิ์อยู่
ใช่แล้วล่ะ…นั่นคือจุดประสงค์หลักของเขานั่นเอง
เสียงระฆังดังสนั่นกังวาลไปทั่ว
“ตอนนี้แหละ!!..”
เวลาชาร์จ10วินาที..นั่นคือขีดจำกัดสูงสุดของเราตอนนี้
การเอนชานต์ด้วยเวลาประมาณนี้จะให้ผลอัพเกรดทั้งสิ้น 40 เท่า
พลังเวทย์มหาศาลหลอมรวมกันที่มือข้างขวา
‘เวทย์ไฟ-คัตเตอร์เสปียร์’
คลื่นดาบรูปครีบฉลามสีขาวร้อนระอุขนาดยักษ์พุ่งเข้าไปหาเซซิเลียทันที
“ยะ..แย่แล้ว!!!”
เซซิเลียเห็นดังนั้นรีบใช้แอเรียลบินหนีขึ้นไปบนท้องฟ้า...เพราะการโจมตีนั้นตัวเธอไม่มีทางต้านไหวแน่
“หนีไปก็ไม่ได้ผลหรอกนะ..”
ครีบฉลามยักษ์สีขาวหักเลี้ยวแล้วตามเซซิเลียขึ้นไปในพริบตา
‘เวทย์ฟืช-ปืนใหญ่ดอกไม้’
ปืนใหญ่ดอกไม้4กระบอกถูกอัญเชิญกลางอากาศ..แล้วระดมยิงแสงเลเซอร์สีเขียวต้านไว้ทันที
‘ตู้มมม..ตู้ม..ตู้ม..ตู้มม’
ครีบฉลามยักษ์สีขาวร้อนระอุไม่มีรอยบิ่นแม้แต่น้อย..ยังคงบินตามเซซิเลียต่อไปเรื่อยๆด้วยความเร็วที่สูงมากๆ..จนที่สุดก็ไล่เธอทัน
‘เคร้งง’
แส้เถาวัลย์ของเซซิเลียขดตัวเป็นดาบสีเขียวเพื่อต้านการโจมตีไว้
“ย้ากกกก…”
เซซิเลียจับดาบสองมือเพื่อพยายามดันครีบฉลามนั่นกลับไป
แต่ว่าไม่ไหว
ดาบสีเขียวแหลกละเอียด
ปลายแขนเสื้อ..รวมทั้งชุดเครื่องแบบเริ่มหลอมละลาย..เนื่องจากทานรับการโจมตีอันรุนแรงไม่ไหว
“อึก..ตะ…ตัว..เรา”
เซซิเลียถูกคลื่นดาบรูปครีบฉลามยักษ์กลืนกินในพริบตา
“ควับ”
มีเงาบางอย่างมาคว้าตัวเซซิเลียไว้..ทำให้รอดพ้นการโจมตีพิฆาตที่ทำให้อาจถึงแก่ชีวิตนั่น
คลื่นดาบรูปครีบฉลามยักษ์สีขาวหักเลี้ยวแล้วหันมากลับมาโจมตีเธออีกครั้ง
สกิลแบบติดตามอัตโนมัติ..มันจะไม่มีทางหยุดจนกว่าจะพิฆาตเป้าหมายได้..ทางเดียวที่จะรอดก็คือ
‘เวทย์ไฟ-สเปียร์เจเวลิน’
เกิดอักขระเวทย์สีขาวขนาดมหึมาเบื้องหน้า
‘วูบบบบ..…’
แสงเลเซอร์สีขาวขนาดใหญ่ยักษ์ที่มีศูนย์กลางลำแสงกว่า 80 เมตร พุ่งออกจากอักขระวงเวทย์นั้น..แล้วทำลายครีบฉลามยักษ์สีขาว..จนแหลกละเอียดในทันที
‘เปรียะ...’
‘วูบบบบบบ……’
แสงเลเซอร์ยังคงพุ่งขึ้นไปไกลสุดขอบฟ้า..จนลอยขึ้นไปเหนือชั้นบรรยากาศ….ทะลุผ่านหมู่เมฆจำนวนมาก..และลอยขึ้นไปเรื่อยๆ..จนในที่สุดก็จางหายไป
“เมื่อกี้มันแสงอะไรน่ะ!!..”
“!?”
เมืองหลวงเกิดเสียงฮือฮาทันที
“แสงนั่นพุ่งมาจากโรงเรียนอัศวินเวทย์มนต์งั้นหรอ…”
“คะ..คงใช่ละมั้ง..”
หมู่นี้มักมีแสงประหลาดในเมืองหลวงบ่อยๆ..โดยส่วนมากจะเป็นแสงสีฟ้าตอนช่วงกลางดึกกับช่วงเช้ามืด..แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เป็นแสงสีขาว..แถมมีลักษณะคล้ายเสาสูงเสียดฟ้าอีก
“เป็นฝีมือ..ไอเด็กเปรตพวกนั้นงั้นหรอ”
ทาเลสอัศวินศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่2…นั่งจิบกาแฟอยู่..ยังคงบ่นเหมือนเดิม..เนื่องจากรู้สึกรำคาญพลังเวทย์มหาศาลที่ผุดขึ้นผุดลงในช่วงนี้อยู่เสมอ
“เอาเถอะน่า..ทาเลส..ช่วงนี้เห็นว่ามีคนที่แก้คำสาประดับสูงที่เขาร่ำลือกันได้เลยนะ..”
เอลิเซ่อัศวินศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่6…นั่งกินขนมปัง..พร้อมกับนั่งอ่านนิตยสารรายเดือนของอาณาจักรเบลฟาร์สอยู่
ในนิตยสารเล่มนั้นมีภาพของเด็กหนุ่มผมขาว..ตาสีแดง..ขึ้นปกหน้า1
.
.
.
“เห้ออ..ค่อยยังชั่ว…เกือบไปแล้วนะเนี่ย”
เรเวลที่เข้ามาช่วยเซซิเลียได้ทัน..ตอนนี้กำลังอุ้มเซซิเลียไว้ข้างเอวราวกับถือหมอนข้างอยู่
“นี่เรเวล….สกิลนั้นมันอันตรายเกินกว่าจะฝึกซ้อมแล้วนะะะ!!…ฉันว่าเลิกใช้มันเถอะค่ะ!!..เมื่อกี้ถ้าคุณเข้ามาช่วยไม่ทัน..ฉันคงได้ตายจริงๆแน่ๆ..”
“อะ..เอ่อ…ขอโทษนะ..เซซิเลีย”
เด็กหนุ่มร่อนลงที่พื้น..แล้วค่อยๆวางเซซิเลียลงทันที
“ฉันว่าวันนี้ซ้อมแค่นี้เถอะค่ะ..”
“เอ๋!!!…..เธอโกรธฉันอีกแล้วหรออ!!!..”
“-*- ไม่ใช่อย่างงั้นค่ะ"
เซซิเลียเขกหัวเรเวลทันที
‘โป๊กกก!’
“โอ้ยยย..”
“ฉันหมายถึงอีก4วันจะสำรวจดันเจี้ยนแล้วนะคะ..ฉันว่าหลังจากนี้พวกเราควรพักกันหน่อย..เพราะที่ผ่านมา2อาทิตย์ทั้งตัวคุณและฉันก็ซ้อมกันหนักมาตลอดเลย..ถ้าหากไม่พักบ้างร่างกายจะอ่อนล้าเอาได้นะคะ”
“อืม..เข้าใจแล้ว”
เรเวลพยักหน้า..แล้วเดินไปนั่งเหงาหงอยตรงริมขอบสนามทันที
เซซิเลียเองก็เดินไปนั่งข้างๆเขาพร้อมกับหยิบโพชั่นขึ้นมาดื่ม
“อยากดื่มมั้ยคะ?”
เซซิเลียถือขวดที่มีน้ำโพชั่นแสนอร่อย..แกว่งไปมาให้เรเวลที่อยู่ข้างๆดู
เรเวลหันมามองเซซิเลีย..แล้วทำตาปิปๆพร้อมกับกลืนน้ำลาย
“อะ..อืม..เอาตรงๆฉันเองก็บาดเจ็บเหมือนกันนะ”
“ถะ...ถะ..ถ้างั้น..”
เซซิเลียหน้าแดงจัด..พร้อมกับค่อยๆดื่มโพชั่นเข้าไป
หลังจากนั้นดึงคอเสื้อเรเวลเข้ามาใกล้ทันที
“ดะ..เดี๋ยว..ธะ..เธอจะทำอะ..”
‘จุ้บ’
เซซิเลียจูบเรเวล..พร้อมกับค่อยๆดันน้ำโพชั่นเข้าไปในปากของเขา
“อรึก..”
เรเวลกลืนโพชั่นลงคอทันที
เกิดแสงสว่างสีน้ำเงิน..จนรอยแผลขีดข่วนเริ่มหายสนิท
“0//0"
รสชาติอันหอมหวานของโพชั่น..กับ..ริมฝีปากอันอ่อนนุ่มของเซซิเลีย ประสานกันอย่างลงตัว …ทำให้เรเวลหน้าแดงก่ำราวกับผลของแอปเปิลสุก
เซซิเลียค่อยๆ..ดันคอเสื้อของเรเวลออกไป
พร้อมกับน้ำลายหวานๆที่เยิ้มออกมาเล็กน้อย..จากริมฝีปากของทั้งคู่
“คะ..คะ..คือว่า..อร่อยมั้ยคะ”
เซซิเลียหน้าแดงจัด..พร้อมกับหลบหน้าเรเวลทันที
“อะ..อืม..”
เรเวลรู้สึกช็อคเล็กน้อย..พร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงจนแทบระเบิด
“นะ..นี่คือค่าโพชั่นที่คุณต้องจ่ายค่ะ..ฉะ..ฉะ..ฉะนั้นขะ..ขอแบบเมื่อกี้อีกครั้งได้มั้ยคะ...แต่คราวนี้คุณต้องป้อนฉันบ้างนะ”
เซซิเลียใบหน้าร้อนฉ่าจนถึงใบหู..กล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา..พร้อมกับมีควันออกจากหัว..เนื่องจากอุณหภูมิร่างกายที่สูงเกินไป..
“อืม..กะ..กะก็ได้นะ”
เรเวลพยักหน้าเบาๆเนื่องจากตัวเขาเองก็รู้สึกดีเหมือนกัน
4.85M
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
![[อ่านฟรีทุกวัน]ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชาวสวนผู้มั่งคั่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1661497396_68020614.webp)
