เกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ]

ตอนที่ 121 ปัญหาที่เนิ่นนาน ภายในห้องทำงานของเฮเลอร์หลังจากที่ผมแยกตัวจากอาเรียโดยเธอไปรอรับน้องของเธอ ผมก็ตรงมาที่ห้องทำงานทันที เมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้องก็พบกับคาสันกำลังยืนรออยู่ด้วยสีหน้าที่กำลังยิ้มแบบชอบใจบางอย่าง ซึ่งเรื่องที่คาสันมันกำลังยิ้มอยู่ก็แน่นอนเพราะตอนที่รับอาเลียกับเอมิเลียเข้ามาช่วยงานผมพูดเอาไว้ว่า [สองคนนี้จะเป็นเพียงคนรับใช่เท่านั้น จะไม่ถูกเอาไปใช่งานเรื่องทางเพศแน่] แต่ทำไงได้ละ ก็เมื่อคืนเล่นเสนอมาขนาดนั้น ใครจะทนไหวเห็นคาสันมันทำหน้าแบบนี้ไม่ชอบใจเลยแหะ ชิ!“มีเรื่องอะไร”ผมถามหลังจากนั่งบนเก้าอี้ทำงานแบบปกติ“แหมๆ ข้าคิดว่าท่านเองก็น่าจะรู้ไม่ใช่เหรอ ฮาฮาฮา!!!”ได้ทีแล้วเอาใหญ่เลยนะแก แต่ก็เอาเถอะครั้งนี้มันเป็นการผิดคำพูดของตัวเราเองด้วยจะยอมให้มันครั้งนี้ไปก็แล้วกัน เฮ้อ~“จะมาคุยเรื่องของอาเลียใช่ไหม”“หุหุ”อะไรไอท่าทางหัวเราะชอบใจแบบนั้นมันอะไรหลังจากผมถามไปเมื่อครู่คาสันก็หัวเราะในลำคอโดยเอามือมาปิดปากตัวเองเล็กน้อยด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ถึงวันนี้คิดจะยอมให้มันแกก็เถอะแต่ทางนี้เองก็มีความอดทนจำกัดเหมือนกันนะ ถ้ายังกวนประสาทแบบนี้จับยัดคุกสัก 3 คืน เลยดีไหม!“เรื่องล้อเล่นพอแค่นี้แหละ เจ้ามีเรื่องอะไรก็รีบพูดมา”ถามจบคาสันที่กำลังสนุก และบรรยากาศในห้องที่กำลังคุยกันแบบสบายก็รู้สึกถึงแรงกดดันทันที ใบหน้าของคาสันเองก็เปลี่ยนมาเป็นจริงจังเช่นกันท่าทางแบบนี้แปลว่ามีเรื่องจริงจังจะคุยกับเราจริงสินะคงไม่ได้มาเพราะเรื่องของอาเลียคนเดียวหรอก“อย่างที่ข้าบอกไปเกี่ยวกับตำแหน่งราชินีเมื่อหลายเดือนที่แล้ว และท่านก็ไม่เลือกสักที่ข้าก็เลยเตรียมรายชื่อเอาไว้ให้ในเอกสารพวกนั้น ถ้าท่านเลือกพวกเธอเป็นราชินีการปกครองประเทศก็จะง่ายขึ้นเพราะพวกเธอเป็นลูกของดยุคที่มีอำนาจต่อประเทศพอสมควร”ระหว่างพูดคาสันก็ชี้นิ้วมาตรงกองกระดาษประมาณ 10 แผ่น ที่ด้านข้างทางซ้ายของผมบนโต๊ะทำงาน ตามจริงตอนแรกก็แอบสงสัยอยู่เหมือนกันว่ากระดาษพวกนี้มาจากไหนแต่ก็คิดว่าอาจจะลืมเองเพราะเมื่อคืนร่างกายทำงานหนักสมองอาจมีผิดพลาดบ้าง แต่มันแบบนี้เองปกติแล้วผมจะจัดโต๊ะเป็นระเบียบแบบ พออะไรเพิ่มหรือหายมันก็จะสามารถสังเกตได้ทันที เพราะแบบนี้ขนาดที่อาเลียทำงานกับผมในห้องยังไม่กล้าเอาอะไรมาวางก่อนถ้ายังไม่ได้รับอนุญาตเลย นี่มันคิดว่ามันเป็นใครถึงได้รุกล้ำพื้นที่ส่วนบุคคลแบบนี้ นี่มันคุกคามชัดๆแต่ช่างเถอะ!เพราะท่าไม่มีคาสันช่วยเหลือผมในช่วงแรกที่เดินทางมาเมืองนี้ก็แย่เหมือนกัน และตัวผมเองเป็นพวกรู้คุณคนสะด้วยคงจับมันยัดเข้าคุกไปนอนเล่นแบบที่คิดไม่ลงหรอก เหอะๆ“ของพวกนี้ไม่จำเป็น ข้าได้เลือกราชินีเอาไว้แล้ว”“ก็กะเอาไว้แล้วท่านต้องปัดแบบนี้อีกท่านเฮเลอร์ท่านใช้เหตุผลแบบนี้กับข้าครั้งที่สิบ… ไม่สิ! อาจจะยี่สิบครั้งแล้วนะครับ ยังไงตอนนี้ท่านก็ชะ-”“ให้อาเลียเป็นราชินี”“เอ่ะ?!?!?” สีหน้าของคาสันตอนนี้แสดงความตกใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นก็เริ่มถามออกมาต่อด้วยเสี่ยงสั่นๆ อีกว่า “ทะ- ท่านกำลังล้อเล่นอะไรอยู่ ท่านจะเอาลูกของขุนนางยศบารอนมาเป็นราชินีแถมยังเป็นขุนนางที่เคยทรยศท่านอีก แบบนี้มัน….”ที่คาสันพูดออกมาถูกต้องเหตุผลเพียงแค่สองอย่างมันก็ทำให้ผมกับอาเลียไม่สามารถแต่งงานกันได้แล้วเพราะมันข้ามขั้นจนเกินไป แต่เหตุผลบ้าบอพันนั้นสำหรับผมแล้วมันก็แค่เรื่องที่พวกขุนนางอุปโลกน์ขึ้นมาเพื่อจะรักษาตำแหน่งของพวกตัวเองเท่านั้นอย่างเรื่องของคนธรรมดาไม่ว่าจะยังไงถ้าแต่งงานกับขุนนางก็เป็นเพียงคนปกติและตำแหน่งเป็นรองของภรรยาที่เป็นขุนนาง ลูกที่เกิดมาเองก็เช่นกันไม่ถูกนับว่าเป็นขุนนางเต็มตัวนอกสะจากจะขาดผู้สืบทอดจริงๆ แต่ถ้าเป็นลูกขุนนางกับขุนนางก็มีสิทธิ์ทุกอย่างแบบนี้มันเป็นการแบ่งชนชั้นกันเกินไปยอมไม่ได้หรอกแล้วผมก็คิดทางแก้เอาไว้แล้วเช่นกัน หึหึ!“งั้นเอาแบบนี้ดีกว่า เจ้ากับข้ามาถอยคนละก้าว”“ท่านกำลังจะสื่อะไร???”คาสันถามกลับพร้อมเอียงคอลงเล็กน้อย แกจะเอียงคอเพื่ออะไรคิดว่าทำแบบนั้นมันน่ารักหรือไง เฮ้อ~“ก็เรื่องที่ข้าไม่สามารถแต่งงานกับอาเลียได้ เจ้าลองบอกสาเหตุหลักมาหน่อยว่ามันเป็นเพราะอะไร”“นี่ท่านต้องให้ข้าอธิบายด้วยเหรอ เรื่อง-”“ข้าบอกให้เจ้าอธิบายสาเหตุออกมา ไม่ได้ให้พูดเรื่องอื่น”ก่อนที่จะทำให้คาสันเข้าใจถึงเป้าหมายของเราได้ก็มีแต่ต้องทำลายทิฐิของมันทิ้งไปก่อน ไม่งั้นอธิบายทั้งวันคาสันมันก็ไม่ยอมรับความคิดใหม่ที่กำลังจะบอกหรอก ถึงแม้จะยอมรับก็ยอมรับแบบครึ่งๆกลางๆ ถ้าไม่ทำลายความเข้าใจผิดอย่างเรื่องชนชั้นที่ขุนนางโดนปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กก่อน“ถ้าให้ข้าบอกเหตุผลก็คงจะมีอยู่ทั้งหมดสองอย่าง 1.เรื่องของตำแหน่งขั้น เพราะตามที่ท่านรู้ว่าขั้น-”“เรื่องนี้ไม่ต้องอธิบายก็ได้ข้ารู้อยู่แล้ว”ผมขัดระหว่างที่คาสันพยามอธิบายสิ่งที่พูด“คะ- ครับ ถ้างั้นก็มีต่อที่ขอสองเลยก็แล้วกัน สำหรับของที่สองก็เป็นเรื่องของผลประโยชน์ เพราะตอนนี้ท่านก็น่าจะรู้ดีว่าเรื่องผลประโยชน์เกี่ยวกับการแต่งงานมันสำคัญขนาดไหน”เมื่อพูดจบคาสันก็ใช้มือขวาชูขึ้นมาสองนิ้วด้วยสีหน้ามั่นใจอะไรบางอย่างหน้าตาแบบนั้นมันหมายความว่ายังไงนี่อย่าบอกนะว่าพูดมาแค่นี้แล้วคิดว่าฉันคนนี้จะไม่มีเหตุผลจนไม่สามารถสวนกลับไปได้ แล้วไอที่พูดว่า [ตอนนี้ท่านน่าจะรู้] มันหมายความว่ายังไง แต่ก่อนแกมองฉันโง่ขนาดนั้นเลยเหรอเหอะ!จากนั้นผมก็ตอบคาสันกลับไปว่า….

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 121 ปัญหาที่เนิ่นนาน

คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ] ที่คุณอ่าน

เกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 121 ปัญหาที่เนิ่นนาน

คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้