ฉันแค่อยากเล่นเกมเงียบ ๆ

เฉียวซือหย่วนส่ายหน้าเบา ๆ “ใช่ เขานั่นเอง”

“หัวหน้า ท่านคิดว่าหนุ่มคนนั้นเป็นพวกเดียวกับจิ่งเต้าเซียนเหรอคะ” หญิงผมทองตาฟ้าถามเฉียวซือหย่วน

เฉียวซือหย่วนมองแผนที่บนโต๊ะพูดว่า “เปล่า เขาน่าจะเป็นแค่นักเรียนมัธยมปลายธรรมดา แต่ในเมื่อช่วงเวลานั้นเขาเจอกับจิ่งเต้าเซียน เราอาจจะใช้เขาเป็นกุญแจในการไขปริศนา ว่าทำไมจิ่งเต้าเซียนถึงใช้เวลาอยู่ตรงนั้นนานอย่างผิดปกติ พวกคุณลองหาทางตามหานักเรียนคนนั้นให้เจอที”

ทุกคนมองหน้ากัน พวกเขาไม่ได้ตั้งใจสังเกตเด็กหนุ่มคนนั้นเป็นพิเศษ ที่สำคัญตอนนั้นก็เป็นเวลากลางคืน อีกทั้งเด็กหนุ่มคนนั้นก็ไม่มีลักษณะเด่นที่เห็นชัด จะให้พวกเขาไปตามหาแบบไร้จุดเริ่มต้น ก็ดูเป็นเรื่องยากเกินไป

“ฉันจะร่างภาพใบหน้าของเด็กหนุ่มคนนั้นให้พวกคุณดู การที่เขาอยู่ตรงนั้นในช่วงเวลานั้น และเสื้อผ้าที่ใส่ก็เป็นชุดอยู่บ้าน แสดงว่าเขาน่าจะพักอยู่แถวนั้นไม่ไกล ลองตรวจสอบกล้องวงจรปิดในบริเวณนั้น ดูว่ามีบันทึกภาพเขาไว้ไหม และรีบตามหาให้เจอเร็วที่สุด” เฉียวซือหย่วนกล่าว

...

โจวเหวินถือคัมภีร์สะกดเซียนไว้ในมือ  เดิมทีตั้งใจจะนำมันไปไว้ที่ไหนสักแห่งให้ไกลจากตัวบ้าน แต่พอเพิ่งก้าวออกจากประตู ก็เห็นรถคันหนึ่งจอดอยู่ริมถนน ส่วนหลี่เสวียนนั่งอยู่ในรถพร้อมกับโบกมือเรียกเขา

“มีเรื่องอะไรเหรอ” โจวเหวินเดินไปถาม

“ขึ้นรถก่อนค่อยว่ากัน” หลี่เสวียนเปิดประตูรถ เขยิบตัวเข้าด้านในก่อนจะส่งสัญญาณให้โจวเหวินเข้ามา

โจวเหวินครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจขึ้นรถ

หลี่เสวียนปิดประตูรถแล้วเลื่อนกระจกขึ้น จากนั้นจึงหยิบโทรศัพท์ออกมายื่นให้โจวเหวินพร้อมพูดว่า “ดูนี่สิ”

โจวเหวินมองด้วยความสงสัย ก่อนจะเห็นว่าบนหน้าจอโทรศัพท์เป็นภาพถ่ายเอกสารฉบับหนึ่ง 

เพราะตัวหนังสือเล็กเกินไป โจวเหวินต้องใช้นิ้วเลื่อนหน้าจอเพื่อขยายภาพ ถึงจะมองเห็นเนื้อหาในเอกสารได้อย่างชัดเจน

เอกสารดูเหมือนเป็นร่างข้อมูลเบื้องต้น ด้านบนระบุว่าพบมิติต่างโลกแห่งใหม่บริเวณปากทางถนนโบราณ และภายในมิติต่างโลกนั้นยังได้พบสัตว์เลี้ยงคู่หูประเภทอวัยวะภายในอยู่ด้วย ต่อจากนั้นก็เป็นข้อมูลและรายงานการวิเคราะห์

“ให้ฉันดูนี่หมายความว่ายังไง” โจวเหวินถามหลี่เสวียนด้วยความสงสัย

หลี่เสวียนตอบอย่างตื่นเต้นว่า “ปากทางถนนโบราณอยู่ในมหาวิทยาลัยซีหยางไง มิติต่างโลกที่ค้นพบใหม่นี้ ต่อไปจะเป็นของมหาวิทยาลัยซีหยางแล้ว”

“แล้วสำคัญยังไง” โจวเหวินยังไม่เข้าใจว่าทำไมหลี่เสวียนถึงตื่นเต้นขนาดนี้

“สำคัญยังไงน่ะเหรอ ก็หมายความว่านักศึกษามหาวิทยาลัยซีหยางจะมีโอกาสเข้าไปในมิติต่างโลกที่เพิ่งค้นพบ และมีโอกาสได้รับสัตว์เลี้ยงคู่หูประเภทอวัยวะภายในน่ะสิ”

เมื่อเห็นโจวเหวินยังคงสีหน้าเรียบเฉยปราศจากอารมณ์ตอบสนอง หลี่เสวียนก็พูดต่อ “สัตว์เลี้ยงคู่หูประเภทอวัยวะภายในพบเห็นได้ยากมาก นายอาจไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่ฉันรับรองได้ว่ามันล้ำค่ามากกว่าสัตว์เลี้ยงคู่หูทั่วไปมากเลย ฉันจะอธิบายให้นายเข้าใจง่าย ๆ ละกัน ถ้าหัวใจของนายถูกทำลาย หรือถ้านายเป็นโรคหัวใจจนใกล้จะไม่ไหวแล้ว ถ้านายมีสัตว์เลี้ยงคู่หูลักษณะเป็นหัวใจ มันจะประสานเป็นหัวใจของนายได้ และทดแทนหัวใจเดิมของนาย ทำให้การทำงานของหัวแข็งแกร่งขึ้น...”

“ฟังดูเหมือนจะมีประโยชน์จริง ๆ” โจวเหวินฟังอยู่นานกว่าจะหาโอกาสพูดออกมาได้

“ไม่ได้มีประโยชน์แค่นั้น ฉันจะบอกให้นะ นายรู้ไหมว่าแต่ละปีสหพันธ์โลกมีคนสูงวัยเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจหรือมะเร็งอวัยวะภายในมากแค่ไหน สัตว์เลี้ยงคู่หูประเภทอวัยวะภายในเลยขายได้ในราคาสูงลิบลิ่ว เอาเข้าจริงต่อให้นายไม่ขาย เก็บไว้ใช้เอง เวลาต้องไปผจญภัยในมิติต่างโลก ก็ถือได้ว่ามีชีวิตเพิ่มขึ้นอีกดวง...”

หลี่เสวียนพูดไม่หยุดอยู่นาน ก่อนจะสรุปว่า “การมิติต่างโลกสามารถให้กำเนิดสัตว์เลี้ยงคู่หูประเภทอวัยวะภายใน ต่อไปก็จะเป็นผลประโยชน์ของคนในมหาวิทยาลัยซีหยางเท่านั้น นายไม่ต้องลังเลแล้ว ตามฉันไปเรียนที่มหาวิทยาลัยซีหยางเถอะ ช้าไปกว่านี้จะไม่ทันแล้ว ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปอย่างเป็นทางการ ทีนี้นักเรียนหัวกะทิจากทั่วประเทศต้องแห่กันมาสมัครเข้าเรียนมหาวิทยาลัยซีหยางแน่ ๆ ทางมหาวิทยาลัยรับทั้งหมดไว้ไม่ได้หรอกนะ”

“ได้ งั้นฉันจะกลับไปสมัคร” โจวเหวินตกลงทันทีอย่างไม่ลังเล

ถึงแม้เขาจะไม่อยากอยู่ใกล้ตระกูลอันมากนัก แต่ก็ไม่ยอมปล่อยให้ตระกูลอันส่งผลกระทบต่อชีวิตของตัวเอง ในเมื่อสมัครเข้าเรียนมหาวิทยาลัยซีหยางมีข้อดีมากขนาดนี้ โจวเหวินก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ และแน่นอนว่าเขาจะไม่ยอมทิ้งโอกาสนี้เพราะตระกูลอัน

“นายกรอกใบสมัครออนไลน์ให้เรียบร้อย แล้วส่งบัตรประชาชนมาให้ฉัน ที่เหลือฉันจะจัดการให้เอง” หลี่เสวียนรีบพูด

ความจริงหลังจากที่โจวเหวินมีคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว เขาแค่ต้องยื่นใบสมัครผ่านเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยซีหยาง แล้วรอประกาศผลเท่านั้น

ด้วยคะแนนของโจวเหวิน ในสถานการณ์ปกติคงไม่มีปัญหาในการผ่านเกณฑ์รับเข้าเรียน แต่ครั้งนี้ต่างออกไป ถ้าข่าวการค้นพบสัตว์เลี้ยงคู่หูประเภทอวัยวะภายในถูกเผยแพร่ออกไป การแข่งขันเพื่อแย่งชิงโควตาคงจะรุนแรงขึ้นมาก และทำให้การได้รับสิทธิ์เข้าเรียนไม่ใช่เรื่องแน่นอนอีกต่อไป

หลี่เสวียนขอบัตรประชาชนของโจวเหวิน เพราะตั้งใจจะใช้เส้นสายทำให้โจวเหวินได้รับการตอบรับเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยซีหยางแน่นอน

โจวเหวินไม่ได้พูดอะไรต่อ หลังจากสมัครออนไลน์ผ่านโทรศัพท์ ก็เอาบัตรประชาชนของตัวเองให้หลี่เสวียน

“เรียบร้อย ฉันจะกลับลั่วหยางแล้ว ถ้าทางบ้านนายไม่มีอะไรต้องจัดการ ก็รีบเก็บของแล้วตามฉันไปเถอะ ฉันจะพาไปทำความคุ้นเคยกับลั่วหยางและมหาวิทยาลัยซีหยางก่อน” หลี่เสวียนรับบัตรประชาชนมาแล้วกล่าว

“ได้เลย รอฉันสักครู่” โจวเหวินลงจากรถกลับไปเก็บของ

“รออะไร ฉันไปช่วยนายเก็บของด้วยดีกว่า” หลี่เสวียนลงจากรถแล้วตามโจวเหวินไปที่บ้าน

ความจริงโจวเหวินก็ไม่มีอะไรต้องเตรียมมากนัก เขาเก็บแค่ของใช้จำเป็นกับเสื้อผ้าจำนวนหนึ่ง จากนั้นออกจากจังหวัดกุยเต๋อพร้อมกับหลี่เสวียน

จังหวัดกุยเต๋ออยู่ไม่ไกลจากลั่วหยาง ถ้าเป็นช่วงก่อนเกิดพายุมิติต่างมิติ ขับรถทางด่วนก็ใช้เวลาแค่สามถึงสี่ชั่วโมงเท่านั้น

แต่ตอนนี้มีหลายพื้นที่กลายเป็นมิติต่างโลก การเดินทางต้องอ้อมเส้นทาง ทำให้ระยะทางเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบกว่าชั่วโมงกว่าจะถึงที่หมาย

เดิมทีหลี่เสวียนตั้งใจจะคุยกับโจวเหวินระหว่างทาง แต่ใครจะคิดว่าโจวเหวินขึ้นรถแล้วกลับเล่นเกมตลอด ไม่ได้ละสายตาออกจากหน้าจอเลย ทำให้หลี่เสวียนอดรู้สึกเซ็งไม่ได้

“หมอนี่เป็นไปได้ยังไงเนี่ย ติดเกมขนาดนี้กลับมีฝีมือระดับนั้น” หลี่เสวียนเชี่ยวชาญเรื่องการแสดงมาก โดยเฉพาะการตีบทเสือซ่อนเล็บ

แต่ไม่ว่าเขาจะมองอย่างไร โจวเหวินก็ดูไม่เหมือนเสแสร้งเลย ดูแล้วติดเกมจริง ๆ มากกว่า

หลี่เสวียนนั่งอยู่ข้าง ๆ มองอยู่พักหนึ่ง เห็นว่าเกมที่โจวเหวินเล่นน่าเบื่อมาก แค่ฆ่าสัตว์ประหลาดมดซ้ำไปซ้ำมาเท่านั้น เกมที่ซ้ำฉากน่าเบื่อแบบนี้ตกยุคไปตั้งหลายสิบปีแล้ว

“โจวเหวิน เกมนี้มันสนุกขนาดนั้นเลยเหรอ” หลี่เสวียนดูอยู่พักหนึ่งแล้วรู้สึกเบื่อ จึงเอ่ยถามขึ้น

“สนุก” โจวเหวินตอบโดยที่ไม่ละสายตาออกจากเกม

เพราะกลัวว่าหลี่เสวียนจะสังเกตเห็นพิรุธ เขาจึงไม่ได้เข้าไปในดันเจี้ยนนครจักรพรรดิโบราณ แต่เลือกลงดันเจี้ยนรังมดแทน

ตั้งแต่โจวเหวินได้รับโทรศัพท์ปริศนามา เขาก็ศึกษาเกี่ยวกับมิติต่างโลกของสหพันธ์โลกมาตลอด แม้จะมีมิติต่างโลกหลายแห่งที่คล้ายคลึงกับรังมด แต่ก็แตกต่างจากรังมดในเกมของเขา อีกทั้งยังไม่มีมดแกร่งอยู่ในนั้นเลย