ลึกซ่อนราชันย์

ตอนที่49 การทดสอบที่ 2 “ยิ่งกว่าวุธ”

          สองชั่วโมงกับการนั่งคิดทบทวนของโรสเธอนั่งงุดก้มหน้าอยู่ในโรงหลอมทบทวนเรื่องการปะทะศาสตรากับไผ่เมื่อก่อนหน้าจนได้รับความพ่ายแพ้อย่างสุดซึ้งเธอฝึกปรือฝีมือมานาน แต่ก็ไม่อาจเทียบฝีมือของไผ่ได้เธอไม่รู้ว่าวิชาที่ไผ่ใช้นั้นเป็นวิชาต่อสู้ประเภทไหนแต่ยอมรับเลยว่ามันแข็งแกร่งจริงๆ

          การทบทวนผ่านไปอย่างรวดเร็วโรสสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อปรับความประหม่าในจิตใจเดินออกไปเปิดประตูบานเล็กแล้วออกไปสู่ข้างนอก

          ไผ่นั่งขัดดาบด้วยผ้าขาวอย่างประณีตเอาใจใส่ เมื่อขัดเล่มไหนเสร็จแล้วก็จะเอาใส่ห่อผ้าและเก็บมันไว้อย่างดีดาบระดับต่ำในความคิดของไผ่นั้นยิ่งขัดก็ยิ่งเปล่งรัศมีเจิดจรัส แต่เขาไม่คิดจะขายมันในตอนนี้

          ดูจากสีหน้าของไผ่ ฉายแววเศร้า ดีใจเสียใจและเสียดายไปในอารมณ์เดียวกัน ข้างไผ่นั้นมีกล่องหินผลึกตรวจสอบก้อนสีเขียวที่ถูกใช้งานไปทั้งหมด10 ก้อน

          “ดาบฉาน ไม่น่าเลยจริงๆเงินหนอเงินเมื่อไร่จะได้สักที เฮ้อ ให้ตายสิ เราแค่ตี ๆ มันขึ้นมา แล้วใส่ผลึก ใส่พลังเวทแถมสลักเวทให้อีก ทีแรกนึกว่าจะออกมาสัก ระดับ 1 ดาวหรือไม่ก็สูงสุดแค่ 2 ดาว แต่ที่ไหนได้ 7 ดาว โอ้ มันไม่น่าเลยจริงๆ ไม่น่าลองตีมันขึ้นมาเลยไม่นึกเลยว่าไอ้แร่โลหะระดับต่ำจะสร้างอาวุธได้ระดับสูงขนาดนี้ สรุปแล้วข้าจะขายมันได้ไหมเนี่ยราคาคงไม่ใช่แค่ร้อยสองร้อยเหรียญทองแน่ๆ”

          “เฮ้อ!! รู้งี้ไปหาซื้อเหล็กธรรมดาๆมาตีเสียยังดีกว่า” เสียงบ่นอุบด้วยความเศร้าแต่ก็ปนไปด้วยความดีใจฉายออกมา คำบ่นยาวเหยียดพรั่งพรูออกจากปากของเขไม่หยุดหย่อนราวกับคนเสียสติไผ่เก็บดาบทั้ง 10 เล่มห่อผ้าพลางยิ้มเจื่อนด้วยความเสียดาย

          “สรุปว่าตูต้องออกไปซื้อแร่เหล็กธรรมดาๆมาตีดาบสินะ แร่ระดับต่ำจากมิติอากาศธาตุคงต้องงดเอามาสร้างอาวุธก่อน ถ้ามีออร์เดอร์สั่งมาค่อยทำ” ขณะที่ไผ่กำลังบ่นเพ้ออยู่คนเดียวนั้นโรสพยายามเดินเข้ามาด้วยอาการประหม่าเธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ความรู้สึกเด็กถูกทำโทษ แล้วต้องเดินไปหาผู้ปกครอง

          ไผ่หันมาสบตากับโรสพอดีเธอก็หุบตาต่ำลงไม่กล้าสบตากับไผ่

          “เป็นไงบ้างพี่สาวยอมรับตัวเองได้หรือยัง” แค่คำถามสั้นๆ แต่ทำให้โรสรู้สึกสั่นสะท้าน

          “ฉะ ฉันทำใจได้แล้วขะขอโทษที่ทำอะไรโดยไม่คิดนะ” เสียงเอ่ยออกเกร็งพยายามพูดแต่ก็ประหม่าเมื่ออยู่ต่อหน้าไผ่ซึ่งโรสไม่เข้าใจว่าทำไมต้องลดตัวเองต่ำลงถึงขนาดนี้

          “ดีแล้วครับ การทดสอบสภาพจิตใจและการควบคุมอารมณ์ก็ถือว่าใช้ได้”ไผ่กล่าว โรสพยักหน้าเข้าใจ

          “นายจะทำอาวุธให้ฉันแล้วใช่ไหม”อารมณ์ประหม่าของโรสพลันหายไปเมื่อได้ยินคำนี้

          “ไม่ครับยังคงต้องทดสอบต่ออีก” ไผ่กล่าว

          “ว่าไงนะยังจะมีการทดสอบอีกเหรอ” โรสอุทานเมื่อได้ยินคำกล่าวของไผ่เธอไม่รู้ว่าการทดสอบจะเป็นรูปแบบไหน

          “มีสิพี่สาวการทดสอบยังไม่จบ แต่ไม่ต้องห่วงหรอกว่าจะมีการต่อสู้แบบเมื่อกี้อีกบททดสอบนี้ก็แค่ให้พี่สาวยืนเฉยๆ ผมจะทำการเลือกแร่ที่เหมาะสมกับธาตุและสมดุลร่างกายของพี่สาวมันคือการทดสอบความเข้ากันได้” ไผ่พูดชัดเจนแล้วเดินไปยังห้องหลอมกระดิกมือทีหนึ่งดาบเกล็ดทิวาและเศษของมันก็ลอยเข้ามายังมือของเขาทันที

          ชิ้นส่วนดาบเกร็ดทิวาถูกวางลงกับพื้นโรงตีเหล็กไผ่บอกให้โรสถอยออกไปก่อนจากนั้นวาดวงเวทวงใหญ่ ตรงกลางคือวงกลมวงเวทหนึ่งวงพอให้คนเข้าไปยืนได้รอบเวทกลางมีวงเวทล้อมรอบอีก 6 วง มีอักขระเวทมนตร์กำกับนับไม่ถ้วน

          ไผ่วาดวงเวทด้วยมือเปล่าพร้อมอัดพลังเวทมนตร์ไปด้วยความรู้สึกกดดันมหาศาลนั้นทำให้โรสถึงกับยืนสั่นอีกครั้ง เธอไม่เข้าใจบุคคลตรงหน้าเธอยิ่งเห็นวงเวทที่เขาวาดแล้วรู้สึกเหมือนกับมีมนต์ขลังที่ทรงพลังอย่างบอกไม่ถูกภาษาที่วาดนั้นเธอไม่รู้ว่าเป็นภาษาอะไร แต่รู้สึกว่าลึกซึ้งยิ่งกว่าภาษาที่เคยพบพาน

          วงจรเวทหกแฉกสำเร็จด้วยเวลาที่รวดเร็วดาบเกล็ดทิวาถูกวางไว้กลางสุด

          “พี่สาวมายืนตรงนี้สิ”ไผ่เรียกโรสที่ยืนดูการวาดเวทด้วยอาการตื่นตะลึง พลันเธอได้สติจนสะดุ้งโหยงขยับเข้ามายืนกลางวงเวทที่มีดาบเกล็ดทิวาอยู่ตรงปลายเท้าของเธอไผ่สะบัดมือทีหนึ่งก็มีแร่โลหะชนิดหนึ่งอยู่ในมือ มันคือการใช้แหวนมิติที่รวดเร็วที่สุดโดยเรียกเอาของข้างในออกมาด้วยการสะบัดมือซึ่งการทำแบบนี้ไผ่ได้วิธีมาจากนานะ ตอนนี้คลังความรู้ของเธอเปิดผนึกมาอีกขั้นยิ่งรู้ลึกซึ้งเกินหน้าเกินตาไผ่ไปแล้ว

          แร่ก้อนแรกถูกวางลงไปที่แฉกแรกพลันมันก็เปล่งแสงสีน้ำเงินออกมาก้อนที่สอง สาม สี่ ห้า และหก ถูกวางลงไปก็เปล่งแสงตามสีของมันออกมา แต่กระนั้นแสงที่เปล่งก็เจิดจ้าไม่เท่ากันไผ่จึงเปลี่ยนก้อนที่เปล่งแสงน้อยที่สุดออกแล้วใส่ก้อนใหม่เข้าไปจนทุกก้อนมันสมดุลกันซึ่งใช้เวลาร่วมครึ่งชั่วโมง

เมื่อสมดุลได้ที่แล้วไผ่ยิ้มกริ่ม

          “เสร็จแล้วพี่สาว แต่ว่าเรื่องราคาไม่ธรรมดานะเล่นเอาแร่ระดับกลางที่ผมเอามาด้วยจำนวนน้อยนิดมาใช้ แต่ก็เอาเถอะถ้าผมได้เอาแร่ระดับสูงมาใส่คงจะแพงมหาศาลยิ่งกว่านี้แหละ แต่เป็นเพราะระดับพลังร่างกายและพลังภายในของพี่สาวตอนนี้ยังน้อยนิดต่อให้ผมสร้างอาวุธที่อัพเกรดใหม่เล่มนี้เสร็จพี่สาวก็ยังไม่สามารถนำมันออกมาใช้งานได้ไม่สิคงต้องพูดว่าพี่สาวไม่มีปัญญาเอามันออกมาใช้ได้เลยมากกว่า อืม แร่พวกนี้มันเข้ากันกับพลังภายในของพี่สาวเสียด้วยสิถ้าไม่เอามาสร้างคงเสียดายนี่คือแบบแรก ส่วนแบบที่สองจะเอาแร่ระดับต่ำมาทำเพียงแต่พี่สาวจะสามารถใช้มันได้แค่เดือนละครั้งเท่านั้นอย่าหาว่าผมพูดไม่ไว้หน้าเลยนะ แต่ผมก็ต้องพูดว่าสำหรับอาวุธไม่ว่าจะด้วยแร่ระดับต่ำหรือแร่ระดับกลางพี่สาวในตอนนี้น่ะอ่อนแอสำหรับมัน” โรสได้ฟังก็ไม่กล้าเถียงเพราะบางทีอาจจะเป็นอย่างที่ไผ่พูดจริงๆ

          “ฉันควรจะเอาแบบไหนดีล่ะ”โรสไม่กล้าเลือกด้วยตัวเองเพราะไม่รู้ว่าจะเลือกอันไหนดีแบบแรกใช้แร่ระดับกลางแต่ไม่สามารถใช้ได้แต่แบบที่สองใช้แร่ระดับต่ำแต่ใช้ได้แค่เดือนละครั้ง

          “ถ้าถามความเห็นของผมขอแนะนำนะว่าควรจะเอาแร่ระดับกลางมากกว่า ฝีมือของพี่สาวในอนาคตแข็งแกร่งขึ้นก็สามารถใช้งานมันได้แต่ถ้าเป็นแร่ระดับต่ำแม้จะใช้ได้เดือนละครั้ง แต่ผลข้างเคียงของมันก็ยังคงมีอยู่อีกอย่าง การที่จะหาแร่ที่สมดุลกันขนาดนี้ได้ มันไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ นะ” ไผ่แนะนำด้วยน้ำเสียงจริงจัง ด้วยน้ำหนักคำพูดของเขาโรสก็พยักหน้า

          “งั้นเอาแบบที่นายแนะนำก็แล้วกัน”โรสตัดสินใจตามไผ่ เขาก็พยักหน้า

          “มันแพงนะ แม้ผมจะไม่ได้คิดค่าแรงแต่สำหรับแร่ระดับกลางเหล่านี้แล้วเรียกได้ว่าหายากพอสมควร อีกอย่างในคลังของแหวนตอนนี้มีแร่ระดับกลางเหลืออยู่แค่7 ก้อนไม่รวมที่วางในวงจรเวทนี้ ราคาของแต่ละก้อนไม่ต่ำกว่า 2500 เหรียญทองคิดราคาแบบยาจกสุดๆ แล้วนะ ยิ่งนำมันไปสร้างอาวุธก็จะยิ่งได้ระดับที่สูงกว่าดาบระดับ7 ดาวเสียอีก สิ่งสำคัญคือการตีแร่ต่างหาก สำหรับนักตีดาบทั่วไปไม่สามารถตีมันได้แค่แร่ระดับต่ำก็ทำเอาค้อนเหล็กสลายเป็นผุยผง ถ้าหากรวมทั้งค่าตีค่าอะไรต่างๆไม่รวมค่าแร่ราคามากกว่า 50,000 เหรียญทอง ในตลาดอาวุธที่เขาขายกันพี่สาวรู้ใช่ไหมว่าแค่อาวุธระดับ 3 ดาวราคาสูงลิ่วยิ่งกว่าอะไรอาวุธ 4 ดาวไม่ต้องพูดถึง ประเมินราคากันไม่ได้ นี่ที่ผมพูดอธิบายคือคิดราคาแบบตรงไปตรงมา และอาวุธจากแร่ระดับกลางที่พี่สาวจะได้คือ 10ดาวขึ้นไป ถ้าคิดราคาทั้งแร่ทั้งค่าแรงก็มากกว่า 100,000เหรียญทอง สิทธิพิเศษสำหรับพี่สาวนั้นผมคิดแค่ราคาแร่แล้วประมาณก้อนละ 2500 เหรียญทอง รวมราคาแร่ 6 ก้อนก็ประมาณ 15,000 เหรียญทอง พี่สาวคิดว่าหากเลือกอาวุธจากแร่ระดับกลางมันจะราคาขนาดไหน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเป็นอาวุธที่เหมาะสมสำหรับพี่สาวโดยเฉพาะอีกคิดว่าราคามันจะแค่นี้หรือ 1 แสนเหรียญทองก็แค่เศษเสี้ยวเลยล่ะ”ไผ่พูดอธิบายแบบโน้มน้าวใจจนโรสคล้อยตามอย่างอธิบายไม่ได้ยิ่งได้ฟังเรื่องของราคามหาศาลแล้วยิ่งทึ่ง เมื่อไตร่ตรองตามก็เชื่อว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆแต่เมื่อได้ฟังราคาของแร่แล้วถึงกับใบ้กิน

          ‘15,000 เหรียญทองนี่มันเงินทั้งหมดของกิลด์เธอเลยนะ’

          “พี่สาวไม่ต้องกังวลหรอกถ้าพี่สาวรับปากว่าจะช่วยงานผมว่าช่วยพาผมออกไปเมืองอื่นนอกเหนือจากเขตแดนเทพของเราผมจะลดให้แบบพี่เศษเลยเอ้า!” ไผ่พูดโน้มน้าวอย่างชำนาญโรสเมื่อได้ฟังถึงตรงนี้ตาโตทันที นี่เป็นโอกาสที่ดีของเธอแล้วโดยเธอยังไม่รู้ตัวเลยว่าราคาดาบเเละเเร่ไผ่กุขึ้นมาเองทั้งนั้น

......................................