[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

“ ชู่ว! ”

นักสู้ยกมือแตะปากตนเองพร้อมๆกัน หลังจากที่สนิทยกมือให้สัญญาณแก่ทุกคน ห่างออกไปราว 1 กิโลเมตรมีสถานีรถไฟตั้งอยู่ สิ่งที่ทำให้พวกเขาหยุดไม่ใช่เพราะถึงที่หมาย ซอมบี้มากมายคือสิ่งที่ทำให้พวกเขาหยุดเดินพลางหาที่หลบข้างถนนเพื่อไม่ให้พวกมันมองเห็นระยะไกล จากแผนที่วางเอาไว้นักสู้กลุ่มแรกจะต้องเดินทางเข้าไปก่อนเพื่อชิงรถไฟ

“ ระวังเอาไว้ด้วย ห้ามใช้สิ่งที่จะก่อให้เกิดประกายไฟเพราะเราไม่รู้ว่าถ่านหินและน้ำมันหมดลงหรือยัง ”

ถ่านหินและน้ำมันคือสิ่งที่รถไฟหลายขบวนบรรทุก ซอมบี้ระดับ 6 เกิดขึ้นได้เพราะกินถ่านหินและน้ำมันเข้าไปในปริมาณมหาศาล จากการค้นพบของไอริสเธอตกใจไม่แพ้กันที่ซอมบี้สามารถกินน้ำมันที่อันตรายต่อสิ่งมีชีวิตเข้าไปได้ นอกจากนั้นแล้วยังสามารถนำมันมาปรับใช้กับตนเองได้ราวกับเป็นน้ำวิเศษ

ทันทีที่ไอริสลุกขึ้นยืน ทหารทั้งหมดที่อยู่รวมกลุ่มกับเธอต่างก็ลุกตามออกไป นักสู้ที่ถูกคัดเลือกให้เดินทางเข้าไปในสถานีรถไฟเป็นกลุ่มแรกลุกตามไปติดๆ โยฮันจึงพาน้องสาวเดินตามทุกคนไปเช่นกัน เพียงแต่ว่าครั้งนี้มือขวาของลุงพลได้ตามหลังเขามาเผื่อจะเกิดสถานการณ์ที่เขาต้องไปสู้กับระดับ 6 กระทันหันแล้วช่วยแอลลี่ไว้ไม่ได้

หลังจากที่นักสู้มากกว่า 70 % เดินออกจากกลุ่มมุ่งหน้าเข้าหาสถานีรถไฟ พลเรือนและนักสู้ที่เหลือต่างหมอบต่ำพยายามทำตัวเองให้เงียบที่สุด เพื่อไม่ดึงดูดซอมบี้ให้บุกมาที่นี่ ขณะที่ทุกสายตาของพลเรือนมองตามหลังนักสู้ที่ได้เดินจากไปนี้ เหล่านักสู้ต่างก็วิ่งด้วยความเร็วเต็มกำลัง การบุกชิงรถไฟในครั้งนี้พวกเขาจะต้องรีบทำให้สำเร็จแล้วขับมันออกมารับพลเรือนที่ดักรอขึ้นรถไฟ

“ ทุกคน ทำตามแผน อย่าได้ทำอย่างอื่นนอกเหนือจากนี้ ”

ไอริสกระโจนมารวมกลุ่มกับโยฮัน เธอเป็นระดับ 5 หน้าที่ของเธอจึงเป็นการช่วยเหลือโยฮันล่อซอมบี้ระดับ 6 ออกไปจากสถานี หากไม่สามารถล่อมันออกไปได้ อย่างน้อยจะต้องให้มันสนใจพวกเขา ไม่ใช่รถไฟที่กำลังจะเข้าไปปล้น ทันทีที่ทุกคนกระโจนข้ามรั้วเข้าไปในสถานี ซอมบี้มากมายที่กำลังหลับพักผ่อนต่างก็ลืมตาขึ้นมองดูพวกเขาด้วยความสงสัย เมื่อพวกมันเห็นว่ามีมนุษย์แปลกหน้าเข้ามาใกล้ แต่ละตัวต่างร้องเสียงดังปลุกกันและกันให้ตื่นนอน

“ ลุงสนิทระดับ 5 อยู่ไหน! ”

ทุกคนมองเห็นซอมบี้ระดับ 6 แล้ว มันอยู่ทางทิศตะวันตกของสถานี เพียงแต่ว่าซอมบี้ระดับ 5 กลับหายไป ไอริสจึงต้องการเห็นตัวของมันด่วนที่สุด ทันใดนั้นโยฮันกลับเป็นฝ่ายพุ่งเข้ามาอุ้มร่างของแอลลี่แล้วกระโจนออกจากกลุ่ม สร้างความตกใจให้ทุกคนไม่น้อยเพราะเขากำลังทำนอกเหนือจากแผน

แต่แล้วสิ่งที่ทำให้นักสู้หลายคนตกใจมากที่สุดก็คือโยฮันได้พุ่งเข้าหาซอมบี้ตัวหนึ่งที่พยายามใช้ซอมบี้ตัวอื่นๆบดบังร่างของมัน หลังจากสัมผัสได้ถึงการมาของมนุษย์ตั้งแต่แรก ภายใต้การพุ่งของโยฮัน เขาได้ใช้หางฟันร่างของมันจนเหลือเพียงแค่ท่อนบน มือที่ยาวถูกตัดออกไปกับท่อนร่างเหลือเพียงแค่หน้าอกและปากที่พยายามกรีดร้องลั่น 

แอลลี่ที่ถูกปล่อยจึงกระโจนเข้าไปฟันมันด้วยเล็บก่อนจะมีเชื้อไวรัสพุ่งเข้ามาในร่างราวกับแม่น้ำไหล หลังจากนั้นเธอก็กระโจนขี่หลังพี่ชายก่อนจะมีซอมบี้ระดับ 5 อีกตัวให้ฆ่าสังหาร หลายคนที่กำลังมองดูสองพี่น้องแสดงท่าทางตะลึงงันเพราะเขาใช้เวลาเพียงแค่ครู่ก็สามารถสังหารซอมบี้ระดับ 5 ทั้ง 3 ตัวที่คิดว่าเป็นปัญหาไปได้

“ ลุงพล! ผมจะล่อระดับ 6 ไปแล้วฝากน้องสาวผมด้วย ”

ร่างของแอลลี่โยนไปทางฝั่งลุงพล โดยตำรวจทั้ง 8 นายพยายามช่วยกันรับร่างเอาไว้ แอลลี่ที่ขดตัวเป็นก้อนกลมหลังจากถูกอุ้มเอาไว้เธอก็เริ่มกัดฟันด้วยความเจ็บปวด เมื่อร่างกายเข้าสู่กระบวนการวิวัฒนาการ

“ 2 คนดูแลยัยหนูนี่ ส่วนที่เหลือพยายามฆ่าเปิดทางให้ได้มากที่สุด ทุกอย่างยังคงอยู่ในแผนเหมือนเดิม แค่ไม่มีระดับ 5 มาคอยก่อกวนพวกเราแล้ว ”

ลุงพลสั่งการตำรวจและคนที่มาจากสถานีวิจัยดาราศาสตร์ ไอริสเห็นว่าต้องเปลี่ยนแผนกระทันหันเธอจึงกระโดดตามโยฮันมุ่งหน้าเข้าหาซอมบี้ระดับ 6  ในส่วนของคนที่จะไปรับมือกับซอมบี้ระดับ 5 ถูกเปลี่ยนตำแหน่งให้ช่วยเหลือกลุ่มอื่นเปิดทาง ต่อจากนี้สิ่งที่เป็นอันตรายมีเพียงระดับ 6 ตัวเดียวเท่านั้น  แม้การลงมือของโยฮันในครั้งนี้จะอยู่นอกเหนือจากแผนไปก็ตาม เธอกลับไม่กล้าตำหนิเพราะมันทำให้แผนการณ์ง่ายขึ้นด้วยเช่นกัน

เสียงปะทะกันดังมาจากสถานีรถไฟ พลเรือนที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลเฝ้ามองดูควันไฟและฝุ่นควันที่กำลังลอยขึ้นไปบนอากาศ ทุกคนจำเป็นต้องจับตามองดูภายในสถานีก็เพราะว่าจะมีสัญญาณแจ้งเตือนให้พวกเขาเตรียมตัว หากสามารถนำรถไฟออกมาจากสถานีได้

ท่ามกลางเสียงการต่อสู้มากมาย ซอมบี้ระดับ 4 และต่ำกว่าล้วนแล้วถูกฆ่าตายจากการรวมกลุ่มกันของเหล่านักสู้ อย่างไรก็ตามจำนวนพวกมันที่มีมากมายเริ่มสร้างปัญหาให้เหล่านักสู้จนหลายคนบาดเจ็บสาหัส บางคนถูกลากออกไปสังหาร แม้จะมีคนหวาดกลัวกับการโจมตีของซอมบี้ที่ใช้วิธีนำจำนวนที่เยอะกว่าโถมเข้าใส่ เหล่าทหารที่วิวัฒนาการครั้งที่ 4 ต่างพยายามกระจายกันออกไปรอบๆคอยช่วยเหลือทุกคนจนลดจำนวนคนตายและคนบาดเจ็บ

“อย่าแตกแถว พยายามรวมกลุ่มกันเอาไว้! ”

“ ขยับเข้ามาใกล้ๆกันหน่อย มันกำลังล่อให้เราออกจากกัน! ”

เสียงตะโกนมาจากด้านหลัง กลุ่มคนที่รับหน้าที่ให้เปิดทางค่อยๆมุ่งหน้าเข้าหารถไฟโดยสารที่สามารถวิ่งออกไปจากสถานีนี้ได้เร็วที่สุด โยฮันไม่จำเป็นต้องสนใจด้านหลัง อีกไม่นานนักสู้จะไปถึงรถไฟ การตรวจสอบเชื้อเพลิง การตรวจสอบความเสียหาย ไม่ใช่หน้าที่ของเขาอีกต่อไปเพราะตนเองจะต้องล่อซอมบี้ระดับ 6

ร่างสีชมพูคล้ายกับหนอนนอนขดตัวอยู่บนกองถ่านหิน โยฮันสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำมันที่ผสมอยู่ภายในกองถ่าน หลังจากที่สำรวจมันอยู่สักพัก เขาก็พบว่าซอมบี้ตัวที่อยู่ตรงหน้าเป็นไส้เดือนดิน

“ คุณโย ฉันเข้าใกล้มันไม่ได้มากเพราะงั้นฉันจะใช้ปืนไรเฟิลต่อต้านรถถังในการลอบยิงดวงตาของมันเรื่อยๆ ”

กระสุนปืนมีทั้งหมด 16 นัด แต่ละนัดถูกเคลือบด้วยพิษของโยฮัน เพียงแค่ยิงเข้าบริเวณดวงตาหรือบริเวณบาดแผลที่เกิดขึ้น นอกจากกระสุนจะสร้างความเสียหายให้ได้แล้ว มันยังกระจายพิษได้อีกด้วย

ทันทีที่โยฮันเห็นว่าอีกฝ่ายพาดปืนไปกับบ่าเตรียมเล็งยิงซอมบี้ระดับ 6 ตรงหน้าที่กำลังนอนนิ่งไม่สนใจสิ่งใด เขาจึงกางกรงเล็บเสือออกมาจนสุด ก่อนจะปลดปล่อยหางจนโผล่ออกมาจากผ้าคลุมหนังซอมบี้  ไอริสตกใจไม่น้อยกับรูปร่างของโยฮันที่เปลี่ยนไป นอกจากมือของเขาจะมีกรงเล็บน่ากลัวแล้ว ร่างกายของเขายังหุ้มด้วยเกราะที่ดูท่าจะทนทาน ขาทั้งสองข้างของเขาหุ้มด้วยเปลือกแข็งแล้วยังมีกระดูกทิ่มแทงออกมาจนดูราวกับปะการัง ในส่วนของหางยาว 3 เมตรน่าหวาดหวั่นเป็นอย่างมากเพราะมันเต็มไปด้วยกระดูกแหลมคมที่ราวกับจะตัดได้ทุกอย่าง

ทันทีที่โยฮันย่อตัวลงไปจนเท้าทั้งสองจิกลงไปในพื้นจนเกิดรอยร้าว ร่างของเขาก็พุ่งเข้าหาซอมบี้ระดับ 6 ด้วยความเร็วมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ 

ซอมบี้ระดับ 6 ที่ตกอยู่ภายใต้สภาวะจำศีลเพื่อดูดซับพลังงานจากถ่านหินที่เทรวมกันอยู่ใต้ท้องรีบลืมตาตื่น ทว่าการตื่นของมันกลับช้าไป ร่างเล็กๆที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วไว มันได้ใช้หางแหลมคมแทงทะลวงเข้าบริเวณดวงตาของมัน ต่อให้จะพยายามหลบก็ตาม มันกลับถูกหางแทงทะลวงดวงตาเข้าไปลึกก่อนจะฉีดพิษเข้าสู่ดวงตาจนมันร้องตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวด โยฮันที่ใช้พิษไปทั้งหมดกับการปล่อยพิษในครั้งนี้รีบกระโจนขึ้นไปบนหลังของมันก่อนจะใช้เท้าที่เปลี่ยนให้กลายเป็นของนกอินทรีย์จิกลงไปในหนังจนทำให้เขายืนได้อย่างมั่นคง

ไอริสที่เห็นการโจมตีของโยฮันเธอถึงขั้นยืนงง เนื่องจากเขาโจมตีซอมบี้ระดับ 6 ได้ง่ายดายเกินไป ในช่วงเวลาพริบตาที่ร่างของโยฮันเข้าใกล้ซอมบี้ หางของเขาก็ปรากฎแสงสีแดงอันแปลกประหลาดก่อนจะแทงตาของมันจนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด  แต่ที่ทำให้เธอแสดงความงุนงงออกมามากยิ่งขึ้นกว่าเดิมคือการที่โยฮันใช้มือของเขาตัดลงไปบริเวณกลางแผ่นหลังของซอมบี้ที่มีลักษณะเหมือนไส้เดือนตัวใหญ่ สิ่งที่ทำให้มันดูต่างจากไส้เดือนคือปากวงกลมเต็มไปด้วยฟันแหลมคมราวกับเครื่องบด

ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนของซอมบี้ที่ถูกทะลวงดวงตา โยฮันก็ได้กระโดดลงจากร่างเพราะไอริสเตือนเรื่องที่มันจะมุดลงไปในดิน หากเป็นเช่นนั้นสถานีอาจจะพังถลม เขาที่ได้เนื้อมันมาแล้วหนึ่งกำมือจึงกระโจนมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกของสถานีล่อให้มันตามไป

ซอมบี้ที่เห็นเป้าหมาย มันจึงเคลื่อนส่วนหัวเลื้อยตามไปติดๆ ไอริสที่เห็นว่าซอมบี้ระดับ 6 ถูกลากออกไปแล้วเธอจึงกระโจนขึ้นไปบนที่สูงพยายามหามุมที่สามารถยิงสนับสนุนได้ เพียงแต่ว่าเธอกลับเป็นฝ่ายนิ่งเมื่อเห็นว่าไส้เดือนดินที่ไล่ตามโยฮันกำลังถูกเขาโจมตีจนร่างกายเต็มไปด้วยเลือดไหลอาบ บาดแผลแต่ละแห่งที่เกิดขึ้นมาจากการตวัดหางที่คมเป็นอย่างมากทำให้เธอไม่จำเป็นต้องใช้กระสุนยิงเลยด้วยซ้ำ ต่อให้ปืนไรเฟิลจะสามารถทะลวงเกราะรถถังได้เป็นอย่างดี มันกลับมีผลเมื่อยิงเข้าบริเวณดวงตาซอมบี้ระดับ 6 เพียงเท่านั้น เธอจึงทำเพียงยืนมองดูการล่อซอมบี้ระดับ 6 ออกไปจากสถานีรถไฟ ทันใดนั้นซอมบี้มากมายที่กำลังต่อสู้ต่างก็กรู่กันไล่ตามซอมบี้ระดับ 6 ไปติดๆหลังจากมีเสียงเล็กแหลมคล้ายกับจิ้งหรีดเปิดลำโพงดังมาจากทิศทางที่โยฮันวิ่งไป

“ มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกัน ”

ทหารทำสีหน้าสงสัย จากความคิด พวกเขาจะต้องทำภารกิจในวันนี้อย่างยากลำบาก ขณะเดินทางเข้าหารถไฟพวกเขาจะต้องสู้กับซอมบี้ที่ขวางทาง เพียงแต่ว่าการต่อสู้พึ่งเริ่มได้แค่ 5 นาทีเท่านั้น ซอมบี้ทั้งหมดได้ถูกโยฮันดึงพวกมันออกไปจากสถานีจนเหลือเพียงแค่พวกเขาและรถไฟ

“ ลุงสนิท ได้โอกาสแล้ว บอกคนของเราให้รีบตรวจสอบรถไฟเร็วเข้า! ”

ไอริสออกคำสั่งให้ทหารทำงาน นักสู้ที่มาด้วยกันหลังจากได้สติพวกเขาก็เริ่มเข้าตรวจสอบรถไฟเพื่อดูว่าคันใดสามารถวิ่งออกจากสถานีไปได้ ภายใต้ความเร่งรีบทุกคนก็พบว่ารถไฟแต่ละคันไม่เหลือเชื้อเพลิงด้านใน พวกมันถูกนำออกไปทั้งหมด จากร่องรอยที่ทิ้งเอาไว้จะต้องเป็นฝีมือซอมบี้นำออกไปอย่างแน่นอน

“ ไอริส เชื้อเพลิงไม่เหลือ ”

ดวงตาของไอริสกวาดมองออกไปรอบๆ ก่อนที่เธอจะกระโจนขึ้นไปบนถังน้ำมันขนาดใหญ่ข้างสถานี หลังจากเปิดฝาส่องเข้าไปเธอก็พบว่ายังเหลือน้ำมันอีกครึ่งถัง เพียงแต่ว่าสายน้ำมันที่ต่อออกจากตัวถังหายไป ท่อที่ต่อออกมาถูกทำลาย การจะนำน้ำมันใส่เข้าไปในหัวจักรรถไฟเป็นเรื่องยาก

“ ลุงคะ ส่งคนเข้าไปดูในสถานีหน่อยค่ะ เราต้องหาสายน้ำมันสำรองเพื่อต่อน้ำมันจากถังนี้ออกไป ”

ลุงสนิทพาทหารส่วนหนึ่งวิ่งเข้าไปในอาคารเพื่อหาสายน้ำมันสำรอง ในระหว่างนี้ทุกคนก็เริ่มมองหาสิ่งที่สามารถใช้ทดแทนสายน้ำมันหากว่าไม่สามารถหามันเจอ.