ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

เพียงครู่ต่อมาถังฮวนก็วิ่งไปยังจุดที่เคยหลบซ่อนอยู่ เขาลากถุงอัญมณีขนาดใหญ่ออกมาพาดไว้บนไหล่แล้ววิ่งไปตามทางที่พวกมนุษย์หมาป่ากำลังมุ่งหน้าไปบนไหล่ถังฮวนเจ้าตัวเล็กสั่นหู และเกาหัวด้วยความโมโห แน่นอนว่าถังฮวนย่อมเข้าใจในความหมายของเสี่ยวเป่าแต่เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้ใช้เวลาไม่นาน ในที่สุดเสี่ยวเป่าก็สงบลง มันนั่งยองๆ ลงบนไหล่ของถังฮวน ทั้งโกรธ ทั้งเมิน ไม่โต้ตอบ ปิดปากสนิทดวงตาสีฟ้ากลมโตคล้ายว่าน้ำตาจะไหลออกมาได้ตลอดเวลา ถังฮวนเห็นแล้วทุกข์ใจยิ่งกับน้ำตาที่คลออยู่ของมันในที่สุดเขาก็หยิบอัญมณีออกมาหลายสิบอันถึงทำให้เจ้าตัวเล็กกลับมาพอใจได้อีกครั้งตลอดการเดินทางพวกเขาไม่ได้เผชิญหน้ากับพวกสัตว์ร้ายหรือผู้ฝึกยุทธ์ที่เข้าไปในป่าแม้แต่น้อย ประมาณสองเค่อต่อมา ฉับพลันถังฮวนได้กลิ่นคาวเลือดรุนแรงเตะจมูกหลังจากเดินไปตามกลิ่นไปไม่กี่เมตรจึงพบหมาป่าสีดำและสีเงินนับสิบนอนแผ่อยู่บนพื้นเขาเห็นมนุษย์หมาป่าสองตัวที่มีขนสีน้ำตาลอยู่ใต้ต้นไม้พวกมันมีเขาแหลมสีฟ้าอ่อนเล็ก ๆ ห้อยอยู่ที่เอว ดูเหมือนจะเป็นขุนพลเวทย์ระดับสี่ ไม่ว่าจะเป็นหมาป่าดำ หมาป่าสีเงินหรือมนุษย์หมาป่า บนร่างของพวกมันล้วนมีรูขนาดเท่ากำปั้นเด็กที่เต็มไปด้วยสีแดงฉานมนุษย์หมาป่าพวกนี้มีบาดแผลที่หัวใจ หมาป่าดำและหมาป่าสีเงินมีแผลที่ศีรษะนี่ย่อมไม่ใช่การต่อสู้ที่ดุเดือด คาดว่าพวกมันน่าจะถูกสังหารในคราวเดียว ถังฮวนสังเกตที่ปากของพวกมัน คนที่จู่โจมพวกมันต้องเป็นยอดฝีมือ โดยเฉพาะเลือดที่แข็งตัวแล้วแสดงให้เห็นว่าพวกมันล้วนตายในเวลาสั้นๆ ถังฮวนสูดลมหายใจเบา ๆ ค่อยๆ ก้าวไปต่อ เสี่ยวเป่าที่อยู่บนไหล่ก็ยกหัวขึ้น หูตั้งตรง ปีกจมูกหดเข้าออกเป็นครั้งคราว ในป่านั้นสามารถมองเห็นหมาป่าดำ หมาป่าสีเงิน และมนุษย์หมาป่าเป็นระยะๆหลังจากนั้นห่างไปราวสามสิบจั้ง (ร้อยเมตร) ถังฮวนมองเห็นมนุษย์หมาป่าที่มีขนสีดำบนใบหน้าเจ้าพวกนี้มีความแข็งแกร่งกว่ามนุษย์หมาป่าสีน้ำตาลเสียอีก นอกเหนือจากรูปร่างแล้ว กรงเล็บของมนุษย์หมาป่าเหล่านี้มีสีทอง และเขาแหลมที่เอวเป็นสีฟ้า "ขุนพลเวทย์ระดับห้า!" ถังฮวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่มนุษย์หมาป่าสีดำตายไปเรียบร้อยแล้ว และด้านหลังของมันยังปรากฏร่อยเขม่าปืนเป็นจุดๆ เมื่อเห็นอย่างนี้แล้วถังฮวนก็รู้ได้ทันทีว่าหมาป่าสีดำ หมาป่าสีเงิน และมนุษย์หมาป่าที่เห็นก่อนหน้านี้ถูกสังหารด้วยปืนนี่เอง ในขณะที่เขากำลังจะเดินไป ถังฮวนพบว่าว่ามีอะไรบางอย่างที่ถูกทับไว้ใต้ร่างมนุษย์หมาป่าสีดำเมื่อมองดูดีๆ กลับกลายเป็นชายวัยกลางคนผิวเหลือง ตาโต เขาถูกมือมหึมาของมนุษย์หมาป่าแทงทะลุหน้าอก ชายวัยกลางคนตกตายไปพร้อมกับมนุษย์หมาป่าแล้ว! “ทำไมรู้สึกคุ้นหน้านักนะ” ถังฮวนหายใจแผ่วเบา และสัมผัสดวงตาของชายวัยกลางคนอย่างอ่อนโยน อดกระซิบกับตนเองไม่ได้เขาจำไม่ได้ว่าเคยพบเห็นชายกลางคนนี้ที่ใด บางทีชายผู้นี้อาจจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ในเมืองนู่ลั่ง และเคยพบกันที่ไหนสักแห่งก็เป็นได้ ห่างออกไปจากจุดนั้นก็ไม่พบศพใดเพิ่มอีก มีเพียงร่องรอยบนพื้นดินที่ค่อนข้างยุ่งเหยิงหลังจากผ่านไปไม่กี่ร้อยเมตรจำนวนศพจึงเริ่มปรากฏมากขึ้นเรื่อยๆ หมาป่าดำ หมาป่าเงิน หมาป่าสีน้ำตาล มนุษย์หมาป่า ...มันขยายวงกว้างออกไปเรื่อย ๆ จนมีมากหลายสิบศพ แต่ละศพล้วนแล้วแต่เป็นขุนพลเวทย์ระดับห้าการตายของพวกมนุษย์หมาป่าและหมาป่าน่าเวทนา บนร่างเต็มด้วยบาดแผลขนาดใหญ่ เหมือนถูกฟันด้วยมีด หลังจากผ่านไปอีกเกือบร้อยเมตร ซากศพก็เริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เพียงแค่ในพื้นที่ราวสิบเมตรมีศพหมาป่าดำ หมาป่าสีเงิน มนุษย์หมาป่าสีน้ำตาลสามตัวและมนุษย์หมาป่าดำอีกหนึ่งตัว ท่ามกลางซากศพเหล่านั้น พบร่างของหญิงผู้หนึ่งท่าทางจะได้รับบาดเจ็บหนักกำลังพิงต้นไม้ใหญ่อยู่
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 39 ร่องรอยการต่อสู้ (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 39 ร่องรอยการต่อสู้ (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้