การกลับมาของวายร้ายรุ่นที่ 2

บทที่ 56 โอกาสทางธุรกิจ

หลงอ้าวเทียนพูด “ตามที่ผมรู้มา เชียนเฟิงกรุ๊ปของตระกูลเหลิ่งประสบกับสภาวะล้มละลายอยู่ตั้งแต่หลายปีก่อนแล้ว แต่โชคดีที่ได้เหลิ่งชิงชิว หญิงสาวมากความสามารถเข้ามารับหน้าที่บริหารในบริษัทย่อย ดังนั้นจึงกอบกู้ธุรกิจกลับมาและทำให้ไม่เกิดความเสียหายที่รุนแรงได้”

“นับแต่ครั้งนั้นเป็นต้นมา คุณก็พบว่าเธอมีพรสวรรค์ และคุณก็ยอมรับในความสามารถของเธอด้วย ดังนั้นจึงให้เธอบริหารงานทั้งหมดในเชียนเฟิงกรุ๊ปจนถึงตอนนี้”

“ในช่วงเวลาหลายปีที่ประธานเหลิ่งขึ้นมาบริหาร เธอได้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก หากเป็นคนอื่น ตระกูลเหลิ่งคงม้วนเสื่อกลับบ้านเก่าไปแล้ว แต่เพราะเหลิ่งชิงชิวมีความกระตือรือร้นที่จะพัฒนาบริษัท ประกอบกับมีสุนัขตระกูลลู่เลียขาคอยให้ความช่วยเหลือ ดังนั้นเชียนเฟิงกรุ๊ปไม่เพียงไม่ล่ม แต่ยังมีโอกาสได้หายใจพักและเริ่มจะมีกำไรขึ้นมาบ้างแล้ว”

เหลิ่งเทียนหาวปัดรอยยับบนกางเกงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “พูดในสิ่งที่ผมไม่รู้จะดีกว่านะ คุณเหลือเวลาไม่มากแล้ว”

“ได้ครับ” หลงอ้าวเทียนพูดต่อ “คุณเหลิ่งอาจยังไม่รู้ แม้เหลิ่งชิงชิวจะมีความสามารถเหนือคนทั่วไป แต่เธอไม่อาจทนแรงกดดันและการควบคุมของคุณได้ เพราะเหตุนี้ เธอจึงต้องการแสดงตัวตนให้คุณเห็น เธอคิดจะใช้เงินสดที่เก็บออมมาด้วยความเหน็ดเหนื่อยจำนวนสองพันกว่าล้านมาลงทุน เธอต้องการแผนโครงการที่จะสามารถทำให้ตระกูลเหลิ่งพลิกสถานการณ์กลับมาได้อย่างงดงาม แต่น่าเสียดาย...”

หลงอ้าวเทียนถอนใจ “เธอประสบปัญหาทั้งภายในและภายนอก จนทำให้ตัดสินใจรีบร้อนเกินไป เธอกำลังจะร่วมมือกับเจียวซื่อเหิง แต่ความเป็นจริงแล้วโครงการของผู้ชายคนนั้นเป็นแผนชั่ว เจียวซื่อเหิงจะหลอกเอาเงินของเธอจนหมดและหนีไป แค่การที่เขาหนีไปก็ไม่ใช่เรื่องที่ร้ายแรงเท่าไหร่ แต่ในช่วงเวลาแบบนี้สูญเสียเงินสดจำนวนสองพันกว่าล้าน เกรงว่าตระกูลเหลิ่งคงจะไม่มีโอกาสพลิกสถานการณ์กลับมาได้อีกแล้ว”

เมื่อหลงอ้าวเทียนพูดจบ เขาก็ก้มดูนาฬิกาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงได้ใจ “สามสิบวินาทีพอดี”

งงเลยสิ? โง่ไปเลยใช่ไหม?

ตกใจมากเลยใช่รึเปล่า? กลัวจนเหงื่อตกเลยละสิ?

ไม่มีฉัน ตระกูลเหลิ่งของพวกคุณอยากจะกินขี้ก็ยังไม่ทันคนอื่น เงินสดสองพันกว่าล้านหากถูกคนอื่นหลอกเอาไปจนหมด เชียนเฟิงกรุ๊ปของพวกคุณคงจะย่อยยับภายในชั่วพริบตา!

ถ้าเงินสดขาดมือ ใครกันจะสามารถช่วยคุณได้? ใครจะมีความสามารถและใจกล้าพอที่จะช่วยพวกคุณ?

ไม่มีหรอก!

มันก็เหมือนกับธนาคารสักแห่ง เมื่อมีท่าทีว่าจะล้มละลาย ทุกครั้งก็ล้วนต้องจมลงสู่สภาวะล้มละลายกันทั้งสิ้น

เพราะสิ่งที่ทุกคนคิดคือ หากธนาคารล้มละลาย พวกเขาก็จะต้องรีบถอนเงินของตนเองออกมาโดยเร็ว

และตอนนั้น แม้คุณจะอดทน แต่คุณก็ไม่อาจอดทนแบกรับภาระนี้ได้!

ผู้คนทั้งหลายจะตามหาคุณเพื่อทวงเงิน ไม่มีใครยินดีเอาเงินมาให้คุณ

ผมสิถึงจะเป็นผู้ช่วยชีวิตของตระกูลเหลิ่งตัวจริง!

เหลิ่งเทียนหาวลุกขึ้นและไม่เอ่ยอะไรออกมา

หลงอ้าวเทียนเองก็ลุกขึ้นเช่นกัน ใบหน้าของเขาดูมีความสุขและเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ชายหนุ่มคิดในใจ มาแล้ว... เขากำลังจะมาจับมือฉันพร้อมร้องไห้ด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง!

แล้วเขาก็จะพูดกับฉันอย่างเปิดอก และถามฉันว่าจะทำอย่างไรจึงสามารถผ่านพ้นวิกฤตในครั้งนี้ไปได้!

เขาจะเริ่มมองฉันในแง่ที่ดี ให้เหลิ่งชิงชิวรับฉันเข้าไปทำงานในเชียนเฟิงกรุ๊ปอีกครั้ง และฉันก็จะร่วมมือกับเหลิ่งชิงชิวสร้างความเจริญก้าวหน้าให้แก่เชียนเฟิงกรุ๊ป!

ทว่าเหลิ่งเทียนหาวกลับหมุนตัวมาและพูดทิ้งท้าย “ส่งแขก เสียเวลาของฉันจริง ๆ”

หลงอ้าวเทียนยืนนิ่งและตกตะลึง

ตาเฒ่าคนนี้มันยังไงกัน? ฉันก็พูดชัดเจนแล้วนี่นา เขายังฟังไม่เข้าใจอีกเหรอ?

นี่! เงินสดสองพันกว่าล้านของคุณกำลังจะเกิดปัญหาแล้ว เรื่องใหญ่ขนาดนี้... คุณยังไม่ขอบคุณผมอีกเหรอ?

พ่อบ้านเดินมาหาเขา “คุณหลง เชิญครับ”

หลงอ้าวเทียนยังคงดึงดัน “คุณเหลิ่ง คุณไม่เชื่อในสิ่งที่ผมพูดเหรอครับ? ขอเพียงพิจารณาเนื้อหาโครงการของเจียวซื่อเหิงให้ละเอียด คุณจะต้องพบปัญหาอย่างแน่นอน คนในของเชียนเฟิงกรุ๊ปเป็นสายให้กับคนนอก คนในคณะผู้ตรวจสอบของพวกคุณจะปลอมแปลงตัวเลข ถ้าคุณไม่ถามอะไรเลย ตระกูลเหลิ่งจะต้องพบกว่าวิกฤตครั้งนี้ใหญ่หลวงมาก”

ตอนนี้

ลู่เฉิงเหวินอ้างว่าจะไปเข้าห้องน้ำ แต่จริง ๆ เขาหนีไปแล้ว!

เขาออกแรงสุดกำลัง ก่อนจะสามารถปีนขึ้นมาอยู่บนกำแพงได้ จากนั้นก็ค่อย ๆ พยายามควบคุมตัวเองด้วยความยากลำบาก

ในใจร้องด่าหลงอ้าวเทียน

‘หลงอ้าวเทียน! ไอ้ลูกหมา นายนี่มันเป็นไอ้ลูกหมาจริง ๆ เลย!’

‘เวลาไหนไม่มา ดันมาตอนที่ฉันอยู่ที่นี่ นายจะจีบสาวก็จีบสาวไปสิ แต่นายมาบ้านพ่อแม่เมียของฉันทำไมฮะ!?’

ขณะที่กำลังจะกระโดดลง เขาก็เห็นหญิงสาวในชุดสีเรียบ ๆ ยืนอยู่ใต้กำแพง

ลู่เฉิงเหวินสะดุ้ง

‘อ้าว ฮวาเสวี่ยหนิง!’

ฮวาเสวี่ยหนิงที่ได้ยินเขาด่านายน้อยของตัวเองก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา พอดีดนิ้วออกไป หินก้อนหนึ่งก็ไปกระแทกเข้ากับข้อพับขาของลู่เฉิงเหวินที่อุตส่าห์ปีนขึ้นกำแพงไปได้ไม่นาน และผลปรากฏว่า ...เขาตกลงมากระแทกกับพื้นพร้อมกับร้องโอดครวญ

ฮวาเสวี่ยหนิงไม่พอใจ แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกประหลาดใจมาก

อีตานี่ เห็น ๆ อยู่ว่าเมื่อกี้เขาไม่ได้พูดอะไรเลย ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนกับได้ยินเสียงความในใจของเขาล่ะ?

ฉันหูฝาดไปเองงั้นเหรอ?

ในบ้าน หลงอ้าวเทียนรู้สึกเจ็บใจมาก

เขาไม่ยอมออกไปง่าย ๆ เช่นนี้แน่ ทั้ง ๆ ที่ตนเองเสนอข้อมูลอันมีคุณค่าออกไปแล้ว แต่ทำไมคนตระกูลเหลิ่งกลับไม่พูดขอบคุณสักคำ ทั้งยังขับไล่เขาอีก? ตระกูลเหลิ่งเป็นครอบครัวแบบไหนกันแน่?

เหลิ่งเทียนหาวเห็นว่าเขายังคงดึงดันอยู่ต่อไม่ยอมกลับ จึงกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ผมจะบอกให้คุณรู้ เรื่องที่คุณพูดมาทั้งหมด ลู่เฉิงเหวินลูกเขยผมได้จัดการให้เรียบร้อยแล้ว เมื่อวานตอนทำสัญญา ลูกเขยผมอัดเจียวซื่อเหิงไปแล้ว ทำให้ตอนนี้เงินทุนยังคงอยู่ในมือพวกเรา คุณหลง เกรงว่าคุณคงจะดูถูกตระกูลเหลิ่งของพวกเราเกินไปซะแล้ว แค่เจียวซื่อเหิงคนเดียว ต่อให้เขามีเส้นสายติดต่อกับคนภายในของเชียนเฟิงกรุ๊ปจริง ๆ มันจะลอดสายตาคนตระกูลเหลิ่งไปได้ยังไงกัน?”

หลงอ้าวเทียนตะลึง

จัดการเรียบร้อยแล้ว!?

ให้ลู่เฉิงเหวินไปอัดจนน่วม!?

ข้อมูลที่ฉันอุตส่าห์หามาด้วยความยากลำบาก เพื่อนำมาใช้ในช่วงเวลาสำคัญ...

ลู่เฉิงเหวิน ไอ้คนเลว! นายแย่งคำพูดของฉัน!

หลงอ้าวเทียนไม่คิดจะยอมแพ้ พลางกัดฟันแน่น

นายมันแน่นักนะ! ในเมื่อคิดจะทำแล้วก็ต้องทำจนถึงที่สุด เดิมทีตั้งใจว่าจะค่อยเป็นค่อยไปทีละก้าว แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว มันคงจะไม่ง่ายสักเท่าไหร่

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นผมขอถามหน่อยว่าเก็บเงินสดสองพันกว่าล้านไว้กับตัวแล้วจะมีประโยชน์อะไร?”

“เรื่องนี้คงไม่ต้องรบกวนคุณหลงหรอก เชิญกลับไปเถอะ”

“เดี๋ยวก่อน!” หลงอ้าวเทียนพูด “ผมยังมีข้อเสนออีกอย่างหนึ่ง เรื่องนี้สามารถเล่าให้ฟังได้!”

“งั้นเหรอ? ทางที่ดีคุณควรจะพูดในเรื่องที่ผมไม่รู้จะดีกว่านะ”

หลงอ้าวเทียนพูด “ต้าอวี่กรุ๊ปกำลังจะสร้างสวนสนุกขนาดใหญ่ขึ้นที่เมืองเสวี่ย มูลค่ารวมสามแสนกว่าล้าน! คุณเหลิ่ง เรื่องนี้คุณรู้รึเปล่า?”

เหลิ่งเทียนหาวเริ่มมองดูผู้ชายคนนี้อย่างจริงจัง

ข้อมูลทางธุรกิจแบบนี้ คนธรรมดาไม่สามารถจะรู้ได้!

แต่เหลิ่งเทียนหาวยังคงแสดงท่าทีสงบนิ่ง “แล้วยังไงล่ะ?”

หลงอ้าวเทียนพูด “พวกเขาเข้าใจว่าทำงานกันอย่างเป็นความลับแล้ว แต่ผมก็ยังรู้ข้อมูลจนได้ ถ้าพวกเราใช้เงินสองพันกว่าล้านแย่งซื้อที่ตรงนั้นมาได้ หึหึ ถึงเวลานั้น หากพวกเขาต้องการจะสร้างสวนสนุกก็ต้องมาซื้อที่ผืนนี้...”

เหลิ่งเทียนหาวตะลึง

นี่เป็นโอกาสทางธุรกิจ!

หลงอ้าวเทียนพูด “แต่เวลาของพวกเรามีไม่มากนัก ตอนนี้ต้องรีบกว้านซื้อ”

เหลิ่งเทียนหาวเดินมาจับมืออีกฝ่าย “คุณหลง ผมต้องขอโทษคุณเป็นอย่างมาก เชิญเข้ามาคุยกันในห้องหนังสือก่อนเถอะ ใครก็ได้ช่วยยกชาไปที่ห้องหนังสือด้วย!”

ขณะนี้คนเฝ้าประตูวิ่งเข้ามาหา “นายท่านครับ แย่แล้วครับ! คุณชายลู่...”

“เขาเป็นอะไร?”

“เขาตกลงมาจากบนกำแพงครับ!”

หลงอ้าวเทียนหัวเราะสะใจ

ไอ้หนู! วันนี้จะเป็นวันที่ฉันกับนายจะได้ประลองกันให้รู้ดำรู้แดง