เรื่องวุ่นๆของนักเรียน....มาเฟีย

    นายยังสบายดีใช่ไหม

    ณ. One Day high school

    ห้อง ม.6/7

    เอเดน: ป่านนี้ ลูคัส มันจะเป็๲ไงบ้างวะ เพิ่งผ่านไปสองสัปดาห์เอง

    ทับทิม : นั่นสิ พักนี้ห้องไปเรากลายเป็๞เด็กเรียบร้อยไปทันทีเลย

    เคน: ฉันว่ามีคนเศร้ากว่าพวกเรานะ นั่นไงมาแล้ว

    เอเดน: มินนี่ เธอทำการบ้านมายังเหรอ

    เคน: โห่ คิดว่าจะถามเ๱ื่๵๹ไอ้คัส

    มินนี่ : ฉันสบายใจขึ้นเยอะแล้ว เพราะได้เจอ.. ลูคัส แล้วค่ะ

    เคน: จริงเหรอ ที่ไหน

    วิลลี่ : ไอ้นี่ จำไม่ได้เหรอ บ้านมันสองคนอยู่ใกล้กันนิ

    เคน: เออ ฉันลืมไป

    มินนี่ : ลูคัส ยังคงขี่สกู๊ตเตอร์ มารับการบ้านที่บ้านฉันไปทำค่ะ เขาสบายดีค่ะ ฉันฝากบอกแล้วว่า ทุกคนคิดถึงนาย

    เคน: ๻ั้๹แ๻่ไม่มีมัน ฉันไม่มีอารมณ์ไปหาเ๱ื่๵๹ใครเลยอ่ะ

    เอเดน : ฉันเพิ่งรู้ว่า เจนนี่ น่ารักก็วันนี่ว่ะ

    นนท์: ชุดเธอมาเลิศมากเจนนี่

    เจนนี่ : อะไรกัน ฉันใส่ชุดเดรสมาหลายครั้งแล้วนะ พวกนายตื่นเต้นอะไรกัน ทับทิมก็ใส่

    เอเดน : ตื่นเต้นสิ ตื่นเต้นที่จะได้รักเธอไง

    ทับทิม : แหวะ จะอ้วก

    นนท์: เกลียด..เอเดน

    ------

    ลูคัส: สองสัปดาห์ที่ผมไม่ได้ไปโรงเรียน

    ระหว่างที่หยุดเรียน มินนี่ คอยเอาการบ้านมาให้ผมตลอด และยังเอาการบ้านไปส่งให้อีกด้วย งานกลุ่มเธอก็เอาชื่อผมใส่ลงไปรายงาน ระบุอีกว่าผมทำงานส่วนไหนบ้าง ส่วน เคน กับ เอเดน ผมไม่หวังพึ่งสองคนนี้ ทุกวันนี้พวกมันยังลอกการบ้านมินนี่ทุกวันครับ

    วันศุกร์หน้า เป็๲วันหยุดยาวหรือวันนักขัตฤกษ์ของไทยนี่แหละครับ ห้องเราได้นัดกันไปเที่ยวทะเล ใกล้สุดก็หัวหินครับ น่าจะไปกันเกือบทั้ง ม.6/7 ห้องผมได้ชวนครูซินดี้ไปด้วย เธอบอกว่าจะตามไปในตอนเย็นวันศุกร์หลังเลิกงานครับ

    ผมคิดถึงเพื่อนๆมากเลยครับตอนนี้ ถึงเราคุยในไลน์ นัดเจอกันร้านอาหารหลังโรงเรียน แต่ก็ยังคุยได้ไม่หนำใจ สู้ได้อยู่ในห้องเรียนด้วยกัน ได้คุย ได้เจอหน้ากัน คงสนุกกว่านี้ครับ