หลังออกมาจากห้องของสายป่านแล้วนาวินก็คิดกระวนกระวายและเดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องด้วยความเป็ห่วงเธอจนทนไม่ไหว
ร่างสูงจึงตัดสินใจผลักประตูเข้าไปในห้องอีกครั้งและก็ต้องใสุดขีดเมื่อเห็นคัตเตอร์คมกริบอยู่ในมือของหญิงสาวและเธอกำลังจะกรีดลงไปที่ข้อมือเล็กอีกข้างอย่างตั้งใจ
“หยุดนะ! สายป่าน อย่า...”
นาวินพุ่งเข้าไปคว้าข้อมือบางที่มีคัตเตอร์เอาไว้ได้ทันก่อนจะดึงตัวหญิงสาวเข้ามากอดแนบอกด้วยความเ็ปหัวใจเกินบรรยาย
“ฮือ... พี่วิน... ป่านทนไม่ไหวแล้ว ช่วยป่านด้วย ป่าน้า...้าอะไรไม่รู้ค่ะ มันทรมานเหลือเกิน”
สายป่านร้องไห้สะอึกสะอื้นเรียวแขนเล็กๆ ไขว่คว้าโอบกอดร่างสูงเอาไว้แน่นเหมือนกลัวว่าเขาจะทิ้งเธอไปอีก
นาวินจับข้อมือเล็กขึ้นมาดูก็เห็นเืสีแดงสดไหลซึมออกมาช้าๆมันบีบคั้นหัวใจดวงแกร่งของเขาให้ยิ่งปวดร้าวมากขึ้นไปอีกเป็ร้อยเท่าพันเท่า...ชายหนุ่มหลับตานิ่งคิดก่อนจะตัดสินใจบอกเธอ
“โอเค... พี่จะช่วย! พี่จะช่วยน้องป่านเอง” นาวินเปลี่ยนสรรพนามการเรียกขานให้เป็แบบเดิมอย่างที่เคยเป็ก่อนจะก้มตัวซ้อนอุ้มร่างบางที่เปียกน้ำจนชุ่มของหญิงสาวขึ้นมาแล้วพาเธอไปวางลงบนเตียงกว้างอย่างอ่อนโยน
ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานของหญิงสาวด้วยหัวใจที่ร้าวรานทรมานไม่แพ้เธอเลยก่อนจะค่อยๆ บรรจงถอดชุดนอนที่เปียกชุ่มออกจากร่างบางด้วยมืออันสั่นเทา...เขาผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วนก็จริง แต่คราวนี้มันไม่เหมือนกับครั้งไหนๆที่ผ่านมาเลยสักนิดเพราะหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้านี้คือคนที่เขารักและคิดอยากจะมาตลอดแม้ว่าเขาจะไม่ใช่ผู้ชายคนแรกของเธอก็ตาม
เมื่อร่างบางไร้อาภรณ์ที่ปกปิดเหลือเพียงชุดชั้นในตัวบางเบาเท่านั้นนาวินถึงกับต้องสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ จนสุดกลั้น ดวงตาคมจ้องมองเรือนร่างขาวละออตรงหน้าด้วยประกายตาวาววับ'เธองดงามไปทั้งตัวอย่างไม่มีที่ติจริงๆ'ชายหนุ่มนึกชื่นชมในใจ
“เดี๋ยวพี่ทำแผลให้ก่อนนะครับ” ชายหนุ่มบอกเบาๆ จากนั้นก็ผละลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปไม่นานก็กลับเข้ามาพร้อมด้วยอุปกรณ์ทำแผลสองสามอย่างในมือและจัดการล้างแผลใส่ยาให้หญิงสาวแล้วใช้ผ้าก๊อซพันที่ข้อมือเล็กๆ นั้นไว้โชคดีที่แผลไม่ลึกมากเพราะเขาเข้ามาห้ามเอาไว้ได้ทัน ใบมีดจากคัตเตอร์จึงแค่ถากๆไปเท่านั้น
“พี่วิน...” สายป่านครางเรียกชื่อชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความร้อนรุ่มทรมานที่เกินจะเก็บกลั้นเอาไว้ได้
นาวินเงยหน้าขึ้นสบตาหญิงสาวที่ตอนนี้ปรือฉ่ำหยาดเยิ้มไปด้วยไฟพิศวาสแห่งความปรารถนาแล้วตัดสินใจก้มลงส่งริมฝีปากหยักสวยปิดทับที่เรียวปากอ่อนนุ่มของเธอเหมือนต้องมนต์สะกดเขาบรรจงส่งปลายลิ้นแข็งแรงโลมเลียสำรวจไปตามเรียวปากอวบอิ่มของเธอช้าๆและขบกัดเบาๆ เพื่อหยั่งเชิงดูการตอบสนองของร่างบางจากนั้นก็ผละออกแล้วมองสบตาเธออีกครั้ง
“...ดีขึ้นไหม”
เสียงแหบพร่าของนาวินถามขึ้นขณะใช้นิ้วโป้งลูบไล้ไปทั่วริมฝีปากเล็กๆ ที่แดงระเรื่อนั้นอย่างหลงใหลสายป่านปรือตาขึ้นมองเขาด้วยแววสับสนแต่ก็พยักหน้าให้ช้าๆ ร่างบางที่สั่นเทาในตอนแรกเริ่มสงบนิ่งเป็ปกติแล้วเหลือเพียงความร้อนรุ่มภายในกายเท่านั้นที่ทำให้หญิงสาวลืมอาย ยกฝ่ามือน้อยๆขึ้นโน้มดึงใบหน้าหล่อเหลาของเขาลงมาแล้วประกบจูบที่ริมฝีปากหยักนั้นอย่างรวดเร็วก่อนจะค่อยๆ ส่งปลายลิ้นเรียวเล็กสะเปะสะปะแทะเล็มไปบนริมฝีปากแข็งแรงของเขาอย่างเงอะๆงะๆ นาวินอึ้งไปชั่วครู่กับการจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวของหญิงสาวและนั่นก็ทำให้ความรู้สึกลังเลไม่แน่ใจของเขาสิ้นสุดลงทันที
ชายหนุ่มขยับเรียวปากของตัวเองตอบกลับหญิงสาวพร้อมกับส่งปลายลิ้นร้อนๆ เข้าไปในโพรงปากนุ่มแล้วเกี่ยวกระหวัดดูดดึงเรียวลิ้นเล็กๆของเธออย่างโหยหามือบางทั้งสองข้างของสายป่านโอบรัดต้นคอแข็งแรงเอาไว้แน่นแล้วสอดขยุ้มเส้นผมดำสลวยของเขาอย่างเคลิบเคลิ้มหลงใหลกับรสจูบที่เขามอบให้นาวินครางออกมาเสียงเบาเมื่อหญิงสาวตอบรับจุมพิตของเขาอย่างเร่าร้อนมือหนาทั้งสองข้างค่อยๆ ลูบไล้ไปตามเรือนร่างนุ่มนิ่มและหยุดบีบนวดเบาๆที่ทรวงอกอวบอิ่มก่อนที่เสียงครางของนาวินจะดังขึ้นอีกครั้งด้วยความพึงพอใจเมื่อััได้ถึงความใหญ่โตนุ่มหยุ่นของปทุมถันคู่งามจากนั้นก็ผละออกจากริมฝีปากหวานแล้วก้มลงซุกไซ้ลงมาหาความหอมกรุ่นจากซอกคอขาวๆของเธอ
สายป่านถึงกับแหงนหงายไปด้านหลังเพื่อให้เขาสูดความหอมจากซอกคอของเธอได้อย่างเต็มที่หัวใจดวงน้อยสั่นรัวตื่นเต้นกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่เธอไม่เคยรู้จักและไม่เคยให้ใครััมาก่อนยิ่งเมื่อเขาเคล้าคลึงอกอวบของเธอแรงขึ้นมันทำให้ร่างบางถึงกับสั่นสะท้านวูบวาบไปทั้งตัวก่อนที่ฝ่ามือร้อนๆของชายหนุ่มจะลูบไล้ไปตามผิวเนื้อนวลเนียนแล้วสอดไปทางด้านหลังของหญิงสาวเพื่อปลดตะขอเสื้อชั้นในของเธอเพียงครู่เดียวทรวงอกอวบอิ่มสวยงามก็ไร้ซึ่งสิ่งกีดขวางใดๆ ทั้งสิ้นนาวินจ้องมองความงามเบื้องหน้าแล้วต้องกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ ก่อนจะส่งมือหนาเข้าไปเคล้าคลึงดอกบัวคู่งามอย่างอดใจไม่ไหว
จากนั้นใบหน้าคมเข้มก็ก้มลงซุกไซ้ั้แ่ซอกคอขาวที่หอมกรุ่นและจูบซับไล่ลงมาเรื่อยๆจนถึงยอดอกสีทับทิมสวยสายป่านหยัดตัวขึ้นมาทันทีเมื่อปลายลิ้นของเขาตวัดไล้เล็มและขบเม้มเบาๆบนยอดเม็ดทับทิมของเธอที่รัดตัวแข็งเป็ไตตอบสนองการจู่โจมของเขา
“อ๊ะ... พี่วิน... อือ...”
เสียงหวานร้องครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่กับความเสียวซ่านทรมานที่เขามอบให้
“ครับ... คนดีของพี่หวานเหลือเกิน”
เสียงพร่ากระซิบผ่านริมฝีปากที่ยังไม่ยอมห่างจากยอดอกสีหวานนั้นเลยแม้แต่นิดเดียวปลายลิ้นอุ่นร้อนลากไล้ไปทั่วความอวบอิ่มที่เต็มไม้เต็มมือสลับเบาบ้างแรงบ้างตามความปรารถนาจะพาไปส่วนมือหนาก็กอบกุมฟอนเฟ้นอกอวบอีกข้างของหญิงสาวจนร่างบางดิ้นพล่านไปมาด้วยความทรมานทั้งร้อนรุ่มทั้งสับสน แต่ก็แฝงไปด้วยความสุขอย่างประหลาด
“พร้อมหรือยังครับคนดี”
นาวินกระซิบถามเสียงกระเส่ารู้สึกได้ถึงความคัดตึงของตัวเองที่กำลังดุนดันกางเกงอยู่ข้างในอย่างอึดอัดดวงตาหวานของสายป่านปรือขึ้นมามองเขาเหมือนคนที่กำลังทำอะไรไม่ถูกแต่เพราะฤทธิ์ยากระตุ้นที่มันพลุ่งพล่านอยู่ภายในกายทำให้เธอพยักหน้าให้เขาช้าๆเป็คำตอบ
เมื่อได้รับคำตอบนั้นจากหญิงสาวแล้วร่างสูงก็ผละลงมายืนข้างเตียงเพื่อปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกทีละชิ้นอย่างไม่รีบร้อนใจหนึ่งก็เพื่อประวิงเวลาเผื่อว่าเธอจะเปลี่ยนใจส่วนอีกใจก็ไม่อาจทนต่อความ้าของร่างกายได้... ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วต่อให้เอาช้างมาฉุดเขาก็ไม่ยอมแน่
สายป่านมองร่างสูงเปลือยเปล่าที่ใหญ่โตอัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามของเขาเพียงแวบเดียวก็รีบหลบวูบเสมองไปทางอื่นใบหน้าหวานค่อยๆ เห่อแดงระเรื่อขึ้นมาทีละนิดจากความเขินอายไม่เคยเลยสักครั้งที่เธอจะได้เห็นเรือนร่างของผู้ชายแบบนี้
“...พี่วิน”
เสียงหวานเรียกชื่อเขาออกมาอย่างไม่ค่อยมั่นใจนักเมื่อร่างเปลือยเปล่าของเขากลับลงมาทาบทับเธออีกครั้ง
“ครับคนดี”
นาวินมองสบตาเธอด้วยแววหวานซึ้งโหยหาก่อนจะก้มลงจุมพิตที่ริมฝีปากนุ่มอย่างดูดดื่มอีกครั้ง แล้วค่อยๆเลื่อนลงมาที่ซอกคอหอมกรุ่นจนถึงทรวงอกอวบอิ่มเรียวลิ้นแข็งแรงตวัดดูดกลืนปลายยอดสีหวานเข้าไปในอุ้งปากอย่างหิวกระหายพร้อมทั้งส่งฝ่ามือร้อนบีบนวดไปตามผิวเนื้อเนียนละเอียดของร่างบางจนทั่วก่อนจะหยุดลูบไล้ที่หน้าท้องแบนราบแล้วต่ำลงไปที่เนินเนื้อความเป็หญิงมือหนาแต่อ่อนนุ่มของเขาเลื่อนลงไปกอบกุมความอวบอูมนั้นไว้ในอุ้งมือและบีบนวดเบาๆด้วยความเพลิดเพลินหลงใหล
“อะ... อือ...”
เสียงหวานครางออกมาเบาๆเมื่อเขาััโดนจุดอ่อนไหวของเธอผ่านแพตตี้ตัวน้อยที่บางเบาจนไม่อาจปิดกั้นความรู้สึกได้
ก่อนที่ปลายนิ้วแข็งแรงของชายหนุ่มจะเกี่ยวดึงปราการชิ้นสุดท้ายของหญิงสาวให้หลุดออกไปจากร่างบางจนหมดสิ้นขณะที่สองขาเรียวสวยหดบีบเข้าหากันแน่นโดยสัญชาตญาณ
“ไว้ใจพี่นะครับ... พี่จะช่วยน้องป่านเอง”
นาวินกระซิบบอกเบาๆตอนนี้ไม่ใช่เธอเท่านั้นที่ปั่นป่วนทรมานเขาเองก็ปวดร้าวไปทั่วแก่นกายกลางลำตัวจนแทบะเิแล้วเหมือนกัน
เสียงกระซิบที่แหบพร่านุ่มนวลของเขาทำให้สายป่านค่อยๆแยกเรียวขาออกตามแรงผลักดันจากฝ่ามือหนาที่เบียดเข้ามาแทรกเอาไว้แทนใบหน้าคมเข้มก้มลงส่งปลายลิ้นร้อนๆเกี่ยวกระหวัดดูดกลืนปลายยอดอกที่กำลังชูชันท้าทายให้เขาลิ้มรสความหอมหวานนั้นอีกครั้งขณะที่นิ้วเรียวแข็งแรงกำลังสำรวจไปทั่วดอกไม้งามที่กึ่งกลางลำตัวของหญิงสาวเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับเขาและเธอร่างบางสะท้านไหวกระสับกระส่ายไปมาด้วยความเสียวซ่านทรมานเมื่อเขากดปลายนิ้วแรงๆที่ปลายยอดเกสรของเธอ
“อ๊ะ!... พี่วิน... อือ...”
สายป่านครางออกมาอย่างสุดกลั้นกับความรู้สึกวูบวาบแปลกใหม่ที่เขามอบให้ก่อนที่ดวงตาหวานจะมองเขาด้วยแวววิงวอนเหมือนจะร้องขอให้เขาหยุดทรมานเธอเสียที
นาวินสูดปากเบาๆเมื่อรู้สึกได้ถึงน้ำหวานที่ชุ่มฉ่ำเจิ่งนองจนทั่วดอกไม้งามซึ่งบ่งบอกว่าร่างกายของเธอพร้อมสำหรับเขาแล้ว ชายหนุ่มจึงค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นนั่งแล้วแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างขาของหญิงสาวความ้าอันล้นปรี่แล่นเข้าไปเกาะกุมที่ลำกายแข็งแกร่งที่พองตัวเครียดขึงจนเขาทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว
มือหนาที่แข็งแรงสอดใต้เรียวขางามแล้วยกขึ้นมาเล็กน้อยเพียงเท่านี้หัวใจดวงแกร่งก็แทบจะหยุดเต้นกับกุหลาบดอกงามตรงหน้าที่เขารู้สึกว่ามันสมบูรณ์สวยงามและไม่มีร่องรอยบุบสลายเลยแม้แต่นิดเดียวแต่มันจะเป็ไปได้อย่างไรในเมื่อเขาเห็นเธอเข้าไปในห้องนอนของภานุเป็นานแบบนั้นนาวินสะบัดความคิดฟุ้งซ่านสับสนนั้นทิ้งไปแล้วหันมาสนใจกับความงดงามอย่างไม่มีที่ติตรงหน้าแทนใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นสบตาหญิงสาวที่ตอนนี้ฉายแววหวาดหวั่นอย่างเห็นได้ชัดร่างบางที่โอนอ่อนในตอนแรกเริ่มแข็งขืนขึ้นมาทีละนิด
“พี่วิน... ป่านกลัว...”
นาวินไม่ได้สนใจกับเสียงสั่นๆของหญิงสาวอีกแล้ว ยิ่งเธอแสดงอาการต่อต้านมากเท่าไรเขาก็ยิ่งอยากเอาชนะเธอมากขึ้นภายในใจลึกๆ อดจะนึกสมเพชตัวเองไม่ได้จะคนที่ตัวเองรักทั้งทีกลายเป็ต้องช่วยเธอให้พ้นจากความทรมานเพราะฤทธิ์ยาบ้าๆนั่น
ดวงตาคมเข้มเหลือบมองหญิงสาวแวบหนึ่งก่อนจะตัดสินใจดันตัวเองไปด้านหลังอีกนิดแล้วจับแก่นกายกลางลำตัวที่ร้อนระอุถูไถหมุนวนไปทั่วใจกลางดอกไม้งามของหญิงสาวจากนั้นก็กดลงไปที่ช่องทางอ่อนนุ่มของเธออย่างไม่เบานักเพราะคิดว่านี่คงไม่ใช่ครั้งแรกของเธอ...แต่เขาคิดผิด
“โอ๊ย!... พี่วิน ป่านเจ็บ”
สายป่านร้องลั่นออกมาทันทีด้วยความเ็ปทรมานเหมือนว่าร่างกายถูกฉีกออกเป็เสี่ยงๆนิ้วมือเรียวเล็กบิดกำผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่นเพื่อระบายความเจ็บแปลบที่กึ่งกลางลำตัว
“น้องป่าน!”
นาวินครางเรียกหญิงสาวด้วยความใและสับสนเมื่อครู่นี้เขาััได้ถึงเยื่อบางๆ ที่ฉีกขาดอยู่ภายในช่องทางอ่อนนุ่มของเธอมันเป็สิ่งที่เขาไม่เคยได้รับจากผู้หญิงคนไหนเลยแม้สักคนเดียวแต่เขาได้มันจากเธอซึ่งเป็หญิงสาวที่เขารักเพียงคนเดียวมาตลอดหัวใจดวงแกร่งนั้นพองโตเกิดความรู้สึกภาคภูมิใจและตื้นตันขึ้นมาอย่างประหลาด
“ป่านเจ็บค่ะพี่วิน เอามันออกไปนะคะ”
เสียงสะอื้นร้องบอกอีกครั้งด้วยน้ำตานองหน้าพร้อมกับร่างบางที่พยายามขยับหนีจากความเ็ปที่ได้รับ
“พี่ขอโทษ... พี่จะเบาที่สุดนะครับคนดี”
ชายหนุ่มเอ่ยปลอบแล้วก้มลงจุมพิตที่หน้าผากเนียนเบาๆเขาเองก็ทรมานไม่น้อยจากความคับแน่นที่บีบรัดอยู่รอบๆ ลำกายของเขา
นาวินโน้นตัวลงมาทาบทับหญิงสาวแล้วประกบปากจุมพิตกับเธออีกครั้งอย่างดูดดื่มเพื่อหลอกล่อให้เธอคลายจากอาการเกร็งและหลงลืมความเ็ปนั้นไปมือหนาจับเรียวแขนเล็กๆของหญิงสาวให้โอบกอดแผ่นหลังของเขาไว้เพื่อใช้เป็ที่ยึดเกาะ ก่อนจะค่อยๆส่งตัวเองเข้าไปในกายเธอทีละนิดจนสุดทาง
“อะ... อา...”
เสียงเข้มร้องครางออกมาด้วยความเสียวซ่านเกินบรรยายลำแขนแกร่งโอบรัดร่างบางเข้าหาตัวเองให้แน่นขึ้นอีกเมื่อหญิงสาวพยายามขยับกายหนีความเ็ปที่เกิดขึ้นชายหนุ่มกดตัวเองแช่อยู่ในกายเธอให้นิ่งที่สุดเพื่อรอให้ร่างบางปรับตัวยอมรับเขาเข้าไปเป็ส่วนหนึ่งของเธอ
ไม่นานกายสาวที่ขืนเกร็งในตอนแรกก็ค่อยๆผ่อนคลายลงก่อนจะกลายเป็ความร้อนรุ่มที่เกิดขึ้นจากฤทธิ์ยากระตุ้นที่กำลังวิ่งพล่านอยู่ภายในกายนั้นแทนสะโพกหนาของชายหนุ่มขยับยกขึ้นเบาๆ เมื่อรู้สึกว่าร่างบางเลิกต่อต้านเขาแล้ว
“ไว้ใจพี่นะครับ”
เสียงแหบพร่าเพราะแรงอารมณ์พิศวาสกระซิบที่ข้างหูเล็กๆของเธอนาวินกัดฟันพยายามข่มกลั้นอารมณ์ดิบของตัวเองที่อยากจะโจนจ้วงเข้าใส่เธอให้แตกดับรู้แล้วรู้รอดไปเสียเดี๋ยวนั้นแต่เพราะเป็ครั้งแรกของเธอเขาจึงต้องอ่อนโยนที่สุด ก่อนจะค่อยๆกดสะโพกกลับลงไปใหม่อีกครั้ง
“อ๊ะ... อือ... พี่วินช่วยป่านด้วยค่ะ”
สายป่านหายใจเสียงสะท้านครวญครางร้องขอความช่วยเหลือจากชายหนุ่มเพราะความร้อนรุ่มที่เกิดขึ้นกับเธอมันกำลังทวีความ้ามากขึ้นสะโพกบางที่สั่นสะท้านถึงกับขยับยกตามเขาไปด้วยและเมื่อเห็นว่าหญิงสาวปรับตัวได้แล้ว คราวนี้ชายหนุ่มก็เริ่มบรรเลงเพลงรักให้ร้อนแรงเอาแต่ใจยิ่งขึ้นมือหนาจับต้นขาเรียวแล้วดันขึ้นอีกนิดก่อนจะหยัดสะโพกส่งตัวเองเข้าสู่กายเธออย่างเต็มแรง
“อะ... อืม...”
เสียงครางหวานของหญิงสาวดังเล็ดลอดออกจากริมฝีปากสวยทันทีเมื่อรับรู้ถึงแรงส่งที่เข้ามาในกายของเธอชายหนุ่มยังคงหยัดกายเข้าหาเธออีกครั้งและอีกครั้งจนสะโพกบางสั่นไหวเป็จังหวะตามการขับเคลื่อนของเขาความรู้สึกเ็ปเมื่อสักครู่ได้จางหายไปแล้วตอนนี้กายเธอมีแต่ความเสียวซ่านรัญจวนใจเข้ามาแทนที่จนหมดสิ้น
นาวินสะบัดสะโพกหนาเข้าสาดใส่เธออย่างไม่ยั้งเสียงหวานที่ครางกระเส่าดังขึ้นเรื่อยๆทำให้เขายิ่งออกแรงส่งตัวเองเข้าสู่กายเธอครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพียงครู่เดียวร่างบางก็แอ่นหยัดไปด้านหลังก่อนที่ทั้งกายเธอจะกระตุกเบาๆสองสามครั้ง ชายหนุ่มรับรู้ได้ถึงแรงบีบรัดภายในตัวเธอที่กำลังตอดรัดเขาเป็จังหวะพร้อมกับเสียงครวญครางที่แหบพร่าไปด้วยแรงพิศวาสเมื่อได้รับการปลดปล่อยจากความร้อนรุ่มทรมานที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่จนหมด
“พี่รักน้องป่านนะครับ”
ชายหนุ่มกระซิบบอกความในใจกับหญิงสาวก่อนจะขยับลำกายที่แข็งแกร่งพรั่งพร้อมโหมเข้าใส่เธออย่างแรงเพื่อจะส่งตัวเองให้แตะขอบ์พร้อมๆกับเธอไม่นานร่างหนาถึงกับกระตุกสุดแรงเมื่อเขาได้บรรลุแห่งความ้าในเวลาไล่เลี่ยกับเธอความร้อนที่อัดอั้นมานานถูกปลดปล่อยให้หลั่งไหลเข้าสู่ในกายสาวอย่างท่วมท้นจนเธอััได้เสียงหอบหายใจของคนทั้งคู่ดังระงมผสานกันลั่นห้องไปหมด
เมื่อแรงตอดรัดในกายของหญิงสาวค่อยๆลดลงพร้อมกับลมหายใจที่เริ่มกลับเข้าสู่ภาวะปกติแล้วนาวินจึงขยับดึงตัวเองออกจากร่างบางช้าๆก่อนจะก้มลงจุมพิตหน้าผากเนียนที่ชื้นเหงื่อของเธอเบาๆตามด้วยพวงแก้มนุ่มทั้งสองข้าง และหยุดนิ่งเนิ่นนานที่ริมฝีปากอิ่มสวย
สายป่านปรือตาขึ้นมามองเขาอย่างเหนื่อยล้าหัวใจดวงน้อยรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาอย่างประหลาดเมื่อได้ยินคำรักจากปากของชายหนุ่มที่เธอเองก็หลงรักเขามาโดยตลอดเช่นกันจู่ๆ ความรู้สึกร้อนรุ่นกระสับกระส่ายในตอนแรกก็หวนกลับขึ้นมาอีกครั้ง
“...พี่วิน”
เสียงหวานสั่นๆครางเรียกชื่อเขาอย่างไม่รู้จะจัดการกับอาการแปลกๆ ที่เกิดขึ้นนี้อย่างไรดีเธอทั้งอับอายทั้งปวดร้าวทรมานจนทนต่อไปไม่ไหว
“พักผ่อนเถอะ... มีอะไรเอาไว้ค่อยคุยกันพรุ่งนี้นะครับ”
เสียงเข้มเอ่ยบอกเบาๆก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆ แล้วดึงร่างบางเข้ามากอดแนบอกแกร่ง
“พี่วิน... ชะ ช่วยป่านด้วยค่ะ ป่านรู้สึกแปลกๆ อีกแล้ว”
สายป่านร้องบอกพร้อมกับร่างบางที่เริ่มสั่นสะท้านกระวนกระวายขึ้นมาอีกเหมือนในตอนแรก
“หือ!? มันยังไม่หายอีกเหรอ” นาวินผละยกตัวขึ้นแล้วมองหน้าหญิงสาวด้วยความสงสัยและยิ่งแน่ใจมากขึ้นเมื่อมือเล็กๆ ของเธอลูบไล้สะเปะสะปะไปทั่วอกแกร่งของเขา
นาวินเงยหน้าสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆเพื่อรวบรวมกำลัง ก่อนจะตัดสินใจโน้มตัวเองเข้าหาร่างบางของเธออีกครั้งและเกือบตลอดทั้งคืนที่ชายหนุ่มเฝ้าวนเวียนบรรเลงเพลงรักเพื่อช่วยบรรเทาความทรมานให้เธอจนหญิงสาวหมดแรงผล็อยหลับไปกลางคันนั่นแหละเขาถึงได้พักผ่อน
ดวงตาคมเข้มจ้องมองใบหน้าหวานของหญิงสาวที่กำลังหลับพริ้มอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวเขารู้สึกอิ่มเอมและมีความสุขอย่างที่ไม่เคยได้รับจากหญิงใดมาก่อนนาวินโอบกระชับวงแขนกอดรัดร่างบางให้แน่นขึ้นด้วยความรู้สึกรักและหวงแหนสุดหัวใจตอนนี้เธอเป็เมียของเขาแล้วและเขาก็ไม่มีวันยกเธอให้ใครเด็ดขาดแม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็พี่ชายแท้ๆของเขาก็ตาม ชายหนุ่มบอกกับตัวเองอย่างหมายมั่น ก่อนจะค่อยๆ หลับตาลงช้าๆไม่นานก็เข้าสู่ห้วงนิทราตามหญิงสาวไปด้วยความอ่อนล้าและหมดสิ้นเรี่ยวแรงไม่ต่างกัน
ทางด้านชายหนุ่มอีกคนที่ถูกวางยาและตอนนี้ก็ยังหาทางออกให้กับตัวเองไม่ได้เรือนกายที่แข็งแกร่งกำลังรวดร้าวทรมานเพราะฤทธิ์ยากระตุ้นที่จู่โจมเข้ามาเรื่อยๆอย่างไม่มีทีท่าว่าจะลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว
แก้วตายืนมองภานุจากริมระเบียงห้องผ่านกระจกบานเกล็ดเธอทั้งรู้สึกกลัวและเป็ห่วงเขาอย่างบอกไม่ถูก หลังจากที่เขาไล่ให้เธอไปไกลๆเธอก็ออกมาที่ระเบียงหลังห้องแล้วปล่อยให้เขาอยู่ตามลำพังอย่างที่เขา้าระหว่างนั้นเธอก็โทรไปหามานพผู้ที่เป็อาแท้ๆและผู้ปกครองของเธอเพื่อแจ้งว่าตอนนี้เธอกลับมาจากงานเลี้ยงเรียบร้อยแล้วเขาจะได้ไม่ต้องเป็ห่วง
หญิงสาวมองเข้าไปในห้องอย่างใช้ความคิดตอนนี้ก็เที่ยงคืนกว่าแล้วเขาจะอยู่ที่นี่อีกนานแค่ไหนกันเธอทั้งเหนื่อยทั้งง่วงมันถึงเวลาที่เธอควรจะพักผ่อนได้แล้วไม่ใช่มายืนตากลมเลี้ยงยุงอยู่แบบนี้เมื่อตัดสินใจได้ร่างบางก็เปิดประตูแล้วก้าวเข้าไปในห้อง จากนั้นก็ตรงดิ่งไปที่ชายหนุ่มผู้เป็แขกอีกครั้ง
“นี่คุณภานุ... มันดึกแล้วฉัน้าพักผ่อน เชิญคุณกลับไปได้แล้ว”
แก้วตาบอกเสียงขุ่นๆแล้วยืนเท้าสะเอวมองเขาอย่างไม่เข้าใจเมื่อเห็นเขายังคงนั่งเอนกายหลับตานิ่งเหมือนไม่ได้ยินสิ่งที่เธอพูดทำให้ร่างบางขยับเข้าไปใกล้ๆอีก
ตอนนี้เธอเห็นความผิดปกติแล้วว่าร่างกายเนื้อตัวของเขาที่เคยขาวกระจ่างนั้นเริ่มแดงก่ำและมีเม็ดเหงื่อซึมออกมาเหมือนคนที่เพิ่งออกกำลังกายอย่างหนัก
“คุณภานุ... คุณเป็อะไรมากหรือเปล่า” คราวนี้ไม่ได้มาแค่เสียงแต่มือบางของเธอแตะลงไปที่ลำแขนแกร่งของเขาเบาๆ ด้วยความเป็ห่วงและนั่นก็ทำให้ความอดทนของชายหนุ่มสิ้นสุดลงทันที
มือหนาของภานุคว้าหมับที่เรียวแขนเล็กๆของแก้วตาแล้วดึงเข้ามาหาตัวเองอย่างแรงจนร่างบางถลาลงไปนั่งอยู่บนตักของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว
“ว๊าย! อีตาบ้า... ปล่อยนะ” เสียงหวานร้องออกมาด้วยความใเมื่อจู่ๆเขาก็คว้าเธอลงไปนั่งบนตักแถมยังกอดรัดเธอเอาไว้อีก
“ไม่! แก้วตา... เธอต้องช่วยฉัน” ภานุกัดฟันบอกเสียงเข้มพร้อมกับจ้องมองหญิงสาวด้วยสีหน้าจริงจัง
“จะให้ช่วยก็ปล่อยสิ นั่งอยู่แบบนี้แล้วฉันจะช่วยได้ยังไงกันล่ะ”
แก้วตาแหวใส่อย่างไม่พอใจร่างบางพยายามขัดขืนดึงตัวเองให้หลุดจากการเกาะกุมของเขาแต่ก็ไม่เป็ผลเพราะเขายิ่งกอดรัดเธอแน่นขึ้น ก่อนที่ร่างใหญ่โตของชายหนุ่มจะพลิกให้เธอนอนราบไปบนโซฟาแล้วกดเธอไว้ด้วยท่อนขาแกร่งทั้งสองข้าง
“คุณภานุ! คุณจะทำอะไร... ปล่อยฉันนะ ปล่อยสิ”
แก้วตาระดมกำปั้นน้อยๆทั้งทุบตีหยิกข่วนเขาอย่างสุดกำลังั้แ่เกิดมาไม่เคยมีใครได้ใกล้ชิดหรือทำแบบนี้กับเธอมาก่อนเลยสักครั้ง ทำให้ตอนนี้หญิงสาวนึกหวาดกลัวเขาขึ้นมาจับใจ
“ฉันถูกวางยา... แก้วตา... เธอต้องช่วยฉัน” เสียงเข้มที่ฟังดูสั่นๆบอกกับหญิงสาวเหมือนจะอ้อนวอน
เขาทนไม่ไหวจริงๆเขาพยายามอย่างเต็มที่แล้ว จะให้เขาออกไปหาหิ้วผู้หญิงข้างนอกคงได้ขาดใจก่อนแน่ไหนๆ เธอก็เป็เด็กเก็บของไอ้เสี่ยเ้าของผับนั่นคงไม่ถือสาอะไรกับเื่เซ็กส์ชั่วข้ามคืนนี่หรอกและมันคงไม่ใช่เื่ยากสำหรับเธอด้วย
“ยาอะไรคุณภานุ... ละ แล้วฉันจะช่วยคุณได้ยังไง” แก้วตาถามปากคอสั่น
ใจหนึ่งก็นึกเป็ห่วงเขาหากเขาถูกวางยาพิษขึ้นมาเธอจะทำยังไงส่วนอีกใจก็นึกหวาดกลัวกับพฤติกรรมและอาการแปลกๆของเขาที่ดูเหมือนคนหื่นกามมากกว่าจะโดนยาพิษ
“ยาปลุกอารมณ์! ยาเซ็กส์น่ะ เธอรู้จักใช่ไหม... เธอเข้าใจฉันใช่ไหมแก้วตา”
ชายหนุ่มตัดสินใจบอกความจริงและคิดว่าหญิงสาวคงพอรู้จักยาพวกนี้บ้างเพราะเธอทำงานพิเศษที่แหล่งบันเทิงและยังอยู่ใกล้ชิดกับพวกผู้หญิงกลางคืนเ่าั้ด้วย
“ไม่!? ฉันไม่รู้จัก ฉันไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น คุณอย่าทำอะไรบ้าๆ นะคุณภานุ”
แก้วตาส่ายหน้าหวือรีบปฏิเสธทันควันร่างบางพยายามผลักไสดิ้นรนมากกว่าเดิมความหวาดกลัวเริ่มเข้ามาครอบงำจิตใจของเธอจนเนื้อตัวสั่นไปหมด แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้สนใจกับคำพูดของเธอเลยสักนิด
ภานุหยุดอาการดิ้นรนขัดขืนของหญิงสาวด้วยการรวบมือทั้งสองข้างของเธอแล้วกดแนบอกแกร่งเอาไว้พร้อมกับก้มลงซุกไซ้ใบหน้าหล่อเหลาไปตามพวงแก้มและลำคอหอมกรุ่นอย่างหื่นกระหายอารมณ์ร้อนรุ่มจากภายในพลุ่งพล่านไปทั่วร่างกายทันทีเมื่อได้ััแตะต้องเนื้อตัวนุ่มนิ่มของเธอ
“อื้อ... อย่าสิ ปล่อยนะคนบ้า อ๊ะ!...”
แก้วตาเอ่ยได้เพียงเท่านั้นริมฝีปากเรียวบางของเธอก็ถูกริมฝีปากหนาประกบปิดอย่างรวดเร็วทั้งอุกอาจรุนแรงและเอาแต่ใจอย่างผู้ที่มีอำนาจชี้นำให้ทุกอย่างเป็ไปตามความ้าของตัวเอง
ภานุจูบหญิงสาวอย่างดุดันราวกับ้าปลดปล่อยความร้อนรุ่มจากภายในกายออกไปสู่ตัวเธอให้หมดสิ้นปลายลิ้นแข็งแรงสอดเข้าไปไล่ต้อนเรียวลิ้นเล็กๆที่คอยหลบหนีการดูดดึงของเขาอย่างน่าโมโหแต่มีหรือคนอ่อนประสบการณ์จะสู้ผู้เชี่ยวชาญอย่างเขาได้ ไม่นานเรียวลิ้นอ่อนนุ่มก็พ่ายแพ้ยอมสยบให้เขาดูดดื่มความหอมหวานได้อย่างเต็มที่ยิ่งเขาเรียกร้องเอาจากเธอมากเท่าไรดูเหมือนจะยิ่งรู้สึก้ามากขึ้นจนชายหนุ่มชักไม่แน่ใจแล้วว่ามันเกิดจากฤทธิ์ยาหรือเป็ความปรารถนาจากก้นบึ้งของหัวใจกันแน่ไม่นานมือใหญ่ที่บีบกำข้อมือเล็กเอาไว้ก็ค่อยๆ คลายออกช้าๆเมื่อเธอมีท่าทีอ่อนลงแล้ว ก่อนจะจับให้มาพาดไว้ที่ไหล่ของเขาแทนจากนั้นก็สอดวงแขนกอดกระชับร่างบางให้แนบชิดกับอกแกร่งมากขึ้น
แก้วตารู้สึกมึนงงและตั้งตัวไม่ทันกับการจู่โจมของชายหนุ่มอารมณ์วูบวาบหวามไหวที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อนค่อยๆ คืบคลานเข้ามาทีละน้อยก่อนที่สติของเธอจะกลับมาอีกครั้งเมื่อร่างบางัักับฟูกที่นอนหนานุ่ม... ‘เขาพาเธอมาที่เตียงอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวได้ยังไง’ ความสงสัยหยุดลงเพียงเท่านั้นเมื่อร่างใหญ่โตของเขากำลังตามลงมาทาบทับบนเรือนร่างบอบบางของเธอ
“ยะ อย่านะคุณภานุ ได้โปรด... ฉันขอร้อง”
เสียงสั่นเครือเอ่ยอ้อนวอนเขาอย่างคนที่อับจนหนทางจะต่อสู้ตอนนี้เธอเหมือนถูกเขาสูบเอาเรี่ยวแรงออกไปจนหมดสิ้นแล้ว
“ไม่ได้หรอกแก้วตา ฉันหยุดตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด เธอต้องเข้าใจฉันนะ”
ชายหนุ่มข่มเสียงต่ำแล้วบอกปฏิเสธเธอไปอย่างไม่ไยดีต่อคำขอร้องของเธอพร้อมกับโถมร่างหนาลงไปทาบทับร่างบางทันที ตอนนี้มือเล็กๆที่มีแรงน้อยนิดเริ่มทุบตีหยิกข่วนเขาอีกครั้งแม้ดูแล้วเธอจะเสียเปรียบเขาทุกด้านก็ตาม
ภานุกลั้นใจข่มความเจ็บแสบเล็กๆน้อยๆ จากเล็บคมๆ ของหญิงสาว ก่อนจะหาจังหวะที่ว่องไวกว่ารวบมือบางทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ไม่ให้ทำร้ายเขาได้อีกจากนั้นก็ใช้มือข้างที่ว่างอยู่เอื้อมมารูดซิปจากทางด้านหลังแล้วกระชากชุดราตรีสีสวยออกจากร่างบางอย่างไม่ปรานีตามด้วยบราเซียร์เกาะอกลายลูกไม้สีเดียวกันเผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มกลมกลึงสมบูรณ์แบบอย่างไม่มีที่ติ ปลายยอดถันสีทับทิมเข้มสะดุดตาท้าทายให้เขาลิ้มลองจนไม่อาจห้ามใจไว้ได้ใบหน้าหล่อเหล่าก้มลงซุกไซ้ไปทั่วเนินอกขาวผ่องที่ตอนนี้เริ่มเป็สีชมพูระเรื่ออย่างน่าหลงใหลปลายลิ้นแข็งแรงตวัดขบเม้มไปบนผิวเนื้อตีตราจองไปทุกสัดส่วนที่สำรวจผ่าน
แก้วตานอนหลับตานิ่งด้วยหัวใจที่สั่นสะท้านความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยััมาก่อนถูกเขาชักนำไปโดยไม่รู้ตัวและเริ่มไม่สามารถควบคุมสติของตัวเองได้อีกต่อไปอาการขัดขืนดื้อดึงเริ่มลดน้อยลงเรื่อยๆร่างกายวูบวาบสั่นไหวในทุกจุดที่เขาััเหมือนมีของร้อนๆมาแตะถูกผิวเนื้อที่บอบบางของเธอ
เมื่อแรงต่อต้านของเธอลดลงจนแทบสงบนิ่งแล้วภานุค่อยๆ เลื่อนฝ่ามือลูบไล้ไปทั่วผิวเนื้อที่เนียนละเอียดของหญิงสาวแล้วหยุดที่ทรวงอกกลมกลึงขยับบีบนวดความอวบอิ่มนุ่มหยุ่นที่เขาไม่เคยััได้จากหญิงใดมาก่อนร่างสูงขยับตัวจุมพิตที่ปลายยอดสีหวานอย่างห้ามใจไม่อยู่
“อ๊ะ... อื้อ...”
ร่างบางผวาเฮือกเมื่อริมฝีปากร้อนของเขายอดอกของเธอเรียวลิ้นแข็งแรงตวัดดูดกลืนปลายยอดที่รัดตัวตอบสนองการปลุกเร้าของเขาอย่างไม่อาจห้ามใจได้และเสียงครวญครางแ่เบาที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากสวยโดยไม่รู้ตัว
ภานุคลายฝ่ามือใหญ่ออกจากมือเรียวบางที่เขารวบไว้เหนือศีรษะของเธอก่อนหน้านี้แล้วเลื่อนมากอบกุมทรวงอกเต่งตึงอีกข้างของเธอเพื่อกระตุ้นอารมณ์ความ้าภายในกายหญิงสาวให้เพิ่มมากขึ้น
แก้วตาบิดตัวไปมาด้วยความเสียวซ่านทรมานตอนนี้สมองของเธอพร่ามัวเลือนรางจนคิดอะไรไม่ออกอีกแล้วร่างกายเผลอแอ่นหยัดตอบสนองและต้อนรับััของเขาอย่างไม่อาจห้ามตัวเองได้มือน้อยๆ ไขว่คว้าสะเปะสะปะไปทั่วแผ่นหลังบึกบึนของเขาเหมือน้าที่ยึดเกาะ
ภานุเริ่มหอบหายใจติดขัดเพราะร่างกายของเขา้าปลดปล่อยความทรมานจากความ้าที่เพิ่มขึ้นจนถึงขีดสุดยิ่งได้เห็นอาการเงอะๆ งะๆไร้เดียงสาของเธอมันทำให้เขาตื่นเต้นและความปรารถนาก็ยิ่งพลุ่งพล่านไปทั่วตัวอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อนจนแทบคลั่งร่างสูงรีบผละออกจากร่างบางขณะที่หญิงสาวยังคงเคลิบเคลิ้มนอนหลับตานิ่งอย่างหมดสิ้นเรียวแรงอยู่บนเตียงกว้างชายหนุ่มสลัดเสื้อผ้าทุกชิ้นของตัวเองออกไปจากร่างกายอย่างรวดเร็วโดยที่ดวงตาคมเข้มยังคงจับจ้องอยู่ที่เรือนร่างงดงามตรงหน้าอย่างนึกชื่นชม... เธอสวยไปหมดทั้งตัวอย่างที่ไม่เคยพานพบจากใครมาก่อนจริงๆ
หญิงสาวปรือตาขึ้นมาช้าๆรู้สึกได้ถึงความเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่มากระทบผิวจนรู้สึกหนาวเมื่อพบกับร่างหนาที่ใหญ่โตเปลือยเปล่าของชายหนุ่มยืนอยู่ข้างเตียงเธอจึงรีบขยับตัวกระถดหนีด้วยความหวาดกลัวแต่ก็ช้ากว่าเขาที่ไล่ตะครุบร่างเธอเอาไว้อย่างรวดเร็ว
“ไม่นะคุณภานุ... อย่าทำแก้วเลยนะคะ”
เสียงสะอื้นอ้อนวอนเขาทั้งน้ำตาแต่เขาก็ไม่ได้หยุดรับฟังเธอเลยสักนิดร่างหนาโอบกอดพร้อมกับทิ้งตัวลงไปทาบทับร่างบางของหญิงสาวเอาไว้แล้วเริ่มลูบไล้ปลุกเร้าเธออีกครั้งแม้ว่าเขาจะปวดร้าวจนแทบะเิออกมาก็ตามเขาไม่อยากใช้กำลังหักหาญน้ำใจเธอมากไปกว่านี้อย่างน้อยเธอก็น่าจะมีความสุขร่วมกันกับเขาบ้าง
ภานุก้มลงจุมพิตเรียวปากบางสีชมพูหวานที่ต่อต้านเขาใน่แรกเพียงไม่นานเธอก็ไม่สามารถต้านทานความ้าภายในกายได้ ร่างบางจึงค่อยๆอ่อนแรงเคลิบเคลิ้มตอบสนองเขาไปโดยไม่รู้ตัวโดยเฉพาะกับทรวงอกอวบอิ่มที่ถูกเขาดูดกลืนความหวานด้วยปลายลิ้นอุ่นร้อนของเขาจนร่างบางสะท้านเฮือกแอ่นหยัดเข้าหาริมฝีปากหนาอย่างลืมอาย
เมื่อเห็นว่าเธอให้ความร่วมมือด้วยดีแล้วเขาจึงใช้ความชำนาญที่ว่องไวรูดดึงแพตตี้ตัวน้อยที่เป็ปราการชิ้นสุดท้ายของเธอโยนทิ้งไปอย่างง่ายดาย
“เธอสวยเหลือเกินแก้วตา...”
ภานุกระซิบเสียงแ่ด้วยความรู้สึกตื่นเต้นยามก้มมองกุหลาบดอกงามที่ดูไร้ร่องรอยการบุกรุกของหญิงสาวแวบหนึ่งในความคิดเขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเธอจะเคยผ่านประสบการณ์มาแล้วหรือไม่แต่เมื่อนึกถึงภาพที่หญิงสาวทำตัวสนิทสนมใกล้ชิดกับเสี่ยเ้าของผับแล้วทำให้เขาสลัดความคิดที่เธอยังบริสุทธิ์ผุดผ่องนั้นทิ้งไปจนหมดสิ้น
ร่างสูงขยับแทรกตรงกลางระหว่างขาเรียวสวยแล้วจับลำกายแกร่งกลางลำตัวของเขาที่ปวดร้าวร้อนระอุผลักดันเข้าสู่กายเธอทันทีอย่างสุดกำลัง
“กรี๊ดดด!... เจ็บ! เอาออกไปนะ”
หญิงสาวกรีดร้องเสียงดังลั่นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินอาบสองแก้มนวลเป็ทางยาว สองมือน้อยๆผลักไสทุบตีร่างหนาของเขาอย่างบ้าคลั่งร่างบางเ็ปเป็อย่างมากเหมือนกับว่ามันถูกฉีกออกเป็เสี่ยงๆ จนไม่เหลือชิ้นดี
“...แก้วตา!”
ภานุครางออกมาด้วยความใเมื่อรู้สึกได้ถึงเยื่อบางๆ ที่กางกั้นประกาศความบริสุทธิ์ของเธออย่างไร้ข้อกังขาใดๆตอนนี้เขาทั้งสับสนทั้งรู้สึกผิดและรวดร้าวทรมานปะปนกันไปหมดแต่ความรู้สึกหนึ่งที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้เลยก็คือความอิ่มเอมภาคภูมิใจที่ได้เป็ผู้ชายคนแรกของเธอ
“ออกไปนะ ออกไปสิไอ้คนบ้า ไอ้คนเห็นแก่ตัว” เสียงสะอื้นของหญิงสาวเอ่ยต่อว่าด่าทอเขาทั้งน้ำตา
ชายหนุ่มกัดฟันแน่นอดทนกับการบีบรัดในช่องทางคับแคบของเธอที่ทำให้เขาอึดอัดและเสียวซ่านอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนจนแทบะเิออกมาเสียเดี๋ยวนั้นยิ่งร่างบางพยายามดีดดิ้นมากเท่าไรมันก็ยิ่งสร้างความทรมานให้เขาจนแทบทนไม่ไหว
“หยุดก่อนแก้วตา หยุดดิ้นก่อน ไม่งั้นเธอจะยิ่งเจ็บนะ”
เสียงเข้มบอกกับหญิงสาวเบาๆแล้วแช่ตัวเองนอนนิ่งอยู่ภายในช่องทางคับแคบที่อ่อนนุ่มนั้นเพื่อหวังให้เธอปรับตัวยอมรับเขาแม้ร่างบางจะยังดิ้นรนด้วยความเ็ปอยู่บ้างก็ตามแต่หลังจากที่เขาบอกไปดูเหมือนเธอจะค่อยๆ ลดอาการต่อต้านลงเรื่อยๆ แล้ว
“เก่งมากครับคนดี”
ภานุกดยิ้มที่มุมปากอย่างนึกเอ็นดูในความใสซื่อและไร้เดียงสาของเธอก่อนจะก้มลงจูบซับเสียงสะอื้นและคราบน้ำตาให้เธออย่างแ่เบาอ่อนโยนกว่าทุกครั้งที่ผ่านมามือหนาลูบไล้บีบนวดไปทั่วร่างนุ่มนิ่มและหยุดเคล้าคลึงที่ทรวงอกอิ่มเนิ่นนานจนเธอเริ่มผ่อนคลายยอมให้เขาขยับตัวเข้าไปในกายเธออีกครั้งจนสุดทาง
“ฉันขอโทษนะแก้วตา... ฉัน... เอ่อ ฉันไม่รู้จริงๆและฉันก็ไม่มีทางเลือกด้วย”
เขากระซิบแนบริมฝีปากสวยบอกกับเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่สุดเท่าที่เคยคุยกันมาดวงตาคมเข้มสื่อความหมายจากก้นบึ้งของหัวใจอย่างจริงจังให้เธอได้รับรู้
หญิงสาวตวัดสายตามองเขาด้วยความแค้นเคืองประณามแกมด่าทอเขาอยู่ในใจ ตอนนี้เธอโกรธเขาจนไม่อยากจะมองหน้าแต่ทำไมหัวใจดวงน้อยถึงไม่รู้สึกรังเกียจเขาเลยแม้สักนิดเดียวตรงกันข้ามมันกลับทำให้เธอ้าเขามากขึ้นไปอีก
ภานุมองใบหน้าหวานที่หงิกงอบึ้งตึงด้วยความพอใจตอนนี้ไม่ว่าเธอจะมีท่าทีต่อเขาอย่างไรก็ดูน่ารักไปหมดเมื่อหญิงสาวยอมรับเขาเป็ส่วนหนึ่งในร่างกายของเธอแล้ว ริมฝีปากหนาค่อยๆพรมจูบไปทั่วใบหน้าขาวใสแล้วลากไล้ลงตามเนื้อเนียนหอมกรุ่นก่อนจะยอดอกสีหวานอีกครั้งพร้อมกับขยับตัวช้าๆ รุกและรับเนิบนาบหลอกล่อจนเธอขยับตามและเริ่มตอบสนองเขา
ชายหนุ่มรู้สึกถึงความ้าที่ร้อนรุ่มไปทั่วทั้งกายแกร่งและมันยิ่งทวีความพลุ่งพล่านมากขึ้นในทุกการขยับตัวจนเขาไม่สามารถอดทนนุ่มนวลกับเธอได้อีกต่อไป
“อดทนหน่อยนะแก้วตา... มันใกล้จะจบแล้วหละ”
เขาเอ่ยปลอบอีกครั้งเมื่อเห็นสีหน้าสับสนและหวาดหวั่นของเธอแต่เขาไม่มีเวลาที่จะเล้าโลมปลอบโยนเธออีกแล้วตอนนี้เขา้าปลดปล่อยความร้อนรุ่มภายในกายให้ออกไปโดยเร็วที่สุดก่อนที่เขาจะขาดใจตายเสียก่อน
ภานุขยับสะโพกหนาเข้าใส่ร่างบางในจังหวะที่รัวเร็วและหนักหน่วงมากยิ่งขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในกายหญิงสาวผวาแอ่นร่างตามพร้อมโอบกอดร่างเขาเอาไว้แน่นเธอไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึง้าััจากเขาที่แม้จะสร้างความทรมานแต่ก็ทำให้เธอมีความสุขในคราเดียวกัน
ไม่นานร่างกายทั้งสองก็สอดคล้องตอบรับในจังหวะเดียวกันได้ดีชายหนุ่มขยับฝากฝังตัวเองเข้าสู่ภายในร่างเธออย่างต่อเนื่องและล้ำลึกหลายๆ ครั้งจนถึงจังหวะสุดท้ายที่เขาผลักดันเข้าไปในตัวเธอจนสุดหญิงสาวจิกเล็บลงบนแผ่นหลังของเขาอย่างสุดแรง พร้อมเสียงกรีดร้องแห่งความสุขสมเมื่อเขานำพาเธอไปสู่ดินแดนแห่งสรวง์ที่ไม่เคยพานพบมาก่อนขณะที่ชายหนุ่มก็ถูกบีบรัดอย่างเต็มที่ในจังหวะสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยลาวาร้อนระอุออกมาสู่เธอจนหมดสิ้นทุกหยาดหยดแล้วทรุดตัวซุกซบลงไปบนร่างบางอย่างไร้เรี่ยวแรง
แต่เขาไม่ได้หยุดเพียงเท่านั้นเมื่อร่างกายที่เหนื่อยล้ากลับเข้าสู่ภาวะปกติร่างสูงก็ขยับตัวเข้าหาหญิงสาวอีกครั้งและเล้าโลมชักนำเธอไปพบกับความสุขตลอดทั้งคืนที่ยาวนานจนกระทั่งร่างบางอ่อนแรงและผล็อยหลับไปนั่นแหละเขาถึงยอมปล่อยให้เธอเป็อิสระ
ภานุมองใบหน้าจิ้มลิ้มของแก้วตาด้วยแววอ่อนโยนแล้วดึงร่างบางเข้ามากอดแนบอกแกร่งเอาไว้แน่น...เขารู้สึกเต็มอิ่มและเป็สุขอย่างที่ไม่เคยได้รับจากเซ็กส์ครั้งไหนๆมาก่อนเลยจริงๆ เขายอมรับว่าความ้าในตอนแรกมันเกิดจากฤทธิ์ยากระตุ้นนั่นแต่ครั้งต่อๆ ไปมันเกิดจากความ้าของเขาเองล้วนๆ แม้กระทั่งตอนนี้เขาก็ยังรู้สึกแบบนั้นอยู่‘เธอเป็ผู้หญิงใกล้ตัวที่เขามองข้ามไปอย่างน่าเสียดายจริงๆแต่หลังจากนี้เขาคงต้องมองเธอเสียใหม่แล้วและแน่นอนว่ามันต้องเกิดเื่วุ่นวายตามมาอีกมากมายทีเดียว’
“ตื่นมาจะอาละวาดขนาดไหนเนี่ยยัยตัวแสบ”
ชายหนุ่มเปรยออกมาเบาๆด้วยรอยยิ้มอย่างนึกเอ็นดู แล้วกดจมูกโด่งลงไปที่หน้าผากเล็กของเธอฟอดใหญ่จากนั้นก็หลับตาลงช้าๆไม่นานก็เข้าสู่ห้วงนิทราที่แสนสุขตามหญิงสาวในอ้อมกอดไปอีกคน
.....................
สนใจนิยายเล่มนี้ในรูปแบบ E-Book สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่
mebmarket ...และ... ธัญวลัย ...และ... ookbee
หรือ้าลิ้งค์ซื้อ E-Book สามารถติดต่อผู้แต่งได้โดยตรงทาง
E-mail : oilza24@hotmail.com
ไลน์ : oilza_writer
(ในเว็บไม่สามารถวางลิ้งค์ได้ค่ะ)
ขอบคุณค่ะ
^_^
563
