[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

    96 สิ่งที่พ่อทิ้งเอาไว้

    “ ยอร์ช ตอนนี้แกอยู่ที่ไหนกลับด้วยกันเปล่า ”


    ยอร์ชมองไปยังหน้าจอมือถือ คอปเปอร์เป็นฝ่ายโทรมาหาด้านหลังมีเจฟและฮาร์ทกำลังโบกมือให้ จากเสื้อผ้าที่สวมใส่ทำให้เขารู้ว่าพึ่งออกมาจากรอยแยก


    “ ฉันกลับมานานแล้ว พวกแกอยู่ไหนเหรอ ”


    “ รอยแยกระดับ E ที่แกล่าไง สรุปแกกลับแล้วเหรอ ”


    “ ใช่ เลเวล 21 แล้วก็เลยกลับออกมาก่อน ”


    “ หา!!! ”


    ยอร์ชได้ยินเสียงร้องของเพื่อนทั้งสามที่ส่งออกมาพร้อมกัน ท่าทางของพวกมันไม่ได้แกล้งทำเลยแม้แต่น้อย


    “ บ้าเอ๊ย นึกว่าจะ 15 16 นี่แกเล่นซัดไปที่ 21 เลยเหรอ ”


    “ เข้าไปติดในเกทดูแล้วจะรู้ว่าเลเวลอัพเร็วๆมันเป็นยังไง ”


    “ พวกฉันไม่ใช่ไซบอร์กนะโว๊ยจะให้ติดตั้งอุปกรณ์เลเวลสูงๆแล้วไปต่อสู้กับมอนสเตอร์เลเวลสูงกว่า สรุปว่าแกอยู่ที่บ้านใช่ไหม ”


    “ ใช่ ”


    “ งั้นไว้เจอกันวันสอบเลยก็แล้วกัน ฉันน่าจะหลับยาวๆ ”


    คอปเปอร์โบกมือลาแล้วปิดโทรศัพท์ ก่อนจะหันมองเพื่อนทั้ง 3 ที่ล่าด้วยกันมาเกือบจะครบเดือน พวกเขาเร่งรีบเป็นอย่างมากเพื่อไล่ตามยอร์ชให้ทัน อาชีพที่พวกเขาได้รับมีความแข็งแกร่งไม่น้อยเพราะเป็นอาชีพระดับสูง 


    แต่เมื่อเห็นเลเวลยอร์ชแล้วพวกเขาถึงขั้นยอมแพ้ เพียงเลเวล 12 ยังไม่มากพอจะเอาชนะได้ ถึงอย่างนั้นพวกเขากลับดีใจที่เลเวล 12 ได้ ทั้งๆที่พวกเขาไม่มีเส้นสาย ไม่มีครอบครัวหนุนหลังจนทำให้อัพเลเวลได้รวดเร็ว


    “ เดี๋ยวเราก็ตามทัน แต่ตอนนี้ขอนอนก่อน พวกแกพาฉันล่าหนักไปจะตายอยู่แล้ว ”


    คอปเปอร์ค่อยๆก้าวเท้าที่เหนื่อยล้าขึ้นไปบนยานของครูฝึกก่อนจะหลับไป แม้จะเป็นเวลาไม่นานในการเดินทางกลับโรงเรียนเขากลับหลับเพราะความเหนื่อย


    “ เอาล่ะ แค่นี้ก็น่าจะพอ ”


    ยอร์ชใช้สกิลแคปเชอร์เก็บดินใต้บ้านโดยใช้ห้องครัวเป็นทางผ่านเพื่อทำห้องลับ


    หลังจากเจาะพื้นลึก 50 เมตรกว้าง 1 เมตรให้เหมือนช่องลิฟต์เพื่อพาตัวเองลงมาให้ลึกที่สุดแล้วนั้น เขาได้เก็บพื้นดิน  1,000  ลูกบาศก์เมตรเอาไว้ในรูปถ่ายจนได้ห้องขนาดใหญ่มาหนึ่งห้อง


    แม้ตอนนี้เขาจะยังไม่ได้เคลือบห้องให้ดีเท่าไหร่ มันกลับพอให้เขานำอุปกรณ์ในห้องวิจัยของพ่อออกมาวาง  ยอร์ชกลับไม่คิดทำเพราะเขายังมีอีกอย่างที่อยากจะพิสูจน์


    ดินส่วนหนึ่งนำออกมาปิดทางเข้า ทำให้ตอนนี้เขาอยู่ใต้พื้นปิดตายไม่มีทางเข้าออก ไม่มีรูเล็กๆให้ลอดผ่านเหมือนประตู หลังจากเปิดใช้สกิลทิ้งระยะห่างอีกครั้งเพื่อทดสอบดูว่ามันจะทำอย่างไรเพื่อพาเขาออกไปจากห้องแห่งนี้


    ยอร์ชพบว่าตัวของเขาถูกบีบให้กลายเป็นสิ่งที่เล็กที่สุดและยาวที่สุดโดยที่ไอรีนไม่สามารถตรวจสอบได้ มันเหนือเกินกว่าเอไอจะตรวจสอบ ทันใดนั้นเขาก็โผล่ขึ้นมาบนพื้นผ่านการพุ่งชนเพดานห้อง ราวกับว่าเขาได้แยกตัวออกเป็นอะตอมแล้วค่อยๆดันตัวเองลอดผ่านพื้นออกมา


    “ ฮ่าๆๆ  มันจะสุดยอดเกินไปแล้ว ”


    สกิลแต่ละอย่างที่ได้จากอาชีพนับว่าเป็นสกิลเอาชีวิตรอดอย่างแท้จริง แม้เขาจะไม่สามารถสร้างพลังทำลายที่หนักหน่วงจากสกิลของอาชีพได้ แต่สกิลของเขาที่ได้รับกลับทำให้เขาหนีรอดจากทุกๆสถานการณ์


    สกิลล็อกเป้าวิ่งหนีจะพาเขาทิ้งระยะห่างจากศัตรูจนกว่ามันจะยกเลิกการไล่ตาม สกิลทิ้งระยะห่างนอกจากจะเอาไว้ใช้หลบหนีแล้ว มันยังสามารถใช้ในการต่อสู้ได้ดีเช่นเดียวกัน เขาจะกลายเป็นสิ่งที่แม้แต่ตัวของเขาเองก็ไม่สามารถอธิบายได้เพื่อทิ้งระยะห่างออกมาจากสิ่งที่เขาต้องการหนี


    หลังจากกลับเข้าไปในห้องใต้ดินอีกครั้งนี้เอง ยอร์ชจึงนำรูปถ่ายใบหนึ่งออกมาเปิด จนทำให้ห้องใต้ดินเต็มไปด้วยอุปกรณ์วิจัยที่ใช้สร้างไอรีนขึ้นมา


    “ ไอรีน เธอสามารถเชื่อมต่อกับระบบพวกนี้ได้ไหม ”


    [  ฉันสามารถเชื่อมต่อกับระบบอุปกรณ์เหล่านี้ได้ค่ะ ]


    “ ดึงข้อมูลทุกอย่างออกมาให้ได้มากที่สุด ”


    [  รับทราบค่ะ ]


    คอมพิวเตอร์ที่ยอร์ชไม่สามารถควบคุมได้เริ่มมีการโต้ตอบ หน้าจอของมันปรากฎโค้ดจำนวนมากวิ่งขึ้นราวกับมีการติดตั้งโปรแกรมสำคัญ  เตาพลังงานที่นอนนิ่งอยู่ข้างห้องถูกเชื่อมต่อเช่นเดียวกันเพื่อที่ไอรีนจะเข้าไปวิเคราะห์สิ่งต่างๆที่อยู่ภายใน


    ท่ามกลางการคัดลอกเพื่อเรียนรู้ยอร์ชปล่อยให้ไอรีนทำงานของเธอไป แต่แล้วเธอกลับแจ้งเตือนบางอย่างทำให้เขาต้องเป็นคนตัดสินใจด้วยตนเอง


    “ เก็บข้อมูลได้มากแค่ไหนก็เอาแค่นั้น ”


    [  รับทราบค่ะ ]


    ยอร์ชใช้ดวงตาสแกนคอมพิวเตอร์รุ่นเก่าที่มีระบบปฎิบัติการสำหรับใช้เฉพาะทาง สิ่งที่ไอรีนแจ้งเตือนเมื่อครู่คือฐานเก็บข้อมูลภายในเสียหาย 50 % 


    แต่ละเครื่องถูกตั้งให้ทำลายระบบเก็บข้อมูลสำคัญเพื่อไม่ให้การสร้างไอรีนอีกเวอร์ชันเสร็จสมบูรณ์


    ยอร์ชคิดว่าพ่อของเขาคงจะป้องกันไม่ให้ใครลอกเลียนไอรีนขึ้นมาได้ เพื่อไม่ให้เธอถูกสร้างขึ้นมาจำนวนมาก ไม่นานข้อมูลที่เหลืออยู่ทั้งหมดก็ถูกวิเคราะห์ ยอร์ชจึงให้ไอรีนส่งข้อมูลเท่าที่เขาจะรับได้เข้าสู่สมองก่อนจะลองทดสอบทักษะที่ติดตั้งใหม่


    ทักษะดาบดาวตกเขาลบทิ้งไปแล้วเพราะมันไม่จำเป็นต้องใช้ ถึงแม้จะเพิ่มแรงในการฟันให้มากขึ้นกลับเป็นทักษะระดับต่ำเขาจึงลบออกไปจากหน้าต่างสถานะเพื่อไม่ให้รกหูรกตา


    อีกสาเหตุที่ทำให้เขาตัดสินใจลบทิ้งก็เพราะว่าทักษะดาบลูนาร์แฟลชทำทุกอย่างได้เหมือนกับทักษะดาบดาวตกและแสดงพลังได้เหนือกว่า เขาจึงไม่จำเป็นต้องใช้ทักษะที่มีผลซ้อนกัน


    ดาบพลังงานชักออกมาถือในมือขวา ทักษะดาบลูนาร์แฟลชเป็นทักษะดาบที่เสริมความเร็วให้กับการโจมตี


    ทุกครั้งที่ตวัดดาบออกไปจะทิ้งแสงเอาไว้เบื้องหลัง ยิ่งแสงที่ทิ้งเอาไว้อยู่ได้นาน ยิ่งบ่งบอกว่าดาบที่ฟันออกไปนั้นมีความเร็วสูง


    จากคำอธิบายของระบบร้านค้า ผู้ใช้ทักษะสามารถทิ้งแสงเอาไว้ในการฟันได้สูงสุด 3 วินาที แม้แสงที่ทิ้งเอาไว้จะไม่สามารถทำอะไรได้ก็ตาม มันกลับสร้างความกังวลใจให้กับศัตรูได้ชั่วขณะ 


    ในระหว่างที่ปะทะกันดาบในมือที่ปลดปล่อยแสงจะพยายามฟาดฟันศัตรูจนทำให้มันพยายามโฟกัสไปที่แสง ในขณะเดียวกันแสงที่ถูกทิ้งเอาไว้จะหลอกหลอนมันจนคิดว่าเป็นแสงที่พึ่งสร้างขึ้นเพื่อโจมตี


    ชริ้ง!


    เส้นแสงยาว 5 เมตรพุ่งจากฝั่งหนึ่งของห้องไปอยู่อีกฝั่ง หลังจากฟันดาบในแนวนอนพร้อมกับพุ่งตัวไปด้านหน้ายอร์ชจึงหันกลับหลังมาดูแสงที่ทิ้งเอาไว้  แสงจากทักษะจะใช้แสงของมานาสร้างแสงขึ้นมา ยอร์ชจึงเปิดใช้งานแสงจากดาบแล้วลองพุ่งกลับไปทางฝั่งเดิมพบว่าแสงที่ถูกทิ้งในครั้งนี้เป็นสีแดง


    ชริ้งชริ้งชริ้ง!


    การฟาดฟันเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่ว่าจะตวัดดาบไปทิศทางใด ทุกการฟาดฟันล้วนแล้วทรงพลังทั้งหมด ไม่จำเป็นต้องฟันในแนวตรง แนวขวาง หรือแนวเฉียงเหมือนกับทักษะดาบดาวตก ทักษะดาบลูนาร์แฟลชสามารถปลดปล่อยพลังผ่านการฟาดฟันได้ทั้งหมด จนกระทั่งพอใจยอร์ชจึงเก็บดาบแล้วมุ่งไปที่ทักษะเทิร์นสเต็ป มันคือหนึ่งในทักษะที่ช่วยในการก้าวเท้าเพื่อสร้างจังหวะในระหว่างต่อสู้


    เมื่อเท้าข้างหนึ่งก้าวออกไปแล้ว เท้าอีกข้างสามารถก้าวไปด้านหน้าหรือสามารถเปลี่ยนไปด้านข้างได้อย่างรวดเร็วเพื่อให้เขาสามารถย้ายตำแหน่งจากตำแหน่งหนึ่งไปอีกตำแหน่งหนึ่งได้อย่างรวดเร็ว มันเป็นทักษะที่ไม่ได้โดดเด่นในการวิ่งหนีเอาตัวรอดเพราะเน้นในการคลุกวงในกับศัตรู เขาสามารถเข้าหรือออกจากระยะการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้ง่าย


    เมื่อลองเปิดใช้ทักษะเท้าร่างของยอร์ชก็เริ่มวิ่งไปรอบๆห้องโดยใช้อุปกรณ์วิจัยของพ่อเป็นสิ่งกีดขวาง นอกจากจะเหยียบพื้นได้มั่นคงแล้วเขายังสามารถเหยียบไปยังคอมพิวเตอร์และหลอดทดลองเพื่อทำให้พวกมันเป็นแท่นเหยียบที่มั่นคงได้ด้วยทักษะที่กำลังพาเขาวิ่งไปเรื่อยๆ  สุดท้ายเขาจึงลองปาดาวกระจายข้างเอวใส่ผนังก่อนจะยิ้มออกมา ทักษะดาวกระจายสายลมทำให้เขาขว้างดาวกระจายได้ทั้งแนวตรงและแนวโค้งได้อย่างแม่นยำ


    บู้มบู้มบู้ม


    “ หนักแน่นกว่าหมัดกระแทก ไม่มีคูลดาวน์ด้วย แต่ก็เปลืองแรงและมานาหน่อย ”


    ทุกหมัดที่ชกออกไปล้วนแล้วเต็มไปด้วยพลังที่พร้อมจะสังหารหลังจากทดสอบร่างกายเสร็จแล้วเขาจึงกลับขึ้นไปบนบ้านปิดตายห้องเอาไว้ 

    คล้ายกับเรื่อง[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล ที่คุณอ่าน