“ห้องพักของเรามีสองตึกค่ะ”กัญญาภัคเอ่ยขึ้นเมื่อมาถึงตึกที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว เธอชี้มือไปยังฝั่งหนึ่ง “ตึกทางนู้นเป็ตึกเก่ามีห้องอยู่สามสิบห้องส่วนทางนี้เป็ตึกใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จ รองรับนักท่องเที่ยวได้ยี่สิบห้องห้องพักของเรามีหลายฟังก์ชัน ทั้งแบบคู่รักและแบบครอบครัว มีแบบชมวิวทะเลและชมวิวสวน เพื่อให้ลูกค้าไม่รู้สึกอึดอัดว่าอยู่แต่ในห้องแต่ได้ความรู้สึกผ่อนคลายแตกต่างจากอยู่ที่บ้านจริงๆ”กัญญาภัคพูดจบก็เดินนำชายหนุ่มทั้งสองเข้ามายังส่วนของตึกใหม่ที่จะนำเสนอ
มิสเตอร์เฉินพูดคุยกับเลขาฯเป็ภาษาจีน แต่กัญญาภัคก็ฟังออก เขาบอกว่าตึกใหม่สวยและชอบการออกแบบที่ทันสมัยกระทั่งเดินมาถึงห้องพัก กัญญาภัคก็เปิดประตูเข้าไป ผายมือให้เขาเข้าไปก่อน
“ห้องดีลักซ์ของเราค่ะ”กัญญาภัคแนะนำด้วยความภูมิใจ “ห้องสำหรับคู่รักเปิดประตูระเบียงออกมาก็เจอวิวทะเลเลย ตอนเช้าจะเห็นพระอาทิตย์ขึ้นพอดีห้องนี้จะเป็ห้องที่วิวดีที่สุด”
“สวยมากครับ”มิสเตอร์เฉินพูดแต่สายตาเขากลับมองไปที่หน้าสวยๆ กัญญาภัคเห็นสายตาเขา แต่เธอก็ทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้เดินห่างออกมาทำทีให้เขาเดินชมห้องได้สะดวก
“อีกเดี๋ยวแม่บ้านจะเข้ามาเช็กความเรียบร้อยเพราะวันนี้จะมีแขกมาพักห้องนี้ค่ะ”
“งั้นผมไม่ดูนานดีกว่าทางคุณจะได้ทำงานสะดวก”
“ไม่เป็ไรค่ะเชิญชมตามสบาย” กัญญาภัคตอบรับเขาด้วยรอยยิ้ม ขณะที่มิสเตอร์เฉินเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“ผมขอถ่ายรูปได้ไหมครับจะเอาไปนำเสนอกับหุ้นส่วน”
“ได้ค่ะแต่ต้องช่วยเชียร์ให้ฉันด้วยนะคะ”
“แน่นอนครับ”มิสเตอร์เฉินหลุดพูดออกมา แล้วยิ้มแก้เก้อเพราะเวลาทำธุรกิจเขาไม่เคยบอกสิ่งที่คิดไว้ให้อีกฝ่ายรู้แต่สำหรับคนสวยแบบกัญญาภัคเขาเผลอหลุดไปจริงๆ “ผมขอถ่ายรูปคุณด้วยได้ไหมครับผมว่าถ่ายแต่ห้องอย่างเดียวดูว่างเกินไป”
กัญญาภัคนิ่งคิดอยู่ครู่ก็ถูกเขาเร่งเร้า“ถ้าคุณไม่สบายใจ ไม่เป็ไรนะครับ ผมขอโทษด้วย”
“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ”กัญญาภัคตอบแล้วเดินไปหามุมสวยๆ ให้เขาถ่าย จะได้ถือโอกาสนำเสนอห้องไปด้วยในตัว“งั้นถ่ายมุมนี้ดีไหมคะ” กัญญาภัคเสนอ แล้วเดินไปยืนตรงประตูกระจกที่ด้านหลังมองออกไปเห็นวิวทะเล
มิสเตอร์เฉินตะลึงงันอีกรอบเมื่อหญิงสาวตรงหน้าฉีกยิ้มหวาน ตาสบมองมาทำเอาหัวใจหวั่นไหวมือที่จะกดชัตเตอร์บนกล้องในโทรศัพท์สั่นเล็กน้อย ผู้หญิงคนนี้สวยจับจิตจับใจมาก
“เสร็จแล้วครับผมขอถ่ายคู่กับคุณได้ไหมครับ”
“เอ่อ จะดีหรือคะ” กัญญาภัคอึกอัก
“ผมจะเอาไปใช้ในการนำเสนองานครับไม่ต้องห่วง ไม่มีอะไร”
“ก็ได้ค่ะ”กัญญาภัคยอมให้เขาถ่ายรูปคู่ มิสเตอร์เฉินเรียกให้เลขาฯ คนสนิทมาถ่ายให้ ส่วนตัวเขาก็มายืนข้างเธอแต่เว้นระยะห่างทำให้กัญญาภัครู้สึกดีขึ้นมาบ้างเมื่อถ่ายรูปเสร็จแล้วเขาก็ขอบคุณซ้ำหลายครั้งทำให้กัญญาภัคนึกตำหนิตัวเองที่คิดมากไป
“ผมจะติดต่อมาอีกทีนะครับขอบคุณมากที่ให้ความร่วมมืออย่างดี”
“เป็หน้าที่ของฉันอยู่แล้วค่ะไม่ทราบว่าเราจะรู้คำตอบเมื่อไรคะ”
“ผมกลับไปประชุมแล้วจะรีบติดต่อกลับมานะครับ”
“ตกลงค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”กัญญาภัคเดินไปส่งลูกค้าทั้งสองที่หน้ารีสอร์ตจากนั้นก็กลับมาที่ห้องทำงานของตัวเองที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานบิดากำลังนั่งรออยู่ พอเห็นเธอก็รีบถามทันที
“เป็ยังไงบ้างลูกแล้วเขาสองคนล่ะ”
“กั้งส่งมิสเตอร์เฉินกับมิสเตอร์จางกลับไปแล้วค่ะเขาบอกว่าจะติดต่อกลับมาแต่ขอไปประชุมก่อน”
“พ่ออยากได้ลูกค้ารายนี้มากเขามีกำลังซื้อเยอะ ตอนนี้รีสอร์ตเราเพิ่งเปิดใหม่ คนชอบที่ใหม่ๆ ห้องใหม่ๆเราต้องรีบหาลูกค้ามาให้ได้เยอะๆ จะได้บอกต่อ เร่งการตลาดให้มากที่สุดนะกั้ง”
กัญญาภัคเห็นความตั้งใจของบิดาก็พยักหน้ารับปากเธอกลับมาเพื่อพร้อมลุยงานจะไม่ทำให้บิดาผิดหวังอีก “กั้งจะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะคุณพ่อ”
คุณพลชาติยกมือลูบศีรษะเล็กทุยของลูกสาวด้วยความรัก“พ่อภูมิใจในตัวกั้งมากนะ”
กัญญาภัคยิ้มรับ กอดบิดาไว้แน่นแม้จะเหนื่อยแค่ไหนแต่เธอจะทำให้บิดาภาคภูมิใจมากที่สุดทดแทนกับที่เคยทำให้ท่านผิดหวังเสียใจเธอจะต้องทำให้พันดารารีสอร์ตกลับมามีกำไรและเป็ธุรกิจหลักของครอบครัวให้ได้ไม่อย่างนั้นทั้งเธอและบิดามารดาคงจะลำบาก จะหวังพึ่งพาเงินของนายหัวอาชว์ไม่ได้แม้เขายินดีช่วยแต่จะทำให้ครอบครัวน้องสาวมีปัญหาได้ในภายหลัง