ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

"นี่ทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย"จูนที่เห็นแบบนั้นก็ตวาดออกไปด้วยความตกใจ

"แงง แม่พี่เขาด่าผม"เด็กชายที่โดนตวาดร้องไห้ออกมาเสียงดังทันทีหลังจากที่จูนตวาดออกไปทำให้หลายคนหันมามอง

ทันใดนั้นเองแม่ของเด็กชายที่นั่งกินอาหารอยู่ก็ลุกขึ้นแล้วเดินมาด้วยท่าทางเอาเรื่อง

"ไม่เป็นไรลูก ไม่เป็นอะไรนะเดี๋ยวแม่จัดการเอง"เธอปลอบลูกชายที่ร้องอยู่โดยที่ไม่ได้ตำหนิการกระทำของเขาเลยแม้แต่น้อย

"นี่เธอมีสิทธิอะไรมาตวาดลูกฉันแบบนั้น"แม่ของเด็กคนนั้นเดินมาต่อว่าจูนเสียดัง

ดูๆไปแล้วแม่ของเด็กหน้าจะอายุ30ต้นๆ สีหน้าหงิดงอราวกับกินของเน่ามา

"แล้วเป็นแม่ภาษาอะไรปล่อยให้ลูกวิ่งซนรบกวนคนอื่นแบบนี้"จูนได้ยิดแบบนั้นก็สวยกลับด้วยสายตาเย็นชา

"เด็กๆมันก็ซนแบบนี้ทั้งนั้นเขาเรียกร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงย่ะ โตขนาดนี้แล้วยังมาทะเลาะกับเด็กบ้ารึเปล่าหา"แม่ของเด็กตวาดกลับมาเสียงแหลมจนออสอยากจะเอาอะไรอุดปากเธอให้รู้แล้วรู้รอดไป

"อ๋อร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์หรอ  งั้นของฉันเสียหายเธอจะจ่ายใช่มั้ย"จูนถาม ถึงกระเป๋าใบนี้มันจะแพงสุดกู่สำหรับคนทั่วๆไปแต่สำหรับจูนมันไม่ได้เท่าไหร่ ที่ตวาดออกไปก็แค่ตกใจก็เท่านั้น

ตอนแรกเธอก็คิดว่าจะช่างมันเพราะขี้เกียจไปเอาผิดกับเด็ก แต่พออีคนแม่ที่ไม่ขอโทษแล้วยังพูดแบบนี้ใส่เห็นทีคงจะยอมไม่ได้แล้วหละนะ

"จ่ายอะไรเสียหายตรงไหนไม่ได้ขาดอะไรซะหน่อยอย่ามาตอแหล แล้วกระเป๋าเด็กที่อย่างมากก็อยู่ม.ปลายอย่างเธอจะเท่าไหร่เชียว เหอะอย่าเวอร์ไม่หน่อยเลย แล้วเนี่ยมาทำติดแบรนด์ซะด้วยของปลอมหละสิ อ๋อรู้แล้วคิดจะต๋มตุ๋นกันใช่มั้ยฮะ ไอ้เด็กพ่อแม่ไม่สั่งสอน"เนื่องจากจูนตัวเล็กกว่าคนรุ่นเดียวกันเลยทำให้ดูเด็กกว่าปกติเธอเลยเข้าใจผิด

แต่นั่นไม่ได้สำคัญเพราะพอจูนบอกว่าต้องจ่ายเธอก็รัวใส่เธอเธอเป็นชุด

"นี่มันจะมากไปแล้วมั้ง ลูกคุณทำของเสียหายแทนทีจะขอโทษมาด่าแฟนผมเป็นชุด นี่ถ้ายังไม่หยุดผมจะเอาเรื่องแล้วนะ"ออสเห็นจูนโดนสวนมาชุดใหญ่เขาเองก็ต้องทำอะไรสักอย่างแล้วเหมือนกันเพราะใครมันจะนั่งเฉยๆขณะที่แฟนตัวเองโดนใส่ยับแบบนั้น

ตอนนี้อีฟกับทีมที่นั่งกินอยู่ก็เตรียมตัวลุกขึ้นทุกเมื่อที่เห็นสัญญาณว่าฝ่ายตรงข้ามจะทำอะไรมากกว่านี้

"โอ้ย พอค่า หยุดก่อน"เจ๊แอนจี้ที่เห็นถ้าไม่ดีก็ลุกขึ้นมาขวาง

"คุณ ลูกชายทำของเสียหายเนี่ยก็ขอโทษกันดีๆ ไม่ดีกว่าหรอ แล้วจะชดใช้ยังไงมันคุยได้มาตะโกนใส่กันแบบนี้มันไม่ดีเลยนะ อีกอย่างนะถ้าเด็กผิดไม่สอนโตขึ้นมาจะแย่เอานะคะ"เจ๊แอนจี้พยายามไกล่เกลี่ย และจริตกระเทยของเธอก็ทำให้เรื่องดูเบาลงเล็กน้อย

"เหอะ ขอโทษอะไร มีแฟนด้วยเหอะ เด็กอายุแค่นี้มีแฟนคนไม่ใช่เด็กดีอะไรหรอก เอาเวลาไปสอนยัยหัวแดงนี่เถอะ ลูกชายฉันจะโตมาแย่หรอ ไร้สาระกะอีแค่ซนนิดหน่อยมันไปเกี่ยวอะไรกับโตมาแย่ "แม่จอมแว๊ดนั้นพอพูดจบก็เดินเอาเงินไปวางที่โต๊ะแล้วก็จูงลูกตัวเองเดินออกไปพร้อมเพื่อนๆของเธอหน้าตาเฉย

"นี่คิดว่าจะด่าฉอดๆแล้วก็ไป..หืออ"

ออสตั้งใจจะลุกขวางเพื่อเคลียร์ให้รู้เรื่องแต่กลับโดนจูนดึงไว้ก่อนพอหันมามองก็ต้องสะดุ้งเพราะสายตาเธอตอนนี้มันราวกับจะฆ่าคนได้

ถ้าเปลี่ยนจากจูนเป็นแววยัยแม่นั่นน่าจะโดนตบไปแล้ว ถ้าเป็นอิงค์ก็คงด่าสวนจนชนะ แต่ก็นั่นก็ยังดีเพราะมันจะจบตรงที่มีเรื่องกันซึ่งๆหน้า แต่จูนไม่ใช่เธอไม่ใช่พวกใช้กำลังหรือปากร้าย

ออสบอกได้เลยว่าในบรรดาคนรักของเขา มีเรื่องกับยัยนี่น่าจะซวยที่สุดแล้ว ยัยแม่ปากเสียน่าจะงานเข้าแน่นอน

"อีฟเดี๋ยวกินเสร็จไปหาข้อมูลยัยนั่นให้ด้วย คิดว่าแว๊ดๆใส่ฉันแล้วจะหนีไปได้ง่ายๆหรอคอยดูเถอะ"

"เอ่อค่ะ"อีฟตอบรับเมื่อได้ยินคำสั่ง

"ดีแล้ว ไร้การศึกษา อย่าไปเสียเวลาเลย ฟ้องเรียกค่าเสียหายให้เข็ด"ดรีมที่นั่งเงียบมาตลอดพูดแนะนำ

ถ้ามันง่ายแบบนั้นก็คงดี ออสคิดในใจเพราะยัยจูนคงไม่ทำแค่นั้นแหงๆ

"เอ่อ เดี้ยนขอดูกระเป๋าหน่อย"จูนได้ยินที่เจ๊แอนจี้พูดก้ส่งไปให้อย่างไปคิดมาก

"ห่วงตรงสายมันรั้งถูกสายมันเลยปรินิดหน่อยเดี๋ยวเดี้ยนเอาไปซ่อมให้ รู้จักร้านที่พวกดาราเอาของแบรนด์ไปซ่อมอยู่"พี่แอนจี้เสนอ แต่จูนไม่สนใจ

"ซ่อมเสร็จก็เอาไปเลยฉันไม่ใช้ของมีตำหนิ แถมหงุดหงิดยัยบ้านั่นไม่อยากใช้ใบนี้แล้ว"จูนพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

"เอ๋ ได้ที่ไหนกันมันแพงนะฉันรับไม่ได้หรอก"พี่แอนจี้ตกใจรีบปฏิเสธ

"เธอหละเอาไหม"จูนหันไปถามดรีมแทน ซึ่งก็ส่ายหน้าแทนคำตอบ

"เอ่อขอโทษค่ะ รู้ว่าหงุดหงิดขอโทษด้วยที่ร้านเข้ามาห้ามไม่ทัน แต่อาหารมาแล้วหวังว่าจะทำให้อารมณ์ดีขึ้นบ้าง"พนักงานเสิร์ฟเดินมาพูดด้วยความเกรงใจพร้อมยกก๋วยเตี๋ยวต้มยำชามยักษ์มาส่ง

จูนลุกไปคว้ากระเป๋าของเธอแล้วหยิบของส่วนตัวออกมาแล้วยื่นให้พนักงานหน้าตาเฉย

"เอ๋"พนักงานสาวรับมาแบบงงๆ

"ให้ฉันไม่เอาแล้ว"

"เอ๋"ทั้งเจ๊แอนจี้และดรีมนั่งมองตาปริบๆ ถ้ารู้ว่าเธอจะยกให้พนักงานเสิร์ฟคงจะรับมาแล้ว

ออสได้แต่ยิ้มแห้งๆ พอยื่นไปเสร็จเธอก็กลับมานั่งแล้วคีบเส้นใส่ชามแยกของเธอกินก่อนใครเพื่อนไม่สนใจอะไรอีก

ส่วนพนักงานก็เดินกลับไปแบบงงๆ หลังจากนี้อีกหลายวันเธอลองไปตรวจสอบดูก็พบว่ามันเป็นของแท้แถมราคาแพงลิบ ถึงจะมีตำหนิเล็กน้อยก็ยังขายได้เป็นแสน ทำให้เธอขายและนำเงินไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยจนจบได้

ส่วนพวกออสก็นั่งกินกันเงียบๆเพราะดูแล้วอารมณ์จูนคงจะไม่อยากคุยอะไรต่อแล้ว

พอกินเสร็จก็แยกย้ายโดยออสแลกคอนแทกกับเจ๊แอนจี้ไว้ เพราะจากนี้หลังจากเจ๊แกจัดการบริษัทเรียบร้อยคงจะมีเรื่องต้องอัพเดทกัน

ออสกับจูนนั่งรถกลับบ้านเงียบๆโดนที่สาวผมแดงร่างเล็กมีสีหน้าขุ่นมัวไปตลอดทาง

#ลูกคุณไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคน #มีแม่เมื่อพร้อม