เนยเงยหน้ามองคุณใหญ่จังหวะเดียวกันกับที่เขาก้มหน้าลงมามองเธอพอดี
“หรือว่าหมื่นหนึ่งน้อยไป” แววตาของเขาทอประกายประหลาดจนเธอรู้สึกอึดอัดหน้าอกที่เสียดสีกัน ลมหายใจที่เขาเป่ารดมา “เพิ่มอีกสักนิดดีไหม?” เขาประกบปากลงกับริมฝีปากล่างของเธอเม้มเบาๆไล้ไปทีละนิดแล้วเลื่อนไปริมฝีปากบน เนยมึนงง “แบบนี้เนยจะเรียกเท่าไหร่?”
“พี่ใหญ่คะ”เธอเริ่มได้สติ ดันหน้าอกเขาให้ออกห่าง “ไหนว่า เราจะอยู่ด้วยกันเฉยๆไม่ยุ่งเกี่ยวกันเื่นี้ไงคะ?”
“พี่ตกลงเองพี่เปลี่ยนเงื่อนไขเองไม่ได้เหรอ?” เขางึมงำอยู่ข้างใบหูเธอ เนยทำตัวขยุกขยิก
“จะเปลี่ยนแบบไหนล่ะค่ะ?”
“ให้เนยตามใจพี่แล้วพี่ก็ตามใจเนย”
“ไม่ได้ค่ะ”เนยพยายามตั้งสติ เธอจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขาไม่ได้ ไม่ว่าจะทางใจหรือร่างกายเพราะเธอต้องกลับบ้าน และที่สำคัญเขาก็คือตัวละครที่อยู่ในนิยายของแยมไม่อาจออกไปใช้ชีวิตกับเธอในความเป็จริงได้
“พี่ขอแค่กอดจูบแค่นี้ได้ไหม?”
“กอดไปแล้วจูบไปแล้วด้วยค่ะ” เนยกระเง้ากระงอด “เนยขาดทุนเห็นๆ”
“ยอมแค่นี้พี่ก็จะตามใจเนยไง เนยอยากได้อะไรล่ะ?” คุณใหญ่ยิ้มหยาดเยิ้มเริ่มวางแผนรวบหัวรวบหางภรรยาตัวน้อย ‘ค่อยๆกระตุ้นไปเดี๋ยวก็ยอมเอง’ ส่วนเื่ที่เธอจะมีแผนมาล้วงความลับค่อยหาวิธีจัดการทีหลัง คุณใหญ่ครุ่นคิดมาหลายวัน เริ่มตรองตกแล้วว่า ตอนนี้สิ่งสำคัญคือพิชิตตัวภรรยาให้ได้ก่อน อย่างน้อยก็รู้แน่ว่า เธอใหม่แกะกล่อง แถมยังไม่มีใครในใจซะด้วย
เนยมึนตึ้บชักรู้สึกไม่ปลอดภัยที่ผ่านมา เห็นว่าเขาไม่สนใจจะแตะต้องเธอ แต่คืนนี้ดูท่าจะกลายร่างเป็หมาป่า ‘ดูสิ มาชิงเฟิร์สคิสฉันไปยังตะล่อมให้ยอมต่ออีก แต่ขาดทุนไปแล้ว ต้องได้อะไรคืนมาบ้างล่ะ’
“พี่ใหญ่ต้องทำแค่นี้จริงๆนะ” เธอทำตาดุ
“อืม...ยกเว้นว่าเนยจะอยากให้พี่ทำอย่างอื่น”
“หือ”เนยเบิกตากว้าง เธออยากจะอ้าปากเถียง แต่เห็นว่าสถานการณ์นี้น่าจะเสียเปรียบหนุ่มหล่อที่กลิ่นเบียร์คละคลุ้งเป็แน่“พี่ใหญ่ต้องให้เงินเดือนเนย เดือนละห้าหมื่น” เธอต่อรองส่งเดชกะว่าเขาน่าจะเปลี่ยนใจ
“ได้”
“เอ๋.....”
เขาแนบริมฝีปากลงอีกครั้งจูบคราวนี้ไม่อ้อยอิ่งอย่างคราวแรก กลับรุกรานและเรียกร้องจนเธอตั้งตัวไม่ติดคุณใหญ่พลิกตัวขึ้นข้างบน จูบร้อนแรงจนเธอเผลอกอดคอเขาไม่นานนักคุณใหญ่ก็ถอนริมฝีปากออก ในขณะที่เนยยังหลับตาพริ้ม “พี่ขอจูบแบบนี้ทุกวัน พี่ให้เดือนละแสนนะ”เขากระซิบเบาๆ แนบหู ทำเอาเนยขนลุกไปทั้งตัว เธอนึกถึงนิยายโรมานซ์ที่เคยอ่าน ‘ตายแล้ว! ขืนจูบแบบนี้ทุกวันสงสัยเป็ฉันเองล่ะมั้งที่จะอยากให้เขาทำอย่างอื่นด้วย’
คุณใหญ่เลื่อนลงมานอนเคียงข้างโอบกอดเธอไว้พลางตบที่บั้นท้ายเบาๆ “ดึกแล้วนอนเถอะพรุ่งนี้เราต้องหนีไปด้วยกันอีกนะ” เขาถอนหายใจยาวอุตส่าห์รวบรวมพลังทั้งหมดเพื่อยุติอารมณ์พลุ่งพล่าน ‘ยายแสบน้อยอีกหน่อยฉันจะทำให้เธอมาเรียกร้องเอง’
เนยหัวใจเต้นรัวเร็วเธอยอมให้เขากอดไว้ให้อ้อมแขนแต่โดยดี หรือจะเรียกให้ถูกต้องว่าระทดระทวยเลยต่างหาก
ตีสี่ครึ่งเขาใช้ริมฝีปากแนบขมับเธอพลางเรียกให้ตื่น เนยงัวเงียขึ้น เธอยังนอนไม่เต็มอิ่มดี “เนย ตื่นได้แล้วเดี๋ยวหนีไม่ทัน”
ดีที่กระเป๋าเดินทางของเขาและเธอเป็ขนาดยี่สิบนิ้วคุณใหญ่หิ้วกระเป๋านำหน้าภรรยาตัวน้อยลงลิฟต์ไปหน้าเรียวกังที่มีคนนำรถเช่ามาจอดรออยู่แล้ว
“ขอบใจนะหมง” คุณใหญ่ตบบ่าคนขับรถ
“ยินดีครับผมนึกว่า คุณใหญ่จะไม่ใช้บริการซะแล้วรอบนี้”
“อย่างว่าใครจะอยากให้มีคนตามจับตามองอยู่ทุกเวลากันล่ะ ลืมแนะนำไปเลย นี่ภรรยาฉัน คุณเนย”
“สวัสดีครับคุณเนยผมมงคล เรียกว่า หมง เหมือนคุณใหญ่ก็ได้ครับ”
เนยยกมือสวัสดีเพราะฝ่ายนั้นดูอายุมากกว่าน่าจะใกล้เคียงกับคุณใหญ่
“รีบไปเถอะก่อนจะมีคนตื่นขึ้นมาเห็นเข้า”
รถเก๋งขนาดใหญ่วิ่งออกจากเรียวกังในขณะที่ฟ้ายังมืด
“เราจะไปไหนกันเหรอคะ?”
“เนยอยากไปไหน?”
“อยากไปเดินเที่ยวในเมืองบ้างค่ะยังถ่ายรูปได้ไม่เยอะเลย”
“โอเคตามใจภรรยา” คุณใหญ่นั่งหน้า “หมง พาไปหาที่พักในเมืองหน่อย ไม่ต้องหรูนะเอาแบบเดิม ที่ไม่น่าจะมีคนตามเจอน่ะ”
“ได้ครับ”
คุณสามรู้สึกปวดปัสสาวะจึงลืมตาเพื่อจะไปเข้าห้องน้ำแต่เขากลับรู้สึกตัวเองหนักอึ้งขึ้นมากครั้นก้มลงมองก็เห็นแขนขาวเรียวผ่องรัดรอบเอวเขาอยู่ร่างของหญิงสาวที่แนบอยู่ข้างหลังสนิทแน่นไม่มีทีท่าจะรู้ตัวแม้ว่าเขาจะลองขยับและดิ้นแรงๆ
‘ดีนะ ที่ตื่นก่อนจะเช้า ต้องรีบหนีกลับห้องก่อนจะมีคนมาเห็น’ แม้ว่า เขาจะเป็ผู้ชายที่ผ่านมีเพศสัมพันธ์กับหญิงสาวมามากหน้าแต่การนอนกับผู้หญิงสวยและมาดดีอย่างน้ำค้างนับเป็เื่อันตรายหากต้องรับผิดชอบคุณสามหันไปห่มผ้าให้เธอมิดชิดก่อนจะรีบหนีกลับไปห้องพัก โชคดีที่เขานอนคนเดียวจึงไม่ต้องห่วงว่าเพื่อนร่วมห้องจะจับผิดว่า หายไปทั้งคืน
แปดโมงกว่าบรรดาขบวนติดตามเ้าสาวและเ้าบ่าวทยอยลงจากห้องพักมารับประทานอาหารบุฟเฟ่ต์ยามเช้าหทัยกับเปรมหน้าตาแตกตื่นลงมารายงานคุณสองว่า สองสามีภรรยาหมาดๆหายตัวไปจากห้องพักพร้อมด้วยกระเป๋าเดินทาง
“คงเหมือนครั้งก่อน”คุณสองพยักหน้ารับทราบพี่ชายของเขามักจะหาโอกาสหนีจากผู้ติดตามเสมอไม่ว่าในทริปไหน
“คราวนี้ไม่ยักกะหนีไปคนเดียวแฮะอุตส่าห์หิ้วเมียไปด้วย” คุณสี่ยิ้มละไมเมื่อรู้สึกว่าคราวนี้พี่ใหญ่ของเขาท่าทางจะมีภาระของจริงเข้าให้แล้ว
เจนนิสกับแอมมี่ที่แต่งตัวสวยมานั่งรับประทานอาหารรอถึงกับหน้าเสีย ที่ยังไม่ได้ลงมือ คุณใหญ่ก็ชิงหนีไปเสียก่อนแถมยังไม่มีใครรู้ด้วยว่า หายไปไหน? เจนนิสไม่ กล้าออกฤทธิ์นักเพราะครั้งนี้ทั้งสี่ัหนุ่มอยู่พร้อมหน้ากันและจงใจกีดกันเธอออกจากสองผัวเมียนั่นระหว่างที่ดูรักษามาดผู้ดี เธอก็แอบวางแผนในใจว่ากลับถึงเมืองไทยจะต้องหาวิธีเข้าถึงคุณใหญ่ให้แเีกว่านี้
“อินไปปิ้งขนมปังให้พี่ด้วย เอาโฮลวีตนะ แยมไม่ต้องทา อย่าลืมกาแฟดำด้วยครึ่งถ้วย”
คุณสองจับตามองเจนนิสจนทำให้คุณสี่ต้องมองตาม“พี่ว่า เขาดูสงบเกินไปไหม?”
“เขาแค่มาดูลาดเลานะสิ”
“แล้วแอมมี่ล่ะ”
“รายนั้นแผนตื้นๆดูน่ารำคาญมากกว่าแต่ต่อจากนี้าการค้าระหว่างจตุรมิตรต่างหากที่จะเข้มข้นขึ้นเราจึงดูเบาใครไม่ได้” คุณสองที่ดูพูดน้อย และมักจะพูดเฉพาะที่จำเป็เท่านั้นกลับเป็คนที่พร้อมจะวิเคราะห์เหตุการณ์ต่อหน้าพี่น้อง
คุณสี่มองตาพี่ชายพยักหน้ารับรู้ “ผมจะจับตามองไม่ให้คลาดสายตา”
แยมแต่งตัวทะมัดทะแมงในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์เดินวนเวียนตักอาหาร
“แล้วนั่นล่ะ”คุณสี่ปรายตาไปทางสาวน้อยร้อยเื่ผี
“ยายโก๊ะนี่แค่หมากตัวหนึ่ง ดูไปไม่น่าจะสำคัญอะไร”หนุ่มหล่อมาดขรึมหันไปทางน้ำค้างที่นั่งรับประทานอาหารเงียบๆอยู่มุมห้องอาหารไกลจากพวกเขา "ระวังคนโน้นดีกว่าแผนล้ำลึกและซับซ้อนกว่าเยอะ”
คุณสี่หันไปมองเห็นหนุ่มเพลย์บอยของตระกูลกำลังเดินตรงเข้ามาหา “คนแผนเยอะ ก็คงต้องให้พี่สามจัดการแล้วล่ะเพราะผมคงตามเล่ห์เหลี่ยมไม่ทัน” แม้เขาจะถนัดการเข้าสังคมแต่เจอผู้บริหารที่ชั้นเชิงแพรวพราว คุณสี่ก็ยอมรับว่าเขาเบื่อหน่ายที่จะต้องคิดตามให้ทันอารมณ์และเจตนาของคนพวกนั้น
“เราต้องจัดกระบวนทัพใหม่กลับไปต้องประชุม”
“ป่านนี้พี่ใหญ่จะไปเที่ยวที่ไหนน้า?” คุณสี่สงสัย พวกเขาไม่เคยได้ติดตามพี่ใหญ่หนีไปแบบนี้เลยสักครั้ง
“ห่วงพี่ใหญ่ทำไม? ห่วงเรานี่เถอะทำไงจะสลัดคนพวกนี้ไปได้” คุณสองกวาดตามองบรรดาคนที่ตามมารุมตอมคุณใหญ่
“เื่นี้ต้องพี่สามฉายาขุนแผนไม่ได้มาเพราะโชคช่วยแน่ๆ”
คุณสามเห็นท่าทางสองหนุ่มที่คุยกันพลางเหลือบแลไปทางขบวนคนติดตามทั้งหลายก็นึกรู้ได้ว่าพี่น้องของเขากำลังคิดหาหนทางชิ่ง “เดี๋ยวจัดให้”
หลังจากทุกคนรับประทานอาหารเสร็จแล้วก็ลากกระเป๋ามารวมกันที่มุมระเบียง
“คุณสองเอายังไงล่ะค่ะคุณใหญ่หายไปแล้ว” คนถูกถามนึกขำ ความจริงนี่มันก็เป็ฮันนีมูนถือได้ว่าเป็เื่ส่วนตัวอยู่แล้ว
“แอมอุตส่าห์คิดว่าจะได้เที่ยวกับคุณใหญ่แล้วเชียว” หญิงสาวสวยในชุดขาวทำหน้ากระเง้ากระงอดเธอไม่คิดเลยว่า คุณใหญ่จะแอบพานางนั่นหนีไปด้วยกัน
“ใจเย็นๆครับทุกคน ไหนๆ เราก็อุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงญี่ปุ่นแล้ว ก็ควรจะเที่ยวให้เต็มที่”คุณสามลุกขึ้นยืน กวาดสายตามองทีละคน “ผมมีเบาะแสพี่ใหญ่”
ทุกคนฮือฮาขึ้น
“แต่ยังไม่แน่ใจว่า พี่ใหญ่จะไปเที่ยวในที่เ่าั้หรือไม่? ผมคิดว่าเราควรมาเล่นเกมกันสักเกมหนึ่ง ชื่อว่า ชิงดำ”
เมื่อเห็นแต่ละคนทำหน้าลักลั่นเขาจึงยกกระดาษเอสี่ในมือที่เตรียมไว้แจกทุกคนคุณสามนั่งเขียนแล้วขอให้โรงแรมถ่ายเอกสารให้ครบตามจำนวนคน“รับไปคนละหนึ่งแผ่นครับ ผมเขียนไว้เรียบร้อยแล้วว่าเบาะแสที่น่าสงสัยของพี่ใหญ่มีที่ใดบ้าง เพื่อให้เกิดความยุติธรรมเราจะแบ่งทีมกันทีมไหนหาพี่ใหญ่เจอก่อน ถือว่าชนะ”
เมื่อแต่ละคนก้มลงอ่านที่กระดาษพบว่าเบาะแสเ่าั้มีถึงห้าแห่งที่น่าสงสัย “แล้วเราจะแบ่งทีมยังไงคะ?” แยมนึกสนุก
“ทีมละสองคนครับจับคู่กันได้เลยตามความสมัครใจ”
“เจนต้องไปกับอินอยู่แล้ว”
“แอมก็ไปกับแยมค่ะ”
น้ำค้างเลิกลั่กมีเธอคนเดียวที่ไม่ได้หนีบคู่หูมาด้วย“ขอไปกับคุณสองได้ไหมคะ?”เธอมองเห็นชายหนุ่มเคร่งขรึมที่นั่งเป็ประธานจึงแสร้งเล่นละครต่อหน้าทุกคน
“ไม่ได้หรอกครับผมจองพี่สองไว้แล้ว” คุณสี่พูดยิ้มๆ
“ไม่เป็ไรคุณน้ำผมไปกับคุณเอง”
น้ำค้างหันขวับ‘ฉันแค่กลัวผีแล้วขอให้อยู่เป็เพื่อนนะไม่จำเป็ต้องเกาะติดฉันก็ได้มั้ง’ สายตาของเธอบ่งบอกความนัย
“.........”
กริยานิ่งอึ้ง ทำเอาคุณสามหัวเราะหึๆในลำคอ ‘แม่คุณ แผนเยอะจริงคิดจะเล่นละครตบตาฉันล่ะสิ’
“ไปกับผมนี่ล่ะ คุณจะมีโอกาสชนะ”
“อ้าว! แบบนี้ก็เอาเปรียบกันสิ”คุณอินโวยวายขึ้น
“ไม่มีใครได้เปรียบแน่นอนครับผมให้โอกาสพวกคุณเลือกสถานที่ก่อน ทุกทีมห้ามไปพื้นที่เดียวกันถ้าใครเจอพี่ใหญ่ก่อนให้ส่งข้อความส่งไลน์กรุป ถือว่าชนะผมจะเลือกเป็ทีมสุดท้ายก็แล้วกัน”
แต่ละทีมรีบเร่งตะเบ็งเลือกสถานที่จนเหลือสองแห่งสุดท้าย
“รางวัลของคนชนะล่ะ?” คุณสองหันไปถามน้องชาย“มันต้องเร้าใจนะ”
“ไม่ยากทุกคนลงขันมาคนละสองพันบาท ถือว่าเป็กองกลางใครชนะเอาเงินส่วนนี้ไปช้อปปิ้งก็แล้วกัน” คุณสามยักคิ้ว ใบหน้าคมสันหล่อบาดใจดูมีเสน่ห์อย่างประหลาด
“การพนันเห็นๆ”น้ำค้างบ่น
“ก็แค่กิจกรรมสนุกๆก็คงจะดีกว่า คุณไปนั่งเหงาคนเดียวล่ะ จริงไหม?”
********************
708
