คฤหาสน์หรูทรงยุโรปของดุจดาวเงียบสงัดผิดปกติในบ่ายวันถัดมาพิมพิกา พยายามระงับอาการมือสั่นขณะยื่นตะกร้าขนมเค้กราคาแพงส่งให้แม่บ้านก่อนจะแสร้งทำเป็ยิ้มแย้มเมื่อ ดุจดาว เดินนวยนาดลงมาจากชั้นสองในชุดเดรสสีหวาน
“ดาว...พายคิดเื่วันนั้นแล้ว พายรู้สึกไม่ดีเลยที่ใช้อารมณ์กับดาว”
พิพพิกาบีบเสียงหวาน สวมบทบาทตามแผนของพิมพ์นลิน
“พายเลยซื้อขนมมาง้อแล้วก็พา ‘นลิน’ รุ่นน้องที่เป็สไตลิสต์มาช่วยดูเื่ชุดที่จะใส่ในงานกาลาการกุศลด้วยจ้ะ”
ดุจดาวปรายตามอง พิมพ์นลินที่วันนี้สวมวิกผมสั้น แวมแว่นตาหนาเตอะ และสะพายกระเป๋าอุปกรณ์ใบใหญ่
“อ๋อ... งั้นก็ดีจ้ะพายถือว่ารู้ใจ ่นี้ดาวกำลังเครียด ๆ เื่ไอ้หมอกวนประสาทนั่นพอดีงั้นพายขึ้นไปรอที่ห้องแต่งตัวชั้นสองก่อนนะ ดาวขอสั่งงานเด็กในบ้านแป๊บหนึ่ง”
“ได้จ้ะ” พิมพิกาพยักหน้ารับพลางส่งสายตาเป็สัญญาณให้พิมพ์นลินเมื่อดุจดาวและพายเดินขึ้นชั้นบนไปแล้ว พิมพ์นลินแสร้งทำเป็เดินแยกไปเข้าห้องน้ำทันทีที่ทางสะดวก ยายตัวแสบรีบสลัดภาพสาวติ๋ม แววตาเปลี่ยนเป็ฉลาดแกมโกง
เธออาศัยจังหวะที่คนงานกำลังง่วนอยู่กับการขนย้ายอาหารสัตว์หน้าบ้านย่องอ้อมไปยังเรือนหลังเล็กที่อยู่ลึกสุดกู่ของสวนหลังบ้านทันที กลิ่นคาวและเสียงร้องครางแ่เบาดังแว่วออกมาพิมพ์นลินดึงกระดุมเสื้อเม็ดที่สองซึ่งเป็ กล้องบันทึกภาพความละเอียดสูงออกมาปรับมุม จากนั้นค่อย ๆ ผลักประตูไม้เก่า ๆ ของเรือนหลังเล็กเปิดออกก่อนจะก้าวลงบันไดคอนกรีตสู่ชั้นใต้ดินที่มืดสลัว
ภาพที่ปรากฏในกล้องทำให้พิมพ์นลินถึงกับมือสั่นด้วยความโกรธ สุนัขโกลเดน ไซบีเรียน และปอมเมอเรนียนนับสิบตัวถูกขังในกรงเหล็กแคบจนกลับตัวไม่ได้ บางตัวมีแผลเน่าเฟะขาดน้ำและอาหารอย่างรุนแรง
บนโต๊ะเหล็กมีไซริงค์เข็มฉีดยาและขวดยาเร่งฮอร์โมนวางระเนระนาดเธอรีบเดินถ่ายคลิปหลักฐานทุกอย่างอย่างละเอียด ทั้งป้ายรหัสหูและตารางการผสมพันธุ์ที่มีลายเซ็นของดุจดาวกำกับชัดเจน
“ตึก... ตึก... ตึก...”
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนัก ๆของผู้ชายสองคนดังขึ้นจากทางขวา พร้อมกับแสงไฟฉายที่สาดเข้ามาพิมพ์นลินสะดุ้งสุดตัว!.
“เฮ้ย! ใครน่ะ? ใครแอบเข้ามาในนี้วะ!” เสียงตะคอกของคนงานฟาร์มเถื่อนดังลั่นพิมพ์นลินหัวใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม บันไดทางออกหลักถูกพวกมันบล็อกไว้เรียบร้อยเธอไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากรีบมุดตัวเข้าไปซ่อนในซอกแคบ ๆระหว่างชั้นวางลังอาหารสัตว์เก่ากับกำแพงดินที่อับชื้น
หัวใจของเธอเต้นรัวราวกับเสียงกลองศึกมือบางรีบตะปบปิดปากตัวเองแน่นเพื่อไม่ให้เสียงลมหายใจเล็ดลอดออกมา
“เมื่อกี้กูเห็นเงาคนแวบๆ จริง ๆ นะพี่ ซ่อนอยู่แถวนี้รึเปล่า?”
เสียงคนงานเดินเข้ามาใกล้จนห่างจากจุดที่เธอนั่งคุดคู้ไม่ถึงเมตรแสงไฟฉายสาดวูบวาบผ่านช่องว่างของลังอาหารสัตว์ไปมาจนเกือบจะโดนหน้าเธออยู่รำไร
พิมพ์นลินหลับตาปี๋ในใจคิดว่าถ้าโดนจับได้แผนแตกและเธออาจจะโดนฝังอยู่ที่นี่แน่ ๆ ทันใดนั้น...
“เพล้ง! โฮ่งๆ ๆ!”
เสียงประตูกระจก้าแตกกระจายพร้อมกับเสียงสุนัขเห่าลั่นบ้าน ดึงความสนใจของคนงานทั้งสองคนทันที
“อ้าวเฮ้ยย...! ไอ้เสือหลุดจากกรงใหญ่ป่าววะ! รีบไปดูเร็วเดี๋ยวคุณนายด่าตายห่า!”
คนงานทั้งสองคนซอยเท้าวิ่งพรวดพราดขึ้นบันไดไปทันทีพิมพ์นลินถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่จนแทบหมดแรง เธอนึกขอบคุณในใจที่พิมพิกา คงหาทางกุเื่สร้างสถานการณ์เบี่ยงเบนความสนใจให้้าตามแผนสำรอง
ยัยตัวแสบรีบเช็กกล้องกระดุมเมื่อเห็นว่าไฟล์วิดีโอนรกสุนัขเถื่อนถูกบันทึกไว้อย่างสมบูรณ์ครบถ้วนเธอจึงแสยะยิ้มสะใจออกมา
“เสร็จฉันละ นังไฮโซหน้าเนื้อใจเสือ...เตรียมตัวเดดสะมอเร่กลางงานกาลาได้เลย!”
พิมพ์นลินรีบเก็บอุปกรณ์แล้วหาทางหลบหนีออกไปอย่างรวดเร็วโดยมีเป้าหมายต่อไปคือการส่งหลักฐานชิ้นนี้ให้ทนายภาคินและเตรียมะเิเวลาลูกใหญ่ไว้ถล่มดุจดาวในวันงานกาลาที่จะถึงนี้!
++++++++++
2K
