Unlucky Man ไอ้หนุ่มดวงซวย

"ไม่กล้าฆ่า...ยังงั้นรึ ?" ผมมองไปทางโจรคลิฟที่กำลังนอนคลุกฝุ่นอยู่

"ใช่ แกมันก็แค่ไอ้ขี้ขลาดที่ไม่กล้าแม้แต่จะฆ่าคน" โจรคลิฟพูดดูถูก

"ผิดแล้วล่ะ ชั้นกำลังประเมินค่าของนายอยู่ต่างหากเล่า ว่านายมีคุณค่าพอที่จะสมควรมีชีวิตต่อไปหรือเปล่า เพราะอย่างน้อยครั้งนึงนายก็เคยเป็นนักผจญภัยและคอยช่วยเหลือผู้คนเหมือนกับชั้นในตอนนี้" ผมพูด

"หึ แกไม่เห็นชื่อบนหัวชั้นรึไง ชื่อชั้นเป็นสีแดงนะโว๊ยยย แปลว่าชั้นฆ่าคนมาเยอะแล้วยังไงเล่า" โจรคลิฟตะโกนออกมา

ผมสังเกตุบนหัวของโจรคลิฟ ใช่จริงๆ ชื่อของเค้าเป็นสีแดง

"หมอนี่ไม่สามารถทำประโยชน์ให้กับโลกนี้ได้อีกต่อไปแล้วล่ะ กลับกันถ้าหากไว้ชีวิตต่อไปก็อาจจะทำให้สมาคมนักผจญภัยต้องเสียหายได้ ไม่มีเหตุผลที่ต้องไว้ชีวิตต่อ...." ยัยเทพธิดาเดินมาหยุดข้างๆผม

"ยังงั้นสินะ..." ผมหันไปมองยัยเทพธิดาพร้อมกับพูดออกมา

"โทษทีนะ แต่ดูเหมือนนายจะเข้าใจผิดไป งั้นก็ .... ลาล่ะ" ผมง้างดาบหมายจะเอาชีวิต

"เห๊อะ ชั้นจะลากแกไปด้วยเฟ้ยยยยยย 'Blast Mine' " โจรคลิฟหยิบกับดักที่ซ่อนไว้ตรงกระเป๋าเสื้อออกมาพร้อมกับร่ายสกิล

บรึ๊มมมมมมมมมมม !!! เสียงระเบิดดังลั่นพร้อมควันฟุ้งกระจาย

.......................

หลังจากควันเริ่มจางลง

"เห้ออออออออ เจ้าดาบนี่มันเจ๋งดีแฮะ" ผมยกดาบเล่มใหม่ที่ได้มาจากลุงสมิทขึ้นมาดู

"ใช่มั้ยล่ะ พอชั้นเห็นดาบนั่นชั้นก็รู้ทันทีเลยว่านายชนะแน่" ยัยเทพธิดาเริ่มโม้

*Curtana สามารถปัด หรือสร้างดาเมจให้กับวัตถุได้ แต่หากค่าทนทานเหลือ 0 ไอเท็มจะถูกทำลาย

"อืมมมม ชั้นปัดระเบิดไป 2 ครั้ง ดาบก็ยังไม่ร้าวแฮะ ทนใช้ได้เลยล่ะ" ผมพูดพึมพำ

"นั่นเพราะระเบิดของหมอนั่นมันกระจอกต่างหากล่ะ" ยัยเทพธิดาพูด

"หาาาาาา หล่อนอำชั้นเล่นหรือเปล่า" ผมหันไปเถียงกับยัยเทพธิดา

"ชั้นมีนัยตาเทพธิดานะ แล้วไอ้หมอนั่นมันก็เลเวล 16 เอง" ยัยเทพธิดาทำหน้าเบื่อโลก

"ห๊ะ !!! ทำตัวกร่างขนาดนั้น แต่เลเวลแค่ 16 เนี่ยนะ ?" ผมตะโกนโหวกเหวก

"แต่ไอ้หัวเหน่งที่หนีไปตะกี๊เลเวล 25 ล่ะ" ยัยเทพธิดาชี้ไปทางที่โจรขโมยสินค้าไป

"หืมมมมม เลเวลมากกว่าชั้นอีกแน่ะ" ผมพูด

"นี่~ " เสียงคุณเฮอร์มีสใกล้เข้ามา

"อ่าคุณคนขับรถม้า ขอโทษที่ใช้เวลานานไปหน่อยนะครับ" ผมพูด

"ไม่หรอก แค่เธอปลอดภัยก็ดีแล้วล่ะ" คุณเฮอร์มีสพูด

"เป็นห่วงกันเกินไปแล้วครับ ไอ้หมอนั่นมันไม่ได้เก่งอย่างที่พูดไว้ซะหน่อย" ผมพูด

"นี่~~~~~~" เสียงยัยผมบ๊อบที่กำลังวิ่งมา

"โอ๊ยยยยยย เหนื่อย แฮ่กๆๆๆๆๆๆ" ยัยผมบ๊อบมาหยุดยืนหอบอยู่ตรงหน้าผม

"ไง ชนะแล้วสินะ" ผมทัก

"แหงสิ แล้วนี่หยุดกันทำไมเนี่ย ?" ยัยผมบ๊อบถาม

"ชั้นเพิ่งชนะเจ้าคนใส่แว่นเมื่อกี้นี้เองน่ะ" ผมตอบ

"เหรอ ทีนี้ก็เหลือแต่เจ้าหัวโล้นนั่นแล้วสินะ" ยัยผมบ๊อบพูด

"ยังหรอก ยังมีหัวหน้าพวกโจรนั่นอยู่ที่ฐานของมันอีกนะ" คุณเฮอร์มีสพูด

"คนที่รับเจ้าพวกนั้นเข้าเป็นพวกสินะครับ" ผมทำหน้าจริงจัง

"ใช่แล้วล่ะ" คุณเฮอร์มีสตอบ

"เจ้านั่นคือคนที่ไม่สมควรปล่อยไว้ เพราะมีแต่จะทำให้โลกนี้แย่ลง" ผมพูด

"แต่ถึงจะพูดยังงั้นก็เถอะ แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เคยมีใครเคยเห็นหน้าเค้าได้เลย" คุณเฮอร์มีสพูด

"มันหมายความว่ายังไงกันน่ะ" ยัยผมบ๊อบหันไปถาม

"ก็ชั้นเคยผ่านทางมาแถวนี้ก็จริง แต่คนที่ถูกปล้นทั้งหมดเค้าบอกว่ามีแค่ 3 คนนั่นเท่านั้นที่ออกมาปล้น ไม่เคยเห็นหัวหน้าของพวกนั้นออกมาเลย" คุณเฮอร์มีสพูด

"......" ผมยืนฟังเฉยๆไม่พูดอะไร

"เป็นคนขี้ระวังตัวสุดๆเลยสินะ" ยัยผมบ๊อบพูด

"หึ เปล่าหรอก" ผมยิ้มแล้วพูดออกมา

"หืมมมม งั้นก็เป็นคนขี้อายยังงั้นเหรอ ?" ยัยผมบ๊อบหันมาถามผม

"เปล่า ไม่ใช่ยังงั้นหรอก" ผมตอบยัยผมบ๊อบ

"แล้วมันยังไงกันล่ะนั่น" ยัยผมบ๊อบสงสัย

"หัวหน้าอะไรนั่นน่ะ มันไม่มีตัวตนอยู่หรอกนะ" ผมตอบ

"เอ๊ะ !!! แต่เมื่อกี้พวกนั้นพูดว่าจะเอาของไปส่งให้หัวหน้านะ" ยัยผมบ๊อบพูด

"หมายความว่ายังไงกันน่ะ ?" คุณเฮอร์มีสถาม

"คุณบอกว่าเมื่อประมาณ 5 ปีก่อน พวกมันไล่ตามพวกที่ขโมยสินค้าไป แล้วหัวหน้าพวกมันก็เปิดกล่องสินค้าขึ้นมาให้ดูใช่มั้ยล่ะ ?" ผมหันไปถามคุณเฮอร์มีส

"ใช่แล้ว ทำไมเหรอ ?" คุณเฮอร์มีสถามกลับ

"แล้วคุณได้ตามไปกับพวกนั้นหรือเปล่าครับ ?" ผมถามกลับ

"ไม่ได้ตามไปหรอก แต่พวกนั้นเค้ากลับมาบอกชั้นว่าจะเลิกเป็นนักผจญภัยแล้วไปเข้ากลุ่มของพวกนั้นน่ะ" คุณเฮอร์มีสตอบ

"ก็แปลว่า คุณไม่เคยเห็นหน้าของหัวหน้าพวกมัน ถูกมั้ยครับ ?" ผมถามคุณเฮอร์มีส