ตอนที่13
ภายในหมู่บ้านเวลา่บ่ายมีเด็กหนุ่มเดินค้นหาอะไรบางอย่างทั่วทั้งหมู่บ้านแต่หาไม่เจอสักที เดินหาต่อไปเรื่อยๆก็ไม่เจอ
“นี่ลุงบุหรี่เห็นคริสผ่านมาแถวนี้บ้างไหมครับ”กายเดินไปถามชาวบ้านที่กำลังนั่งดูดบุหรี่อยู่แถวนั้น กายกำลังหาคริสที่ตอนนี้กำลังเล่นซ่อนแอบกันอยู่ เล่นซ่อนเป็การฝึกที่แมรี่ฝึกให้การและคริสใน่3เดือนที่ผ่านมา
“โอ้ เห็นสิเห็นเด็กสาวตัวเล็กผ่านไปทางนั้นนานแล้ว”ลุงบุหรี่ชี้ทิศทางบอกกาย กายที่เห็นก็วิ่งออกไปตามทางที่ชี้ออกไป
“ขอบคุณครับ”กายพูดก่อนวิ่งออกไป
“ไปแล้วละหนู ออกมาได้แล้วละ”ลุงบุหรี่พูดขึ้นหลังจากที่กายหายไป
“ขอบคุณค่ะ คุณลุงบุหรี่”คริสที่ซ่อนอยู่ไม่ไกลก็โผล่ออกมาขอบคุณ
“ทำไมหนูต้องซ่อนพี่ชายของหนูด้วยละ”ลุงบุหรี่มองไปที่คริสแล้วถามขึ้น
“หนูกับพี่ชายกำลังเล่..ฝึกอยู่ค่ะ หนูต้องซ่อนและพี่ชายต้องหาหนูให้เจอ มันเป็การฝึกที่แม่บอกค่ะ”คริสอธิบายให้ลุงบุหรี่ฟัง
“เป็การฝึกที่น่าสนุกมากเลยนะนั้น”ลุงบุหรี่ยิ้มออกมา
“ใช่ค่ะ สนุกมากเลยคะ หนูต้องไปก่อนแล้วนะคะ”คริสเตรียมไปหาที่ซ่อนที่อื่นอีก
“อยู่นี่จริงๆสินะ หาเจอจนได้ ซ่อนเก่งจริงๆ”กายที่อยู่ๆก็โผล่ๆออกมา
“!!!เอ้ ถูกเจออีกแล้ว ทำไมละหนูซ่อนดีแล้วนะ”คริสใที่ได้ยินเสียงกายจากด้านหลังและถูกเจอตัว
“นั้นสิ ข้าบอกทางเ้าไปแล้วทำไมยังมาอยู่ตรงนี้ได้ละ”ลุงบุหรี่ก็สงสัย
“ก็แค่เดาเอานะ จำตอนที่ถามตอนแรกได้ไหม ข้ายังไม่ได้บอกว่าที่ตามหาเป็เด็กสาวเลย ข้าเลยวิ่งออกไปเพื่อซ่อนตัวและคอยดูอยู่ไม่ห่าง”กายอธิบายถึงเหตุผลที่สามารถหาคริสเจอ
“ตอนนี้ถึงตาพี่ซ่อนบ้างแล้ว น้องเป็ยักต้องหาพี่แล้วนะ ข้าไปก่อนนะลุงบุหรี่”กายวิ่งออกไปเพื่อหาที่ซ่อน
“พี่ชายรอหนูด้วย”คริสวิ่งตามกายไป ลุงบุหรี่มองตามทั้งสองคนแล้วยิ้มพร้อมส่ายหน้า
“การแอบที่ดีคือคนแอบต้องเจอตัวยักให้ได้ก่อนที่ยักจะเจอคนแอบ และการเป็ยักที่ดีคือต้องทำให้คนแอบไม่เจอตัวยักก่อน”กายเริ่มหาที่ซ่อน และการฝึกก็มาถึง่เย็นโดยที่คริสหากายไม่เจอเลย ทำให้คริสยอมแพ้จากนั้นก็พากันกลับ
เช้าวันรุ่งขึ้นได้มีการเปลี่ยนการฝึกเล็กน้อย แจ็คได้สอนการต่อสู้จริงโดยการประลองระหว่างแจ็คและกาย สอนการใช้อาวุธตอนสู้จริง แมรี่สอนเกี่ยวกับการวางกับดักและตรวจสอบกับดัก ตามด้วยยาพิษกับยารักษา การหาจุดอ่อนของศัตรู การฝึกเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
แน่นอนว่ากายไม่ได้ละเลยอาชีพของตัวเอง กายได้ทดลองผิดลองถูกอยู่เรื่อยๆ จนสามารถค้นพบบางอย่างที่สามารถพัฒนาโกเลมของตนต่อไปได้ นั้นคือการให้โกเลมดูดกลืนหินพลังงาน โดยขอหินพลังงานระดับ1มาจากแจ็ค1ก้อน สามารถทำให้แข็งแกร่งขึ้นมาเล็กน้อย
ภายในป่าใกล้หมู่บ้านมีเด็กชายสี่คนกำลังทำบางอย่าง
“สร้างโกเลม”กายใช้สกิลสร้างโกเลมจากหินพลังงานที่เก็บมาจากโกเลมในตอนแรก โกเลมหมายเลขสิบเริ่มปรากฏขึ้นมาให้เห็น รูปร่างไม่แตกต่างจากเมื่อสามเดือนก่อนแต่ขนาดสูงใหญ่กว่าก่อน ตอนนี้สูงประมาณ 180ซม.
“รูปร่างพิลึกเหมือนเคยและดูยังไงก็อ่อนแอ”เด็กผมสีน้ำตาล ผิวขาว หน้าตาดีเป็อันดับสามภายในแก็งนักษัตร(จัดอันดับโดยกาย) ร่างเล็ก สูงประมาณ 145ซม. ถูกกายชวนเข้าแก็งเหมือนกัน ชื่อฟิลิบเป็คนที่จู้จี้ขี้บ่น เ้าระเบียบ และชอบจิก นิสัยที่ไม่มีเด็กที่ใหนอยากเล่นด้วย ฉายาในนักษัตร <ไก่แจ้>
“ก็ไม่เห็นตรงไหนพิลึก การที่โกเลมมีร่างกายที่ไม่เหมือนมนุษย์ก็เป็เื่ปกติอยู่แล้วนิ”เด็กผมสีเทา หน้าตาดีอันดับสี่ภายในแก็ง(จัดอันดับโดยกาย) มีรูปร่างที่ใหญ่กว่าเด็กวัยเดียวกันมาก สูงประมาณ170ซม. ทำให้คนอื่นมักเข้าใจผิดเื่อายุ เด็กผมสีเทาชื่อดราฟเป็คนที่ใสซื่อ และจริงใจ แข็งแรง อยู่แก๊งนักษัตรเนื่องจากกายและปีเตอร์ชวน เนื่องจากรูปร่างที่ใหญ่กว่าเด็กวัยเดียวกันทำให้ไม่ทีใครกล้าเล่นด้วย กายที่เป็อย่างนั้นก็อย่างให้ช่วยล่าสัตว์และวางกับดัก และช่วยทำอุปกรณ์ ฉายาในนักษัตร <ลูกวัว>
“นานแล้วนะที่ไม่ได้เจอกัน สองเดือนได้มั้ง”กายเริ่มพูดเนื่องจากไม่ได้เจอกันจากครั้งล่าสุดที่เจอคือหลังจากที่ปีเตอร์เลือกอาชีพได้ไม่นานและทุกคนที่อยู่ตรงนี้ล้วนได้รับอาชีพแล้วทั้งนั้น คนที่รับอาชีพเป็คนสุดท้ายคือไก่แจ้(ฟิลิบ)
ถ้าไล่เรียงตามลำดับที่ได้รับอาชีพ
กาย (เสือ) อาชีพผู้สร้างโกเลมฝึกหัด
ปีเตอร์ (ลิง) อาชีพนักดาบฝึกหัด
ดราฟ (ลูกวัว) อาชีพช่างตีเหล็กฝึกหัด
ฟิลิบ(ไก่แจ้) อาชีพนักเวทฝึกหัด
ทั้งสามเลือกอาชีพตามครอบครัวยกเว้นกายเพียงคนเดียวที่เลือกตามใจตน
“ครั้งนี้ให้ลิง(ปีเตอร์)ลองเป็คนโจมตีโกเลมก่อน”กายให้โกเลมใส่เสื้อเกราะเหล็กบางป้องกันลำตัวที่ลูกวัว(ดราฟ)ทำให้ แน่นอนว่าสถาพเกราะไม่ได้ยอดเยี่ยมอะไรเพราะตอนนี้ยังเป็ช่างตีเหล็กฝึกหัดอยู่
“ได้เลย กำลังอยากลองใช้สกิลและวิชาดาบสู้จริงเต็มแก่แล้ว”ปีเตอร์เดินออกไปพร้อมถือดาบเตรียมต่อสู้
กายสำรวจความพร้อมโกเลมหมายเลขสิบเห็นว่าไม่มีปัญหาจึงสั่งให้โกเลมออกไปต่อสู้
ครั้งนี้ปีเตอร์และโกเลมหมายเลขสิบเผชิญหน้ากันเป็ครั้งที่สอง ปีเตอร์้าแก้แค้นจากการต่อสู้ครั้งที่แล้ว
“เอาละ ขอดูหน่อยแล้วกันว่าจะแน่แค่ไหน”ปีเตอร์เริ่มใช้วิชาดาบโจมตี
<ฉับ> ปีเตอร์ฟันดาบออกไป
โกเลมสามารถถอยหลบดาบออกมา เนื่องจากกายได้ฝึกสเต็ปเท้ามา่เวลาหนึ่งแล้วสามารถนำท่าสเต็ปเท้ามาประยุกต์ใช้งานได้จริงบ้างแล้ว
“ชิ หลบได้เหรอ งั้นเจอนี่หน่อย”ปีเตอร์เริ่มโจมตีอีกครั้ง
<ฉับ ฉับ เคร่งงง> สองดาบแรกโกเลมยังสามารถหลบได้ทัน แต่ดาบที่สามฟันโดนเสื้อเกราะ เสื้อเกราะโดนฟันมีรอยยุบเล็กน้อย
“ถึงจะเร็วกว่าครั้งแรกที่เจอกัน แต่ก็ยังช้ากว่าข้าเว้ยย ฮ่า ฮ่า ฮ่า”ปีเตอร์พูดอย่างสะใจ
‘หมายเลขสิบโจมตี ทุบให้ร้องเอ๋งเลย’ กายออกคำสั่งโกเลม ออกท่าต่อยหมัดโจมตี
<เคร้ง เคร้ง>
“เฮ้ยยๆ โจมตีทีเผลอไม่ได้นะเ้าบ้า”ปีเตอร์ใช้ดาบปัดป้องการโจมตีได้
กายให้โกเลมหมายเลขสิบโจมตีโดยไม่พัก <เคร้ง เคร้ง เคร้ง> แต่โดนดาบของปีเตอร์ปัดป้องได้ตลอด
“แฮ่กๆ เดี๋ยวสิ แฮ่กๆ ขอเวลานอกก่อน”ปีเตอร์หายใจหอบและเริ่มหมดแรง ขอเวลานอก แต่โกเลมไม่หยุดโจมตี
<เคร้ง ผลัวะ ผลัวะ ตุบ> โกเลมโจมตีผ่านการป้องกันได้เมื่อปีเตอร์หมดแรง
“อัก อุก” ปีเตอร์โดนไปสองดอกเน้นๆ ร่วงลงไปกองกับพื้น
“เ้ายังต้องฝึกอีกนะเ้าลิง เ้าในตอนนี้ยังไม่ทำให้ข้าเหงื่อออกได้เลย”กายยื่นมือดึงช่วยปีเตอร์ให้ลุกขึ้น
“หึ เ้าให้โกเลมสู้แทนแล้วเหงื่อมันจะออกได้ไง”ปีเตอร์บ่นออกมา
“หึหึ ทีนี้รู้แล้วรึยังว่าโกเลมสุดยอดยังไง” กาย้าให้ทุกคนรู้ว่าโกเลมไม่ได้ไร้ประโยชน์อย่างที่คิด