กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ท้องฟ้าที่กลายเป็นสีทองทั่วโลกค่อยๆบีบตัวลงด้วยความรวดเร็วจนมาหายเอาตรงที่กริมยืนอยู่กริมในตอนนี้พอใจกับการเดินทางครั้งนี้อย่างมาก พลังที่เพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดดความสามารถที่มากขึ้น ทรัพยากรในการสร้างกองทัพที่มากมายแต่ไม่นานกริมกลับยิ้มกว้างขึ้นมากกว่าเดิมเมื่อมองไปศพมังกรพิษราดิสที่ตกลงไปเบื้องล่างหลังจากราดิสตายไปในตอนนี้ทุกๆพื้นที่พิษได้จางหายออกไปทั้งหมดแล้วตอนนี้เองอักษรก็ลอยออกมาแต่น่าแปลกใจที่มันไม่เหมือนเมื่อครั้งหงษ์เพลิงที่เป็นการบีบอัดจิตวิญญาณนั่นไม่ยากเพราะจิตวิญญาณของราดิสถูกกริมดูดกลืนไปพร้อมกับตอนที่ได้รับพลังจากสายฟ้า[ท่านต้องการรับลูกแก้วมังกรหรือไม่ ท่านต้องการรับแก่นแท้มังกรหรือไม่]กริมตกลงรับทั้ง2สิ่งพร้อมกับตรวจสอบดูทันที แต่นั่นกลับทำให้กริมผิดหวังมากทั้ง2สิ่งใช้ไม่ได้นั่นหมายถึงกริมใช้พวกมันไม่ได้เพราะลูกแก้วมังกรจะช่วยให้คนที่ดูดซับมันไปมีร่างกายของมังกรส่วนแก่นแท้มังกรจะช่วยให้คนคนนั้นกลายเป็นมังกรที่แท้จริง ซึ่งมีแต่มนุษย์เท่านั้นที่ใช้มันได้และที่สำคัญต้องใช้ทั้ง2สิ่งคู่กัน กริมส่ายหัวก่อนจะเก็บทั้ง2สิ่งใส่แหวนมิติจากนั้นจึงไล่เก็บแกนอสูรและซากศพอสูรที่เหลือ จนเหลือแค่ศพของมังกรซึ่งพื้นที่ในแหวนได้เต็มไปแล้วกริมไม่มีทางเลือกนอกจากเปิดทางเข้าตลาดมืดเพื่อนำซากสัตว์อสูรทั้งหมดในแหวนย้ายออกไปก่อน
''โทมัสมานี่''กริมไปโผล่เอาตรงพื้นที่ที่ว่างเปล่าทันทีแล้วเรียกโทมัสเข้ามาขณะนั้นกริมก็สร้างกล่องเหล็กขนาดใหญ่ขึ้นทันที เข้าไปด้านในและปล่อยซากสัตว์อสูรทั้งหมดออกมาขณะนำซากศพออกมากริมก็คิดไปด้วยหากนำสิ่งที่สร้างจากความคิดในนี้ออกไปด้านนอกได้ก็คงจะดีแต่มันไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว
''นายท่านมีอะไรให้ข้ารับใช้''โทมัสมาถึงในเวลาต่อมาและมันก็ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นซากศพอสูรนี่มันเยอะเกินไปมั้ย? แต่เมื่อโทมัสสังเกตนัยตาของกริมมันก็ต้องตกใจอย่างหนักเพราะที่นัยตาของกริมมีสัญลักษณ์ดาว5แฉกอยู่ที่ตาทั้ง2ข้างซึ่งแสดงว่ากริมเป็นจอมราชันย์ซึ่งสัญลักษ์ดาว5แฉกนี้กลับมีสีดำที่กลมกลืนไปกับสีตาของกริมหากไม่สังเกตดีๆก็จะไม่มีทางเห็นเลย
''นะ...นายท่าน นี่ท่านก้าวขึ้นเป็นจอมราชันย์แล้วจริงๆ?''กริมสงสัยกับการตกใจของโทมัสมากก็แค่จอมราชันย์มันมีอะไรน่าตกใจ?
''มันทำไม หรือเทวทูตเป็นจอมราชันย์ไม่ได้''
''ก็ไม่ได้น่ะสิ นายท่านไม่รู้หรือไงว่าต้องเจอกับสายฟ้าแห่งการขัดขวางที่รุนแรงมาก...''กริมยกมือขึ้นนั่นทำให้โททัสหยุดพูดทันที
''ถ้าเรื่องนั้นมันไม่มีอะไรหรอก สายฟ้านั่นจะไม่ทำร้ายเทวทูต6ปีกกลับกับมันจะช่วยเพิ่มพลังให้ด้วยซ้ำฮะ...หรือว่าในอดีตไม่มีเทวทูตซักคนเลยที่เป็นจอมราชันย์''
''เอ่อ...ไม่มีเลย อย่างที่นายท่านน่าจะรู้นั่นแหละมีเพียงมนุษย์5คนที่เป็นจอมราชันย์ได้ส่วนเผ่าอื่นเพราะอะไรถึงไม่มีข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน''กริมถึงกับนิ่งเงียบตกลงทั้งโลกมันมีจอมราชันย์แค่5คน?
''นายท่านข้าพอจะรู้ในสิ่งที่ท่านคิดแต่ข้าขอบอกเอาไว้เลยว่าท่านไม่สามารถดูถูกคนที่มีพลังสายเดียวได้คนเหล่านั้นผลักดันพลัง1สายจนถึงขีดสุดมันจึงแข็งแกร่งมาก''
''ข้ารู้ ตอนนี้เจ้าช่วยข้าแยกสัตว์อสูรตามระดับพวกนี้หน่อย แยกไว้เป็นกลุ่มๆและห้ามให้ใครเข้ามาที่นี่และไม่ต้องกลัวว่าพวกมันจะเน่าเวลาในนี้มันแทบจะหยุดเดินไปแล้ว''กริมทำให้เวลาในนี้เดินช้าลงจนเกือบจะหยุดนิ่ง มันน่าเสียดายที่นี่คือขีดกำจัดของกริมมันไม่สามารถใช้เป็นบริเวณกว้างได้มากกว่านี้เพราะพลังของกริมยังน้อยเกินไป
''ได้ครับนายท่าน''โทมัสรู้สึกงงกับที่กริมพูดแต่มันก็ไม่ได้ถามอะไร มันลงมือแยกซากศพทันทีในตอนนี้กริมได้กลับมาที่หุบเขาแล้ว แต่เรื่องที่ไม่ควรจะเกิดกลับเกิดขึ้นเมื่ออยู่ๆกลับมีคนร่วม100คนกำลังเดินรอบซากศพมังกร ดูเหมือนพวกมันกำลังหาทางเอากลับไปกริมไม่ได้รอช้ามันพุ่งตรงเข้าไปที่คนเหล่านั้นทันที
''หยุด! นี่เจ้าโผล่ออกมาจากไหนแล้วเข้ามาทำอะไรที่นี่ หากไม่อยากตายรีบออกไปจากที่นี่ซะ''ชายร่างโตลำตัวมีแต่มัดกล้ามพูดขึ้นขณะยกดาบขึ้นมา
''ข้าควรจะถามพวกเจ้ามากกว่าว่ามาทำอะไรกันตรงนี้ นี่คิดจะแย่งของของข้า?''กริมยิ้มที่มุมปากนี่คิดจะแย่งซากศพมังกรที่มันจัดการ?ด้วยความยากลำบากไป ไม่มีทางเป็นไปได้
''ถุ้ย ของของเจ้า เจ้าจะเอาอะไรมายืนยันว่าเจ้าฆ่ามัน มังกรตัวนี้เป็นพวกข้ามาเจอมันก่อนเพราะฉะนั้นเจ้ารีบๆไสหัวไปซะ''ชายร่างโตเริ่มโมโหมากขึ้นเรื่อยๆนี่มันใจดีปล่อยไปแล้วยังจะเรื่องมากอีก
''หัวหน้าเราฆ่ามันเลยดีกว่า หากนายหญิงมามันก็ต้องตายอยู่ดีท่านคิดหรือว่านายหญิงจะปล่อยมันไป''ชายผอมแห้งท่าทางฉลาดพูดขึ้น
''ใช่ข้าลืมไปเลยหากไม่ได้เจ้าที่เป็นมันสมองของกลุ่มพูดข้าคงโดนนายหญิงด่าอีกแน่ๆเลย''ชายกล้ามโตง้างดาบแล้วฟาดลงไปที่ตัวของกริม เพล้ง! เดิมทีร่างกายของกริมก็แกร่งอยู่แล้วยิ่งตอนนี้มีร่างอมตะที่พัฒนาความแข็งแกร่งขึ้นเองไปเรื่อยๆอีก มันไม่ใช่อะไรที่จะสร้างรอยแผลได้
''นะ...นี่ ร่างกายของเจ้ามันทำด้วยอะไรทำไมดาบถึงฟันไม่เข้า...ระ...เร็วเข้า รีบฆ่ามัน''คนทั้งหมดรีบมุ่งมาที่เสียง มันเข้าโจมตีคนแปลกหน้าทันที ตูม! โผล๊ะ! แรงกดดันของจอมราชันย์พวกมันกลายเป็นเนื้อบดภายในเสี้ยววิ นี่คิดจะแย่งของของกริม?ไร้สาระ
''หึ! ทีนี้ก็เรียบร้อย แต่เดี๋ยวก่อนนะเหมือนจะมีคนรอดไปได้1คน แต่ก็ช่างมันเถอะ''ไม่ใช่กริมไม่อยากจัดการแต่กริมจัดการไม่ได้เพราะคนที่รอดได้บีบลูกแก้วแล้วเคลื่อนตัวหายไปและกริมยังคิดอีกว่าคนคนนั้นอาจจะมาจากเมืองอื่นมันคงไม่มีโอกาสง่ายนักที่จะได้เจอกริมอีกฟุ่บ! กริมเดินทางกลับเมืองกวางขาวทันที ขากลับกริมคิดจะจัดการเรื่องที่ทิ้งไว้อีกด้วยนั่นคือคน10คนที่แอบตามกริมมา
''ดูเหมือนจะรอข้าอยู่ตลอดเลยสินะ''กริมที่ออกมาจากป่าที่ล้อมรอบหุบเขาปีศาจได้ซักพักก็เจอทั้ง10คนพวกมันแอบซุ่มอยู่ตามที่ต่างๆดูเหมือนอีกฝ่ายจะเตรียมตัวมาดีมาก ตุ่บ!กริมหยุดตัวลงตรงที่ที่พวกมันซุ่มอยู่ ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ทั้ง10คนปรากฎตัวออกมาแบบฉับพลัน
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าหนีไม่รอดแล้วบริเวณที่เจ้ายืนอยู่มันเต็มไปด้วยพิษที่จะทำให้เจ้าอ่อนแรงลงถึงเจ้าจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็เถอะไม่มีทางรอดได้แน่ๆ''
''รีบๆจัดการแล้วเอาหัวมันไปยืนยันดีกว่า''
''ฆ่า!''ทั้ง10คนคิดว่ากริมอ่อนแอลงจากการโดนพิษพวกมันจึงพุ่งเข้าจัดการกริมทันทีโผล๊ะ! โผล๊ะ! โผล๊ะ! 9ใน10คนตัวละเบิดออกจากแรงกดดัน ส่วนอีกคนที่เหลือดีดตัวออกห่างจากกริม
''ใครส่งเจ้ามา หากเจ้ายอมพูดข้าจะไว้ชีวิตเจ้า''กริมจ้องมองไปทีดวงตาของอีกฝ่ายและในขณะนั้นอีกฝ่ายก็จ้องมองมาพอดี ฉับพลันนั้นเองมันก็ล้มลงไปบนพื้นแล้วฉี่แตกออกมา

''จะ...จอมราชันย์''

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่49:นี่คิดจะแย่งของของข้า?

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่49:นี่คิดจะแย่งของของข้า?

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้