เนื่องจากตอนนี้ "จัง" รู้สึก้าเป็เพื่อนกับบรรดามอนเตอร์ในป่า เขาจึงมีความคิดทีจะผูกมิตรกับมอนเตอร์พวกนั้น
จัง : ถ้าเราผูกมิตรกับมอนเตอร์ บางที่เราอาจจะได้รับความช่วยเหลือจากมอนเตอร์ทีน่ารักก็ได้นะ
เมื่อคิดเช่นนั้นแล้ว "จัง" ก็เริ่มไปผูกมิตรกับเหล่ามอนเตอร์ในป่ารอบๆบ้าน
จัง : วันนี้เราจะมาเริ่มจาก "เ้าหนอนหน้ามึน"
ตอนนี้เขาไปมายืนอยู่หน้าต้นไม้ใหญ่ที่มี "หนอนหน้ามึน" อยู่บนต้น "หนอนหน้ามึน" ได้จ้องมอง "จัง" อยู่บนต้นไม้
"จัง" ได้เดินเข้าไปใกล้ๆเพื่อทีจะผูกมิตรกับ
จัง : เ้าหนอนหน้ามึน วันนี้ข้าจะมาผูกมิตรและเป็เพื่อนกับเ้า ข้า "จัง" ผู้กล้าแห่งป่าจะพาเ้าท่องไปทั่วโลกเอง
หนอนหน้ามึน : ทำหน้าสงสัย ค่อยๆไต่มาดูเสียงของจัง
จัง : ไงเ้าหนอนเริ่มสนใจข้ามาแล้วใช่ไหม? มาสิ เดียวข้าจะเลี้ยงดูเ้าเอง
เ้าหนอนน้อยหน้าแดงและเริ่มที่จะเชื่อใจ จึงไต่มาหาอย่างสุภาพและอ่อนโยน เมื่อจังเห็นเช่นนั้นแล้วเขาก็เริ่มวางมือลงบนพื้นเพื่อทีจะให้เ้าหนอนน้อยหน้ามึนไต่มาทีมือของเขา หลังจากนั้น จัง ก็ะโออกมาด้วยความดีใจ
จัง : สำเร็จแล้ว ข้าได้สหายมาร่วมเดินทางแล้ว มาเ้าหนอนน้อย ข้าจะพาเ้าออกผจญภัยเอง
จังและหนอนน้อยหน้ามึน ก็เป็คู่หูออกผจญภัยในป่าใหญ่ไปด้วยกัน (หวังว่าจะไม่พาเ้าหนอนน้อยวิ่งหนีมอนเตอร์อีกนะ ฮาๆ)