(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่51: ยารักษาขาวปราชญ์

เฮรัคกุมแผ่นไม้ทรงหกเหลี่ยมไว้แน่นความอบอุ่นที่แผ่ออกมาทำให้ความหนาวเย็นสยดสยองในร่างกายสลายไปจนสิ้น แม้แต่กระแส พลังเวทมนต์ที่เคยติดขัดก็กลับมาไหลเวียนได้อย่างอิสระอีกครั้ง

ริบิท! ริบิท!

คางคกตัวเขื่องคืบคลานเข้ามาใกล้ทันทีที่มันประชิดตัว สีหน้าของอสูรกาย ชิวารา ก็ฉายแววหวาดกลัวสุดขีดคางคกตัวนั้นเงยหน้าส่งเสียงร้องใส่เฮรัค เขาแปลความหมายไม่ออกแต่สัมผัสได้ว่ามันไม่ได้ประสงค์ร้าย

คางคกสูดจมูกฟืดฟาดคล้ายมนุษย์ก่อนจะหันไปจ้องมอง ชิวารา เส้นผมสีดำสยองขวัญของอสูรกายจากอเวจีพลันตั้งชันขึ้นราวกับถูกไฟฟ้าแรงสูงช็อต

ริบิท!

เสียงร้องดังสนั่นอีกครั้งคางคกขยับก้าวอย่างเอื่อยเฉื่อย แต่น่าประหลาดที่ ชิวารา กลับคลานถอยหนีด้วยความเร็วที่ผิดกับท่าทางเชื่องช้าในตอนแรกโลกทั้งใบในสายตาเฮรัคพลันกลายเป็นสีขาวดำ ดอกไม้ใบหญ้าสูญเสียสีสันไปจนหมดสิ้น

ในชั่วอึกใจ คางคกอ้าปากกว้างกลืนร่างของชิวารา เข้าไปทั้งตัว!เส้นผมสีดำยั้วเยี้ยดิ้นรนพยายามจะเลื้อยออกจากปากของมันอย่างบ้าคลั่งทว่าก็ไม่อาจต้านทานได้

รอยร้าวเริ่มปรากฏขึ้นบนอากาศรอบตัวเฮรัคทุกสิ่งแตกสลายราวกับกระจกที่ถูกทุบจนละเอียด

เมื่อสายลมอ่อนพัดผ่านกลิ่นดินและพืชพรรณโชยเข้าจมูก พร้อมกับเสียงแมลงในพุ่มไม้ที่กลับมาดังอีกครั้งโลกสีขาวดำหายไปแล้ว เฮรัคกลับมายืนอยู่ที่เดิมในป่าจันทรา

เขาตัดสินใจวิ่งกลับไปดูจุดที่ลูนและพวกพ้องถูกกินแต่บนพื้นกลับว่างเปล่า ไม่เหลือแม้แต่หนังมนุษย์หรือร่องรอยการต่อสู้ใดๆ

“น่าเสียดายของดีบนตัวลูนคงหายไปหมดแล้ว”

เฮรัคพึมพำเสียดายเล็กน้อยแต่เขาก็รู้ดีว่าการรอดชีวิตจากมิติลึกลับนั่นมาได้ก็นับว่าปาฏิหาริย์ที่สุดแล้วเขาก้มมองแผ่นไม้ในมือที่บัดนี้กลายเป็นเพียงวัตถุธรรมดาไร้แสง

“สิ่งนี้น่าจะเป็นรูปจำลองของหอคอยวงแหวนที่หก...แต่มันคืออะไรกันแน่?”

แม้จะเคยค้นคว้าในห้องสมุดชั้นหนึ่งแต่เขาก็ไม่เคยพบข้อมูลเกี่ยวกับมันเลย

เฮรัคตัดสินใจหนีออกจากป่าจันทราทันทีสถานการณ์ตอนนี้อันตรายเกินไป การตายของศิษย์จากกระท่อมเขียวในเขตป่าแสงจันทร์อาจนำไปสู่ความขัดแย้งครั้งใหญ่และพ่อมดระดับหนึ่งอย่างเขาก็ไม่ควรเอาตัวเข้าไปพัวพัน

เมื่อกลับถึงเมือง

เฮรัคตรงไปยังหอแลกเปลี่ยนทันทีเพื่อเปลี่ยนเห็ดหลับใหล170ดอกเป็นหินเวทแอนดรูว์ที่หน้าต่างรับเห็ดไปด้วยสายตาประหลาดใจแกมสงสัย เขาพึมพำลับหลังเฮรัคเบาๆ

“หรือว่าเขาจะเป็นคนจัดการพวกนั้น...”

เฮรัคได้หินเวทมาเพิ่ม 17ก้อน เขาเดินเตร็ดเตร่หาลู่ทางจนมาหยุดที่ร้านขายสมุนไพรแห่งหนึ่ง

“ท่านเจ้าของร้าน มีรากโบตั๋นขาวหัวบีตราก และดอกระฆังทองหรือไม่?”

“เจ้าหมายถึงวัตถุดิบปรุงยารักษาขาวปราชญ์ สินะ ชุดละสองหินเวท”

เจ้าของร้านยิ้มกริ่ม

เฮรัคคำนวณในใจยาสำเร็จรูปขายได้ถึงห้าหินเวท กำไรต่อชุดคือสามหินเวท แม้จะเสี่ยงต่อความล้มเหลวแต่ด้วยความช่วยเหลือจากระบบ เขาย่อมได้เปรียบ

“เชนหลาน เตรียมบันทึกขั้นตอนการปรุงยาและจำลองอัตราความสำเร็จ”

“รับทราบเริ่มต้นกระบวนการเตรียมฐานข้อมูลการปรุงยาขาวปราชญ์ตรวจสอบความบริสุทธิ์ของวัตถุดิบที่ต้องการ”

ชิปพันธุกรรม ตอบสนองด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“ขอรับวัตถุดิบสิบชุดครับ”

เฮรัคควักหินเวทเกือบทั้งหมดออกมาจ่าย

หลังจากนั้นเขาไปซื้ออุปกรณ์ปรุงยามือสองจากตลาดเก่าและกลับมาจัดห้องปรุงยาที่บ้าน เขาหยิบไอเทม หูสะอาดที่มีรูปร่างคล้ายใบสีเหลืองออกมา ท่องคาถาเบาๆให้มันลอยละล่องดูดฝุ่นผงในห้องจนสะอาดกริบ

บัดนี้ ทุกอย่างพร้อมแล้วห้องปรุงยาเงียบสงบ แสงไฟตะเกียงวับแวมกระทบหลอดแก้ว

“เชนหลาน เริ่มต้นการวิเคราะห์อุณหภูมิและลำดับการผสมวัตถุดิบ”

“เริ่มต้นการทำงานตรวจพบการไหลเวียนของ พลังเวทมนต์ ในระดับปกติ พร้อมสำหรับการปรุงยาชุดแรก”

เฮรัคหยิบรากสมุนไพรขึ้นมาสายตาจดจ้องไปยังหม้อปรุงยาความหวังในการเลื่อนระดับของเขาฝากไว้กับการทดลองครั้งนี้