พิชิตประตูมิติด้วยอาคม

ตอนที่ 29: บันทึกวันสิ้นโลก และแผนยุทธการสองขอบฟ้า

     แสงสีฟ้าจากแกนคริสตัลมานาที่ส่องสว่างทั่วห้องควบคุมชั้น 10 สะท้อนลงบนหน้าจอโฮโลแกรมยักษ์ สายเคเบิลข้อมูลจากถุงมือนาโนของโมนาส่งเสียงประมวลผลดัง จี๊ด... จี๊ด... อย่างต่อเนื่อง

     สัญญาณเสียงสื่อสารข้ามมิติตั้งต้นสำเร็จ เสียงของ พลเอกวรเมธ ผ่านลำโพงยังคงมีความสั่นเครียดแต่มั่นคง "โมนา... น้ำมนต์... ตอนนี้พวกเธออยู่ที่ห้องควบคุมหลักใช่ไหม?"

     "ใช่ค่ะพ่อ!" โมนาเอ่ยตอบพลางรัวนิ้วบนแผงควบคุม "หนูกับน้ำมนต์กู้ระบบเสาอากาศ Aether Transmitter สำเร็จแล้ว... แต่พ่อคะ หนูมีคำถามสำคัญมาก! ทำไมสถาบันวิจัยวิศวกรรมมิติถึงมาตั้งอยู่ในโลกมิติต้องคำสาปแห่งนี้ได้?!"

     น้ำมนต์ที่ยืนกอดอกพักฟื้นอาคมอยู่ข้างๆ หันมาเพ่งสายตามองหน้าจออย่างตั้งใจ แม้แต่เอเต้ที่ลอยอยู่กลางอากาศก็หรี่แสงสีฟ้าลงเพื่อรอฟังคำตอบ

     พลเอกวรเมธเงียบเสียงไปชั่วครู่ ลมหายใจผ่านลำโพงหนักอึ้งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่เสียงถอนหายใจยาวจะดังออกมา...

     "นั่นคือความลับระดับสูงสุดของรัฐบาลและ ศป.ม. ที่ถูกปิดตายมาตลอดห้าปี..." พลเอกวรเมธเริ่มบรรยายด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เดิมที สถาบันวิจัยวิศวกรรมมิติแห่งนี้ ไม่ใช่สิ่งก่อสร้างของโลกมิตินั้น... แต่มันเคยตั้งอยู่ ณ ศูนย์วิจัยลับปริมณฑล เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร ในโลกมนุษย์เรานี่เอง!"

     โมนานัยน์ตาเบิ่งกว้างด้วยความตกตะลึง! "สถาบันนี้... เคยตั้งอยู่ที่กรุงเทพฯ เหรอคะ?!"

     "ใช่..." พลเอกวรเมธเล่ารายละเอียดละเอียดยิบ "เมื่อห้าปีก่อน ศป.ม. ได้ร่วมมือกับกลุ่มนักวิทยาศาสตร์ไซเบอร์และอาจารย์ขมังเวทย์ สร้างสถาบันนี้ขึ้นมาตรง 'จุดเชื่อมต่อสายแร่อาคมโลก' เพื่อศึกษาสร้างประตูมิติจำลอง หาวิธีนำพลังงานมานาสะอาดมาใช้ แต่ในคืนวันที่ 14 พฤศจิกายน... ได้เกิดเหตุระเบิดสภาวะวิกฤต (Quantum-Mana Meltdown) ขึ้น!"

     หน้าจอโฮโลแกรมเบื้องหน้าโมนาพลันเปลี่ยนเป็นภาพวิดีโอขาวดำบันทึกประวัติศาสตร์จากกล่องดำ (Black Box Log Entry: Project-Aether 2021) !

     ภาพในวิดีโอแสดงให้เห็นโถงห้องปฏิบัติการขนาดยักษ์ นักวิทยาศาสตร์ในชุดป้องกันรังสีนับสิบนายกำลังวิ่งวุ่น ทันใดนั้น 'วิศรุต' ในอดีต ซึ่งตอนนั้นยังเป็นหัวหน้านักวิจัยระบบ ได้ลักลอบนำ 'กริชขอมโบราณสลักยันต์สายดำ' แทรกซึมเข้าไปเสียบใส่แกนกลางปฏิกรณ์มานา!

     ตู้มมมมมมมมมมมมมมมม!

     คลื่นพลังงานสีดำทองระเบิดออก กลืนกินม่านอากาศรอบสถาบัน! ภาพกล้องวงจรปิดสั่นระริก ปรากฏรอยแยกมิติมืดขนาดยักษ์เปิดออกกลางสถาบัน แรงสูดอากาศมหาศาลร้อยล้านปอนด์ ฉีกดึงเอาโครงสร้างสถาบันวิจัยทั้งหลัง รวมทั้งพื้นดินคอนกรีตฐานรากรอบๆ รัศมีหนึ่งกิโลเมตร หลุดฉีกข้ามมิติพุ่งจมลงมาอยู่ในโลกมิติมืดแห่งนี้ทันที!

     "วิจัยผิดพลาด... บวกกับการทรยศของวิศรุต..." น้ำมนต์พึมพำด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง นัยน์ตาคมกริบมองเห็นภาพเหตุการณ์ล่มสลายได้อย่างชัดเจน "สถาบันลับเลยถูกกลืนกินหลุดเข้ามาทั้งหลัง!" 

     "ถึงว่าล่ะ!" เอเต้ฉายแสงสีฟ้าประมวลผล "มิน่าล่ะ ระบบความปลอดภัยและโครงสร้างตึกถึงใช้โปรโตคอลเดียวกับทหาร ศป.ม.! เพราะมันคือตึกจากโลกมนุษย์ที่หลุดเข้ามานี่เอง!"

     "ฟังพ่อให้ดีนะโมนา และน้ำมนต์..." พลเอกวรเมธขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงเร่งด่วน "การที่สถาบันวิจัยหลุดไปอยู่ที่นั่น ทำให้พวกเธอได้ครองจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญที่สุด! จานดาวเทียม Aether Transmitter ที่พวกเธอกู้คืนได้ คือสิ่งเดียวในมิติที่จะส่ง 'รหัสไมโครคลื่นยันต์ปิดประตู' กลับมายังเครื่องกำเนิดบาเรียที่สยามสแควร์ได้!"

     ตัดสลับมาทางด้านฝั่งโลกภายนอก — ณ ท้องฟ้าเหนือถนนสยามสแควร์ กรุงเทพมหานคร... 

     ตู้มมมมมมมม!

     สายฟ้าสีม่วงผ่าลงกลางค่ายกลยันต์อาคม! รอยแยกมิติมืดเหนือสยามพารากอนขยายกว้างจนมองเห็นเงาของหอคอยแกนกลางในมิติต้องคำสาป ฝูงอสูรมิตินับพันตัวกระโจนทะลักลงมาอย่างไม่ขาดสาย!

     หลวงตาธรรม นั่งขัดสมาธิอยู่บนหลังรถบรรทุกทหาร ใบหน้าของท่านซูบผอมและเต็มไปด้วยเหงื่อ ไตรรัตน์จีวรสีแก่นขนุนเรืองแสงทองประคองกำแพงบาเรียแปดทิศไว้อย่างสุดกำลัง

     "หลวงพ่อครับ!" พันเอกวิชัย วิ่งเข้ามารายงานด้วยสีหน้าซีดเผือด "มีกลุ่มคนร้ายสวมชุดดำไม่ทราบฝ่าย... บุกเข้าโจมตีสถานีจ่ายไฟบาเรียทหารย่านปทุมวันครับ! พวกมันพยายามจะสับคัทเอาท์ตัดระบบไฟบาเรียกรุงเทพฯ!"

     หลวงตาธรรมค่อยๆ ลืมตาขึ้น นัยน์ตาสว่างไสวด้วยญาณสมาธิ "พวกสายดำในเมืองมนุษย์... มันเริ่มลงมือแล้ว"

ณ สถานีจ่ายไฟปทุมวัน...

     ชายในชุดสูทสีดำสนิท 'ท่านมนตรี' เดินก้าวออกมารับสายโทรศัพท์ผ่านหูฟังบลูทูธ นัยน์ตาสีแดงฉานฉายแววเหี้ยมเกรียม เบื้องหลังของเขาคือศพของทหารเฝ้าสถานีไฟฟ้าหลายสิบนายที่ถูกกริชอาคมสายดำแทงดับชีพ!

     "วิศรุต..." ท่านมนตรีเอ่ยเสียงต่ำกับสายวิทยุข้ามมิติ "พวกไอ้เด็กวัดน้ำมนต์กับยัยโมนา มันกู้ระบบสถาบันวิจัยและเชื่อมต่อสัญญาณกับพลเอกวรเมธได้แล้ว... แกจะทำยังไง?"

     "ปล่อยให้พวกมันยิงสัญญาณไป..." เสียงของวิศรุตดังข้ามมิติกลับมาด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย "เพราะการยิงสัญญาณคลื่นมานากำลังสูงของจานดาวเทียม Aether... มันจะไปช่วยกระตุ้นให้ 'แกนพลังงานหอคอยจอมมารวิวิช' ชาร์จไฟเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์เร็วขึ้น! พวกมันกำลังช่วยเปิดประตูมิติให้เราโดยไม่รู้ตัว!"

     "หึๆๆ ... ดีมาก" ท่านมนตรีหัวเราะในคอ "ฉันจะจัดการตัดไฟบาเรียกรุงเทพฯ ข้างนอกนี้เอง!"

     ตัดกลับมาภายในห้องควบคุมชั้น 10 สถาบันวิจัย...

     หน้าจอโฮโลแกรมยักษ์ฉายภาพแผนผังมิติ 3 มิติอย่างละเอียด ปรากฏเส้นทางจากสถาบันวิจัย มุ่งตรงสู่ 'หอคอยแกนกลาง (The Core Tower) ' ขนาดยักษ์ที่ตั้งอยู่ใจกลางมิติมืด

     "น้ำมนต์... โมนา..." เสียงพลเอกวรเมธดังผ่านลำโพง "ขั้นตอนการปิดประตูมิติมีสองสเต็ป! สเต็ปแรก... โมนาต้องใช้อุปกรณ์ที่สถาบันวิจัยนี้ ปรับจูนคลื่นดาวเทียมส่งรหัสบาเรียมาให้ ศป.ม. ข้างนอก เพื่อให้หลวงตาธรรมใช้ยันต์ปิดประตูจากฝั่งนี้"

     "แล้วสเต็ปที่สองล่ะครับ?" น้ำมนต์ถาม

 สเต็ปที่สอง... คือหน้าที่ของเธอ น้ำมนต์" พลเอกวรเมธตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เธอต้องบุกขึ้นไปบนชั้นสูงสุดของหอคอยแกนกลาง... แล้วใช้ 'ดาบพลาสม่าอาคม' ทำลาย 'แกนหัวใจจอมมารวิวิช' จากข้างในมิติ! ถ้าร่างจอมมารไม่ถูก "ทำลาย... ประตูมิติก็ไม่มีวันปิดลงได้สมบูรณ์!"

     น้ำมนต์สบตากับโมนา ทั้งคู่มองเห็นความเชื่อมั่นและพันธสัญญาในนัยน์ตาของกันและกัน น้ำมนต์กระชับผ้าดิบพันมือขวาแน่น นัยน์ตาสีเข้มทอประกายอาคมอันเด็ดเดี่ยว

     "ผมเข้าใจแล้วครับท่านพลเอก..." น้ำมนต์ประกาศเสียงดังก้องห้องควบคุม "พวกเราจะส่งรหัสปิดประตูให้ ศป.ม.... แล้วมุ่งหน้าบุกหอคอยแกนกลาง ล้มจอมมารวิวิชด้วยตัวเอง!"

     "จัดไป!" เอเต้ฉายไฟสปอตไลต์สีฟ้าสว่างจ้า "เป้าหมายสุดท้ายของเราเปิดออกแล้ว! สู้เพื่อโลกทั้งสองใบกันเลย!"

     การศึกครั้งใหญ่ที่สุด... กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ หอคอยแกนกลางแห่งมิติมืด!