กลางดึก...
เสียงลมหายใจฟึดฟัดดังขึ้นั้แ่ที่ขึ้นมาบนเตียง
ชายชรานอนไม่หลับั้แ่ที่สาวใช้คนสวยรับรู้ความลับเื่รสนิยมของเขา ร่างสูงพลิกไปมาจนทำให้คุณหญิงป้าลืมตาตื่น คุณนายสมรอยากจะนอนให้ครบแปดชั่วโมงเพื่อที่จะได้สวยสง่าในวันที่ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนมาหา แต่ผัวชราที่ไม่ได้มีอะไรกันมาหลายปีกลับทำให้หงุดหงิดตามเคย...
“เป็อะไรของคุณ”
“ผมนอนไม่หลับ”
“ดึกขนาดนี้ คุณเครียดเื่งานที่บริษัทหรอ”
“อ๋อ ใช่…”
“ไม่ต้องเครียด หลังจากที่ลูกกลับมาคุณก็ให้ลูกไปฝึกงานเป็ผู้บริหารซะสิ”
“ผมก็คิดไว้อย่างนั้นแหละ”
“ดี นังกระถินจะได้ไม่มีเวลามาอ่อยลูกชายฉันได้”
เมื่อได้ยินชื่อสาวใช้จากปากของภรรยา มันก็ยิ่งทำให้ภาพเมื่อ่เช้าฉายขึ้นมามากก่าเดิม ลมหายใจของท่านประยนต์พ่นแรงขึ้น ตอหนวดสีขาวยุกยิกด้วยความคิดมากมาย เมื่อโคมไฟจากหัวเตียงดับลง สองสามีภรรยาก็เริ่มเงียบงัน
แต่กว่าที่สามีจะนอนหลับได้...ก็ใช้เวลานับชั่วโมง
ผ่านไปครู่เดียว...
ประตูห้องนอนใหญ่ค่อยๆเปิดออกช้าๆ...
ร่างระหงในชุดนอนสั้นกุดค่อยๆเดินเข้ามาราวกับขโมย กระถินย่องมาที่เตียงขนาดใหญ่ ดวงตากลมโตจ้องมองคุณนายและสามีนอนห่างกันราวกับไม่ใช่คู่สมรส ริมฝีปากเบ้คว่ำพร้อมกับเดินมาทางคุณผู้ชาย...แผนการที่วางไว้มายาวนานอาจจะต้องรวบรัดั้แ่ตอนนี้!
“แกบังคับฉันเองนะ นังสมร”
ร่างระหงค่อยๆขึ้นไปนั่งบนเตียงก่อนจะเอามือลูบคลำไปที่เป้านูนเด่นของชายแก่ คำพูดดูถูกเหยียดหยามที่หญิงสาวได้ยินมาทั้งชีวิตถูกกล่าวขึ้นอีกครั้งเมื่อ่กลางวัน คุณนายประกาศกร้าวว่าให้หญิงสาวทำงานในห้องครัวแต่เพียงอย่างเดียว อย่าได้สะเออะเข้ามาในงานเลี้ยงเพื่อให้ลูกชายเห็นหน้าเด็ดขาด
กระถินเอาแต่ก้มหน้ารับฟัง...
ซึ่งภายในใจนั้นล้วนแล้วแต่เป็คำหยาบสาบแช่งยัยมนุษย์ป้าหัวฟู ใครจะอยากได้ลูกชายผู้จืดชืดของนางกัน ในเมื่อสมบัติทุกอย่างของบ้านหลังนี้เป็ของชายแก่แต่เพียงเดียว ในเมื่อไม่ให้ลูกชาย....กระถินก็จะขอฟาดหัวหน้าครอบครัวเสียเลย!
“น…นี่มัน…!!!”
ทันทีที่สามารถงัดลำเอ็นของคุณประยนต์ออกมาได้ ดวงตากลมโตก็เบิกกว้างด้วยความใ ลำเนื้ออวบอ้วนชิ้นใหญ่กว่าจินตนาการขนาดยังไม่แข็งมันยังใหญ่ได้ขนาดนี้ แล้วตอนแข็งขืนเต็มกำลังจะขนาดไหน สาวใช้วัยสะพรั่งไม่เคยมีอารมณ์กับพวกคนแก่หนังเหี่ยวเท่าไหร่นัก...
แต่สำหรับคนที่ส่งเสียเลี้ยงดูเธอมานาน...กลับทำให้รูสวาทอันร่านราคะชื้นแฉะจนร่องแคมเปียก!
จ๊วบบบ...
“อาาาา ส…สุดยอดไปเลยยยย”