Unlucky Man ไอ้หนุ่มดวงซวย

"พวกเธอเองสินะ ที่จะมาเป็นคนคุ้มกันรถสินค้าในภารกิจนี้น่ะ" คนขับรถม้าพูด

"ใช่แล้วค่ะ พวกเรา 2 คน" ยัยผมบ๊อบตอบ

"ดีล่ะ ขอฝากตัวด้วยนะ" คนขับรถม้าพูดพร้อมกับยิ้มให้

"ทางนี้ก็เช่นกันค่ะ" ยัยผมบ๊อบตอบกลับ

"แล้ว... จะออกเดินทางกันเลยมั้ยครับ ?"​ ผมถาม

"อ้อ รอแป๊บนึงนะ พอดีว่าชั้นกำลังรอสินค้าจากร้านลับมีดอยู่น่ะ" คนชับรถม้าพูดพร้อมกับชี้ไปทางร้านลับมีดของลุงสมิท

"ยังงี้นี่เอง" ผมพึมพำ

"เอางี้มั้ยครับ เดี๋ยวพวกผมเข้าไปถามให้ว่าใกล้จะได้รึยัง จะได้ยกมาให้เลยครับ" ผมเสนอไอเดีย

"จะดีหรอ ?"​ คนขับรถม้าถาม

"ดีสิครับ ... เอ้าไปกันเถอะ" ผมตอบพร้อมหันไปบอกยัยผมบ๊อบ

ผมและยัยผมบ๊อบวิ่งไปถึงหน้าร้านลับมีดของลุงสมิทก่อนจะเปิดประตูเข้าไป

............

"สวัสดีครับ" ผมเปิดประตูเข้ามา

"โหหหหหหหหหห กว้างชะมัด" ผมพึมพำกับสิ่งที่เห็น

ภาพที่ผมเห็นก็คือบ้านที่ข้างในกว้างขวาง ทางเดินโล่งโจ้ง ไม่มีอะไรวางอยู่เลย มีเพียงอาวุธที่วางอยู่ข้างกำแพงนิดหน่อย กับเคาน์เตอร์ด้านในแค่นั้นเอง

"อ๊ะ พวกเธอนั่นเอง มีอะไรให้รับใช้ล่ะ" ลุงสมิทที่อยู่ตรงเคาน์เตอร์พูดขึ้น

"เอ่อ พวกเรามารับของที่จะนำไปส่งที่เมืองชายทะเลทางตะวันตกน่ะค่ะ" ยัยผมบ๊อบตอบ

"อ้อ พวกเธอมาทำภารกิจนี่เอง รอแป๊บนึงนะ" พูดจบลุงสมิทก็หันไปคุ้ยหนังสืออะไรซักอย่าง

"อืม หอก 3 โล่ 5 ดาบ 4 หมวกเหล็ก 2 ..... ทางนั้นเอง" ลุงสมิทอ่านตัวอักษรที่เขียนอยู่ออกมา

"ทางนั้นคือสินค้าที่จะนำส่งนะ" ลุงสมิทพูดพร้อมกับชี้ไปตรงตะกร้าขนาดใหญ่ที่วางอยู่ข้างๆกำแพงร้าน

"ทางนั้นสินะ..." ผมพูดพร้อมหันไปดู

"งั้นพวกเราไปขนมันกัน" ยัยผมบ๊อบหันมาพูดกับผม

"อืม" ผมตอบไป

"พวกเธอ ...... ช่วยมากับชั้นหน่อยได้มั้ย" ลุงสมิทพูดขึ้นก่อนที่พวกเราจะเดินไปขนสินค้า

"มีอะไรงั้นเหรอครับ ?" ผมถาม

"เถอะหน่า ชั้นมีอะไรจะให้" พูดจบลุงสมิทก็เดินเข้าไปที่หลังร้าน

"มีอะไรกันหว่า"​ ยัยผมบ๊อบพึมพำแล้วก็เดินตามผมเข้าไป

...............

หลังร้าน

"โหหหหหหหหหห นี่มัน ผิดกับหน้าร้านเลยนี่นา"​ ผมตื่นเต้นสุดๆ

"ใช่ นี่มันสุดยอดไปเลย" ยัยผมบ๊อบตอบ

ภาพที่พวกเราเห็นคือสิ่งที่ตรงข้ามกับหน้าร้านแบบสุดๆ อาวุธต่างๆ เตาหลอม แท่นตีดาบ ต่างเรียงรายกันเต็มไปหมด ถึงจะดูแล้วรกไปซักหน่อยก็เถอะ

"พวกเธอ ใช้อาวุธอะไรกันล่ะ ?" ลุงสมิทถาม

"ธนูค่ะ" ยัยผมบ๊อบตอบ

"ธนูสินะ มาทางนี้สิ" ลุงสมิทเดินนำไป

"นี่คือธนูที่ทำจากไม้โอ๊ค คุณสมบัติของมันคือ น้ำหนักเบา ทนต่อแรงกระแทกได้ดี น้ำไม่สามารถทำอะไรมันได้ ชื่อของมันคือ Oak Bow" ลุงสมิทพูดคุณสมบัติและชื่อของมันออกมา

"เจ๋งสุดๆ" ยัยผมบ๊อบตาค้าง

"รับไปสิ" ลุงสมิทยื่นให้ยัยผมบ๊อบ

"เอ่อ หนูไม่มีเงินพอจะซื้อมันหรอกค่ะ" ยัยผมบ๊อบไม่รับมา

"ชั้นให้น่ะ ถือเป็นสินน้ำใจเล็กๆน้อยๆ จริงๆแค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำสำหรับคนที่ช่วยชีวิตชั้นเอาไว้" ลุงสมิทพูดพร้อมกับยิ้มอย่างจริงใจ

"งั้นก็....ขอรับไว้ละกันนะคะ" ยัยผมบ๊อบรับมา

"เธอล่ะ ใช้อาวุธอะไรยังงั้นรึ แต่จริงๆแค่เห็นดาบที่พาดอยู่ข้างหลังก็น่าจะรู้แล้วล่ะนะ 'ดาบเบามือเดียว' ใช่รึเปล่า ?" ลุงสมิทมองไปที่ดาบที่พาดอยู่ด้านหลังผมแล้วพูดออกมา

"จริงๆแล้วผมใช้อาวุธ 2 มือน่ะครับ อีกข้างนึงคือ 'ดาบสั้นมือเดียว' ครับ" ผมตอบพร้อมหยิบดาบสั้นที่ตอนนี้เก็บอยู่ในหน้าต่างไอเท็มออกมา

"หืมมมมมม นี่มัน 'เหล็กสีคราม' " ลุงสมิทพูดออกมา

"ลุงรู้จักยังงั้นเหรอครับ ?" ผมถาม

"ไม่มีช่างทำอาวุธคนไหนที่ไม่รู้จักมันหรอกนะ มันคือไอเท็มที่สามารถพบได้ในละแวกนี้เท่านั้น เป็นไอเท็มที่มีคุณสมบัติสุดยอดเลยล่ะ" ลุงสมิทหยิบดาบสั้นของผมไปดูพร้อมทั้งพลิกไป พลิกมา

"ดาบเล่มนี้ถูกทำขึ้นที่นี่" ลุงสมิทพูด

"เอ๊ะ !!! ลุงเป็นคนสร้างมันขึ้นมายังงั้นเหรอครับ ?" ผมถาม

"อืมมมมมมม แต่มันก็นานมาแล้วล่ะนะ"

"เมื่อหลายปีก่อน มีนักผจญภัยหนุ่มคนหนึ่ง ใช้อาวุธเป็น ดาบยาว กับ ดาบสั้น เหมือนกับเธอเนี่ยแหละ" ลุงสมิทเริ่มเล่า

"แล้วตอนนี้เค้าไปไหนแล้วล่ะครับ ?" ผมถาม

"ตอนนี้เค้าอยู่ที่เมืองหลวงน่ะ" ลุงสมิทตอบ

"เมืองหลวง ...." ผมพูด

"ใช่ ตอนนี้เค้าเป็น '7 อัศวิน' " ลุงสมิทพูด