ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

ออสหลังจากที่ลงจากเครื่องบินก็มีรถมารับเนื่องจากอีฟประสานงานไว้ให้แล้วว่าจะใช้รถจึงมีคนของอิกดราซิลในเมืองนี้เตรียมเอาไว้ให้

หลังจากนั่งรถข้ามเมืองราวๆ1ชั่วโมงก็มาถึงบ้านของอิงค์

“ไม่ต้องกังวลมากนักหรอกค่ะ”อีฟทักเมื่อใกล้จะถึงหลังจากที่เห็นออสมีสีหน้าที่กังวลมากขึ้นทุกที

“ถึงแบบนั้นนั้นก็เถอะ แต่สำหรับผู้หญิงโดนข่มขืนเนี่ยมันเรื่องใหญ่ไม่ใช่หรอ”

“ถูกช่วยชีวิตไว้ก็เรื่องใหญ่ค่ะ อีกอย่างถ้าเธอจะโกรธจะเกลียดคุณจริงๆคงไม่คอยถามอาการคุณแทบจะตลอดแบบนั้นหรอกอย่างมากก็ถาม1-2ครั้งตามมารยาทเพราะโดนช่วยเอาไว้แล้วก็หายไปเลย”อีฟพยายามให้กำลังใจ 

เธอเองก็เป็นผู้หญิงเหมือนๆกันถ้าโดนทำแบบนั้นเธอคงโกรธเกลียดผู้ชายคนนั้นไปแล้ว ต่อให้โดนช่วยไว้ก็คงไม่มาเป็นห่วงหรอก

“แล้วถ้าเป็นเธอหละ”ออสถาม

แน่นอนว่าออสหมายถึงว่าถ้าอีฟโดนผู้ชายคนอื่นข่มขืนเธอจะเป็นยังไง เพราะถ้าเขายกตัวอย่างตัวเองเธอคงตอบกลับว่าเธอเต็มใจแน่นอน 

ระหว่างที่อยู่ด้วยกันมาครึ่งปี อีฟเคยเล่าให้เขาฟังแล้วว่าในฐานะกองกำลังของอิกดราซิลเธอโดนปลูกฝังมาให้ทำตามคำสั่งระดับผู้นำหนักยิ่งกว่าสมาชิกธรรมดาๆหลายต่อหลายเท่าเพราะงั้นออสเลยค่อนข้างมั่นใจว่าเธอจะไม่ขัดขืนแน่นอน

“ฉันเป็นมือสังหารค่ะ”อีฟเหลือบสายตามามองออสก่อนจะตอบกลับเรียบๆ 

ออสที่ได้ยินคำตอบก็หัวเราะแห้งๆ แปลว่าถ้ามีใครทำเธอคงได้จบที่เป็นศพแน่ๆ ไม่สิดีไม่ดีอาจจะเป็นศพตั้งแต่ยังไม่ได้ทำด้วยซ้ำ

หลังจากนั้นไม่จากก็ถึง ออสมองเห็นอิงค์แล้วเธอยืนคุยอยู่กับผู้หญิงวัยกลางคนอยู่เขาค่อยๆเปิดประตูลงไปแต่ว่า

อยู่ดีๆอิงค์ที่เห็นเขาเปิดประตูลงจากรถไปก็พุ่งพรวดเข้ามาในรถเขาอย่างรวดเร็วทำเอาออสกระพริบตางงๆว่าเกิดอะไรขึ้น

“ไปส่งฉันที่โรงพยาบาลพรเทพที”

"ฮะ?"ออสที่ตอนนี้ตั้งตัวไม่ทันยังทำหน้าเหรอหราอยู่

“บอกให้ไปส่งที่พรเทพไง เร็วๆสิ”อิงค์ตะโกนเสียงดังลั่นเมื่อเห็นว่าออสยังชักช้าอยู่แถมยังดึงเจ้าตัวให้กลับขึ้นรถอีก

“เอ่อ ได้ๆ”ออสที่โดนเร่งก็ได้แต่ทำตาม เขาหันไปพยักหน้าให้อีฟที่หันมามองรอคำสั่งจากตรงที่นั่งคนขับ

พอได้สัญญาณเธอก็บึ่งออกไปทันที

…

“เอ่อ เกิดอะไรขึ้นหรอเธอไม่ได้เป็นอะไรใช่มั้ย”ออสถามพลางมองสำรวจร่างกายอิงค์ดูว่ามีอาการบาดเจ็บตรงไหนรึเปล่า

“ไม่ๆ นายเห็นป้าสองคนนั้นใช่มั้ยเธอบอกว่าตาฉันปวดท้อง สามีเธอเลยขับไปส่งโรงพยาบาล”อิงค์ตอบกลับด้วยความกังวล

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ตาเธอปวดท้องแต่ปกติเขาก็ไปหาหมอรับยามากินแล้วก็ดีขึ้น แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ทรุดกะทันหันจนต้องไปโรงพยาบาลทันที

“ไม่ต้องห่วงหรอกหมอสมัยนี้เก่งกันจะตาย อีกอย่างฉันก็อยู่นี่ถ้าการรักษามีค่าใช้จ่ายอะไรเดี๋ยวฉันจัดการเองเธอแจ้งให้ทางโรงพยาบาลรักษาอย่างดีที่สุดได้เลย”ออสพยายามปลอบและก็ให้กำลังใจ 

ดูเหมือนว่าตอนนี้จะไม่ใช่เวลาที่เหมาะนักถ้าจะคุยเรื่องที่เกิดขึ้นในค่ายเพราะอิงค์ดูจะกังวลเรื่องตามากเพราะงั้นออสจึงยังไม่ได้พูดอะ

ในชีวิตอิงค์นั้นเธอไม่เหลือใครแล้วนอกจากตา ตอนที่ตัดสินใจไปเรียนต่อเธอก็เครียดมากเพราะกลัวว่าตาจะเป็นอะไรระหว่างเธอไม่อยู่ แต่สุดท้ายเธอก็ต้องเลือกเพราะถ้าไม่เรียนต่อแล้วหางานทำเลยในระยะยาวจะแย่กว่า แต่ถ้าเธอเรียนจบหางานดีๆเงินเดือนสูงๆทำให้แบบนั้นเธอจะสามารถให้ตากเลิกขายบะหมี่แล้วใช้ชีวิตสบายๆได้

“ไม่ต้องหรอกตามีสิทธิรักษาของคนจนที่โรงพยาบาลนี้”อิงค์ตอบกลับ

ออสพยักหน้ารับไม่พูดอะไรอีก เพราะพูดไปเธอก้คงปฏิเสธเดี๋ยวไปดูเอาหน้างานจริงๆเลยดีกว่าว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง

ไม่นานก็ถึงโรงพยาบาล

หน้าห้องฉุกเฉิน

“ลุงคะตาเป็นยังไงบ้าง”อิงค์รีบวิ่งเข้าไปถามหลังจากที่เห็นสามีของป้าคนที่มาบอกข่าวกับเธอ

“ไม่รู้สิเขาไม่ให้เข้าไปนี่น่าจะสัก15นาทีได้แล้ว”เขาตอบกลับ

อิงค์พยักหน้ารับ 

“แล้วยังไงส่งข่าวกันด้วยนะ”หลังจากที่เห็นอิงค์มาแล้วลุงคนที่มาส่งตาของอิงค์ก็ตัดสินใจกลับไปเนื่องจากเขาก็ยังมีงานต้องทำอยู่

อิงค์เปิดประตูเข้าไปในห้องฉุกเฉินทันที ออสกับอีฟเองก็เดินตามเข้าไปด้วย

กวาดสายตามองไม่นานก็เห็นคุณตานอนอยู่

“ตาเป็นยังไงบ้าง”อิงค์ถาม

“ปวดตรงนี้ ครั้งนี้ปวดกว่าเดิมเยอะเลย”ตาตอบกลับแล้วกดไปที่ลิ้นปี่หลานสาวดูจากสีหน้าที่แสดงออกมาแล้วแกน่าจะปวดมากจริงๆ

อิงค์หันไปมองรอบๆก็เห็นว่าคนไข้ไม่ได้มากอะไรนัก

“ตาเจอหมอหรือยัง”อิงค์ถามเพราะดูจากที่ตานอยู่ไม่ได้มีอะไรเลยนอกจากเตียงเปล่าๆ 

“ยังเมื่อครู่มีพยาบาลมาถามประวัตินิดหน่อยแล้วก็หายไปเลย”

ตอนที่มาลุงคนนั้นบอกว่าผ่านไป15นาทีนี่รวมกับที่เดินเข้ามาคุยกับตาก็เกือบ20นาทีแล้วมั้ง

“ขอโทษค่ะตามาได้พักนึงแล้วยังไม่เจอหมอเลย พยาบาลยังไม่ได้มาตรวจความดันหรืออะไรเลยด้วยช่วยตามให้หน่อยนะคะ”อิงค์ตัดสินใจเดินไปถามพยาบาลคนหนึ่ง

"ของเธอหนะไปสิ"พยาบาลคนนั้นปลายตาไปหาพยาบาลอีกคนซึ่งเป็นคนซักประวัติตาเมื่อครู่

พยาบาลคนนั้นพ่นลมหายใจออกมาเซ็งๆแล้วเดินไปตรวจความดันสอบถามอาการพอเสร็จแล้วก็บอกให้รอหมอ

“ญาติออกไปรอข้างนอกก่อนนะ”พอตรวจเสร็จเธอก็หันมาไล่ทั้ง3คนให้ออกจากห้องฉุกเฉินไป ซึ่งก็เป็นปกติของโรงพยาบาล

ออสมองท่าทางของพยาบาลแล้วก็หงุดหงิดไม่น้อยเพราะดูเหมือนเธอไม่ได้เต็มใจทำเลยสักนิด

"นี่พยาบาลนั่นไม่ไร้มารยาทไปหน่อยรึไง"ออสหันไปพูดกับอิงค์ทันที 

เขาพึ่งเคยเจออะไรแบบนี้ครั้งแรกตอนที่พ่อแม่เขายังอยู่ถ้าเจ็บป่วยก็เข้าเอกชนอย่างซีรัลไม่เคยต้องเข้าโรงพยาบาลรัฐ หลังจากที่ออสเสียพ่อแม่ไปแล้วก็ไม่ได้มีการเจ็บป่วยร้ายแรงอย่างมากก็ถลอกหรือช้ำๆจากการโดนพวกไอ้พงษ์มันซ้อมเอาซึ่งพวกนั้นก็รู้งานเล่นแค่ที่ขากับแขนซึ่งไม่ทำให้เจ็บหนักเพราะไม่ต้องการให้เป็นเรื่องใหญ่ 

ออสเลยไม่เคยรู้ว่าโรงพยาบาลรัฐในต่างจังหวัดเวลาคนจนมาใช้สิทธิรักษาฟรีพวกเจ้าหน้าที่ทั้งหลายแสดงออกแย่ขนาดไหน

“ปกติแหละคนจนต้องมานั่งง้อขอให้เขารักษาให้อะไรนิดอะไรหน่อยก็ต้องทนไป”อิงค์ตอบกลับ

พอได้ยินเขาก็อยากจะให้ย้ายโรงพยาบาลมันเสียเดี๋ยวนี้เลย แต่ว่าถ้าทำแบบนั้นก็ต้องใช้เวลาเดินทาง ถามประวัติแล้วก็รอใหม่แบบนั้นดูจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก

จริงๆการจ่ายเงินเองก็เป็นตัวเลือกหนึ่งแต่อิงค์พึ่งปฏิเสธไปหมาดๆเพราะงั้นออสเลยตัดสินใจรอดูก่อนยังไงที่นี่ก็โรงพยาบาลจะแย่แค่ไหนก็คงไม่ปล่อยให้คนไข้เป็นอะไรไปโดยไม่ช่วยหรอก