ริเอะ ซาเลล่า เป็สาวน้อยธรรมด๊าธรรมดา ที่ได้ช่วยชีวิตเด็กน้อยคนหนึ่งเอาไว้ โดยใช้ตัวเธอปกป้องจากทัคคุง(รถบรรทุก) ซึ่งเด็กคนนั้นจะเป็คนสร้างะเิฮาตรอนซึ่งมีความรุนแรงมากกว่าะเินิวเคลียร์ 300 เท่า ทำให้ประเทศไทยกลายเป็มหาอำนาจของโลก ซึ่งมันนำไปสร้างโรงงานไฟฟ้า พลังงานฮาตรอน ที่เป็ไฟฟ้าบริสุทธิ์ ทำให้ชาวไทยได้ใช้กระแสไฟฟ้าฟรี ถึง 300 ปีเลยทีเดียว ด้วยผลบุญนี้ ทำให้เธอ ได้พบกับพระเ้าเทนชิ ที่โลกใหม่
****
พระเจ้าเทนชิ ที่ยืนอยู่บนต้นไม้ กำลังจิบชาเขียวไทย ยี่ห้อโปรอนกะอยู่อย่างสบายอารมณ์ จู่ๆก็มีหญิงสาวคนหนึ่งตกจากฟ้าลงมาทำให้เทพเทนชิตกใจ จนหล่นจากต้นไม้ลงมากระแทกพื้นเสียงดังแอ๊ก
" มีปีกทำไมไม่บินอะ พระเจ้า " นั่นคือสิ่งแรกที่ริเอะ พูด เพราะเธอคิดว่า ปีกเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่มนุษย์เองก็ควรมี พระเจ้าผุ้ซึ่งมีปีกแต่กลับไม่ใช้บินนี่เสียของจริงๆ
เทพเทนชิ ลุกขึ้นมาอย่างอายๆ แล้วกล่าวกับริเอะว่า
" ข้าจะส่งเจ้าไปโลกใหม่ที่สุดแสนจะแฟนตาซี เจ้าต้องการสิ่งใดไปกับเจ้าด้วยไหม มันเป็นพรที่ขอได้ครั้งเดียว ไม่ว่าจะเป็นดาบวิเศษ หรือ พลังโกงๆ อย่างเวทย์มนต์ข้าก็ให้ได้นะ "
หลังจากริเอะ คิดอยู่นาน เธอก็พูดขึ้นมาว่า
" ถ้าจะไปโลกใหม่ ข้าขอพระเจ้าไปด้วยก็แล้วกัน เพราะมีพระเจ้า ดีกว่ามีดาบวิเศษ และเวทย์มนต์เป็นไหนๆ"
ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย พระเจ้าร้องเสียงหลง เพราะนอกจากเวทย์รักษาแล้ว เทพ เทนชิสู้กับปีศาจไม่เป็น
เมื่อริเอะ กล่าวจบ ตัวของริเอะ และพระเจ้าเทนชิ ก็เรืองแสง ไม่ช้าทุกอย่างรอบตัวทั้งคุ่ก็ดับวูบไป และไป โผล่ในไร่แห่งหนึ่ง ห่างจากตัวเมือง ร็อคน่าไม่ไกล
ที่นั่นมีกริฟฟิน บาดเจ็บนอนอยู่ และมันกำลังคลั่งอย่างมาก
" โอ้ แมวมีปีก คาวาอี้(น่ารัก)จริงๆ " ริเอะกล่าวก่อนที่เทนชิจะดึงมือเธอออกมา
" รุ้ไหมว่ามันอันตรายนะสาวน้อย " เทนชิกล่าว ก่อนจะโรยผงเย็น ชนิดหนึ่งลอยไปในอากาศ เมื่อกระทบถูกกริฟฟิน มันก็ค่อยๆล้มลงและหลับไป
" magic powder ต้องเป็น magic powder แน่ๆ " ริเอะ ร้องตะโกนออกมาด้วยสายตาสดใสของเด็กอยากรุ้อยากเห็น แล้วร้องตะโกนต่อไปด้วยเสียงอันดัง สุโค่ย สุโค่ย สุโค่ย (สุดยอด) จนพระเจ้าต้องปรามให้ริเอะเบาเสียง แล้วลงไปตรวจดูอาการของกริฟฟิน
แม้อาการบาดเจ็บของมันจะไม่ร้ายแรง แต่จากจุดที่สังเกตได้ คือมี หนอนใสๆตัวหนึ่งกำลังเกาะอยู่ตามตัวมัน ขนาด 4เซนติเมตร
' นี่มัน แมลงกาฝากนี่นา ' เทนชิวิเคราะห์ สถานการร์อย่างตรงไปตรงมา ก่อนจะเสกกล่องที่ปิดมิดชิดใบหนึ่งออกมา แล้ว ค่อยๆนำแมลงกาฝาก ออกจากตัวกริฟฟิน หลังจากนั้นก็ใช้เวทย์รักษา รักษาบาดแผลของมัน จนริเอะ ร้องออกมาด้วยความตื่นตะลึง
" ฮีล มาโฮ นี่นา (เวทย์ฮีล ) "
ริเอะ ทั้งซึ้ง ทั้งนับถือพระเจ้าอย่างมาก แต่พระเจ้าเทนชิ ก็บอกให้เธอเงียบๆ ก่อนจะเอ่ยนามของตัวเขาในโลกนี้
" ข้าชื่อ ไฟร์แมนเทียร์ พระเจ้าของโลกใหม่แห่งนี้ แต่อย่าเอ็ดไปละ " ไฟร์แมนเทียร์กล่าว
ริเอะ ตรงเข้าไปดูกริฟฟินที่นอนหลับสนิท บวกกับความอ่อนล้าของเธอในวันนี้ เธอจึงล้มตัวลงนอนทับกริฟฟินอย่างแผ่วเบา หลังจากตื่นขึ้นมา ก็พบว่า พระเจ้าหายไปแล้ว พระองค์ทิ้งเธอ ไว้เพียงลำพังคนเดียว กับ กริฟฟิน 1ตัว พร้อมกระเป๋าวิเศษ ที่สามารถหยิบเครื่องมืออะไรออกมาก็ได้ มันเป็นกระเป๋าเก็บของในช่องมิติ
ริเอะ ตะลีตะลานตามหาไฟร์แมนเทียร์ แต่พบเพียงจดหมายฉบับหนึ่ง กับนกหวีดอันหนึ่งเนื้อหาในจดหมายมีว่า
ข้าจะไปปราบจอมราชาปีศาจนะ ขอให้โชคดีสาวน้อย ถ้าหากมีเหตุจำเป็นอะไรให้เป่านกหวีดนี่ แล้วเหล่าก็อบลินจะออกมาช่วยเจ้า
ลงชื่อ ท่านเทพ ไฟร์แมนเทียร์
จากของที่เทพ ไฟร์แมนเทียร์ทิ้งไว้ ดูเหมือนว่าจะมีสมุดจดอยู่ด้วย ท่านเทพน่าจะมีโจทย์อยู่ในโลกนี้หลายคนทีเดียว ท่านเทพเคยแกล้งคนคนหนึ่งที่ชื่อ เซวาชิ อาแมนด้าด้วยการเสกให้ จิงจิง(ทวนมังกร)ของเซวาชิ กลายเป็นเทพ หลุดพ้นจากความอยากทั้งปวง ประมาณอิ่มทิพย์ตลอดเวลา แม้ว่า เซวาชิ จะมีสาวๆสวยๆล้อมรอบนับร้อย แต่เขากลับไม่รุ้สึกอะไรเลย ตอนกำเนิดมายังโลกนี้เพื่อเป็นพระเจ้าเช่นเดียวกับเทพไฟร์แมนเทียร์ ซึ่งเวลาก็ผ่านไปนานแล้ว ทว่า.... แม้นจะถึงตอนนี้ แต่เซวาชิ ก็ยังไม่หายแค้นเทพ ไฟร์แมนเทียร์เลย ท่านเทพจึงเตือนเธอว่า ถ้าเจอเซวาชิ อย่าเอ่ยนามของท่าน ซึ่งริเอะ ดูเหมือนจะฉงนอยู่ในใจไม่น้อย
30 นาทีต่อมา.....
กริฟฟินก็ตื่นขึ้นอย่างอารมณ์ดี มันยอมให้ริเอะ ขี่เข้าไปในเมือง อย่างไม่สนใจว่า ริเอะ จะเคยขี่กริฟฟินตัวอื่นมาก่อนหรือไม่
ริเอะ ตั้งชื่อให้กริฟฟินว่า ราเธีย ก่อนลงมือขี่มันไปยังเมือง ร็อคน่า ซึ่งก็ใช้เวลาไม่นานนักกว่าจะถึงเมือง ริเอะ ผูก ราเธีย ไว้นอกเมืองไม่ไกลนักก่อนจะเดินเข้าเมืองตามลำพัง และที่นั่นเอง ริเอะ ก็เจอยามเฝ้าประตูจอมกวน อย่าง คาตะ ที่กำลังสูบบุหรี่ ยี่ห้อ บาร์โก้ อยู่ในปาก เจ้า คาตะ มักจะโมโห และเก็บค่าเข้าเมืองกับหนุ่มรูปหล่อ คนละ 300 เหรียญทอง ส่วนคนหน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่(สวย) จะให้เข้าเมืองฟรี และในที่สุดก็ถึงตา ริเอะ เมื่อใกล้ถึงคิวของริเอะ คาตะมองใบหน้าของสาวน้อยแล้ว ชวนให้รุ้สึกหื่นยิ่งนัก จนต้องพูดจาเกี้ยวพาราศี
" เธอนี่ ขี้เหร่(สวย) เนะ จริงๆ (*-* ขี้เหร่แปลว่าสวย ครับ)"
เพี๊ยะ เสียงตบหน้า คาตะดังมาแต่ไกล แต่มันไม่ใช่ฝีมือของริเอะ แต่เป็นฝีมือของทีน่า อัมเบล นักบวชสาว เพราะถูกเจ้าคาตะจับก้น ทำให้ทหารมารวมตัวกันเพื่อจะจับทีน่า อัมเบล ไปเข้าคุก
ริเอะ รุ้สึกถูกชะตากับทีน่ามาก เธอเลยกระโดดเตะทหารขี้เหล้าคนหนึ่งหน้าคว่ำลงไป จมกองขี้หมา เต็มปาก แต่เจ้าตัวทหารขี้เหล้ากลับลุกขึ้นมายิ้มแล้วพูดขึ้นว่า
" ดีนะที่ตรู ไม่ได้เหยียบมัน แม่สาวน้อย"
ยี๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ริเอะรู้สึกสะอิดสะเอียนกับทหารคนนี้มาก ไม่นึกว่าจะซกมกขนาดนี้ เธอจึงรีบวิ่งไป จูงมือทีน่าหนีเข้าเมือง แต่มันเร็วไม่ทันใจ จนริเอะ ต้องอุ้มทีน่า หนีด้วยท่าอุ้มเจ้าหญิง
15 นาทีต่อมา.....
แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก ในที่สุดก็หนีพ้นแล้ว ริเอะ พูดกับทีน่า ด้วยความหวังดี แต่ทีน่า รุ้สึกว่า ริเอะ เป็นเด็กสาวไร้เดียงสา แถมเสียงท้องร้องของริเอะ ยังดังราวกับเสียงยักษ์คำราม เธอจึงพูดกับริเอะว่า
" เธอนี่ เทียนเจิน(ไร้เดียงสา ) จริงๆนะ " ทีน่าพูดพร้อมกับหันไปเห็น ร้านขายหมั่นโถวอยู่ใกล้ๆ จึงเดินไปยื่นธนบัตรให้แม่ค้า เพื่อซื้อ ซาลาเปาสองลูก
ริเอะ จ้องทีน่า ด้วยแววตาสดใส แล้วถามทีน่าว่า
" นี่เธอ ใช้กระดาษเปื้อนสีมหัศจรรย์ ซื้อของได้ด้วยเหรอ "
" กระดาษเปื้อนสีมหัศจรรย์? " ทีน่ามองธนบัตรที่อยู่ในมืออย่าง งงงวย พร้อมกับพยายามอธิบายให้ริเอะเข้าใจว่ามันเป็นเงินที่ใช้กันในอาณาจักร โปปุรอนนี้
" กระดาษมันมีเวทย์มนต์เหรอถึงซื้อของได้ " ริเอะยังคงถามทีน่าไม่เลิก จนทีน่านึกรำคาญ จึงพูดว่า " ถ้าเธอยอมไปร้องเพลงในห้องน้ำ บ้านชั้น โดยยอมเอาน้ำราดตัวเอาถังครอบหัว แล้วร้องเพลงละก็ ชั้นจะอธิบายที่มาที่ไปของธนบัตร ให้เธอฟัง "
"จริงๆ นะ จะอธิบายให้ชั้นฟังจริงๆนะ " ริเอะพูดเสียงไร้เดียงสา แล้วกล่าวย้ำต่อว่า
"ตังเจิน (จริงๆนะ )"
"ตังหยาน (แน่นอน ) " ทีน่ากล่าวพร้อมกับเอามือทุบไปที่หน้าอก
และนี่คือจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ของทีน่า อัมเบล กับ ริเอะ ซาเลล่า
****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
268
