หนึ่งปีผ่านไป...
ดาวเหนือรู้สึกเติบโตขึ้นกว่าเดิมมากจนเหมือนได้ชีวิตใหม่ จากเด็กใสซื่อขี้อายดูไม่ทันโลก ตอนนี้เขากลายเป็ชายหนุ่มเต็มตัวที่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมพร้อมชนกับทุกอย่าง แววตามุ่งมั่น น้ำเสียงทรงอำนาจ และมีบรรยากาศรอบตัวดึงดูดสายตาทุกคน เขาทำหน้าที่รองประธานบริษัทได้อย่างยอดเยี่ยมและไม่กลัวที่จะรับ่ต่อจากพ่อที่เริ่มวางแผนเกษียณในปีหน้า
"พ่อจะให้ผมขึ้น CEO แทนจริงๆ เหรอครับ"
"อืม... ทำไมล่ะ ไม่มั่นใจเหรอ?"
"เปล่าหรอก... ผมทำได้แน่... แต่แค่......"
"ฮ่าๆๆ พ่ออยากได้ยินคำนั้นแหละ... ไม่ต้องห่วงน่า ถึงพ่อจะลงจากตำแหน่ง แต่ก็เป็ที่ปรึกษาให้แกได้ตลอดเวลาอยู่แล้ว... ให้พ่อพักเถอะนะ"
"ครับ..."
เขายิ้มมองดูพ่อที่นั่งโต๊ะทำงานของประธานบริษัทใหญ่ซึ่งมันดูน่าเกรงขามเหมือนเดิม ผิดไปก็แต่พ่อดูเปลี่ยนไปจากปีก่อนและเขารู้ว่ามันคืออะไร...
แค่เพียงปีเดียวที่พ่อถอดแหวนส่งต่อให้เขา พ่อแก่ลงมาก น้าแผนได้อธิบายให้เขาฟังว่าร่างกายของพ่อเริ่มถดถอยชดเชยสิ่งที่ได้ยื้อรั้งเอาไว้ด้วยอิทธิฤทธิ์ของร่างทองมาหลายสิบปี
"ไม่ต้องห่วงไอ้หนู พ่อเอ็งมันไม่ตายเร็วๆ นี้หรอก... แค่กลับมาเป็คนแก่อย่างที่ควรจะเป็... และอาจดูแก่กว่าคนอื่นๆ นิดหน่อย เพราะร่างทองยังอยู่และพอไม่มีแหวนคอยส่งพลังจากข้าเข้าไปมันก็จะไปสูบพลังชีวิตจากเ้าของร่างโดยตรงแทน"
"ครับ... ผมก็อยากเห็นพ่อได้พัก ได้ไปเที่ยว ไปใช้เงินให้คุ้มกับที่หามา... น้าแผนก็บอกว่าพ่อจะไม่เป็อะไร"
"ฮ่าๆๆๆ พูดแบบนั้นก็ดี... งั้นเงินที่พ่อหามาได้ทั้งชีวิต ปีหน้าจะออกไปใช้ให้หมดเลยคอยดู"
"ดะ เดี๋ยวๆๆ ใจเย็นพ่อ... ไม่ต้องรีบก็ได้ ผมไม่ได้จะแย่งเงินพ่อนะ... แต่เหลือไว้ให้ลูกหลานบ้างก็ดีมั้งครับ"
จอมทัพหัวเราะร่าคุยกับลูกชายอย่างออกรส เขามองดูดาวเหนือในตอนนี้ก็รู้สึกวางใจ และยิ่งมีน้าแผนอยู่ด้วยก็ยิ่งทำให้เขาสบายใจ พร้อมที่จะปล่อยทุกสิ่งที่แบกไว้ส่งต่อให้ลูกเป็ผู้ดูแล
"เอาล่ะ พักเื่ครอบครัวไว้ก่อน... ที่เรียกแกมานี่จะบอกว่า โครงการคอนโดใหม่ของเรากำลังจะทำ PR ออกสื่อเต็มรูปแบบ... แกรู้เื่นั้นแล้วใช่มั้ย?"
"ครับ ผมคุยกับทีมการตลาดแล้ว"
"ดีมาก... งั้นพ่อฝากด้วยนะ... มันคงจะเป็โปรเจคส่งท้ายของพ่อ ช่วยดูแลให้มันราบรื่นด้วยละกัน"
"ไม่ต้องห่วงครับ"
ดาวเหนือโค้งลาพ่อเล็กน้อยแล้วออกจากห้องไป เขาเดินกลับห้องทำงานส่วนตัวที่ตอนนี้มีโต๊ะเลขาตั้งอยู่หน้าห้องและมีสาวสวยนั่งยิ้มหวานรออยู่
"เื่นั้นเรียบร้อยดีใช่ไหมครับนุช"
"ค่ะ คุณเหนือ... อีกเดี๋ยวฝั่งนั้นก็คงมาถึงกันแล้ว ทีมการตลาดของเราก็รอในห้องทำงานคุณเหนือแล้วค่ะ"
หลังจากที่เขาได้ผูกสัมพันธ์กับนุชพนักงานสาวคนสวยประจำบริษัท เขาก็ขอให้เธอมาเป็เลขาส่วนตัวนั่งประจำอยู่หน้าห้องเพราะอยากเก็บเธอไว้ใกล้ๆ ซึ่งนุชก็รู้ดีว่าหมายถึงอะไรเพราะตลอดเวลาปีที่ผ่านมาเธอก็มักจะถูกเรียกเข้าห้องไปให้เขาระบายกามตัณหาอยู่เป็ประจำ
"อืมมมม วันนี้นุชดูแปลกๆ นะ... ทำไมกันน้าาาา" ดาวเหนือขยับไปยืนหน้าโต๊ะเลขาแล้วโน้มตัวไปมองหน้าเธอใกล้ๆ
"หือ? ก็เหมือนทุกวันนะคะ นุชแต่งหน้าไม่สวยเหรอ" เธอเขินอายที่ได้จ้องตากับเขาเลยเบียงหลบด้วยท่าทางน่ารัก
"อ่อ... คุณใส่สร้อยใหม่นี่นา... มันดูเข้ากับนุชมากเลยนะ... ชอบไหมครับ"
"ชอบสิ... ชอบมากๆ... ขอบคุณนะคะ" นุชยิ้มกว้างจนหน้าแดงหันกลับมาจ้องตาเขาหวานเยิ้ม
"แต่ดูเพชรมันเล็กนิดเดียวเอง น่าจะเอาอันที่ผมเลือกให้ ที่เม็ดมันใหญ่กว่านี้"
"ไม่ๆ ไม่ได้หรอกค่ะ... ขืนใส่อันแพงเตะตาขนาดนั้นได้โดนคนทั้งบริษัทนินทากันพอดี... นุชชอบอันนี้มากกว่าด้วยค่ะ"
ดาวเหนือโน้มตัวใกล้เข้าไปอีก ยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนแทบจะจูบกันได้ นุชจ้องเขาไม่ยอมกระพริบตาใจเต้นแรงในอกลุ้นว่าเขาจะออกคำสั่งอะไร กลิ่นสาบสาวของนุชเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาตื่นตัวจนต้องพยายามคุมสติ ก่อนจะเป่าคำพูดเบาๆ ให้เธอได้ยินคนเดียว
"นุชของผมน่ารักขนาดนี้ ถ้าไม่มีทีมการตลาดอยู่ในห้องผมจะลากคุณเข้าไปเดี๋ยวนี้เลย... หรือเราไปห้องอื่นกันดีไหม ไปห้องแห่งความลับของเราสองคนเป็ไง"
"ไม่ได้นะ ใกล้เวลาประชุมแล้วด้วยค่ะ... อดทนหน่อยนะคะ" นุชกัดริมฝีปากไว้เพราะพยายามกลั้นไม่ให้ยิ้มยิ่งดูน่ารัก
"ไม่อยากไปกับผมเหรอ นุชทำผมน้อยใจแล้วนะ"
"คุณก็รู้ว่านุชอยาก แต่เวลานี้ไม่ได้นะคะ ทนไว้ก่อนนะ หลังจากนี้นุชค่อยชดเชยให้นะคะ"
หลังจากได้ร่างทองมา ดาวเหนือก็พบว่ายิ่งเข้าใกล้วันเดือนดับเท่าไหร่ร่างกายก็จะยิ่งมีความ้าสูงมากขึ้น เขาเลยให้นุชมาทำงานหน้าห้องเพื่อเก็บไว้เป็ทางเลือกฉุกเฉินในยามที่เขาไม่มีเวลาออกไปหากินนอกบริษัท และดูเหมือนนุชก็สนองตอบตัณหาของเขาได้เป็อย่างดีเพราะสาวสวยคนนี้หลงเขาทั้งตัวทั้งใจแม้จะไม่ได้เป่ามนต์คาถาก็ตาม
"ยิ่งเห็นนุชน่ารักขนาดนี้ผมจะทนอยู่เฉยๆ ได้ยังไง... ปลดกระดุมออกสิ... แค่เม็ดบนก็พอ"
"แต่ว่า......"
"นะครับ... ไม่นานหรอก"
สาวสวยทำเขินอิดออดเล็กน้อยแต่ก็อมยิ้มแล้วค่อยๆ ปลดกระดุมสองเม็ดบนออก แหวกขอบเสื้อให้เปิดอ้าจนเห็นร่องอกขาวเบียดกันอยู่ด้านใน ดาวเหนือรีบล้วงมือเข้าไปแทรกนิ้วผ่านยกทรงคว้ากำทั้งเต้าจ้องมองดูอาการเธอตาไม่กระพริบ
นุชทั้งสวยและหุ่นดีแถมยังพร้อมให้เขาเรียกใช้ได้ตาม้าโดยไม่เรียกร้องอะไร นั่นยิ่งทำให้ดาวเหนือดูแลเธออย่างเต็มที่ คอนโด รถยนต์ เงินพิเศษ รวมถึงของขวัญต่างๆ ก็มีให้โดยไม่ต้องขอ เว้นก็แต่สถานะแฟนเท่านั้นที่ทั้งคู่ไม่ได้เอามาคุยกัน และถึงแม้นุชจะหลงเขามากจนยอมทุกอย่างแต่ก็ไม่ได้อยากเรียกร้องเป็แฟนกับเขาเพราะพอใจสิ่งที่เป็แบบนี้อยู่แล้ว
ดาวเหนือหันมองไปมาเพื่อเช็คว่าไม่ใครแถวนั้นแล้วก็รีบโฉบเข้าหอมแก้มขาวของเธอฟอดใหญ่ นุชใตาโตรีบหันมองไปมาเหมือนกันแล้วทำหน้าดุต่อว่าเขาเบาๆ
"ว้ายคุณเหนือ... อย่าทำอะไรตรงนี้สิคะ"
"ก็ทนไม่ไหวนี่นา ขอมัดจำไว้ก่อน... ที่เหลือเดี๋ยวกลับมาเอานะ"
นุชอมยิ้มพยักหน้าตอบรับ ดาวเหนือก็ยิ้มกว้างบีบขยำอกเปลือยเต็มมือช้าๆ พยายามสงบสติอารมณ์แล้วจำใจถอยออกไปก่อน เดินเปิดประตูเข้าไปพบกับทีมงานที่นั่งรออยู่กลางห้อง ทักทายทุกคนที่ลุกขึ้นยืนต้อนรับแล้วชวนนั่งลงคุยทบทวนแนวทางการเจรจางานในวันนี้
จนผ่านไปสักพัก ประตูห้องก็เปิดออกอีกรอบ นุชเดินนำคนกลุ่มใหม่เข้ามาด้วยรอยยิ้มแล้วผายมือเชิญให้ทุกคนเข้าด้านใน บรรยากาศเปลี่ยนไปทันทีเมื่อดาราสาวสวยเดินเข้ามา เธอถอดแว่นตาดำออกแล้วเชิดหน้าเล็กน้อย มองไปรอบๆ เหมือนไม่สนใจทุกคนที่ตอนนี้กำลังจ้องเธอไม่วางตา
"สวัสดีครับคุณยูกิ ผมดาวเหนือ เป็ผู้ดูแลโปรเจคของเรา... เป็เกียรติมากที่ได้ร่วมงานกัน ยินดีต้อนรับครับ"
ดาวเหนือยกมือยื่นออกไปเพื่อชวนจับมือเป็มารยาท เธอมองหน้าเขาแว๊บหนึ่งแล้วบิดหน้าหนีเดินหลบไปนั่งลงที่เก้าอี้แบบไม่สนใจ นั่นทำให้เขาถึงกับกำหมัดเบาๆ เพื่อแก้เขิน
ยูกิ - ดารานางแบบสาวลูกครึ่งญี่ปุ่นที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ในกระแสสังคมตอนนี้ ไว้ผมสั้นเข้ากับหน้าตาที่น่ารักเหมือนเด็กนักเรียนสาวแรกรุ่น ร่างเล็กกะทัดรัดเอวบางคอดกิ่วแต่มีทรวดทรงอวบอัดจนเกินตัวดูขัดกับหน้าตาที่ยังเด็กทำให้มีเสน่ห์ชวนมอง บวกกับผิวขาวโพลนไปทั้งตัวแบบสาวญี่ปุ่นทำให้ดึงดูดสายตาของทุกคนได้ไม่ยาก
ด้วยความที่เธอเป็นางแบบสายเซ็กซี่ที่มักจะถ่ายรูปและถ่ายทอดสดชุดวาบหวิวในห้องนอนของตัวเองเป็ประจำ ทำให้คอนโดใหม่ของบริษัทที่วางกลุ่มเป้าหมายไว้เป็เหล่าวัยรุ่นและวัยทำงานที่ชอบใช้ชีวิตในยุคดิจิทัลได้เลือกยูกิมาเป็ตัวแทนในการนำเสนอโครงการใหม่นี้
"...ไม่ว่าคุณจะเป็ใคร จากนี้คุณก็สามารถทำงานได้จากในห้องนอนของคุณเอง..."
ดาวเหนือพูดนำเสนอให้ทุกคนฟังเพราะรู้ว่าพลังคำพูดของเขาทำให้คนอื่นคล้อยตามได้ง่าย แต่...
"ทำงานในห้องนอนเหรอ...... sex creator ด้วยใช่ไหมคะ? คอนโดคุณเชิญชวนในลักษณะนั้นรึเปล่า" ยูกิพูดขัดขึ้นมาดื้อๆ
"เอ่อ... ก็... ถ้ามันเป็เื่ส่วนตัวของลูกค้า ทางเราคงไม่.."
"แล้วถ้ายูกิไปโฆษณาให้ คนอื่นก็จะคิดว่ายูกิทำแนวนั้นไปด้วยไง"
"เอ่อ...... เราไม่ได้้าจะสื่อแบบนั้.."
"คือยูกิไม่ได้รังเกียจเื่อาชีพนั้นหรอกนะ แค่อยากทำความเข้าใจให้ชัดเจน ว่าคุณ้าให้ยูกิสื่อไปในทางนั้นรึเปล่า"
"......ที่เราเลือกคุณยูกิ เพราะคุณเป็คนมีเสน่ห์น่ามองมากๆ ...เราอยากจะสื่อออกไปว่า แค่มีคุณอยู่ในห้องนอนธรรมดา ก็ทำให้ห้องมันน่าอยู่ขึ้นมาได้"
เธอยิ้มเยาะเบาๆ แล้วจับเอกสารพลิกอ่านไปมาจนผู้จัดการต้องแอบสะกิดให้รู้ตัว ดาวเหนือถึงกับไปไม่ถูกเลยทาบนิ้วที่แหวน
"น้า... ยัยเด็กนี่มันยังไงเนี่ย ก็น่ารักอยู่หรอกแต่นิสัยแย่ชะมัด... เค้าคิดอะไรอยู่บอกผมที"
"อืมมมมม ไม่รู้ว่ะ... อ่านไม่ได้..."
"เฮ้ยน้า... หายากนะเนี่ยที่น้าอ่านไม่ออก... รึว่า..."
"เออ พวกข้อยกเว้นน่ะสิ"
ตลอดเวลาที่คุยกันยูกิไม่ได้มีท่าทีให้ความสนใจดาวเหนือแม้แต่น้อย และยิ่งน้าแผนก็ยังอ่านความคิดเธอไม่ออกยิ่งทำให้เขาแปลกใจมากขึ้น จนกระทั่งการเจรจาจบลงทั้งหมดก็ลุกขึ้นเตรียมเดินออกห้อง ดาวเหนือใช้โอกาสนี้เดินเข้าไปหายูกิใกล้ๆ เพราะอยากเช็คอะไรบางอย่าง
"แทบจะไม่ได้กลิ่นจากตัวเค้าเลยน้า... มันยังไงกันแน่"
"ก็นั่นแหละ... กำแพงในใจคงสูงมาก... ถ้าไม่หลงรักใครสักคนจนหัวปักหัวปำไปแล้วก็คงหมกมุ่นอยู่กับเื่อื่นนั่นแหละ"
"อืมมมม... ตัดสินใจละ... ผมจะเอายัยนี่มาทำเมียให้ได้ น้าช่วยผมทีนะ"
"ฮ่าๆๆๆ ข้ารู้อยู่แล้วล่ะ เอาเถอะ... อย่างแรกก็ต้องพยายามกระเทาะเปลือกนอกออกให้ได้ก่อนถึงจะรู้ คราวนี้อยู่ที่ฝีมือเอ็งล้วนๆ ละนะ"
ดาวเหนือมัวคิดในใจคุยกับน้าแผนจนไม่ทันรู้ตัวว่ายืนจ้องยูกิอยู่เงียบๆ จนเธอเริ่มอึดอัด
"เอ่อ... ว่าไงคะ?"
"ครับ?... อ่อๆ ขอโทษที พอดีผมคิดว่าคุณอาจจะยังไม่ค่อยเข้าใจเื่ที่ผมสื่อเท่าไหร่ เลยอยากชวนไปทานข้าวแล้วคุยกันแบบสบายๆ กว่านี้... ไปพร้อมกันทั้งหมดนี่เลยก็ได้ครับ"
"ไม่ค่ะ ไว้ยังไงคุณส่งรายละเอียดมาที่ผู้จัดการได้เลยนะคะ... ขอตัวค่ะ"
ยูกิยิ้มแบบฝืนๆ ส่งให้ตามมารยาทซึ่งดูแล้วไม่ชื่นใจเลยสักนิดก่อนจะหันหลังเดินออกห้องไปพร้อมกับทุกคน ทิ้งให้ดาวเหนือยืนนิ่งค้างอยู่ที่เดิมคนเดียว เขาหลับตาถอนหายใจเฮือกใหญ่เพื่อสงบความหงุดหงิดข้างใน เพราะั้แ่ได้ร่างทองมานี่เป็ครั้งแรกที่โดนผู้หญิงเมินกันขนาดนี้ เขากำลังจะหันกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานก็พอดีนุชเดินเข้าห้องมาหา
"คุณยูกิเค้า...... ตัวจริงดูน่ารักมากเลยนะคะ"
"........." ดาวเหนือไม่ตอบเพราะกำลังคิดหงุดหงิดในใจ
"คือ... ทุกคนกลับไปหมดแล้วค่ะ..."
นุชพูดเสร็จก็หลบสายตาแล้วทำหน้าแบบพยายามห้ามรอยยิ้มเอาไว้ทำให้เขารู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร ความหงุดหงิดอัดอั้นในใจทำให้ดาวเหนืออยากระบายกับตุ๊กตาทาสที่กำลังยืนรอรับคำสั่งอยู่ตรงหน้า
"ปิดห้อง ล็อกประตูซะ... ถอดเสื้อออก แล้วเดินมานั่งคุกเข่าตรงนี้"
2K
