เครดิตภาพจาก https://pixabay.com
..........................
หรั่งใช้เวลาเตรียมตัวอยู่นานพอดู เพราะสิ่งที่กำลังทำนั้นอันตราย ถ้าจะเรียกว่าเอาชีวิตมาเดิมพัน ก็พูดได้แบบไม่อายปาก
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป หรั่งสวมชุดนักแข่งรถเป็ที่เรียบร้อย ด้านหลังสะพายเป้ขนาดกลาง มองเผินๆคล้ายเป้ทหาร ผิดก็แต่ว่ามีสายรัดหลายเส้นยื่นออกมาจากตัวกระเป๋า เพื่อรวบ่เอวและ่อกอย่างแ่า
หรั่งก้าวไปหยุดอยู่ที่ขอบเหวสูงชัน สายตาแหลมคมประดุจเหยี่ยวจับจ้องทิวทัศน์ที่ถูกปกคลุมไปด้วยทะเลหมอก สายลมแรงพัดกระหน่ำกระทบใบหน้าคมสันอย่างไม่หยุดยั้ง ระหว่างที่ชายหนุ่มกำลังส่องสำรวจ ก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากทางด้านหลัง
“ เฮ้ นายพร้อมหรือยัง ”
หรั่งหันกลับมา ก็พบว่าเ้าของเสียงนั้นคือ…อานนท์ คอนสแตนดิน ผู้เป็พี่ชายแท้ๆของตนเอง
หรั่งไม่ตอบคำ ใบหน้ายาวและคมสันดูเคร่งขรึม ท่าทีที่เปลี่ยนไป ทำให้อานนท์เริ่มกดดันจนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่สู้ดี
“ นี่ อย่าบอกนะว่านายเกิดกลัวจนล้มเลิกแผนการ ”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หนุ่มหล่อร่างล่ำก็ค่อยๆแย้มยิ้มออกมา จากนั้นก็ยืดกายแอ่นอก พร้อมตอบกลับด้วยท่าทียโสจนน่าหมั่นไส้
“ นายพูดอยู่กับใคร ชั้นคือ ชาลาวัน คอนสแตนดิน เบอร์หนึ่งในโลกของผู้ท้าความตาย ความสูงเพียงเท่านี้หยุดชั้นไม่ได้หรอก ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เมื่อชายร่างล่ำพูดจบ เขาก็แหงนหน้าหัวเราะกลางอากาศ ท่าทางดูกวนประสาท
อานนท์ยิ้มน้อยๆ พร้อมเอื้อมมือมาแตะหัวไหล่ ใบหน้าของผู้เป็พี่ชายฉายแววภูมิใจ
“ ว่าแต่ว่าทางฝ่ายนาย มีการเตรียมการยังไงบ้าง ” หรั่งถามกลับจริงจัง อันดูค้านกับบุคลิกปกติโดยสิ้นเชิง
“ อืม...... ชั้นแบ่งคนออกเป็สามทีม ทีมแรกแบ็คอัพบนยอดเขา ทีมที่สองประจำตรงกลางเขา เพื่อถ่ายภาพในมุมสูง ส่วนทีมที่สามรอที่ตีนเขา คอยเก็บภาพในอีกมุม ” อานนท์ตอบกลับแบบไม่ต้องคิด อันบ่งบอกถึงการเตรียมงานระดับมือโปร
“ เยี่ยมมาก แล้วพาหนะที่ชั้นขอไว้ล่ะ ” หรั่งถูมือไปมา ท่าทางตื่นเต้นดีใจ
อานนท์ยิ้มรับนิดหนึ่ง ก่อนโอบไหล่น้องชาย เพื่อนำพาไปยังเต็นท์สีขาวขนาดใหญ่ พอหรั่งเดินตามพี่ชายเข้าไปในเต็นท์ เขาก็ต้องตกตะลึง เมื่อได้เห็น…….มอเตอร์ไซค์สีดำที่ดูปราดเปรียวและล้ำสมัย
“ ว้าว....... นี่มัน ” หรั่งอุทานดัง เขาเดินเข้าไปหามอเตอร์ไซค์เบื้องหน้า ท่าทางดูเลื่อนลอยและหลงใหลราวต้องมนต์สะกดอย่างรุนแรง
“ ใช่แล้วนี่คือ คาวาซากิรุ่น Ninja H2R เป็มอเตอร์ไซค์ที่มีกำลังถึง 300 แรงม้า ความเร็วสูงสุดอยู่ที่ 400 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ถูกใจนายมั้ย ” อานนท์อธิบายสรรพคุณพาหนะสุดแรง
“ ก็นับว่ายอดมาก แต่เท่าที่รู้ ราคาน่าจะเหยียบล้านเลยนะ พี่ชาย จะว่าไปก็เสียดายที่ต้องนำมาใช้ในงานแบบนี้ ” หรั่งลูบไล้มอเตอร์ไซค์คันงาม ในฐานะชายผู้ชื่นชอบความเร็วเป็ชีวิตจิตใจ จึงรู้สึกอาลัยในการสูญเสียของมัน
“ เอาน่า ไอ้น้องชาย มันเหมาะกับงานแบบนี้อยู่แล้ว เพราะก่อนจะเหินฟ้า นายต้องทำให้ตัวเองเร็วและแรงที่สุดไม่ใช่หรือ อีกอย่างถ้าทำงานนี้สำเร็จ ก็จะมีเงินมากพอที่จะซื้อมอเตอร์ไซค์รุ่นนี้ได้ถึงหลายสิบคัน ” อานนท์ขบขันเล็กน้อย เพราะเวลานี้หรั่งดูเหมือนเด็กเล็กๆที่กำลังอาวรณ์กับของเล่นชิ้นโปรดอย่างไม่มีผิดเพี้ยน
“ เฮ้อ...... เอาก็เอา เพื่อให้ภาพที่ออกมา ดูสวยงามที่สุด ” หรั่งถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนตัดใจจากลา
เมื่อหรั่งตัดสินใจเด็ดขาด เขากระโจนขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ราคาแพง เพื่อทำความคุ้นเคยกับมัน ด้วยความชำนาญในการขับขี่ ทำให้สามารถหลอมรวมเป็หนึ่งเดียวกับพาหนะได้ไม่ยาก ชายหนุ่มเร่งความเร็วในระยะใกล้ๆ บางครั้งก็ยกล้อสูงหลายวินาที พร้อมแล่นไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วจนทำให้ผู้ชมรู้สึกตื่นตาตื่นใจ ปิดท้ายด้วยการเบรกอย่างกะทันหัน แล้วหมุนมอเตอร์ไซค์เป็วงกลมในลักษณะดริฟ ทำให้ฝุ่นผงจากพื้นดินลอยคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ
เมื่อมอเตอร์ไซด์ของหรั่งจอดสนิท เขาก็หันกลับมายิ้มกริ่มให้พี่ชายและแฟนสาวที่ยืนชมอยู่ไม่ห่าง
“ แหม ไม่เห็นนายโชว์มาตั้งนาน ยังสุดยอดเหมือนเดิม ” อานนท์ตบมือเสียงดัง พร้อมกล่าวชมเชย
“ เชอะ จะไม่ให้ดีได้ยังไง เผลอก็แอบดอดเอามอเตอร์ไซค์ไปแอบแข่งกับเด็กแว้นตอนกลางคืน ” เก๋บ่นพึมพำ ท่าทางไม่พอใจ เพราะหรั่งแอบหนีออกไปทีไร เธอเป็ฝ่ายนอนเหงาอยู่คนเดียวทุกที
“ เฮ้ นายเป็นักแข่งอาชีพแล้วนี่นา ไหงยังไปแว้นข้างถนนเหมือนตอนวัยรุ่นอีกล่ะ ” สีหน้าของอานนท์ดูงุนงง
“ แหม ก็มันให้ความรู้สึกคนละอย่าง ในสนามแข่ง ถ้าเราชนะ ก็จะได้ชื่อเสียง เงินทอง แต่ถ้าไปแข่งข้างถนน แม้จะได้เงินน้อยนิด แต่ทุกครั้งที่ลงแข่ง หัวใจจะเต้นตูมตามจนแทบทะลักออกมาจากอก เพราะรู้สึกถึงความเป็ความตายที่อยู่ใกล้แค่ปลายจมูก ” หรั่งเปิดความจริงจากหัวใจ แน่นอนว่าสิ่งที่พูดออกมา ย่อมไม่มีคนสติดีที่ไหน้าแบบนี้
เมื่อหรั่งกล่าวจบ อานนท์ก็ยิ้มรับเป็เชิงเข้าใจ เพราะตัวเขาเองก็รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งในยามที่ต้องดีลธุรกิจสำคัญอันสุ่มเสี่ยงต่อการเกิดดับ ฝ่ายเก๋ไม่มีทางที่เข้าใจหัวอกของสองพี่น้อง เธอจึงได้แต่ทำหน้างุ้มๆเป็เชิงงอนตามนิสัยของผู้หญิง
“ เอาล่ะ ดูท่าทางนายจะเข้ากันได้ดีกับพาหนะที่ใช้ท้ามฤตยู ” อานนท์หุบยิ้มชั่วขณะ จากนั้นก็เอ่ยถามเบาๆ ท่าทีแปรเปลี่ยนเป็เคร่งขรึม
“ พร้อมน่ะพร้อมอยู่นา...... แต่จะว่าไป ชั้นก็รู้สึกผูกพันกับเ้านี่อยู่เหมือนกัน ” หรั่งพูดจบก็เอื้อมมือมาลูบไล้มอเตอร์ไซค์ราคาเหยียบล้าน แววตาฉายประกายอาวรณ์อย่างรุนแรง
“ เฮ้อ....... จบงาน ชั้นซื้อให้นายใหม่คันหนึ่งก็ได้ ” อานนท์นึกรำคาญ จึงตัดบทน้องชาย
“ โอเค เอางั้นก็ได้ ” หรั่งตอบเสียงอ่อยๆ พร้อมขี่มอเตอร์ไซค์คันงามไปยังจุดสตาร์ทที่ทีมงานเตรียมเอาไว้
พอหรั่งและมอเตอร์ไซค์ราคาแพงเดินทางไปจอดยังจุดสตาร์ทเป็ที่เรียบร้อย ก็พบว่าบริเวณนั้นคือลานกว้างที่อยู่ห่างจากหน้าผาสูงประมาณ 50 เมตร ตลอดทางไม่มีอะไรขวางกั้น ส่วนทีมงานนับสิบเริ่มกระจายตัวไปรอบๆ หลายคนถือกล้องถ่ายวิดีโอคุณภาพสูง บางคนก็ถือธงแดง เพื่อเตรียมให้สัญญาณ
ข้างกายของหรั่งมีเพียงสองคนที่ยืนอยู่ คนที่หนึ่งคือ อานนท์ ส่วนคนที่สองย่อมเป็ เก๋ แฟนสาวสุดสวย
หรั่งลองเร่งเครื่องอยู่กับที่ โดยเริ่มต้นจากช้าๆก่อน จากนั้นก็เบิ้ลเร็วและแรงขึ้นไปตามลำดับ เพื่อทดสอบกำลังของเครื่องยนต์จนเกิดเสียงดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ
“ ปรื้น......... ”
ดวงตาของชายหนุ่มจับจ้องไปยังหน้าผาสูงไม่วางวาย แววตาดูมุ่งมั่นและจริงจังอันผิดจากที่เคย จังหวะนั้นเองแฟนสาวที่ยืนอยู่ข้างๆก็อดไม่ได้ที่จะร้องเรียก
“ เธอต้องรอดกลับมาให้ได้นะ ”
หรั่งหยุดชะงักไปชั่วขณะ ก่อนหันกลับมายิ้มน้อยๆเป็เชิงทะเล้น พร้อมกล่าวคำพูดที่โรแมนติกในแบบฉบับของตนเอง
“ ชั้นต้องรอดกลับมาอยู่แล้ว เพราะยังเล่นกับเธอได้ไม่ครบทุกพื้นที่ในบ้านเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า ”
ทั้งรอยยิ้มและคำพูดที่กวนเบื้องล่างของหรั่ง ทำให้แฟนสาวเเทบจะระงับความโมโหเอาไว้ไม่อยู่ แต่ก็นั่นแหละ สิ่งนี้คือเสน่ห์ในตัวของชายหนุ่มที่เธอเฝ้าหลงใหลจนสุดใจ จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มตอบและกล่าวกลับมาเบาๆ.
“ ตาบ้า ถ้ารอดกลับมาได้ ชั้นจะให้เธอเล่นทุกท่าทุกที่ทุกเวลาเลย ”
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/Jalando.darksidewriter
6K
