ตอนที่ 20: คลื่นใต้น้ำที่รุนแรง
เฟิงหลวนใช้เวลาทั้งคืนในห้องหนังสือของนางเพื่อครุ่นคิดถึงสถานการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหัน นางไม่ได้โง่เขลาพอที่จะนำหลักฐานชิ้นนี้ไปทูลฟ้องเสด็จพ่อโดยตรง การกระทำเช่นนั้นไม่เพียงแต่จะเปิดโปงว่านางลอบถอดรหัสทางการทหาร แต่ยังเป็การประกาศากับองค์ชายรองอย่างเต็มรูปแบบ ซึ่งอาจทำให้นางกลายเป็เป้าหมายคนต่อไป
นางต้องเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง...และต้องหาหลักฐานเพิ่มเติมเพื่อยืนยันเื่นี้ด้วยตนเอง
เช้าวันรุ่งขึ้น นางได้เรียกองครักษ์หญิงคนสนิท 'เสี่ยวเยว่' เข้ามาพบเป็การส่วนตัว
"เสี่ยวเยว่ ข้ามีภารกิจลับให้เ้าทำ" เฟิงหลวนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบ "จงใช้เครือข่ายของเราไปสืบข่าวเกี่ยวกับ 'ค่ายทหารลับทางทิศตะวันตก' ที่องค์ชายรองดูแลอยู่...ข้า้ารู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นั่นใน่สามเดือนที่ผ่านมา ทำอย่างเงียบที่สุด อย่าให้ใครรู้เด็ดขาด"
"เพคะองค์หญิง!" เสี่ยวเยว่รับคำสั่งและหายตัวไปในเงามืดทันที
ในขณะเดียวกัน ที่ตำหนักเมฆาคล้อย เฟิงหวงก็กำลังเดินหมากตัวต่อไป เขารู้ดีว่าเฟิงหลวนจะต้องเริ่มเคลื่อนไหว และนั่นคือโอกาสของเขา
เขาเรียก "อาหยิน" เข้ามาพบผ่านช่องทางลับ
"อาหยิน ข้า้าให้เ้าปล่อยข่าวลือออกไปในตลาดมืดและในหมู่พ่อค้า" เฟิงหวงสั่ง "ข่าวลือที่ว่า...มีคนเห็นกองคาราวานลึกลับขน 'หีบเหล็กขนาดใหญ่' จำนวนมากไปยังค่ายทหารทางทิศตะวันตกในยามวิกาล...เน้นย้ำถึงความลึกลับและทำให้มันดูน่าสงสัยที่สุด"
"เ้าค่ะนายท่าน" อาหยินรับคำสั่ง "แล้วเื่ของตระกูลเว่ยล่ะเ้าคะ?"
"จับตาดูต่อไปก่อน" เฟิงหวงยิ้ม "ตอนนี้...ปล่อยให้พี่รองของข้าได้เป็ดาวเด่นบนเวทีก่อน"
ข่าวลือที่อาหยินปล่อยออกไปนั้นได้ผลชะงัด มันแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วในแวดวงใต้ดินและในหมู่ขุนนางชั้นผู้น้อยที่ชอบสอดรู้สอดเห็น มันสร้างกระแสความสงสัยระลอกใหม่ขึ้นมา แม้จะยังไม่รุนแรงพอที่จะไปถึงพระกรรณขององค์ฮ่องเต้ แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้การเคลื่อนไหวขององค์ชายรองตกอยู่ภายใต้สายตาที่จับจ้องมากขึ้น
ฝ่ายขององค์ชายรอง เฟิงหลง เมื่อได้ยินข่าวลือเหล่านี้ก็รู้สึกหงุดหงิดแต่ไม่ได้ตื่นตระหนกมากนัก เขาคิดว่าเป็เพียงฝีมือของฝ่ายองค์ชายสี่ที่พยายามจะดิสเครดิตเขา
"พวกไร้น้ำยา! คิดจะใช้แค่ข่าวลือโง่ๆ มาทำอะไรข้าได้!" เขาตวาดในที่ประชุมลับกับเหล่าขุนนางที่สนับสนุนเขา "เร่งแผนการให้เร็วขึ้น! ข้าทนรอต่อไปไม่ไหวแล้ว!"
ความผิดพลาดของเขาคือการประเมินสถานการณ์ต่ำเกินไป และนั่นคือสิ่งที่เฟิงหวง้า
หลายวันต่อมา เสี่ยวเยว่ก็ได้กลับมารายงานผลต่อเฟิงหลวน ข้อมูลที่นางได้มานั้นน่าใอย่างยิ่ง
"เรียนองค์หญิง เป็ความจริงเพคะ! มีการขนส่งหีบเหล็กลึกลับเข้าไปในค่ายทหารนั้นหลายครั้งจริง และที่สำคัญ...ทหารในค่ายนั้นไม่ใช่ทหารหลวง แต่เป็ 'ทหารรับจ้าง' และ 'ยอดฝีมือพเนจร' ที่องค์ชายรองแอบรวบรวมมาฝึกฝนเป็กองกำลังส่วนตัวเพคะ!"
หลักฐานทุกอย่างเชื่อมโยงกันอย่างสมบูรณ์! เฟิงหลวนกำหมัดแน่นจนเส้นเืปูดขึ้นมา
นางรู้ว่านางไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไปแล้ว การกระทำของพี่รองไม่ใช่แค่การสะสมอำนาจ แต่คือการเตรียมพร้อมที่จะก่อฏอย่างชัดเจน หากปล่อยไว้ ราชวงศ์เทียนหลงจะต้องตกอยู่ในภาวะากลางเมืองอย่างแน่นอน
แต่จะทำอย่างไร? จะเปิดโปงเขาได้อย่างไรโดยที่ตัวเองไม่เดือดร้อน?
ในขณะที่นางกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก...ขันทีคนสนิทก็เข้ามารายงาน
"เรียนองค์หญิง...อ๋องสันติ...องค์ชายสาม...เสด็จมาขอเข้าพบเพคะ"
เฟิงหลวนเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ ใน่เวลาที่สำคัญเช่นนี้...พี่ชายผู้ไร้ค่าของนางกลับมาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง? มันจะเป็ความบังเอิญอีกแล้วหรือ?
"ให้เขาเข้ามา" นางสั่งในที่สุด
เฟิงหวงเดินเข้ามาในห้องหนังสือของนางด้วยท่าทีที่อ่อนแอและดูสับสนเช่นเคย
"น้องเจ็ด...พี่...พี่ได้ยินข่าวลือแปลกๆ มา" เขาเริ่มต้นด้วยน้ำเสียงที่ลังเล "ข่าวลือเกี่ยวกับพี่รอง...และค่ายทหารทางทิศตะวันตก...พี่เป็ห่วงมาก กลัวว่ามันจะกระทบถึงความมั่นคงของราชวงศ์"
เขามองน้องสาวของตนด้วยแววตาที่ "จริงใจและซื่อตรง"
"พี่รู้ว่าพี่มันไร้ค่า ทำอะไรไม่ได้...แต่เ้าแตกต่างนะน้องเจ็ด เ้าทั้งฉลาดและมีอำนาจ...เ้าคือคนเดียวที่จะหยุดยั้งเื่เลวร้ายที่อาจจะเกิดขึ้นได้...ได้โปรดเถิดน้องเจ็ด...เพื่อราชวงศ์ของเรา"
คำพูดของเขาคือการผลักดันครั้งสุดท้ายที่สมบูรณ์แบบที่สุด!
มันไม่ได้ดูเหมือนการยุยง แต่กลับดูเหมือนคำวิงวอนอันสิ้นหวังของพี่ชายที่ห่วงใยบ้านเมือง และที่สำคัญที่สุด...มันได้มอบ "ความชอบธรรม" ให้นางในการเคลื่อนไหว!
เฟิงหลวนจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของพี่ชายตนเอง พยายามจะค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่...แต่นางก็ไม่พบอะไรเลยนอกจากความจริงใจที่น่าเวทนา
นางหลับตาลงช้าๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นมาอีกครั้งด้วยแววตาที่เด็ดเดี่ยว
"ข้ารู้แล้วว่าควรจะทำอย่างไร" นางกล่าวเรียบๆ "ขอบคุณท่านมาก...พี่สาม"
คลื่นใต้น้ำที่รุนแรงที่สุด...กำลังจะถูกซัดขึ้นสู่เบื้องบนแล้ว