ณ โต๊ะไม้ข้างสนามฟุตบอล
“มาเช้าจังเลยค่า คุณเพื่อน” ไนร่าทักทายกัสและหวานที่กำลังจดจ่อกับการทำการบ้านที่ครูสั่งั้แ่วันศุกร์แต่ทั้งคู่กลับลืมไปซะสนิท
“ก็มาเช้าทุกวันแหละน่า” กัสพูดประชดเพื่อนสาวและหัวเราะเบาๆ
“ไปดูพี่ทอยมาถึงขึ้นการบงการบ้านไม่ยอมทำเลยหรอจ้ะ” เธอพูดเหน็บเพื่อนและเบือนหน้าหนีและแอบแกล้งงงอน
“โอ๋ๆ ไนร่าคนสวยของเรา นี่ไงของฝากของเธอ”หวานพูดพร้อมกับล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเพื่อหยิบโปรสเตอร์ที่เป็รูปพี่ทอยศิลปินคนโปรดของเธอและโปรสเตอร์แผ่นนี้มีลายเซ็นพี่ทอยมาด้วย
“กรี๊ดดดดดดด พี่ทอย” ไนร่าร้องเสียงดังโดยที่ไม่สนใจคนรอบข้างพร้อมหยิบโปรสเตอร์ขึ้นมากอดโดยไม่สนใจนักเรียนคนอื่นที่นั่งอยู่บริเวณรอบๆ
“เบาๆ หน่อยยัยไนร่า ฉันอายคน”หวานพูดแล้วยกมือรีบปิดปากไนร่าทั้งสามคนเป็เพื่อนที่สนิทกันมาั้แ่ประถม พอขึ้นมัธยมก็ยังได้เรียนที่เดียวกันและยังได้อยู่ห้องเดียวกันอีก
ซักพักเสียงออดเข้าเรียนก็ดังให้ไปเข้าแถวนักเรียนทุกคนที่ทำกิจกรรมอยู่บริเวณต่างๆ ก็รีบเดินไปที่หน้าเสาธง เสียงนักเรียนต่างคุยกันเจื้อยแจ้วราวกับว่าพวกเขาไม่เจอกันนานต่างฝ่ายต่างแย่งกันพูด พร้อมจัดแถวอย่างเป็ระเบียบ ไม่นานกิจกรรมหน้าเสาธงก็จบลงนักเรียนแต่ละชั้นต่างก็แยกย้ายเข้าห้องเรียน
“ไนร่า เดี๋ยวเดินตามครูไปที่ห้องพักครูซักแปบนะจ้ะครูจะฝากเอกสารสำรวจเกี่ยวกับข้อมูลรายบุคคลไปให้เพื่อนกรอก” ครูประจำชั้นเดินมาพูดกับไนร่า
“ค่ะครู” ไนร่าตอบแล้วยิ้ม
ไนร่ายื่นกระเป๋าให้เพื่อนฝากเอาไปเก็บแล้วเดินตามหลังครูประจำชั้นไปที่ห้องหมวดภาษาไทย ห้องพักครู มีโต๊ะครูประมาณเกือบ20โต๊ะได้ โต๊ะครูแต่ละท่านเต็มไปด้วยเอกสารและกองสมุดของนักเรียนที่ยังไม่ตรวจ แต่ก็ถูกจัดไว้อย่างเป็ระเบียบ
ไนร่าเดินตามครูไปจนถึงโต๊ะมุมหน้าต่างครูพลิกหาเอกสารที่วางไว้บนโต๊ะ มีแฟ้มสีเทาอันใหญ่ทับอยู่
“ฝากด้วยนะจ้ะไนร่า เดี๋ยวครูตามไปนะ” ครูยื่นเอกสารที่เพิ่งค้นเจอให้เธอ
“ค่ะครู”ไนร่ารับและเดินออกมาจากห้อง
ระหว่างทางที่เดินกลับห้องเรียนของเธอต้องผ่านห้องเรียนไปอีกหลายห้อง และที่สำคัญต้องผ่านห้องเรียนพี่ ม.6 ซึ่งไนร่าเองก็ไม่เคยรู้เลยว่าสกายอยู่ห้องไหนจึงรีบก้มหน้าแล้วรีบเดินผ่านห้องพี่ ม.ให้เร็วที่สุดเพราะไม่อยากเจอเขาระหว่างทางได้มีกลุ่มผู้ชายที่จับกลุ่มหน้าห้องแซวเธอ
“ไปไหนคะ คนสวย” นักเรียนชายคนหนึ่งพูด
“กำลังจะกลับห้องค่ะ” ไนร่าตอบ
“ให้พี่ไปส่งป่าว พี่ไปส่งได้นะ ไปส่งไม่พอ ไปจีบด้วย” เด็กผู้ชายคนเดิมพูด
ฮิ้ววววววเสียงกลุ่มเพื่อนแซวเสียงดัง และหัวเราะเสียงดัง จนทำให้ไนร่ารีบเดินแต่เขาก็ยังมาขวางทาง และหยุดตรงที่หน้าเธอ
“ ชื่ออะไรหรอครับ อยู่ชั้นไหน พี่ไม่ค่อยคุ้นหน้าเราเลย” เขาพูด
ไนร่าเริ่มแสดงสีหน้าไม่พอใจเธอรู้สึกเหมือนโดนคุกคามทั้งๆ ที่เธอพยายามที่จะเดินแทรกตัวหนี แต่เขาก็ยังเข้ามาขวาง
“บอกชื่อพี่ก่อนแล้วพี่จะให้ไป ” เขาพูดพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ไนร่าทำให้เธอต้องขยับถอยหลังไปเรื่อยๆจนชนกับกำแพง
“ ชื่อไนร่า อยู่ม.5”เสียงแทรกมาจากผู้ชายอีกกลุ่มที่กำลังเดินมาใช่ สกาย เสียงสกายแน่นอน
สกายตอบแทนและเดินแทรกตัวเข้ามาจับข้อมือไนร่าและพาเธอเดินอกมาจากกลุ่มผู้ชายพวกนั้น
เธอทำอะไรไม่ถูกได้แต่เดินตามเขามาอย่างเงียบๆและก็ปล่อยเขาจับมืออยู่แบบนั้น
“แล้วไปทำอะไรที่ตรงนั้นไม่ทราบครับ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงกวนๆ
“ไปเอาเอกสารกับครู แล้วก็ต้องเดินผ่านตรงนั้นแต่ซวยไปหน่อยเจอรุ่นพี่นิสัยแย่ๆ” เธอตอบสกายด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิดหน่อยๆ
“ยังไงก็ขอบคุณนะ ที่เข้ามาช่วย” นี่เป็ครั้งแรกที่ไนร่าพูดกับเขาดีๆ
สกายนิ่งไม่ตอบอะไร แค่หันกลับมามองหน้าเธอแล้วพยักหน้า เขาเดินมาส่งเธอที่ตึกแล้วก็เดินกลับไปแบบเงียบๆเธอมองเขาที่เดินไปจนลับตา แล้วจึงเดินขึ้นห้องเรียน เมื่อถึงห้องเธอก็หยิบเอกสารในมือแจกให้เพื่อนๆ
“หายไปนานจัง ครูใช้ไปไหนต่อหรอ” หวานถามหลังจากที่เห็นไนร่าเดินเข้ามาในห้อง
“พอดีชั้นเจอรุ่นพี่ผู้ชายม.6เข้ามาขวางนิดหน่อย”“ไนร่าพูดแล้วก็เกิดความโมโหขึ้นมาอีก
“เห้ย พวกนั้นทำอะไรเธอมั้ย” เพื่อนทั้งสองทำสีหน้าใด้วยความที่เป็ห่วงเพื่อน
“ป่าว พวกนั้นไม่ได้ทำอะไรฉันหรอก พอดีว่า ว่า” เธอหยุดพูดแล้วเริ่มหน้าแดง
“ว่าอะไรไนร่า ชักสงสัยแล้วนะ”หวานพูด
“ก็อีตาสกายเข้ามาช่วยพอดี”ไนร่าพูดด้วยเสียงที่เบามากๆแล้วก้มหน้า
“หือ อะไร ยังไง พูด แล้วหน้าแดงทำไมเนี่ย”เพื่อนสาวทั้งสองทำตาลุกวาว
“ไหนบอกไม่อะไรแล้วไง ทำไมพี่สกายถึงเข้ามาช่วยได้” กัสแซวเพื่อนที่ยังคงก้มหน้าเพราะเขิน
“ชั้นก็ไม่รู้ อยู่ดีๆ พี่เค้าก็เข้ามาช่วย แล้วก็เดินมาส่ง” เธอตอบ
“กรี๊ด ชั้นว่าพี่เค้าชอบเธอแน่ๆ ไนร่า ตายละ เพื่อนชั้นจะมีแฟนแล้วแถมเป็หนุ่มฮอตที่สุดในโรงเรียนอีกด้วย อะไรจะโชคดีขนาดนั้น” กัสพูดพร้อมสายตาที่เป็ประกายมีความหวัง
“เบาๆ หน่อยน่า หมอนั่นแค่ผ่านมาเฉยๆ พวกเธอนี่คิดไกลไปแล้วจะหาเื่แกล้งฉันอีกละสิไม่ว่า” เธอตอบเพื่อดับความหวังของเพื่อน
“ไม่รู้แหละ ชั้นเชียร์เต็มที่”หวานพูดพร้อมกับหัวเราะด้วยความดีใจ
ตึก ตึก ตึก เป็อะไรไปไนร่าทำไมเสียงหัวใจเธอเต้นแรงขนาดนี้ละ อย่าบอกนะว่าเริ่มหวั่นไหวกับสกายเข้าให้แล้ว ไหนบอกว่าไม่ได้ชอบเขาแล้วไงแค่เขามาทำดีด้วยครั้งเดียว เธอถึงกลับลืมเื่ราวต่างๆที่เขาทำเลยหรอเขาแค่ผ่านมาเฉยๆก็เลยเข้าไปช่วยมั้ง คงไม่ได้ตั้งใจหรอก เธอหลุดยิ้มออกมาโดยที่เธอเองก็ไม่รู้ตัว