การเดินทางเข้าป่าของซินกวงครานี้ใช้เวลานานกว่าที่คิด เขาใช้เวลาเดินทางทั้งวันกว่าจะถึง แม้จะใช้วิชาตัวเบาเพื่อให้การเดินทางรวดเร็วขึ้นแล้วก็ตาม ระหว่างเดินทางเขาพยายามมองหาสัตว์ใหญ่ที่ตรงตามความ้าก่อนเป็อันดับแรก เพราะไม่อยากเสียแรงเปล่าล่าสัตว์ตัวเล็กตัวน้อยมากนัก จึงเลือกทำกับดักไว้หลายจุดตลอดทางที่ผ่านมาแทนเพื่อเป็การทุ่นเวลาในการล่าสัตว์อื่น เผื่อขากลับเขาอาจจะมีสัตว์น้อยใหญ่ติดไม้ติดมือกลับบ้านเพิ่มมาอีก
เขามีกระเป๋ามิติที่สามารถเก็บสิ่งมีชีวิตและพืชผักไว้ในกระเป๋าใบเล็กๆ นี้ได้มากมายโดยที่ไม่เน่าเสีย ทั้งยังใส่สิ่งของขนาดใหญ่ได้ไม่จำกัด สิ่งของเ่าั้จะย่อส่วนลงไปในกระเป๋าข้างเอวของเขาได้อย่างง่ายดายเมื่อใส่ลงไป เขาจึงไม่ห่วงเื่การล่าสัตว์ใหญ่ว่าจะขนกลับผู้เดียวไม่ได้ ทั้งข้าวของทุกอย่างล้วนไม่ทับถมกัน ต่างอยู่ภายในถุงมิติของเขาได้อย่างเป็ระเบียบไม่บอบช้ำ
คนทั่วไปไม่ได้มีกระเป๋ามิติเช่นเขา หากแต่เขาท่องยุทธภพไปทั่วจึงได้ค้นพบของวิเศษนี้มาได้ด้วยความบังเอิญ ที่ผ่านมาเขายังช่วยเหลือผู้คนไว้มากมายจนได้รับของรางวัลเป็สิ่งล้ำค่าหลายครา การที่เขาช่วยเหลือฉู่ลี่จึงถือเป็เื่ที่เขาทำตามจิตสำนึกเท่านั้น แต่เมื่อพบหน้ากันครั้งแรกเขากลับไม่อาจตัดใจออกห่างจากนางได้จึงสานสัมพันธ์กันจนถึงขั้นหนีตามกันมา ของมีค่าทั้งหมดหากเป็เครื่องประดับงดงามเขาได้มอบให้ฉู่ลี่เก็บไว้เพื่อเป็สินสอดแก่นาง ส่วนตัวเขาเก็บกระเป๋ามิตินี้ไว้เพื่อเก็บอาวุธ เก็บเสบียงที่จะไปแลกซื้อแต่ละครั้งไว้กับตัว ซึ่งฉู่ลี่ก็ทราบดีว่าเขามีของวิเศษนี้อยู่ติดกายเสมอ คนที่จะเป็เ้าของกระเป๋ามิตินี้ได้ต้องหยดเืใส่กระเป๋ามิติเพื่อให้มันยอมรับเป็เ้านายและไม่ถูกขโมยไปเป็ของผู้อื่นโดยง่าย
ส่วนคนที่จะใช้กระเป๋ามิติต่อจากเขาได้มีเพียงคนที่มีสายเืเดียวกันกับเขาเท่านั้น นั่นก็คือซินอี๋ ซึ่งเขาตั้งใจมอบให้นางอยู่แล้วรวมกับของล้ำค่าที่ฉู่ลี่เก็บไว้ให้นางเช่นกัน แต่เมื่อบุตรสาวเติบโตขึ้น ฉู่ลี่เริ่มนำของมีค่าเ่าั้มาให้เขาแลกเสบียงอาหารหลายครา ตอนนี้คงจะร่อยหรอลงไปมากแล้ว เขาไม่อยากให้นางนำของเ่าั้มาแลกอาหารอีกจึงต้องออกล่าสัตว์บ่อยครั้งขึ้น เพราะอยากให้นางเก็บของมีค่าไว้ให้ซินอี๋เพื่อเป็สินเดิมของนาง
ในยุคนี้ผู้ที่มีฝีมือฝึกยุทธเก่งกาจกว่าเขาจนเข้าขั้นเป็ยอดฝีมือมีพลังปราณชั้นสูงเทียบเท่าเทพเซียนได้จะสามารถเดินทางไปทั้ง์และนรกหรือโลกิญญาได้ ซึ่งคนเ่าั้มีกระเป๋ามิติหรือแหวนมิติที่พวกเขาสร้างขึ้นมาเองได้ทั้งสิ้น กระเป๋ามิตินี้ถือว่าพิเศษมากสำหรับคนธรรมดาทั่วไปอยู่มากนัก เพราะเป็สิ่งที่พวกเขาไม่สามารถสร้างเองได้และไม่ค่อยมีใครได้เท่าใดนัก เขาจึงถือว่าโชคดีที่ได้มันมา แม้ไม่ได้ฝึกฝนตนเองจนเก่งกาจถึงขั้นเทพเซียน ด้วยตัวเขาเองยังมีกิเลสตัณหาและรักฉู่ลี่มากจึงไม่คิดจะฝึกฝนตนเองต่อ เพราะไม่อยากเลื่อนขั้นไปเป็เซียนหรือผู้วิเศษใดๆ ทั้งที่เหลืออีกแค่ไม่กี่ขั้นเท่านั้น
วิชายุทธเท่านี้ก็เพียงพอที่จะดูแลภรรยาและบุตรสาวของเขาได้แล้ว เขาพอใจแล้ว เขาอยากอยู่กับฉู่ลี่ไปจนแก่เฒ่าและสิ้นลมหายใจไปพร้อมกับนาง หากเขาเลื่อนขั้นเป็เซียนจะมีอายุยืนยาวไม่ดับสูญง่ายๆ แต่ฉู่ลี่นางเป็เพียงมนุษย์ธรรมดา หากนางจากเขาไปก่อน แต่เขายังมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกนานอย่างไม่มีวันสิ้นสุดเขาคงเบื่อหน่ายและคิดถึงนางมาก เขาหลบหลีกผู้คนมาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ กับภรรยาและบุตรสาวอย่างสมถะ เพราะกลัวผู้คนที่เคยรู้จักชื่อเสียงของเขาจะมารบกวน ทั้งยังต้องหลบหนีอาจารย์ของฉู่ลี่ที่อาจจะออกตามหาศิษย์รักเพียงคนเดียวของแพทย์พิษผู้ยิ่งใหญ่ในยุทธภพด้วย ทุกวันนี้เขาจึงใช้ชีวิตเรียบง่าย ออกล่าสัตว์หาอาหารเลี้ยงดูบุตรสาวและภรรยาไปในแต่ละวันเท่านั้น นับจากนี้เขาคงต้องเริ่มฝึกฝนบุตรสาวให้นางรู้จักวิชาการต่อสู้เอาตัวรอดและล่าสัตว์หากินเองแล้ว ในเมื่อนางเริ่มมีใจจะเรียนรู้สิ่งเหล่านี้ แม้นางจะรูปร่างกลมอ้วนแต่นางเรียนรู้ไว ทั้งพละกำลังยังมีมากไม่ต่างจากเขาเลย จึงคิดว่าไม่น่าจะยากนัก
ครั้งนี้ที่เขาเดินทางมาในป่าแห่งใหม่เพื่อตั้งใจจะเก็บของป่าที่ฉู่ลี่เคยสอนเขาไว้ว่าสิ่งใดสามารถกินได้บ้างมาสักมากหน่อยเพื่อเป็เสบียง แม้แต่เห็ดที่เขาไม่เคยกินนางก็นำมาทำอาหารให้เขากินอย่างเอร็ดอร่อย รวมทั้งพืชสมุนไพรที่นางชอบเก็บ เขาก็ได้เรียนรู้ไปพร้อมกับนางที่ผ่านมา การมีนางเป็ภรรยาคือความสุขที่สุดในชีวิตของเขาแล้ว แม้จะลำบากเขาก็ยินดีรับมัน เพราะไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย กว่าเขาจะพานางหนีมาจากอาจารย์ของนางได้นั้นต้องใช้เวลาเป็ปีเพื่อวางแผนกัน ตอนนี้ได้อยู่ด้วยกันเขาย่อมต้องยินดีกับปัญหาอื่นๆ ที่ตามมา
ซินกวงก้าวย่างไปในเขตป่าลึกเข้าไปเรื่อยๆ อย่างมีความหวัง ป่าแห่งนี้เป็ป่าที่ผู้คนไม่ค่อยกล้าเข้ามาล่าสัตว์ เพราะมีผู้คนเล่าขานว่ามีอาถรรพ์แปลกประหลาด ทั้งยังมีภูตผีปีศาจมากมายอาศัยอยู่ ั้แ่เด็กจนโตเขายังไม่เคยพบเจอภูตผีปีศาจมาก่อน เขาจึงลองเสี่ยงดวงเข้ามาดูป่านี้สักครั้งเผื่อจะโชคดี ป่ายังมีความอุดมสมบูรณ์อยู่มากเพราะผู้คนทั่วไปไม่กล้าเข้ามาเลย สัตว์ป่าน่าจะมีมากกว่าหุบเขาที่เขาไปล่าสัตว์เป็ประจำ เขาจึงลองมาดูสักครั้ง วรยุทธของเขาอยู่ในขั้นแนวหน้าในยุทธภพ เขาจึงไม่กลัวหากเจอสิ่งไม่คาดฝัน อย่างน้อยเขาคงเอาตัวรอดได้ ขอแค่มีเสบียงอาหารติดมือกลับไปให้บุตรสาวและภรรยาของเขาเพียงพอสำหรับหน้าหนาวที่กำลังจะมาถึงเขาก็พร้อมเสี่ยงแล้ว สิ่งอื่นเขาไม่คิดหวาดกลัวเลย
ระหว่างทางซินกวงเจอไก่ป่าเข้าพอดี จึงจับติดมือมาไว้ทำอาหารสำหรับค่ำนี้ เขาคงต้องนอนค้างแรมที่นี่สักคืนก่อนออกล่าสัตว์ในรุ่งเช้า จึงเตรียมไก่ไว้สำหรับมื้อเย็น ก่อนจะมองหาที่เหมาะๆ เพื่อก่อกองไฟค้างแรมใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง หากกินมื้อค่ำแล้วเขาคงขึ้นไปนอนบนต้นไม้ใหญ่นี้เพื่อความปลอดภัย
ทุกอย่างดูราบรื่นไม่มีสิ่งใดที่ผิดปกติเช่นที่ผู้คนในหมู่บ้านที่เขาอยู่อาศัย กล่าวขวัญไว้ก่อนหน้านี้ ซินกวงนำไก่ที่จับได้มาเชือด จับถอนขนและย่างอย่างคล่องแคล่ว พลางมองดูรอบๆ อย่างสำรวจระแวดระวัง ด้วยไม่รู้ว่าจะมีสิ่งใดเกินความคาดหมายหรือไม่ เขาเองยังไม่ไว้วางใจเท่าไหร่ เมื่อกินอิ่มท้องแล้วจึงใช้วิชาตัวเบาะโขึ้นไปบนต้นไม้สูงที่มีกิ่งก้านใหญ่โตกว่าตัวเขาเพื่อนอนพักเอาแรง ยังดีที่เขามีเสื้อคลุมกับผ้าพันคอติดมาด้วย จึงพอได้ห่มตัว ทั้งยังได้มัดตัวเองกับต้นไม้ไม่ให้ตกลงไปหากหลับสนิทเกินไป เขากลัวว่าตนเองจะนอนดิ้นจนตกลงไปเจ็บตัวด้วย วันนี้ทั้งวันเขาเดินทางอย่างเร่งรีบโดยใช้วิชาตัวเบาแต่ก็ยังมาถึงป่านี้ในตอนพลบค่ำอยู่ดี ตอนนี้มืดค่ำมากแล้วมองแทบไม่เห็นสัตว์ใดเลย เขายังไม่รู้ว่าจะมีสัตว์ใหญ่ที่เขาจะล่าได้หรือไม่ จึงได้แต่ภาวนาว่าพรุ่งนี้คงมีสัตว์ใหญ่ผ่านมาทางเขาบ้างเท่านั้น
ซินกวงงีบหลับไปครู่ใหญ่ จนกองไฟเหลือแต่เถ้าถ่าน เพียงไม่นานกลับได้ยินเสียงไม้หักดังกร๊อบแกร๊บใกล้เข้ามาทางต้นไม้ที่เขานอนอยู่ ทั้งยังมีเสียงคำรามดังมาแต่ไกลจนน่าใ จากที่กำลังเคลิ้มๆ หลับสบายจึงต้องลุกขึ้นเตรียมรับมือกับอันตรายที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ สัตว์ตัวนี้ดูท่าทางจะดุดันน่าดู ด้วยเสียงที่หนักแน่นทุ้มกังวาน ซินกวงได้แต่มองเข้าไปในเงามืด เห็นเพียงดวงไฟกลมๆ 2 ดวงเล็กๆ เหมือนกับเป็ดวงตาของสัตว์ตัวนั้น รูปร่างมันไม่สูงใหญ่มากนัก แต่เสียงของมันเหมือนกำลังหงุดหงิดโมโหสิ่งใดมา เขาได้แต่จับจ้องไปยังดวงไฟ 2 ดวงเล็กๆ นั้นอย่างไม่ละสายตา เพื่อเพ่งมองว่ามันคือสัตว์ชนิดใด ในยุคนี้มีทั้งสัตว์ธรรมดาและสัตว์ิญญา หากเขาจับได้สัตว์ิญญามันจะมีมูลค่าเป็ 2 เท่าของสัตว์ทั่วไปแทบทุกชนิด ป่าที่เขาไปล่าเป็ประจำนั้นเริ่มหาสัตว์ป่าธรรมดาทั่วไปยากแล้ว อย่าพูดถึงสัตว์ิญญาที่แทบไม่มีหลงเหลืออยู่เลย แต่สัตว์ตัวนี้ที่กำลังย่างกรายเข้ามาใกล้ เขาััได้ถึงพลังบางอย่างจากมัน แม้จะเป็พลังเพียงบางเบาเขาก็ยังรับรู้ได้ว่ามันไม่ธรรมดาแน่นอน ตัวเขาคิดว่าน่าจะพอรับมือได้ แต่อาจจะต้องระมัดระวังมากสักหน่อย เพราะไม่รู้ว่าเป็สัตว์ระดับใด มันอาจจะกลบเกลื่อนพลังเอาไว้ก็เป็ได้ ยิ่งสัตว์หน้าขนตัวนี้เคลื่อนตัวใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ในใจของซินกวงก็เต้นแรงขึ้นเช่นกัน เขาทั้งกังวล ทั้งไม่แน่ใจว่าสัตว์ตัวนี้จะอันตรายมากแค่ไหน พยายามตั้งสติไม่รีบร้อนหรือลนลานมากไป ด้วยกลัวว่าจะทำให้พลาดพลั้งเสียทีให้กับมัน
ผ่านไปไม่ถึงครึ่งเค่อสัตว์ร้ายตัวนั้นก้าวขาเข้ามาดมกลิ่นเืไก่บนพื้นหญ้าที่เขาเชือดไว้ก่อนหน้านี้ มันคงตามกลิ่นคาวเืมา ตอนนี้เขาเห็นมันได้ชัดถนัดถนี่มากขึ้นว่ามันคือเสือดำตัวโต ดวงตาคมโตของมันแวววาวไม่ต่างกับลูกแมวั์ ทั้งยังมีรอยถูกของมีคมถากที่ด้านข้างลำตัวหลายแผล มันคงได้รับาเ็มาจึงร้องคำรามเช่นนั้น ทั้งยังมาดมกลิ่นคาวเืเหมือนหิวกระหาย เขาจะจัดการกับมันอย่างไรดี ตอนนี้เขารู้แน่ชัดแล้วว่ามันคือสัตว์ิญญาระดับ 2 ที่ร้ายกาจพอสมควร ซึ่งสัตว์ิญญาที่มีระดับสูงสุดคือระดับ 5 แม้เขารู้ตัวว่าสามารถรับมือกับมันได้ แต่ด้วยไม่ได้เจอสัตว์ิญญาเช่นนี้มานาน เขาต้องวางแผนหาทางเผด็จศึกมันให้เร็วที่สุด เพื่อป้องกันการต่อสู้ที่ยืดเยื้อจนเขาเองรับมือกับพละกำลังของมันไม่ไหว
333
![Scramble Wizards [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1569482884_25154860.webp)
