แสงแดดลอดส่องผ่านกระจกกระทบใบหน้าเนียนใส ที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาฟังและจดบันทึกลงในกระดาษ ผ่านการบรรยายโดยอาจารย์ที่ใช้ปากกาเมจิกชี้ไปยังโปรเจคเตอร์ แต่ในขณะเดียวกันในหัวของเด็กสาวหน้าใสคนนี้กลับคิดวนไปวนมาซ้ำๆ กับคำพูดของคุณแม่อันเป็ที่รัก
"ฉันต้องทำยังไงให้ร้านคุณแม่กลับมาเปิดได้นะ ฉันไม่อยากพึ่งพาคุณพ่อ ฉันต้องทำด้วยตัวเองให้ได้ คุณแม่จะได้ภูมิใจในตัวฉัน" ข้าวฟ่างสาวน้อยหน้าใสคิดในใจวนไปวนมา
"กุลนิดา! กุลนิดา! ข้าวฟ่าง!"
"คะ ค๊ะอาจารย์"
"เป็อะไรคะ เหม่ออะไร ไม่สนใจที่อาจารย์ถามเลยนะ"
"เออ...เมื่อสักครู่อาจารย์ถามว่าอะไรนะคะ" สาวน้อยหน้าใสเชิดหน้าเอ่ยถามอย่างงุนงง
"อาจารย์ถามว่า การวางแผนทำธุรกิจขั้นพื้นฐานแรกที่มีกระบวนการของโฟร์เอ็มวันอี (4M1E) มีอะไรบ้าง? อ่ะตอบ" ใบหน้าเรียวยาวเอ่ยถามอย่างเคร่งขรึม
"เออ...มี Man คนงาน หรือพนักงานค่ะ มี Machine เครื่องจักรหรืออุปกรณ์ค่ะ เออ...และก็มี Material ผลิตภัณฑ์หรือการบริการค่ะ เออ...มี Method กระบวนการทำงานค่ะ ส่วนตัวสุดท้าย เออ...เออ...ขอโทษค่ะอาจารย์หนูไม่ทราบจริงๆ ค่ะ"
ด้วยความตื่นตระหนกสาวน้อยหน้าใสยกมือไหว้ เอ่ยขอโทษอาจารย์ที่ยืนรอคำตอบอยู่ตรงหน้าด้วยความเกรงใจ กลัวที่จะโดนตำหนิ และรู้สึกผิดที่ไม่ได้ฟังหรือสนใจที่อาจารย์สาวสอนบรรยาย ในขณะเดียวกันใบหน้าเรียวยาวก้มลงมากระซิบว่า
"หลังเลิกเรียนคาบนี้ ไปพบอาจารย์ด้วยที่โต๊ะทำงาน"อาจารย์สาวผละจากไปหลังสั่งจบ
สาวน้อยคิดในใจว่าจะต้องโดนอาจารย์หักคะแนนแน่ๆ เลย หรือไม่ก็ต้องโดนให้ทำรายงานส่งแน่ๆ
"เห้อออ!" สาวน้อยหน้าใสถอนหายใจไปเฮือกใหญ่
"เอาล่ะ ตัวอี (E) ตัวสุดท้ายคือ Environment ที่แปลว่าอากาศ หรือบรรยากาศในการทำงาน รวมไปถึงสถานที่ และความสว่างในการทำงานนั่นเองนะคะ"
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูผ่านหลังมือเล็กที่เคาะเป็จังหวะ
"เข้ามาได้"
ข้าวฟ่างเดินเข้ามาในห้อง เห็นอาจารย์สาวสวมแว่นสายตาไร้กรอบนั่งจ้องมาที่เธอด้วยสายตาเรียบนิ่ง
"สวัสดีค่ะอาจารย์เจน หนูกุลนิดาเองค่ะ"
"รู้มั้ยว่าเรียกมาทำไม" ก้านนิ้วเรียวยาวดันแว่นตาให้เข้าที่ เอ่ยถามนักศึกษาสาวเสียงขรึมทำให้คนมีความผิดออกอาการกระวนกระวาย
"เออ.. หนูตอบคำถามไม่ได้ค่ะ"
"รู้ก็ดีแล้ว มานี่สิ ขยับเก้าอี้มาใกล้ๆ"
ข้าวฟ่างกลืนน้ำลาย เรียกความกล้าเดินไปนั่งที่เก้าอี้ตรงหน้า อาจารย์สาวลุกขึ้นจากเก้าอี้ตัวใหญ่ เดินนวยนาดมาหยุดตรงหน้าหญิงสาว สะโพกกลมกลึงพิงขอบโต๊ะทำงาน
ใบหน้าเรียวสวมแว่นใสก้มลงมาประชิดใบหน้าสวยหวาน ความใทำให้ข้าวฟ่างเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตากลมโตกะพริบรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของอาจารย์สาวพ่นรดริมฝีปากบางสีชมพู
เธอถึงขั้นนั่งเกร็งตัวแข็งทื้อ เปลือกตาสวยปิดลงช้าๆ อย่างไม่รู้ตัว ปลายคางถูกนิ้วเรียวบังคับแหงนเงย ก่อนจะรู้สึกว่ามีริมฝีปากอวบอิ่มแนบชิดริมฝีปากบางเล็กอย่างดูดดื่ม สอดลิ้นตวัดวนไปมาทั่วโพรงปากของสาวน้อย มือสองข้างจับไหล่ลูบขึ้นลงเบาๆ
พรึบ! สาวน้อยหน้าใสเบือนหน้าหนีไปทางอื่นอย่างงวยงง พร้อมกับผลักตัวออกห่าง คงรู้สึกถึงความผิดของเื่ตรงหน้าอย่างเด่นชัด
"อาจารย์เจนคะ หนูว่ามันไม่เหมาะนะคะ"
"เธอก็คิดเอาละกันว่าจะติดเอฟวิชานี้ กับแค่ยอมแลกอะไรนิดๆ หน่อยๆ ที่มีแต่ได้กับได้ แบบวินๆ ทั้งคู่ เธอจะเลือกอะไร?"
อาจารย์สาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหว่านล้อม หยิบปอยผมเกี่ยวข้างหูสาวน้อยด้วยรอยยิ้มมุมปากที่แฝงความเหนือกว่า สายตาเย้ายวนทอดมองใบหน้าสวยหวาน แผ่ความร้อนผ่านฝ่ามือเรียวยาวที่จับไหล่เล็กอย่างนุ่มนวล
ข้าวฟ่างลมหายใจติดขัดกับข้อเสนออันล่อแหลมนี้ ก่อนจะยอมพยักหน้าด้วยความจำใจ อารมณ์ตื่นเต้นผสมตื่นตระหนกเมื่อคิดว่านี่คือการทำเื่นี้ครั้งแรกของเธอ
อาจารย์สาวเหยียดยิ้มได้ใจ เรียวปากอิ่มอีกครั้ง ััครานี้ดูจะล้ำลึกกว่าครั้งก่อนหน้า
ปากจูบปากััแรกมันน่าตื่นเต้นอย่างนี้นี่เอง ข้าวฟ่างเนื้อตัวสั่นระริก ยอมให้ร่างอวบอัดของอาจารย์สาวแนบชิด สอดลิ้นเล่นกับเรียวฟัน คลึงความนุ่มกวาดต้อนลิ้นของสาวน้อยอย่างเอาใจ
ข้าวฟ่างตอบรับเมื่อถูกล่อลวงด้วยรสััอันช่ำชอง เธอปล่อยอารมณ์ตามการชักนำ จูบกลับอย่างดูดดื่มเร่าร้อน มือเล็กของสาวน้อยค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของอาจารย์สาว
การกระทำอันใจกล้าของข้าวฟ่าง เรียกเสียงหวานครางในลำคออย่างถูกใจ เธอซุกไซ้ใบหน้าสวยตรงซอกคอเล็ก ใช้ริมฝีปากจูบคลึงสร้างรอยสีกุหลาบ โดยที่ข้าวฟ่างเอียงให้ซุกอย่างเต็มใจ
"อื้อ" เสียงหวานเปล่งออกมาด้วยความเสียวจากการถูกไซ้ซอกคอในท่านั่งเอนหลังพิงเก้าอี้
อาจารย์สาวได้ยินเสียงหวานครางแ่ มือเรียวลูบเอวคอดกิ่ว ไต่ขึ้นมาจับเต้าอิ่มในชุดนักศึกษาคลึงเคล้นจนร่างบางแอ่นเข้าหามืออย่างลืมตัว นิ้วเรียวเกี่ยวกระดุมนักศึกษาจนสาบเสื้อหลุดออกจากกัน เผยให้เห็นความอวบอิ่มขาวผ่องในบราลูกไม้สีดำ
"บราลูกไม้สุดเซ็กซี่"ตะขอด้านหน้าทำให้ง่ายต่อการปลด เต้าอิ่มดีดผึ่งออกมาอวดสายตาเร่าร้อน อาจารย์สาวเขี่ยจุกสีหวานที่แข็งเป็ไตอย่างชื่นชม
"อ่ะ อ๊า"
ภาพทรวงอิ่มตรงหน้ายิ่งเย้ายวนใจเมื่อมันอล่างฉ่างไร้สิ่งปกปิด ฝ่ามือร้อนทาบเนินหน้าอกสวยลูบวนไปมาสร้างความเสียวให้แก่ข้าวฟ่างจนขนลุกชัน
เมื่อคลึงเคล้นความนุ่มจนพอใจ อาจารย์สาวค่อย ๆ สอดมือขวาลูบไปจนถึงแผ่นหลังเนียนเรียบ ลากไล่มาตามเอวคอดกิ่วก่อนจะวกขึ้นเต้าอวบอีกครั้ง ออกแรงบีบจนเนื้อปลิ้นออกตามง่ามนิ้ว
นิ้วชี้และนิ้วโป้งคีบจุกสีหวานดึงยืด บีบบี้จนคนตัวเล็กครางสั่นจากความเสียวที่ตรงเข้าเล่นงาน
"อะ อาจารย์ขา อื้อ เสียว ฟ่างเสียว อ๊า"
"อื้อ อ่าส์"
พอนิ้วเรียวบีบบิดดึงจุดไตจนเปล่งเด้งสู้หน้าจนได้ที่ สาวใหญ่ถอดหน้าเรียวจากซอกคอออกมามุดทรวงเต้านวลขาวผ่องสูดดมเนื้อหอมเข้าเต็มปอด เริ่มใช้ริมฝีปากอันอวบอิ่มควบดูดจุกนมเม็ดเล็กสีหวานอมชมพู แล้วละเลงลิ้นตวัดขึ้นลงรอดผ่านโพรงปากสลับกับดูดจุกนมอย่างกับคนที่หิวกระหาย
"อ่าส์ ซี๊ด อ่าส์ โอว ฟ่างเสียว อ่าส์" สาวน้อยเปล่งเสียงออกมาอย่างลืมตัวตามความเสียวที่มันแผ่ร้อนวาบลงไปจนถึงท้อง
ทันใดนั้นอาจารย์สาวก็สะบัดผมไปทางขวาแล้วใช้มืออีกข้างของเธอถอดแว่นใสออกโดยฉับพลัน จ้องหน้าสาวน้อยหน้าสวยด้วยความหลงใหลเหมือนกำลังจะขย้ำเหยื่อที่หมายปอง เธอปลดกระดุมที่เหลืออยู่ของเธอเพียงสามเม็ดออกอย่างเร็วไว เผยให้เห็นถึงเนินหน้าอกอันอวบอึ๋มที่ซ่อนอยู่ในบราปีกนกสีเนื้อชมพูอ่อน
สาวใหญ่ถลกเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวของตัวเองออกด้วยความรีบร้อน ก่อนที่จะมุดลงไปดูดดื่มละเลงลิ้นรัวๆ บนหัวนมจุกเล็กสีหวานอีกข้างหนึ่ง จนสาวน้อยหน้าสวยต้องร้องเสียงสั่นออกมาอย่างน่าพอใจ
"โอววว ฮ่าส์ ซี๊ด อ๊ะ อาจารย์คะ ฟ่างเสียวจังเลยค่ะ"
"อื้มมม" สาวใหญ่ส่งเสียงในลำคอออกมาเพื่อตอบรับอารมณ์ความหงี่ของสาวน้อย
ขณะนั้นสาวน้อยรวบรวมความกล้าค่อยๆ แกะบราสีเนื้อชมพูออกอย่างระมัดระวังด้วยความนุ่มนวล เต้านมที่ถูกบีบอัดจากบราปีกนกมาทั้งวันก็ผดโผล่หล่นลงฝ่ามือเล็กๆ ทั้งสองข้างที่รอรับทั้งทรวงไว้ สาวน้อยใช้ฝ่ามือเรียวเล็กบีบรัดจนเนื้อกลมนวลปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้ว
"อ่าส์ อย่างนั้นแหละ"
สาวใหญ่เงยหน้าขึ้นแอ่นหลังโน้มตัวลงหาเด็กสาว เต้าก้อนกลมมนที่ย้อยลงมานั้นก็หล่นกระแทกหน้าสาวสวยอย่างจัง สาวใหญ่หันจุกสีน้ำตาลอ่อนๆ ข้างซ้ายยัดใส่ปากบางเล็ก สาวน้อยหน้าสวยจึงอ้าปากควบงับจุกนมกลมมนสีน้ำตาลอ่อนอย่างเชื่อฟัง
จากนั้นสาวใหญ่หน้าเรียวก็คุกเข่าลงกับพื้นถลกกระโปรงทรงเอที่แนบเนื้อสาวน้อยขึ้น ค่อยๆ ถอดกางเกงในสีดำลายลูกไม้ที่ปิดรูกีของเธอออก เด็กสาวหน้าสวยก็ไม่ขัดขืนยกก้นเด้งขึ้นให้ความร่วมมือพร้อมให้สาวใหญ่ถอดออก
รอยเมือกใสแฉะฉ่ำเปียกติดกางเกงในสีดำลายลูกไม้ อาจารย์สาวเห็นอย่างนั้นจึงรีบถ่างขาเรียวยาวออก และมุดหน้าลงจูบเม็ดแxดสีชมพู สลับกับแลบลิ้นตวัดละเลงเม็ดแxดเล็ก
สาวน้อยตัวสั่นระริกระรี้ ครางเสียงสั่นออกมาลั่นห้อง หลับตาลงเงยหน้าเด้งอกขาวผงาดเต้าชี้ตั้ง ความเสียวนั้นได้แผ่ร้อนวาบลงมาถึงท้อง
"โอววว อย่าค่ะ อ่าส์ อาจารย์คะ อย่านะคะ อ่าส์ ฟ่างเสียว"
ข้าวฟ่างพยายามอยากจะขัดขืน ใช้มือผลักหัวและไหล่ของสาวใหญ่เบาๆ แต่ด้วยความหงี่ที่มีอยู่ตอนนี้มันรุกเร้าให้เธอต้องสมยอม ข้าวฟ่างงับริมฝีปากล่างหลับตาปี๋เปล่งเสียงครวญครางในลำคอ
"อื้ออออ อ่าส์"
อาจารย์สาวละเลงลิ้นลงบนแxดนูนสีชมพูอย่างพอใจ ก็เริ่มใช้นิ้วกลางเรียวยาวสอดแทรกแหวกเข้าสู่รูกีที่แฉะฉ่ำ พอเข้าไปครึ่งนิ้วเสียงครางสั่นกลายเป็เสียงหวนของความเ็ป
"โอ้ย!! อาจารย์คะ ฟ่างเจ็บ ฟ่างยังไม่เคย"
"ใช้ ฉันรู้ อย่าเกร็งขาสิ อ้าขาขึ้นหน่อยแล้วเกร็งเบ่งแรงไปที่ก้นดูนะ ฉันจะไม่ทำให้เธอเจ็บ"
"ค่ะ" ข้าวฟ่างพยักหน้าตอบรับ พร้อมน้อมรับกับประสบการณ์เปิดซิงครั้งนี้อย่างเชื่อฟัง
ความอุ่นร้อนในโพรงเล็ก บีบรัดแนบนิ้วกลางแน่นได้คลายลง สาวใหญ่ได้ทีก็ยัดนิ้วนางพร้อมกับนิ้วกลางเรียวยาวเข้าไปสุดลำ รัวนิ้วเข้าออกอย่างเป็จังหวะพร้อมแลบลิ้นละเลงลงบนแxดนูนสีหวานอย่างเร่าร้อนเมามันด้วยเสียงที่หยาบโลน
"อ่าส์ โอว ซี๊ด อ่าส์ อาจารย์คะ ชอบจังเลยค่ะ อ่าส์"
"อือ อ่าส์" สาวใหญ่ส่งเสียงช่วยครวญคราง
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
ความอุ่นร้อนผสมกับน้ำหวานที่ลื่นไหลัันิ้วเรียวยาวที่รัวถี่ในกลีบรูกีของสาวน้อย มันช่างน่าเป็ที่พึงพอใจอย่างมากยิ่งกว่าสิ่งใดๆ ในตอนนี้เสียอีก เพราะการที่จะได้ริ้มรสของการเปิดซิงสาวน้อยแบบนี้มันช่างหายากเหลือเกิน
ทันได้นั้นสาวน้อยเริ่มเกร็งขา รูกีที่ยัดเข้าอย่างลื่นไหลได้บีบรัดนิ้วแน่น เสียงหวานใสในลำคอก็เปล่งออกมาด้วยความเร่าร้อน
"ซี๊ด อ่าส์ อ่าาาส์ ฟ่างไม่ไหว" ข้าวฟ่างก้มหน้าลงสบตาสาวใหญ่ที่ละเลงลิ้นรัวนิ้วอยู่อย่างเมามัน เธอส่ายหน้าไปมาสื่อให้สาวใหญ่เข้าใจชัดเจน
สาวใหญ่หน้าเรียวจึงเร่งรัวนิ้วถี่กระแทกรูกีจนสุดลำนิ้ว รัวลิ้นจูบดูดดื่มเม็ดแxดอย่างเร่าร้อน สาวน้อยกลั่นเสียงครวญไปอยู่ครู่หนึ่งพร้อมบีบเกร็งรูกี จนน้ำลื่นรสหวานทะลักล้นมือออกมา
"อ่าส์!! ซี๊ดดดด อ่าาาส์ ไม่ไหวแล้วค่ะ ฟ่างเสร็จแล้ว อ่าส์"
สาวใหญ่ทั้งเลียทั้งดูดเม็ดแxดและน้ำหวานในรูกีของสาวน้อยจนสาวน้อยเสร็จสมอารมณ์หวนด้วยตัวที่สั่นกระตุก เธอถอดนิ้วเรียวยาวออกมาแล้วยัดใส่ปากตัวเองอย่างหิวกระหายพร้อมยิ้มมุมปากอย่างพอใจ
"เป็ไงคะ ชอบมั้ย?"
"อ่าส์ ชอบค่ะ อ่าส์" ข้าวฟ่างยังติดอยู่ในอารมณ์เสร็จสมด้วยตัวกระตุกอยู่เป็ครั้งๆ
"เจ็บมั้ยคะ?"
"ไม่เจ็บค่ะ ฟ่างเพลียจังเลย" สาวน้อยตอบเสียงสั่นระริกในท่าที่พิงพนักเก้าอี้ขาอ้าอล่างฉ่าง ปล่อยแขนทั้งสองข้างล่วงแนบข้างลำตัว
อาจารย์สาวเห็นร่างที่อ่อนเพลียหายใจขัดหลับตาหรี่อยู่ตรงหน้า จึงคว้าตัวขาวสาวน้อยให้มาเอนนอนลงบนโซฟาหน้าโต๊ะทำงาน สาวใหญ่ก็ยกก้นเด้งกลมมนของตัวเองมานั่งพิงเอนหลังบนโซฟาเช่นกัน แล้วยกหัวสาวน้อยมาหนุนขาจนเผลอหลับไปทั้งคู่
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
"รอสักครู่นะคะ" เสียงสาวใหญ่เอ่ยรับ
เสียงเคาะประตูดังขึ้นจากหน้าห้องทำงาน ใบหน้าสวยเบิกตากว้างราวกับใกลัวใครจะมาเห็นเื่อื้อฉาวที่พึ่งเกิดขึ้นไปเมื่อกี่รึเปล่า รีบคว้าเสื้อนักศึกษาสีขาวที่ประอยู่ตรงไหล่ทั้งสองข้างมาติดกระดุมอย่างเร็วไว จากนั้นยืนขึ้นดึงกระโปรงทรงเอลงแนบขา แต่อาจารย์สาวที่นั่งอยู่โซฟาด้านหลังกลับดูนิ่งเฉยเหมือนเป็เื่ธรรมดา เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"อาจารย์เจนคะ ไม่ใส่เสื้อก่อนหรือคะ?"
"ใส่ทำไม ก็แค่เด็กศึกษามาส่งงานปกติ"