เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

ยามเช้าตรู่ของวันใหม่ แสงแดดสีทองอบอุ่นสาดส่องผ่านยอดไม้พาดผ่านหน้าต่างห้องปรุงยาส่วนตัวของหลีเฮงในนครหลงเหมิน เสียงนกขุนทองร้องจิ๊บๆ ขับขานรับอรุณช่างเงียบสงบ ทว่าสำหรับหลีเฮงที่กำลังบิดขี้เกียจอยู่บนฟูกหนานุ่ม เขากลับต้องลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกระทึกใจแปลกๆ

วิ้ง...!!!

หน้าต่างระบบสีทองสุกใสเด้งขึ้นตรงหน้าพร้อมเสียงพลุไฟดังฉลองปังใหญ่ในหัวสมองของเขา

> [แจ้งเตือน: อรุณสวัสดิ์โฮสต์ผู้น่าเกรงขาม! ระบบทำงานส่งมอบแต้มปันผลรายวันจากหุ่นเทพจำลองเป็นผลสำเร็จ]

> [หุ่นจำลองเสร็จสิ้นภารกิจรับใช้บำเพ็ญคู่ในพระราชวังบุปผาหิมะอย่างอบอุ่นราบรื่น]

> [โฮสต์ได้รับแต้มแมงดาประจำวัน: +3,000 แต้ม!]

> [แต้มสะสมคงคลังปัจจุบัน: 14,330 + 3,000 = 17,330 แต้ม]

> [ระดับร้านค้าระบบปัจจุบัน: ระดับ 3 (Level 3)]

"ฮ่าๆๆ! เช้านี้ปันผลมาตรงเวลาเหลือเกิน แต้มสะสมสิบเจ็ดพันกว่าแต้มช่างรวยอู้ฟู่ดีแท้!" หลีเฮงดีดตัวขึ้นมานั่ง ลูบเป้ากางเกงที่ผงาดต้อนรับแสงตะวันพลางแสยะยิ้มกะล่อนแบบคนไร้ยางอาย "วันนี้มีนัดสำคัญไปห้องแล็บวิจัยศึกษาจุดชีพจรลึกกับพี่สาวไป๋ซือหนิงผู้ใสซื่อ ข้าต้องเตรียมตัวให้พร้อมเป็นพิเศษเสียหน่อย!"

ทว่า ยังไม่ทันที่หลีเฮงจะก้าวขาลงจากเตียง ประตูห้องนอนของเขากลับถูกผลักออกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังปัง! 

ร่างระหงในชุดสีแดงเพลิงรัดรูปอวดส่วนโค้งเว้าเย้ายวนใจก้าวเข้ามาในห้อง แววตาคมกริบเปล่งประกายดุจไฟป่าสีทมิฬจับจ้องมองมาที่หลีเฮงจนชายหนุ่มสะดุ้งสุดตัว

"จ้าว...ฉินซวง!" หลีเฮงยิ้มแห้งแก้มสั่น รีบดึงผ้าห่มมาคลุมท่อนล่างไว้พลางแก้เกี้ยว "ที่รัก... เหตุใดเจ้าถึงตื่นเช้าและบุกเข้ามาในห้องพักข้าแบบไม่ให้ตั้งตัวเช่นนี้เล่า? หัวใจข้าเกือบวายตายเสียแล้วนะจ๊ะ"

"ท่านพี่หลีเฮง..." จ้าวฉินซวงหรี่ตาแคบลง หางคิ้วเรียวสวยกระตุกเบาๆ นางก้าวเดินตรงเข้ามาทีละก้าวราวกับเสือสาวที่กำลังไล่ต้อนเหยื่อจนหลีเฮงต้องหดหัวร่นไปชิดขอบเตียง "เมื่อคืนในงานเลี้ยง ข้าได้ยินเต็มสองหูว่าท่านพี่รับปากจะไปวิจัย 'ตรวจบีบเค้นเนื้อแนบเนื้อทั้งวันทั้งคืน' กับแม่นางไป๋ซือหนิงที่ห้องปรุงยาสมุนไพรของสมาคมแพทย์ในวันนี้ใช่หรือไม่?"

"โถ่ๆ ยอดรัก... นั่นเป็นเรื่องการศึกษาแผนภูมิการแพทย์เพื่อช่วยเหลือมวลมนุษยชาติจริงๆ นะจ๊ะ! ข้าไม่ได้มีความคิดชั่วร้ายเลยแม้แต่น้อย!" หลีเฮงแก้ตัวเสียงหลง ปากสั่นงกๆ

"การแพทย์งั้นหรือ? หึ... ข้าไม่สนวิชาการแพทย์อันใดนั่นหรอก!" จ้าวฉินซวงพุ่งตัวขึ้นคร่อมบนร่างของหลีเฮงอย่างรวดเร็วรวดเร็วรวบรัด สองมือเรียวเล็กขยุ้มคอเสื้อของชายหนุ่มไว้แน่น ใบหน้าสวยดุอยู่ห่างจากจมูกของหลีเฮงไม่ถึงคืบ ไออุ่นจากลมหายใจของนางปะทะแก้มของเขาจนหลีเฮงกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่

"ท่านพี่หลีเฮง... ในเมื่อวันนี้ท่านจะไปอยู่กับผู้หญิงอื่นทั้งวัน ทั้งยังเป็นคนบริสุทธิ์ใสซื่อเช่นแม่นางไป๋... ก่อนที่ท่านจะออกไป ข้าต้องประทับตราแสดงความเป็นเจ้าของบนตัวท่านเสียก่อน เพื่อเตือนสติว่าท่านห้ามทำเรื่องเลยเถิดเด็ดขาด!"

พูดจบ จ้าวฉินซวงไม่รอช้า นางซุกไซ้ใบหน้าเรียวสวยลงที่ซอกคอของหลีเฮงทันควัน ริมฝีปากนุ่มสีสดประทับจูบและขบเม้มเนื้อนุ่มตรงบ่าและซอกคออย่างดุดันจนเกิดรอยรักสีแดงระเรื่อ หลีเฮงสะท้านเฮือกเมื่อความเจ็บปนเสียวซ่านแล่นริ้วขึ้นมาทลวงไขสันหลัง

"อ๊า... ฉินซวง... เบาๆ หน่อยจ้ะที่รัก ข้าเสียว..." หลีเฮงร้องครางเสียงแผ่ว สองมือเผลอเอื้อมไปกอดรัดเอวคอดกิ่วของนางมารสาวตระกูลจ้าวตามสัญชาตญาณ

จ้าวฉินซวงครางงึมงัมในลำคอด้วยความพึงพอใจ มือเรียวสวยลูบไล้ปัดผ่านแผงอกกว้างของหลีเฮงลงไปต่ำกว่าขอบกางเกงอย่างร้อนแรง สัมผัสอุ่นชื้นจากปลายนิ้วของนางสะกิดจุดชีพจรกิ่วเอวและจุดสำคัญสะโพกด้านล่างอย่างแม่นยำและรวดเร็วรวบรัด กระตุ้นความสยิวและปลุกไฟหยางของหลีเฮงให้ลุกโชนเต้นตุบๆ ในพริบตา สองบั้นท้ายกลมกลึงของฉินซวงบดขยี้คร่อมอยู่บนท่อนขาของชายหนุ่ม ขยับโยกบดเบียดเข้าหาความคับแน่นเบื้องล่างอย่างทรมานอารมณ์

"ซี๊ด... ลมปราณอัคคีสวรรค์ของเจ้าร้อนแรงเหลือเกิน..." หลีเฮงเสียวสะท้านหน้าเชิดเกร็ง สลัดผ้าห่มทิ้ง สองมือบีบเค้นเค้นเฟ้นสะโพกอวบอัดของนางตอบโต้กลับอย่างรุนแรง พลังสัมผัสผ่อนคลายขั้น 4 ทำงานประสานสวาทจนจ้าวฉินซวงตัวอ่อนยวบ ยอดอกอวบหยุ่นสะท้านเบียดอกเขา ยินยอมรับรสจูบดูดดื่มร้อนแรงที่หลีเฮงบดขยี้ตอบกลับไปจนเนื้อปากเปียกชื้น สองร่างกอดรัดนวดเฟ้นประสานลมปราณหยินหยางอย่างซ่านสยิวจนห้องนอนอบอวลไปด้วยความร้อนชื้นแห่งกำหนัด

จ้าวฉินซวงบดเบียดคลึงเคล้าส่วนนั้นเนิ่นนานจนกระทั่งร่างบางกระตุกเกร็ง ส่งเสียงครางคราญสั่นสะท้านในอ้อมอกของเขา สองฝ่ามือเรียวขยำแผ่นหลังแกร่งแน่นหนาก่อนจะถอนริมฝีปากออก แววตาฉ่ำปรือด้วยราคะดุดันจ้องมองเขาเขม็ง

"รอยรักนี้... ห้ามหายไปภายในสามวันเด็ดขาด หากแม่นางไป๋ถาม ให้บอกว่าเป็นรอยโรคชีพจรอุดตันย้อนกลับ! เข้าใจไหมคะท่านพี่?" นางใช้นิ้วชี้แตะหน้าอกเขาเตือนสติ พลางจัดแจงเสื้อผ้ากระโดดลงจากเตียง ทิ้งให้หลีเฮงนอนแผ่หรัวหอบหายใจเอวระบมฟินสั่นเครืออยู่บนฟูก

> [แจ้งเตือน: ความหึงหวงและเสน่หาของจ้าวฉินซวงปะทุส่งผลลัพธ์สำเร็จกิจบำบัดชีพจรกิ่วเอว!]

> [โฮสต์ได้รับแต้มแมงดาเพิ่ม: +1,200 แต้ม!]

> [แต้มสะสมปัจจุบัน: 17,330 + 1,200 = 18,530 แต้ม]

"แม่จ้าวโว้ย! ร้อนแรงปานไฟเยี่ยงนี้ มีแต้มเพิ่มแต่เอวข้าเกือบหักตั้งแต่เช้าเลยรึเนี่ย!" หลีเฮงลูบรอยรักที่คอพลางหัวเราะแห้งๆ รีบลุกขึ้นอาบน้ำจัดแจงชุดคลุมสีขาวขลิบไหมทองดูสง่างาม ก่อนจะเดินทางออกจากคฤหาสน์ตระกูลหลิน มุ่งหน้าสู่สมาคมแพทย์หลงเหมินทันที

---

ณ สมาคมแพทย์หลงเหมิน โถงจัดแสดงและคลังปรุงยาสมุนไพรใหญ่โตโอ่อ่าตระการตา กลิ่นอายสมุนไพรหอมสะอาดลอยฟุ้งอบอวลทั่วพื้นที่ หลีเฮงก้าวเท้าเดินเคียงข้างมากับ **ไป๋ซือหนิง** เทพธิดาแพทย์สาวในชุดขาวสะพรั่งบริสุทธิ์ รอยยิ้มนุ่มนวลสุภาพของนางสะกดสายตาของหมอและศิษย์ปรุงยาในสมาคมให้หันมามองด้วยความอิจฉาริษยาที่หลีเฮงได้รับเกียรติเดินข้างกายนาง

"น้องชายหลีเฮง รอยแดงที่คอของท่านนั่นคืออะไรหรือจ๊ะ?" ไป๋ซือหนิงจ้องมองรอยเม้มสีแดงเข้มที่ลำคอของเขาด้วยแววตาใสซื่อไร้เดียงสาอย่างเป็นห่วง "ชีพจรต้านพิษของท่านขัดข้องรึเปล่าจ๊ะ?"

หลีเฮงกระแอมไอหน้าด้านหน้าทน ตอบกะล่อนเสียงนิ่ง "อ๋อ... ไม่มีอะไรหรอกขอรับพี่สาวไป๋! พอดีเมื่อเช้าลมปราณขัดข้องนิดหน่อย เกิด 'อาการชีพจรอุดตันย้อนกลับเฉียบพลัน' ข้าเลยต้องให้ผู้ช่วยนวดช่วยใช้แรงดูดเค้นจุดเพื่อระบายความร้อนออกน่ะขอรับ ช่างวิเศษดียิ่งนัก!"

"อ้อ... เป็นเช่นนั้นเองหรือจ๊ะ ตำราโบราณก็มีเขียนเรื่องการดูดเค้นระบายลมพิษเช่นกัน ทักษะของท่านช่างล้ำลึกจริงๆ!" ไป๋ซือหนิงพยักหน้ายอมรับอย่างเลื่อมใสสนิทใจ ทำเอาหลีเฮงลอบปาดเหงื่อเย็นในใจกระหยิ่มขำ

แต่ทว่าความราบรื่นพลันสิ้นสุดลง ยามเมื่อมีเสียงหัวเราะเยาะหยันแหบแห้งดังขึ้นขัดจังหวะจากทางเดินด้านหน้า

"ฮ่าๆๆ! ช่างไร้สาระและต้มตุ๋นสิ้นดี! สมาคมแพทย์อันทรงเกียรติของพวกเรา ปล่อยให้เด็กเมื่อวานซืน Rank F ไร้การรับรองเข้ามาเดินเพ่นพ่านชี้แนะวิชาแพทย์ได้อย่างไรกัน!"

ร่างของชายชราในชุดคลุมสีเทาเข้มขลิบเงินของผู้อาวุโสสมาคมแพทย์ก้าวเท้าเดินตรงเข้ามา ข้างกายของเขาคือผู้ติดตามตระกูลฉู่และพวกหมอหนุ่มที่ส่งแววตาเหยียดหยามสะใจ ชายชราคนนี้คือ **ผู้อาวุโสจง** หนึ่งในผู้มีอำนาจของสมาคมที่แอบลักลอบรับผลประโยชน์หนุนหลังตระกูลฉู่มาโดยตลอด

ไป๋ซือหนิงขมวดคิ้วเรียวสวยน้ำเสียงเปลี่ยนเป็นจริงจังและปกป้องทันที "ผู้อาวุโสจง... น้องชายหลีเฮงมีความสามารถในการนวดกู้ชีพจรรักษาฮูหยินซูชิงจนหายขาด เรื่องนี้ท่านประมุขหลินประจักษ์ชัดแจ้ง ท่านกล่าวหาเขาเช่นนี้ช่างไม่เป็นธรรมเลยนะคะ!"

"เหอะ! เรื่องกู้ชีพจรนั่นอาจเป็นเพราะฮูหยินซูชิงโชคดีลบล้างพิษเย็นได้เอง หรือไม่ก็ใช้วิชาไสยศาสตร์หลอกลวง!" ผู้อาวุโสจงแค่นเสียงดังลั่นจงใจให้หมอคนอื่นๆ ในโถงได้ยินทั่วกัน "เด็กหนุ่มขยะ Rank F พรสวรรค์ต่ำเตี้ยเรี่ยดินเช่นนี้ จะมีวิชาแพทย์วิเศษได้อย่างไร? หากสมาคมแพทย์ยอมรับคนเช่นนี้ ชื่อเสียงของพวกเราคงป่นปี้หมดสิ้น!"

หลีเฮงมองดูท่าทางอวดดีของผู้อาวุโสจงพลาลลูบคาง แสยะยิ้มกะล่อนอย่างไม่สะทกสะท้าน "อ๋อ... แล้วท่านผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติต้องการสิ่งใดจากข้าหรือขอรับ? หรืออยากให้ข้านวดบีบไข่คลายเส้นชีพจรเป้ากางเกงให้ท่านหายจู๋เหี่ยวเหมือนคุณชายฉู่เฟิงดีล่ะขอรับ?"

"เจ้า...! ปากดีนัก!" ผู้อาวุโสจงหน้าสั่นด้วยความโกรธจัด ก่อนจะข่มอารมณ์และเผยแผนการท้าทายออกมา "ในเมื่อเจ้าอ้างว่าเก่งกาจนัก ข้าขอท้าทายเจ้าด้วยคดีรักษาคนไข้ประหลาดในห้องตรวจวิกฤตของสมาคม! คนไข้รายนี้มีอาการเส้นชีพจรขาหนีบอุดตันสะสมอย่างรุนแรงมานานจนร่างกายครึ่งล่างอัมพาต แข็งเกร็งขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว หมอโอสถนับสิบคนพยายามรักษาแล้วก็ไร้ผล..."

ผู้อาวุโสจงจ้องหน้าหลีเฮงด้วยแววตาโหดเหี้ยมแฝงชัยชนะล่วงหน้า "หากเจ้ารักษาไม่ได้และทำคนไข้เป็นอันตราย เจ้าจะต้องโดนโบยและขับไล่ออกจากสมาคมแพทย์หลงเหมินอย่างเป็นทางการ พร้อมทั้งโดนตราหน้าว่าเป็นหมอเถื่อนต้มตุ๋นไปชั่วชีวิต! แต่หากเจ้ารักษาได้... ข้าจะยอมรับฐานะหมอบำบัดพิเศษของเจ้าในสมาคมแพทย์แห่งนี้! เจ้ายินดีรับคำท้าหรือไม่?!"

บรรยากาศในห้องโถงเงียบกริบ สายตาทุกคู่หันมาจับจ้องที่หลีเฮง ไป๋ซือหนิงดึงแขนเสื้อเขาไว้เบาๆ ด้วยความกังวล ทว่าหลีเฮงกลับหัวเราะร่าอย่างหน้าด้านไร้ยางอาย สองตาส่องประกายสีทองอร่ามขี้เล่น

"รับคำท้าสิขอรับผู้อาวุโสจง! เรื่องนวดบำบัดเพื่อทะลวงชีพจรขจัดความอุดตันของสตรี... เอ๊ย คนไข้เนี่ย ขอให้บอกฝีมือหลีเฮงคนนี้เถอะขอรับ! ข้าจะจัดให้หายเป็นปลิดทิ้งจนท่านต้องกราบกรานฝ่ามือทองคำของข้าเลยทีเดียวเชียว!"