เทพยุทธยันต์มนตรา

ตอนที่​ 46 พึงพอใจ​​

"บางทีนางอาจจะมีพลังอำนาจพิเศษ​อะไรสักอย่างที่ต่อต้านพลัง อำนาจ​ของข้าได้"

"หากเป็นเช่นนั้นจริง นางเหมาะเป็นภรรยาข้ามากที่สุด หรือหากไม่มีพลังอำนาจเช่นนั้น​ นางก็ยังสมควรได้เป็นสาวใช้ส่วนตัวของข้าอยู่ดี"

"ตามสืบเรื่องนี้ให้ข้า ข้าต้องพบเจอสาวงามคนนั้นเพื่อนำนางมาเป็นของข้าให้ได้"

องค์​รัชทายาท​ ที่ไม่คิดจะยอมเลิกราแค่นี้ จึงต้องรู้จักเหยาเหยามากให้ได้ แล้วต้องให้อีกฝ่ายตกมาเป็นภรรยา หรือสาวใช้ของตนเองแต่เพียงผู้เดียว และจัดการเล่นงานชายหนุ่มที่บัง​อาจ​มีสาวใช้ส่วนตัวเหมือนกับเทพธิดาของเช่นนี้ และเพื่อไม่ให้มีชายใดครอบครอง​สาวงามได้อีก นอกจากตนแต่เพียงคนเดียวเท่านั้น

คนรับใช้ ที่รีบไปจัดการ​ตามสั่งขึ้นมา เมื่อมีคำสั่งเช่นนี้ออกมา แสดงให้เห็นว่า เหยาเหยา ต้องเป็นที่หมายปอง ต้องตาต้องใจ​ ขององค์​รัชทายาท​เรียบร้อย​แล้ว และไม่มีทางปล่อยให้หลุดลอยไปได้เด็ดขาด

หากสาวงามใดที่ถูกองค์​รัชทายาท​ หมายปองย่องต้องตกเป็นขององค์​รัชทายาทไม่นาน และไม่มีสาวใดรอดเงื้อมมือองค์​รัชทายาท​ได้พ้นเด็ดขาด ต้องตกเป็นขององค์​รัชทายาทอย่างเดียวเท่านั้น​

"คุณหนู​ ท่านรู้สึกแปลกๆกับชายคนเมื่อกี้ไหมคะ"

สาวใช้เหยาเหยา ที่เดินจากออกมาไกลขึ้น หันมาถามกับลู่หาน เมื่อยังค้าคางใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้อยู่ยังไม่จางหายไปดี

"ไม่นะ แต่กับเจ้าอาจไม่แน่"

"ไม่สิ ต้องเรียกว่าอาจเป็นหญิงสาวทุกคนถึงจะถูกมากกว่า"

ลู่หาน ที่ไม่ใส่ใจ​อะไรนัก แต่ก็มีความสนใจอีกฝ่ายขึ้นมาอยู่บ้าง หลังจาก​ที่เห็นการกระทำของอีกฝ่าย

"คุณหนู​ พูดเช่นนี้ราวกับรู้อะไรบางอย่างเลย"

สาวใช้ ที่ได้ยินเช่นนั้น​ จึงเดาได้ว่าคุณหนู​ต้องรู้สึกอะไรสักอย่างในตัวชายคนนั้น

"ตอนนี้ข้ายังไม่มั่นใจ แต่ไว้เจอกันอีกที ถึงตอนนั้นค่อยพิสูจน์​ว่าสิ่งที่คาดคิดมันถูกต้อง​ไหม"

ลู่หาน ที่มั่นใจเพียง 70-80% เท่านั้น​ หลังจาก​ที่ได้พบเจอองค์​รัชทายาท​แปปเดียว และยังไม่ได้ทักทาย พูดคุย​กันมากมายนัก ด้วยการที่อีกฝ่ายไม่คิดจะสนใจตนเองเลย แต่มายุ่งวุ่นวาย​กับสาวใช้เหยาเหยาคนเดียว

"คุณหนู​ บอกข้ามาหน่อยไม่ได้รึ"

สาวใช้เหยาเหยา ที่อยากรู้​อย่างมากแต่ไม่ว่ายังไงลู่หานยังไม่ยอมปริปาก​บอกอะไรออกมา จนกว่าจะแน่ใจในสิ่งที่ตนเองคาดเดาเอาไว้ แต่ก็ได้มีการแนะนำบางเรื่องออกมา เพื่อหาทางระวังตัว​ ป้องกัน​เอาไว้เพียงเบื้องต้น​เท่านั้น

"สิ่งนี้มันจะช่วยปกป้องข้าได้งั้นรึ"

สาวใช้เหยาเหยา ไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งเล็กๆเหมือนกับเครื่องประดับที่ลู่หานให้มาจะมีพลัง อำนาจขนาดนั้น ปกป้องอันตรายจากอุปสรรค​ได้

แต่ยังไงมันก็คือ สิ่งที่คุณหนู​ของตนมอบให้ด้วยตัวเอง คงไม่มีทางที่จะใช่เครื่องประดับ สิ่งของธรรมดา​ทั่วไปแน่ เมื่อนึกถึงสิ่งของที่ได้รับมานี้ คุณหนู​ของตนเอามาจากที่ใด ก็ยิ่งมีความน่าเชื่อถือขึ้นมาอีก

"เจ้าไม่ต้องกังวลให้มากความ"

ลู่หาน ที่ให้สาวใช้เลิกสนใจเรื่องขององค์​รัชทายาท​ไปเสียก่อน และมุ่งหน้าตรงไปยังสถานที่จัดการแข่งขันของนักสักยันต์​ที่กำลังจะถูกจัดขึ้นอีกไม่กี่วันนี้

"คุณหนู​ ข้ายังมีข้อสงสัยเรื่องนึง"

"เกี่ยวกับชายหนุ่มทั้งหลายที่เข้ามาจีบข้า เป็นเพราะพลัง อำนาจอุปกรณ์​ที่ใช้แทนน้ำหมึกสักยันต์​อันนั้นใช่ไหมคะ"

สาวใช้ ที่สงสัยเรื่องนี้อย่างมาก ไม่คิดว่าการที่มีหน้าตางดงามขึ้น จะเพียงพอดึงดูด​ความสนใจ​ของชายหนุ่มทั้งหลายที่ตนเองเดินผ่านให้เข้ามาทักทาย จีบตนได้ขนาดนี้แน่

สาวใช้เหยาเหยา เชื่อว่าต้องมีพลัง อำนาจบางอย่างเข้ามาช่วยด้วย จึงจะเกิดปรากฏการณ์​เช่นนั้นขึ้นมาได้ และพลัง อำนาจที่ว่าคงไม่พ้นอุปกรณ์​สักยันต์​ของคุณหนู​ตนเองที่สักยันต์​ลงบนใบหน้าตนอย่างแน่นอน ไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้อีกแล้ว

คงไม่มีทางที่ชายทุกคน จะเข้ามาจีบหญิงสาวอย่างง่ายดาย ตรงไปตรงมาแบบนี้หมดทุกคนแน่ ต่อให้​หญิงสาวคนนั้นสวยงดงามมากขนาดไหนก็ตาม หากไม่มีความกล้าอย่างมาก แล้วนิสัยที่ผ่าเผย​ กล้าแสดงออกอย่างตรงไปตรงมา คงไม่มีทางจะเข้ามาขอจีบ หรือพูดความต้องการ​ของตนเองตรงๆกับหญิงสาวเช่นนี้ต่อหน้าทุกคน และเป็นที่สาธารณะ​แบบนี้แน่

ซึ่งผู้ชายทุกคนบนโลกนี้ คงไม่มีนิสัยเหมือนกันหมดแบบนี้ทุกคนแน่ แล้วคงไม่เปิดเผย เข้ามารุกหนัก เกาะแกะ​ วุ่นวายกับตนมากแบบนี้ได้ทุกคน ถึงขนาดปฏิเสธ​แล้วยังตามตื้อตนเองไม่เลิก จนเริ่มรู้สึก​กลายเป็นเรื่องน่ารำคาญขึ้นมาอย่างมาก

"เจ้าไม่ชอบงั้นรึ"

ลู่หาน ที่ถามด้วยความสงสัยที่ปกติหญิงสาวน่าจะชอบที่มีคนมาสนใจ แล้วต้องการรู้จัก ทักทายตนเองอย่างมาก เพื่อให้กลายเป็นที่น่าสนใจของชายหนุ่ม เพื่อแสดงถึงความมีเสน่ห์​ของตนเอง

"ข้าอาจจะรู้สึกดีที่มีผู้ชายมาสนใจตนเอง แต่ข้าไม่ได้ชอบมากขนาดนั้น"

"หากชายที่เข้ามาต้องการ​คบกับตน อยากรู้จักตนเองเพราะหน้าตาที่เปลี่ยนไป​เป็นคนละคนเช่นนี้ ก็ไม่มีประโยชน์​อะไรเลย"

"ข้าอยากจะใช้ชีวิต​ที่เรียบง่าย แล้วสงบตามเดิมมากกว่าแม้จะมีหน้าตาอัปลักษณ์​ก็ตาม ขอแค่มีเพียงคนเดียวที่สนใจ ใส่ใจ คอยอยู่เคียงข้างกายข้างก็เพียงพอแล้ว"

สาวใช้เหยาเหยา ที่อธิบายความรู้สึกตนเองออกมา หากมีหน้าตางดงามเช่นนี้ แล้วมีปัญหา​วุ่นวาย ยุ่งยาก​ตามมาขนาดนี้ ตัวเองเลือกที่จะมีหน้าตาขี้เหร่ อัปลักษณ์​เสียยังดีซะกว่า อย่างน้อยก็จะไม่มีเรื่องวุ่นวายขนาดนี้ตามมาได้ตลอดทั้งวัน

"ข้าขอแค่ได้อยู่เคียงข้าง คอยปรนนิบัติ​รับใช้คุณหนู​เช่นนี้ไปตลอด ข้าก็มีความสุข พอใจมากแล้ว"

"ข้าไม่ต้องการความสุขจอมปลอม การเสแสร้ง​เช่นนั้นด้วยหน้าตาที่เปลี่ยนไป​ของตน หรือพลังอำนาจจากอุปกรณ์​สักยันต์​อะไรทั้งนั้น"

สาวใช้เหยาเหยา ที่ต้องการเป็นสาวใช้ ติดตาม รับใช้​ลู่หานอย่างนี้ตลอดไปก็มีความสุขมากแล้ว

ลู่หาน ที่ยิ้มเล็กน้อยออกมา ราวกับว่าได้ยินสิ่งที่ตนเองรู้สึกยินดี พึงพอใจ​ออกมาอย่างมาก ไม่คาดคิดว่าคำตอบของสาวใช้เหยาเหยา จะลึกซึ้ง​ ตรงไปตรงมา และแสดงความต้องการ​ของตนเองออกมาได้ขนาดนี้