เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

“ขอบคุณค่ะพ่อ ยังจัดการเร็วเหมือนเคย.. ค่ะ หนูทราบแล้ว พ่อส่งข้อมูลของเขามาได้เลย” หลินฟางฟางเดินลงจากรถเบนลี่คันหรู แน่นอนว่าเธอใช้เส้นสายสำหรับการเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในคณะบริหารธุรกิจ ถึงแม้ว่าเธอจะเรียนจบหลักสูตรปริญญาเอกจากอ๊อกฟอร์ตเมื่อสองปีก่อน แต่เพื่อตามหาชายผู้เป็นพระคุณสำหรับเธอ เรื่องนี้เธอเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก เธอไม่สนใจอะไรมากรีบทั้งเดิน และทั้งเปิดข้อความในมือถือ มันเป็นเพราะว่าข้อตกลงบางอย่างที่พ่อของเธอได้ทำเอาไว้กับคุณเทียนหลง เกี่ยวกับข้อมูลของเขา และเอเจนซี่ของเขาจะต้องถูกลบออกไป และเธอมีเวลาดูข้อมูลนี้ภายในหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ก่อนที่ทุกอย่างมันจะหายไป หลินฟางฟางเปิดไฟล์ที่ได้รับมาจากทางอีเมลโดยที่เธอไม่ได้ดูทางเลยแม้แต่น้อย ในขณะที่ไฟล์กำลังโหลด มันเป็นเวลาอีกเพียงนิดเดียวเท่านั้นมันก็จะปรากฏข้อมูล เอ๊ะ!!... ปึก!!...“ไม่นะ มือถือของฉัน..” เมื่อเธอรู้ตัวอีกที มือถือที่กำลังจะมีข้อมูลที่สำคัญแสดงออกมาตกลงพื้นอย่างรุนแรง และแน่นอนว่ามันแตกกระจายไม่เหลือชิ้นดี บวกกับมีชายคนหนึ่งที่ยืนมองด้วยความมึนงง“แก!!.. แกทำมือถือฉันตกแตก.. แกจะชดใช้มันยังไง” หลินฟางฟางรีบพุ่งตัวไปยังมือถือที่เป็นเศษกระจายอยู่ทั่วอย่างร้อนรน แม้ว่าจะลองเปิดมันขึ้นมาสักกี่ครั้ง มันก็เปิดเครื่องไม่ติด“เออ.. ขอโทษ เอาเป็นว่าฉันจะชดใช้ให้ก็แล้วกัน ซื้อเครื่องใหม่รุ่นเดียวกันเลย” ไอซ์ที่ยังงงๆอยู่ตอบกลับไปอย่างไม่ได้ใส่ใจมากนัก หญิงสาวที่ได้ยินอย่างนั้นก็เริ่มโมโหขึ้นมา ประเด็นมันไม่ได้อยู่ที่โทรศัพท์ แต่มันอยู่ที่ข้อมูลอันแสนจะสำคัญนั้น แถมมันยังมีกำหนดเวลาอีกต่างหาก“แกคิดว่าแค่นั้นมันจะชดใช้กับสิ่งที่แกทำได้อย่างนั้นเหรอ.. วันนี้ถ้าแกไม่ตาย อย่าเรียกฉันว่าหลินฟางฟาง..” หญิงสาวพุ่งตัวเข้าไปหาไอซ์อย่างรวดเร็วกะจะคว้าคอเสื้อของชายตรงหน้า จากนั้นก็จะทุ่มลงกับพื้น ศิลปะการต่อสู้ของเธอไม่ได้น้อยๆ นอกจากนี้เธอยังเป็นถึงฮันเตอร์ระดับสูงของจีน แม้จะไม่ได้ติด 1ใน10ของอันดับ แต่ก็ไม่สามารถดูถูกเธอคนนี้ได้ แต่ไอซ์ก็ไม่ได้ยืนให้เธอจัดการเฉยๆ เขาก้าวถอยหลังอย่างเป็นธรรมชาติสองก้าวเท้าเท่านั้น ก่อนจะเบี่ยงตัวไปข้างๆ เพื่อหลบการโจมตีของเธออย่างเฉยชา แน่นอนว่ามันทำให้หญิงสาวเบิกตากว้าง แรงที่ใช้พุ่งตัวไปด้วยความโกรธมันก็ไม่ได้น้อยๆ นอกจากนี้ไอซ์ยังได้แอบสกัดขาของหญิงคนนี้อีกนิดหน่อย ส่งผลให้หลินฟางฟางหน้าจิ้มลงกับพื้นอย่างอนาถ ‘ตระกูลหลินอย่างนั้นเหรอ.. พวกเขาต้องการเล่นตลกอะไรอีก’ ไอซ์ไม่ได้สนใจผลลัพธ์ที่มันจะเกิดขึ้น แต่เขานึกถึงข้อมูลของตระกูลหลินที่พยายามส่งคนมาเกาะแกะกับเขาอีกแล้ว ถึงพวกเขาอาจจะเรียกได้ว่า ‘พันธมิตร’ แต่ทุกอย่างมันล้วนต้องมีขอบเขตกันบ้าง “แก!!..” เธอลุกขึ้นมา พร้อมกับหันมองไปทางชายที่กำลังยืนทำหน้าตาเหมือนไม่ได้เป็นเดือดเป็นร้อน ทำท่าเหมือนกับคิดอะไรบางอย่าง อย่างแค้นใจ ‘ไม่ดีแล้ว ให้เธอมาเกาะแกะอย่างนี้ ไม่นานพวกเขาก็คงจะรู้ว่าเราคือเทียนหลง แต่พวกเราก็เป็นพันธมิตรกัน.. อื้ม ใช่แล้ว ไหนๆเธอก็ไม่ชอบหน้าเราอยู่แล้ว ก็ทำให้เธอเกลียด และออกห่างไปด้วยตัวเอง เพอร์เฟค’ ไอซ์ทุบมือของลงบนมือซ้ายที่แบอยู่ ราวกับคิดอะไรออก “เธอคงจะเป็นมิจฉาชีพอย่างนั้นสินะ.. แกล้งทำเป็นเดินไม่ดูทาง จากนั้นก็ชนคนอื่นก่อนจะโยนมือถือทิ้งไป เรียกร้องความสนใจ ให้ฉันชดใช้ค่าโทรศัพท์มือถือพร้อมกับค่าเสียเวลา นอกจากนั้นเธอจะอ้างว่ามีข้อมูลสำคัญต้องดู แล้วเธอก็จะเพิ่มเงินเข้าไปอีก ประเทศจีนก็มีคนจำพวกนี้อยู่เยอะเหมือนกันนะเนี่ย..” ไอซ์กล่าวอย่างชิลๆ เขาคาดการณ์เอาไว้หมดแล้วว่าคนของตระกูลหลินคนนี้ยังไม่รู้เรื่องของเขาในตอนนี้ หญิงสาวที่ได้ยินอย่างนั้นก็กัดฟันด้วยความแค้น แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องบังเอิญ แต่คนอย่างที่ชายคนนี้ว่ามันมีเยอะจริงๆ ถ้าเธอยังพูดอะไรออกมาอีกมันอาจจะทำให้เธอดูกลายเป็นตัวตลกให้คนอื่นหัวเราะเยาะเอาได้ เลยทำได้แค่จดจำใบหน้าของชายคนนี้เอาไว้ ถ้ามีโอกาสเธอจะจัดการให้ไอ้หมอนี้กราบร้องขอชีวิตเลยคอยดู“ฉันก็ไม่อยากจะให้มันเป็นเรื่องเป็นราวเท่าไรนัก.. เอาเป็นสักหมื่นหยวนก็แล้วกัน..” ไอซ์ทำท่าคิดก่อนจะพูดกับหลินฟางฟาง ก่อนจะหยิบเงินสดออกมา 5 หมื่นบาทยัดมือของหญิงสาวคนนี้ เขายิ้มอ่อนๆก่อนจะเดินจากไปทางอาคารเรียน ‘เรื่องนี้ คงต้องโทรไปเตือนกับหลินฟ่อเคอเสียหน่อย เหมือนว่าพวกเขาต้องการที่จะล้ำเส้น’ ไอซ์คิดก่อนจะหันกลับไปมองหญิงสาวคนนั้น เขารู้ว่าเธอเป็นใคร ไอดอลที่หลับไปด้วยโรคประหลาด แม้ว่าวินาทีแรกจะคุ้นๆเธอคนนี้อยู่บ้างก็ตาม แม้จะได้ยินชื่อของเธอมาแล้ว แต่เขาก็เพิ่งจะนึกออกเมื่อสักครู่ที่ผ่านมา“ดูแล้วก็คงเป็นคุณหนูที่เอาแต่ใจ.. อยู่ห่างๆเอาไว้ดีกว่า” ไอซ์มองหลินฟางฟางที่กำลังกระทืบเท้าอย่างไม่พอใจ ก่อนจะส่ายหัว และเดินไปเรียนอย่างเริงร่ากับคาบของอาจารย์มิวแสนสวยของเขาต่อไป“คอยดูเถอะ ฉันจะจัดการแกแน่!!..” เธอมองแผ่นหลังของชายคนนั้น ก่อนจะสงบสติอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ มันก็ไม่ได้แย่ไปเสียทั้งหมด อย่างน้อยๆเธอก็ยังพอจะรู้ชื่อของคนที่เธอกำลังจะตามหา มันคงไม่ยากเท่าไรสำหรับเธอ และดูเหมือนว่าเธอจะลืมไปว่าบทสนทนาที่เธอกับไอซ์ใช้เป็นภาษาไทยทั้งหมด ภายในห้องขนาดใหญ่ที่มีนักศึกษาชายเกินว่า 80 เปอร์เซ็นต์ ถึงแม้ว่าวิชานี้จะเป็นวิชาทางเลือกที่ไม่ได้สำคัญเท่าไร หน่วยกิตก็เพียงแค่ 1 หน่วย เอาไว้สำหรับการปั่นเกรดเท่านั้น แต่นักศึกษาจำนวนมากก็แย่งกันเข้าลงทะเบียนเรียน มันอาจจะเป็นเพราะว่าอาจารย์ผู้สอนที่ชื่อว่ามิวก็ได้ ตึก!!ตึก!!ตึก!!ตึก!! เสียงของรองเท้าส้นสูงดังขึ้นเป็นจังหวะ ประกอบกับชายทั้งห้องเงียบเสียงลงเพื่อที่จะฟังมันชัดๆ หัวใจของพวกเขาเบิกกว้างบานราวกับทุ่งกุหลาบแดงแห่งความรัก ขาที่เรียวงาม กระโปงทรงเอที่ค่อนข้างรัดรูปแสดงถึงสะโพกที่น่ามอง ทราดทรงเอว และหน้าท้องที่ดูยังไงก็รู้ว่าภายในร่มผ้านั้นเฟอร์เฟค มือที่เรียวยาวพอประมาณ และเนียนอย่างกับนมที่คั้นออกมาสดๆ หน้าอกหน้าใจที่เป็นเอกลักษณ์ของผู้หญิงแสดงให้เห็นอย่างเด่นชัด มันไม่ได้เล็กหรือใหญ่จนน่าเกลียด ใบหน้าที่เหมือนจะถูกตกแต่งจากพระเจ้าสร้างสรรค์อย่างประณีต ราวกับพระองค์จับมันวางทุกอย่างบนใบหน้าด้วยมือของพระองค์เอง ไม่มีใครรู้ว่าทำไมเธอถึงได้มาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ทั้งๆที่เธอสามารถเป็นดวงดาวที่ส่องประกายบนจอโทรทัศน์ได้อย่างไม่ยากเย็น“สวัสดีค่ะ นักศึกษาทุกท่าน..” เธอกล่าวพร้อมกับยิ้มอย่างสง่างาม ราวกับเทพธิดาลงมากล่าวด้วยตัวเอง เสียงที่ทำให้ชายทุกคนต่างก็ใฝ่ฝันที่จะได้ยินมัน ไอซ์ก็เป็นหนึ่งในนั้น เขาเคลิ้มไปหมด แต่ทันใดนั้นเขาก็อารมณ์ไม่ค่อยจะเอ็นจอยเท่าไรนัก เมื่อหญิงสาวอีกคนที่สวยไม่แพ้กันเดินเข้ามาภายในห้องด้วยอีกคน ใช่แล้ว!!.. เธอคือหลินฟางฟาง “เงียบลงก่อนนะคะนักศึกษา วันนี้เรามีเพื่อนใหม่จากประเทศจีน เป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยน จะเข้ามาศึกษากับพวกเธอด้วยในเทอมนี้.. แนะนำตัวหน่อยสิ” อาจารย์มิวกล่าวกับทุกคน ก่อนจะหันไปพูดภาษาอังกฤษกับตัวของหลินฟางฟาง“สวัสดีค่ะ.. ฉันมีชื่อว่า หลิน-ฟางฟาง จากนี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะคะ” เธอกล่าวพร้อมกับก้มหัวเล็กน้อยเป็นภาษาอังกฤษ แน่นอนว่ามีหลายคนที่ฟังออกว่าเธอพูดอะไร แต่ก็มีจำนวนอีกไม่น้อยเลยที่ฟังไม่ออก แต่ความงดงามของเธอ ก็ทำให้พวกเขาไม่มีอะไรจะบ่น หลังจากนี้โรงเรียนติวเตอร์ภาษาคงล้นเป็นแน่แท้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 36

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 36

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้