Reborn to Rule : ตำนานเอเย่นต์แห่งโลกฟุตบอล

เช้าวันอาทิตย์ที่สนามซ้อม Darsley Park เมฆฝนที่ตั้งเค้ามาตั้งแต่เมื่อคืนเริ่มโปรยปรายลงมาเป็นสายฝนปรอยๆ ตามสไตล์อังกฤษเหนือ อเล็กซ์ แซนเดอร์ แวน เดอ เบิร์ก ก้าวลงจากรถแท็กซี่หน้าอาคารอิฐสีแดงท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงบ แต่ในใจของเขากลับเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น

เขาถูกนำตัวเข้าไปในห้องประชุมเล็กๆ ที่มองเห็นสนามซ้อมสีเขียวขจีผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ ที่นั่น เซอร์ บ็อบบี้ ร็อบสัน นั่งรออยู่พร้อมกับชายในชุดสูทสีเทามาดเนี้ยบอีกสองคน ซึ่งอเล็กซ์จำได้ทันทีว่าเป็นตัวแทนจากบอร์ดบริหารของนิวคาสเซิล

"มาตรงเวลาดีนี่ อเล็กซ์" เซอร์ บ็อบบี้ เอ่ยทักพลางผายมือให้นั่ง "นี่คือคุณเฟรดดี้และคุณไมค์ จากบอร์ดฝ่ายการเงิน... พวกเขาแทบไม่เชื่อหูตัวเองตอนที่ผมบอกเรื่องราคา 4.5 ล้านปอนด์ที่คุณเสนอ"

"มันดู 'ดีเกินจริง' ไปหน่อยนะคุณแวน เดอ เบิร์ก" หนึ่งในบอร์ดบริหารเปิดฉากถามด้วยสายตาจับผิด "กองหน้าดาวรุ่งพุ่งแรงจากลีกดัตช์ ที่แม้แต่พีเอสวียังพร้อมทุ่มเงินมหาศาลเพื่อดึงตัวไป แต่คุณกลับเอาเขามาเร่ขายให้เราในราคาเท่ากับกองหลังตัวสำรองในพรีเมียร์ลีก... มีอะไรหมกเม็ดอยู่ใต้พรมหรือเปล่า?"

อเล็กซ์วางกระเป๋าเอกสารลงบนโต๊ะไม้โอ๊คช้าๆ เขาเปิดมันออกแล้วหยิบแฟ้มข้อมูลที่เตรียมมาอย่างดีกางออกต่อหน้าทุกคน

"ใต้พรมไม่มีอะไรหมกเม็ดหรอกครับ แต่ที่เนเธอร์แลนด์มี 'กำแพง' ที่ชื่อเลโอขวางทางผมอยู่" อเล็กซ์ตอบเสียงนิ่ง "ผมไม่ได้มาเร่ขายของถูก แต่ผมมาเสนอ 'การลงทุนที่คุ้มค่าที่สุด' แยน เวนเนกอร์ ชนะการดวลกลางอากาศถึง 78% ในฤดูกาลที่ผ่านมา เขาคือคนที่พละกำลังเหลือเฟือพอที่จะสู้กับกองหลังอย่าง โซล แคมป์เบลล์ หรือ ยาป สตัม ได้สบายๆ ถ้าคุณจ่าย 4.5 ล้านปอนด์วันนี้ ในอีกสามปีข้างหน้า มูลค่าของเขาจะพุ่งไปถึง 15-20 ล้านปอนด์แน่นอน"

อเล็กซ์เว้นจังหวะพลางมองสบตาบอร์ดบริหาร "ส่วนเรื่องค่าเหนื่อย ผมขอที่ 700,000 ปอนด์ต่อปี พร้อมโบนัสการทำประตูและสิทธิพิเศษพื้นฐานที่นักเตะระดับนี้ควรได้รับ"

"7 แสนปอนด์... นั่นอยู่ในเพดานที่เราคุมได้" บอร์ดบริหารเริ่มท่าทีอ่อนลง "แต่เราต้องการสัญญา 5 ปี และสิทธิพิเศษที่เราจะให้ได้คือ บ้านพักในย่านดัททัน (Darras Hall) ซึ่งเป็นย่านคนรวยที่นักเตะของเราหลายคนพักอยู่ รถยนต์ประจำตำแหน่ง และตั๋วเครื่องบินเฟิร์สคลาสให้ครอบครัวเขาปีละ 10 เที่ยว"

"และผมขอเพิ่ม 'ค่าเซ็นสัญญา (Sign-on Fee)' อีก 1 ล้านปอนด์ แบ่งจ่าย 2 งวด" อเล็กซ์เสริม "เพื่อยืนยันว่านักเตะจะจงรักภักดีต่อสโมสรตั้งแต่วันแรก"

เซอร์ บ็อบบี้ ที่นั่งฟังอยู่นานยิ้มออกมา "ผมชอบความมั่นใจของคุณนะอเล็กซ์ ผมดูวิดีโอของเด็กคนนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเมื่อคืน... เขาขยัน ขี้เล่น แต่ในสนามเขาคือเพชฌฆาต เขาจะช่วยให้เชียเรอร์เล่นง่ายขึ้นเยอะ"

บอร์ดบริหารทั้งสองคนหันไปปรึกษากันครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับมา "ตกลง... เราจะรับข้อเสนอนี้ แต่มีเงื่อนไขเดียว ห้ามข่าวนี้หลุดไปถึงสื่อดัตช์จนกว่าการตรวจร่างกายจะเสร็จสิ้น เราไม่ต้องการทำสงครามน้ำลายกับพีเอสวีหรือเอเย่นต์ชื่อเลโออะไรนั่น"

"นั่นคือสิ่งที่ผมต้องการที่สุดครับ" อเล็กซ์ลุกขึ้นยืนจับมือกับทุกคน "ผมจะพาแยนบินมานิวคาสเซิลพรุ่งนี้เช้าด้วยเครื่องบินส่วนตัว... เตรียมห้องตรวจร่างกายไว้ให้พร้อมเถอะครับ"

อเล็กซ์เดินออกจากห้องประชุมมาที่ระเบียงทางเดิน เขาพ่นลมหายใจออกมาเป็นไอจางๆ แผนการขั้นแรกสำเร็จแล้ว เขาข้ามหัวมาเฟียฟุตบอลดัตช์มาเหยียบแผ่นดินอังกฤษได้สำเร็จ...

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรออกหาแยนที่ตอนนี้คงกำลังรอฟังข่าวด้วยใจระทึกที่อิบิซ่า

"แยน... เตรียมชุดสูทที่หล่อที่สุดของนายไว้ซะ" อเล็กซ์พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยชัยชนะ "ลืมพีเอสวี ลืมเลโอไปให้หมด เราจะบินไปนิวคาสเซิล... นายกำลังจะได้สวมเสื้อเบอร์ 9 ในตำนาน และเราจะไปดูแม่น้ำไทน์ด้วยกันในฐานะ 'ฮีโร่' คนใหม่ของเมืองนี้"

ปลายสายเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะมีเสียงตะโกนด้วยความดีใจดังลอดออกมา อเล็กซ์ยิ้มกว้าง เขาทำสำเร็จแล้ว... ปฐมบทของตำนานแวน เดอ เบิร์ก ในพรีเมียร์ลีกกำลังจะเริ่มต้นขึ้นที่นี่

-----