ราชันเวทเทพองเมียว

ถ้าหากก่อนมาดูงานที่ประเทศญี่ปุ่น ทีวีเกิดถ่ายทอดช่องรวมการเฉพาะกิจ ปรากฏคณาจารย์ห้าสิบมหาวิทยาลัยเข้าชื่อกันออกแถลงการณ์ว่า ตำนานแผ่นดินไหวของประเทศญี่ปุ่นเป็นเรื่องจริง

ถึงกับตั้งโต๊ะนั่งแถลงข่าวหน้าตึกบัญชาการทำเนียบรัฐบาล ด้วยท่าทางขึงขัง แววตาเอาจริงเอาจังแล้วละก็ ต่อให้ฟังดูน่าเชื่อถือเพียงใด ตัวเขาก็ยังคงหัวเราะท้องคัดท้องแข็งไปสามวันแปดวันอยู่ดี

ปลาดุกยักษ์อาศัยอยู่ใต้หมู่เกาะญี่ปุ่น 

ปลาอานนท์อาศัยอยู่ใต้เขาพระสุเมรุ

แอตลาสเทพไททันถูกลงโทษให้แบกท้องฟ้า (โลก) ไว้บนบ่า

และตำนานอื่น ๆ อีกมากมาย 

ไม่ว่าตำนานไหนล้วนกล่าวว่าโลกตั้งอยู่บนหลังของสัตว์ยักษ์หรือไม่ก็คนยักษ์ นี่คือจินตนาการของมนุษย์ที่พยายามทำความเข้าใจปรากฏการณ์ธรรมชาติ 

ทว่ากาลเวลาอันไม่เคยปรานีใคร 

ความจริงได้หักล้างความเชื่อเหลวไหลเหล่านี้หมดสิ้น เช่นเดียวกับความเชื่อเรื่องอื่น ๆ

โลกกลม ไม่ได้แบน แล่นเรือไปถึงสุดขอบฟ้าเมื่อไร ไม่เคยมีใครตกขอบโลก

โลกเป็นดวงดาวหนึ่งในระบบสุริยะ โลกหาใช่ศูนย์กลางของจักรวาล

แผ่นดินไหวเกิดจากการเคลื่อนไหวของแผ่นเปลือกโลก ไม่เกี่ยวข้องกับคนยักษ์หรือสัตว์ยักษ์แต่ประการใด

โครงสร้างภายในของดาวดวงนี้แบ่งออกเป็นสามชั้น

แก่นโลก

ชั้นเนื้อโลก

ชั้นเปลือกโลก เป็นชั้นนอกสุดที่สิ่งมีชีวิตล้วนอาศัยอยู่ 

ผืนดินหลายแห่งเคยเชื่อมต่อกันเมื่อครั้งอดีต ต่อมาแยกออกจากกัน บางส่วนจมลง บางส่วนชนกันเกิดเป็นภูเขาสูง

แต่ทว่าความรู้ที่ตกผลึกจากหลักฐานทางวิทยาศาสตร์มากมายกลับถูกทำลายลงในวันนี้

ปลาดุกยักษ์อาศัยอยู่ใต้หมู่เกาะญี่ปุ่นเป็นเรื่องจริง!

เผ่าทานูกิได้รับมอบหมายหน้าที่อันศักดิ์สิทธิ์จากเทพทาเคะมิคาซึจิ

ภารกิจคือ

หนึ่ง ปกป้องหลักหินซึ่งเทพทาเคะมิคาซึจิปักลงบนลำตัวของปลาดุกยักษ์ 

สอง หมั่นป้อนสุราให้ปลาดุกยักษ์โอนามาซึหลับใหล ระวังอย่าให้มากเกินไป กระทำได้เพียงปีละครั้งในเทศกาลไหว้บรรพบุรุษเท่านั้น

นี่คือความจริงที่ยากจะเชื่อ

หักล้างความรู้ที่เล่าเรียนมา

เปลือกโลก?

วงแหวนแห่งไฟ?

ภูเขาไฟใต้ทะเล?

ความรู้สมัยใหม่กลายเป็นเรื่องตลกไปในทันใด 

ยังมีเรื่องป้อนสุราอีก!?

“สุราไม่ใช่ยิ่งมากยิ่งดีหรือขอรับ ปลาดุกยักษ์จะได้หลับลึก แผ่นดินเกิดความสงบสุข ไม่เกิดแผ่นดินไหวอีก” เด็กหนุ่มอดถามขึ้นมาไม่ได้

ผู้เฒ่าจูโร่ตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ คล้ายกำลังรำลึกถึงความทรงจำอันเจ็บปวด

“มีเทพพยากรณ์เคยทำนายเอาไว้ หากป้อนสุรามากเกินไปอสูรร้ายอีกตนหนึ่งจะตื่นขึ้น”

ตามบันทึกโบราณและคำบอกเล่าต่อ ๆ กันมาภายในเผ่าทานูกิ ไม่มีใครทราบว่าอสูรตนนั้นคืออะไร จากการวิเคราะห์ของสภาผู้อาวุโสตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน เห็นตรงกันว่าอสูรตนนั้นน่าจะเกี่ยวข้องกับหนอนปรสิต

หลังผู้เฒ่ากลับมาจากการลอบเร้นสืบข่าวในเผ่า ยิ่งแน่ใจในความคิดเห็นนี้ ถังสุราเปล่าจำนวนมากมายมหาศาลวางกองเกลื่อนกลาด ไม่รวมถังสุราเต็มเปี่ยมอีกจำนวนมากวางกองสุมเป็นภูเขา ต่อให้คนในเผ่าชื่นชอบสุราขนาดไหน ก็ไม่มีทางดื่มได้หมด

เพื่อค้นหาจุดอ่อนของศัตรูโนะฮิเมะและผู้เฒ่าได้ลอบเข้าไปอีกครั้ง

ครั้งนี้ทั้งสองแทบจบชีวิต!

หนอนปรสิตเป็นพันเป็นหมื่นต่อให้เจ้าสำนักองเมียวมาเองยังไม่อาจต้านทาน

…

“หนี หนีเร็ว”

ต้าหมินตะโกนจนแทบเป็นเสียงกรีดร้อง เนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผล เมื่อครู่ถ้าไม่ทุ่มยันต์ลูกไฟทั้งหมดที่มีละก็ ป่านนี้ตนคงถูกหนอนปรสิตกลืนกินเป็นโครงกระดูกขาวไปแล้ว

สมดังคำโบราณที่ว่า ‘ไม่เข้าถ้ำเสือหรือจะได้ลูกเสือ’

ทำไมไม่เตือนกันบ้าง ‘โปรดระวังเสือดุ พลาดพลั้งคือความตาย’

โนะฮิเมะสลบไสลไม่ได้สติอยู่ในวงแขนของพี่ตุ๊กตา

ต้าหมินมองเห็นแสงไฟอยู่ไม่ไกล 

“อีกนิดเดียว นิดเดียวเท่านั้น ทนหน่อย” เด็กหนุ่มพึมพำกับตัวเองเหมือนคนเสียสติ

ก่อนเท้าจะก้าวออกจากปากถ้ำ มือขวาทำท่ามุทรา ยันต์ลูกไฟใบสุดท้ายพุ่งออกไปข้างหน้า ไม้ตายปกป้องชีวิต 

ศัตรูที่โอบล้อมอยู่ภายนอก ต่างผงะเมื่อเห็นลูกไฟพุ่งเข้าหา นับเป็นโอกาสที่หาได้ยาก

“ไลอ้อน ไป!”

สิ้นเสียงคำสั่ง สุนัขบางแก้วตัวใหญ่ยักษ์ขนาดเท่ากับสิงโตตัวเต็มวัยพลันกระโจนไปข้างหน้า เท้าทั้งสี่เหยียบอากาศเหมือนอยู่บนพื้นดิน ร่างของมันค่อย ๆ ลอยสูงขึ้นไป 

จังหวะเดียวกันกับที่เท้าของไลอ้อนเหยียบบนอากาศ ต้าหมินซึ่งโอบอุ้มร่างหมดสติของโนะฮิเมะกระโดดขึ้นหลังของมันได้พอดิบพอดี โชคดีที่ตุ๊กตามนุษย์คอยช่วยอยู่ข้างหลัง 

เมื่อภารกิจเสร็จสิ้นตุ๊กตามนุษย์ค่อยลอยหายเข้าไปในไข่มุกวิเศษ ของขวัญล้ำค่าที่ได้มาจากเทพมังกรทะเลตะวันออก

เสียงแซกซากดังไล่หลัง ไม่ต้องดูก็รู้ว่าหนอนตัวขาวอวบอ้วนจำนวนมหาศาลกำลังไล่ตามมา 

ไลอ้อนร้องคำราม รีบใช้เท้าทั้งสี่เหยียบย่ำบนอากาศ น่าเสียดายความสามารถเหาะเหินนี้กระทำได้เพียงระยะสั้น ๆ 

ยามนี้ปีศาจทานูกิหลายร้อยตัวส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น บางตัวกระโดดขึ้นสูงยื่นเหยียดกรงเล็บ โชคดีที่ไลอ้อนว่องไวพอ แต่หากเป็นเช่นนี้ต่อไปคงไม่ดีแน่ การเหาะเหินมีเวลาจำกัด ลงพื้นเมื่อไรคงไม่พ้นถูกพวกมันรุมล้อม

ยังดีที่เป้าหมายในการเหาะเหินเดินอากาศครั้งนี้คือขึ้นไปให้สูงที่สุด ไม่ใช่ไกลที่สุด

“กระจาย!”

ลูกไฟสีขาวนวลที่ต้าหมินโยนออกมาก่อนออกจากถ้ำ ซึ่งยามนี้ลอยนิ่งอยู่กลางวงของปีศาจทานูกิ พอสิ้นเสียงคำสั่งพลันแตกกระจาย อานุภาพคล้ายระเบิดเพลิง เปลวไฟสว่างไสว

ฝูงปีศาจแตกฮือ ต้าหมินอาศัยจังหวะนั้น อัญเชิญกิงามินกเหยี่ยวออกมา ไลอ้อนกระโดดขึ้นหลังเหยี่ยวอย่างสวยงาม แล้วคืนร่างกลับเป็นลูกสุนัข เด็กหนุ่มล้มลงบนขนนกอ่อนนุ่ม มือข้างหนึ่งก่ายหน้าผากด้วยความเหนื่อยอ่อน หน้าอกขยับขึ้นลง หัวใจเต้นรัว 

มืออีกข้างอยู่ในท่ามุทรา ออกคำสั่งให้บินหนีด้วยความเร็วสูงสุด

“กร๊าซซซซซ!”

เสียงคำรามด้วยความไม่พอใจของปีศาจทานูกิที่อยู่ด้านล่างดังก้อง

เด็กหนุ่มสั่งให้บินขึ้นสูงกว่านี้ บ่ายหน้าไปทางทะเล ออกห่างจากผืนป่าให้มากที่สุด 

หลังหลบหนีมาตลอดคืน พอได้ยินเสียงคลื่นและมองเห็นมหาสมุทรดำมืดอยู่ตรงหน้า ต้าหมินเกิดรู้สึกสุขใจอย่างประหลาด ไม่เคยคาดคิดว่าจะเป็นได้ขนาดนี้ ยิ่งเวลาสองเท้าสัมผัสกับพื้นทรายชื้นแฉะ เด็กหนุ่มรู้สึกตื้นตันจนน้ำตาซึม 

นี่สินะ ความรู้สึกของผู้รอดชีวิต

ยังดีที่โนะฮิเมะแค่สลบเพราะใช้พลังมากเกินไป และโชคดีที่พลังธาตุหนึ่งเดียวที่เขาสามารถใช้งานได้คือธาตุไฟ ซึ่งเป็นดาวข่มของหนอนปรสิต ไม่อย่างนั้นพวกเขาทั้งสามคงตายกันหมด ไม่มีใครรอด

แผนการที่มั่นใจอย่างยิ่งกลับล้มเหลวไม่เป็นท่า ไม่อาจโทษทานูกิเฒ่าเพราะตัวเขาเองได้สังเวยชีวิตให้กับแผนการนี้แล้ว

จะเป็นอย่างไรต่อไป…

คงต้องรอให้เด็กสาวตื่นขึ้นมาก่อนสินะ 

แล้วแผนมันผิดพลาดตรงไหนกันวะ?

สามวันก่อน เทือกเขาโอยามา (大山)

“ข้าไม่ชอบแผนการนี้เลย” เด็กหนุ่มส่ายหน้า

“หือ!”

“เป็นไปไม่ได้หรอก ไม่ได้ว่านะ แต่มันมองโลกในแง่ดีเกิน คิดดูสิ มอมเหล้าคนทั้งเผ่าเพื่อให้มีเวลาพอกำจัดหนอนปรสิต เฮ้อ...”

“อืม”

“หากมอมเหล้าในงานเทศกาลก็ว่าไปอย่าง แต่นี่มอมเหล้ากลุ่มคนทีละน้อยก่อน เพื่อดึงมาเป็นพวก ข้อนี้ข้าไม่ขัด ช่วยคนยิ่งกว่าสร้างเจดีย์เจ็ดชั้น ยิ่งเยอะยิ่งดี ไม่มีปัญหา

ถึงยังไงวิธีนี้ก็มีความเสี่ยง คนทั้งเผ่าไม่ใช่น้อย ๆ เกิดถูกจับได้ขึ้นมา แล้วถูกโอบล้อม เจ้าจะฝ่าออกมายังไง ผู้เฒ่าท่านกล้าลงมือกับลูกหลานหรือ? เกิดต่อสู้กันขึ้นมา อีกฝ่ายกล้าแลกชีวิตแต่ท่านไม่กล้า เท่ากับแพ้ตั้งแต่ยังไม่สู้ เสี่ยงเกินไป เอาอย่างนี้หาข่าวให้มาก ๆ ก่อนค่อยบุกเข้าไปดีกว่า ข้าเข้าใจว่าท่านผู้เฒ่าเป็นห่วงลูกหลาน กลัวแต่ผลีผลามเกินไป จนกลายเป็นเข้าถ้ำเสือไม่ได้ลูกเสือ แถมถูกเสือทำร้ายอีกต่างหาก”

สีหน้าของต้าหมินกังวลอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช่เขาไม่เชื่อใจในฝีมือของสหาย แต่สังหรณ์ใจยังไงไม่รู้

“ข้าไม่ได้มอมเหล้าคนทั้งเผ่าสักหน่อย แค่ดูว่าจะใช้ประโยชน์จากนิสัยชอบดื่มอย่างไร หากข้อนี้ไม่ได้ ข้ากับท่านผู้เฒ่าก็เข้าไปสืบข่าวตรงแท่นบูชาของโบราณสถาน เกิดโชคดีอาจได้ของรางวัลติดมือมาด้วย

ข้ารู้ว่าเจ้าอยากตามไป อย่าลืมสิ เจ้ามองเห็นร่างเดิมของข้าได้หรือ อีกอย่างที่นั่นกว้างเกินกว่าระยะที่เจ้าสามารถบังคับชิกิงามิ ข้ารับปากจะระวังตัว ให้มากกว่าตอนนั้นที่ข้าขโมยไข่ห่านจากฝูงของมันอีกเอ้า” 

โนะฮิเมะทำหน้าทะเล้น เธอกล่าวต่อด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

“หากเกิดข้อผิดพลาดอะไร เจ้าก็แค่พาพวกเราบินหนีออกมา ไม่เห็นยากสักหน่อย”

เด็กสาวพูดอย่างหนักแน่น จนเด็กหนุ่มยากโต้เถียง 

แผนการมีสองส่วน 

หนึ่ง ใส่ยานอนหลับในสุรา ไม่ว่าทานูกิหนุ่มหรือแก่ทุกตนชอบดื่มสุราก่อนนอน หลายตัวชอบจับกลุ่มสังสรร การกระทำเช่นนี้สามารถแยกผู้บริสุทธิ์ออกมา เมื่อพวกพ้องเพิ่มขึ้น เวลาต่อสู้ย่อมเพิ่มโอกาสชนะ

ต้าหมินรับหน้าที่ฆ่าหนอนปรสิต อีกสองคนรับหน้าที่วางยา

สอง หากข้อหนึ่งไม่สำเร็จหรือช้าเกินไป  คนทั้งสองจะลอบเข้าไปส่วนลึกของหมู่บ้าน ช่วงชิงของวิเศษ พร้อมกับสืบข่าวเรื่องผนึกของปลาดุกยักษ์

แผนแรกกระทำรอบนอก ผิดพลาดยังสามารถหนีทัน 

แผนสองนี่แหละน่ากังวล

ไม่รู้ทำไมต้าหมินใจสั่นชอบกล

‘หวังว่าคงไม่เป็นอะไรนะ’