ตำนานผู้วิเศษ

!!!แป๊ะ

เซี่ยซีหานเอามือตบหน้าผากตัวเองอย่างอนาถ

จำนวนเหรียญบูลนี่ทั้งหมดของมันช่างน้ำหนักได้ราว 1.2 กิโลกรัม นั่นแปลว่ามันยังขาดอีก 40 เหรียญบูลนี่โดยประมาณ เพื่อที่จะทำให้ได้ผลึกน้ำเงินจำนวน 2 กิโลกรัมแล้วบรรลุเป็นผู้วิเศษ

"ข้ารู้แล้วทำไมผู้วิเศษถึงดูยากจน... กรรรรด" เซี่ยซีหานกัดฟันตัวเองอย่างเจ็บปวด

นั่นเพราะมันคิดได้ถึงข้อความสำคัญในช่วงการบรรลุจาก 'ผู้ฝึก' ไปเป็น 'นักวิจัย'

- [ในการก้าวข้ามระดับนั้นมีโอกาสที่คุณจะล้มเหลว มีแต่ผู้มีพรสวรรค์ในการตระหนักรู้พลังที่ยิ่งใหญ่เท่านั้น ที่จะสามารถก้าวผ่านมันได้ในครั้งแรก 'ผู้ฝึกหัด' โดยทั่วไปใช้ความพยายาม 9 ถึง 10 ครั้ง จึงจะบรรลุเป็น 'นักวิจัย' ได้ และในผู้ที่ไร้สติปัญญาพวกเขาอาจจะต้องทำมากกว่านั้น หรืออาจจะไม่มีวันสำเร็จเลย] -

ใบหน้าเซี่ยซีหานมืดมน เมื่อคิดว่าถ้าตัวเองทำพลาดและต้องเสียเงินบูลนี่ทั้งหมดไป

สำหรับเซี่ยซีหานเงินคือชีวิตของตัวมัน

...

หน้าบ้านของเซี่ยซีหาน ตอนนี้เซี่ยซีหานหอบหนัก มันวิ่งไปหาเจียตัวที่โรงหลอม ก่อนจะวิ่งกลับมาที่บ้านของตัวเองบนภูเขา

โดยตอนที่วิ่งไปที่โรงหลอมเซี่ยซีหานมันไปขอยืมเงินบูลนี่ของเจียตัวราว 30 บูลนี่ จากนั้นเอาเหรียญเหล็กของตัวเองทั้งหมด ไปแลกเป็นเงินบูลนี่กับคลังแลกเงินในป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาว

ในที่สุดมันก็มีผลึกสีน้ำเงินมากพอที่จะเปลี่ยนเป็นพลังธรรมชาติที่หนาแน่นได้แล้ว

เซี่ยซีหานตอนนี้ มันชำนาญในการควบคุมธาตุดินมาก หลุมขุดขนาดใหญ่ปรากฏตรงหน้ามันทันทีที่เซี่ยซีหานเอามือวางแนบไปกับพื้น

"มันน่าจะใหญ่พอแล้ว" พูดจบเซี่ยซีหานก็กระโดดลงไป ก่อนมันจะกลบดินกลับ

เซี่ยซีหานอยู่ใต้ดินลึกในระดับหนึ่ง

มันกำเหรียญบูลนี่หรือผลึกน้ำเงิน ในฐานะผู้วิเศษมันรู้วิธีใช้แล้ว พลังโอน่าของเซี่ยซีหานกระตุ้นเหรียญบูลนี่จำนวนมากในมือ

สีของผนึกน้ำเงินส่องประกายเรืองรอง มันสว่างขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะกลายเป็นหมอกสีใสๆ และมีกลิ่นอายแห่งผืนดิน สายธารและแดดยามเช้า

เซี่ยซีหานเพียงหายใจเอาหมอกสีใสๆ เข้าไปเล็กน้อย มันก็รู้สึกถึงความโปร่งโล่ง นอกจากนั้นพลังวิเศษของมันยังรู้สึกตื่นตัว

"ใช่แล้วนี่คือพลังธรรมชาติที่อัดแน่น เพียงแค่สูดหมอกสีใสนี่เข้าไป ข้าก็รู้สึกโปร่งโล่งร่างเบาราวกับนก"

เซี่ยซีหานยิ้มอารมณ์ดีได้เพียงสองสามอึดใจ ก่อนที่จะใบหน้ามืดมน

"ไม่ได้การหมอกสีใสจะคงอยู่ได้ไม่นาน และนี่ก็คือเงินบูลนี่ทั้งหมดที่ข้ามี ข้าต้องเร่งตระหนักรู้และกายเป็น 'นักวิจัย' ให้ได้ ถ้าข้าพลาดมันจะเท่ากับว่า ข้าเสียเงินไปร้อยบูลนี่ไปฟรีๆ"

ด้วยความยากจน เซี่ยซีหานไม่สามารถทำเล่นๆ และล้มเหลวได้มากนัก

ร่างของเซี่ยซีหานตอนนี้ แขนสองข้างมันกางออก จากนั้นดินธาตุและต้นไม้งอกออกจากร่างมัน ดินธาตุและต้นไม้จากตัวเซี่ยซีหาน เลื้อยเชื่อมโยงไปกับผนังดินรอบด้าน

ก่อนที่ตัวเซี่ยซีหายจะคล้ายมีต้นไม้เล็กโตขึ้นไปทั่ว มันเริ่มแตกกิ่งก้านและมีใบไม้

ต้นไม้และดินธาตุรอบตัว ช่วยเซี่ยซีหานดูดซับพลังธรรมชาติจากหมอกสีใส ที่เกิดจากเหรียญบูลนี่อย่างรวดเร็ว

ในห้วงจิตของเซี่ยซีหาน คล้ายมองเห็นร่างกายตัวเองเป็นสีใส ภายในมีเส้นพลังชีวิตเชื่อมโยง และไหลเวียนต่อเนื่องอย่างไม่หยุดหย่อน

พลังโอน่าที่ดูดซับทะลักไปสู่การเชื่อมโยงเหล่านั้น ยิ่งเซี่ยซีหานดูดซับหมอกสีใสมากเท่าไหร่ เส้นพลังชีวิตที่เชื่อมกับร่างวิญญาณของมันก็เปล่งประกายมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่ง จากเส้นชีวิตหลักที่คมชัด ปรากฏเส้นพลังชีวิตขนาดเล็กแตกกิ่งก้านและเริ่มส่องประกายมากขึ้น

เซี่ยซีหานรู้สึกว่า ตัวเองเป็นหนึ่งเดียวกับสวรรค์และปฐพี

"นี่คือความรู้สึกอะไรกัน ข้ารู้สึกสบายตัวเหลือเกิน"

!!!วูบ

ร่างวิญญาณของเซี่ยซีหานสว่างจ้า ก่อนร่างจริงของมันจะถูกพลักดัน ตัวมันลอยละล่องเหนือพื้นเล็กน้อย เซี่ยซีหานรู้สึกว่าตัวเองสูงขึ้น ประสาทรับรู้ก็คมชัดขึ้นนับสิบเท่า เสียงแห่งธรรมชาติและสายลมมันก็ได้ยินแต่ไกล แม้ว่าจะอยู่ใต้ดิน

"นี่มันอะไรกัน"

โดยที่เซี่ยซีหานไม่รู้ตัว มันได้บรรลุระดับของ 'นักวิจัย' แล้ว

และด้วยความพิเศษอันแปลกประหลาด อาจจะเป็นเพราะการขัดเกลารูนธรรมชาติอันบริสุทธิ์เป็นพื้นฐาน เซี่ยซีหานขาข้างหนึ่งมันไปยืนบนขอบเขตผู้วิเศษที่แท้จริง 'อาณาจักรแห่งสัมผัส' โดยไม่รู้ตัว

เซี่ยซีหานรีบเปิดข้อมูลของระบบขึ้นดูทันที

-----

- [เซี่ยซีหานผู้วิเศษระดับ 3 ขั้น 1 "นักวิจัยขั้น 1 พิเศษ"] -

- [จิตแห่งราชัน ระดับ 0 : 45.45%] -

- [ทักษะแห่งดิน ระดับ 4 : 2.14% / ทักษะแห่งไม้ ระดับ 3 : 1.19%] -

- [ทักษะปีศาจไร้หน้า ระดับ 0 : 79.99% / ทักษะวิหครุ่งอรุณ ระดับ 2 : 0.14%] -

- [ทักษะช่างหลอม ระดับ 3 : 20.49% ช่างชำนาญ] -

- [โอน่า : 10,890.99 หน่วย "✬☆☆☆☆ ความบริสุทธิ์ของโอน่าไร้ดาว : 65.95%"] -

- [องค์ปัญญา : 959 หน่วย] -

- [ศักยภาพร่างกาย : 1294 หน่วย] -

- [อายุขัย: 61 ปี 144 วัน] -

-----

"นี่มัน..." เซี่ยซีหานแทบจะต้องเอามือปิดปากตัวเอง มันปลื้มปริ่ม

เซี่ยซีหานทำสำเร็จ มันได้กลายเป็น 'นักวิจัย' และพลังโอน่าของมันยังทะลักไปถึง 10,890.99 หน่วย

อายุขัยกลายเป็น 61 ปี ตอนนี้เซี่ยซีหานไม่มีกังวลเรื่องที่ว่าจะตายตอนอายุสั้นอีกต่อไปแล้ว อายุหกสิบปีนั้น เซี่ยซีหานพอใจในระดับหนึ่งแล้ว

แต่จากการสังเกตเซี่ยซีหานพบว่า คำสาปในร่างมันยังไม่ถูกทำลาย หลังอายุขัยของมันยังมีส่วนขยายที่ระบุว่า มันถูกคำสาปอยู่

แต่ตอนนี้เซี่ยซีหานไม่จำเป็นต้องสนใจมันอีกต่อไป มันก้าวหน้าเกินที่จะสนใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่างอายุขัยแล้ว

ยิ่งเมื่อมันรู้จากหนังสือผู้วิเศษว่า ผู้วิเศษมีอายุขัยได้ 200 ถึง 500 ปี มันจะมาสนใจอายุขัยอันน้อยนิดของตัวเองทำไม

แต่จุดสังเกตเล็กๆ ที่เซี่ยซีหานสังเกตเห็น และมันพึ่งเพิ่มขึ้นมาใหม่หลังจากเซี่ยซีหานบรรลุเป็น 'นักวิจัย' มันคือคำว่า 'พิเศษ' ที่อยู่ด้านหลัง 'นักวิจัยขั้น 1'

"นี่มันคืออะไร" เซี่ยซีหานพูดกับตัวเอง ก่อนจะพบว่าคำว่า 'พิเศษ' มีส่วนขยายให้มันคลิกอ่านได้

- ["ความสำเร็จเล็กๆ ของนักเดินทางข้ามโลกตัวกระจ้อยร่อย เจ้าได้เป็นผู้วิเศษระดับ 'นักวิจัย' แต่ถึงอย่างนั้นขาข้างหนึ่งของเจ้ากลับไปแตะสัมผัส 'อาณาจักรแห่งสัมผัส' ซึ่งเป็นดินแดนแรกของผู้วิเศษที่แท้จริงได้ ข้ายินดีกับเจ้านัก"] -

- ["แต่จงอย่าได้หยิ่งผยองในโลกใบนี้ มีบุตรขุนนางและลูกหลานของผู้มีเกียรติจำนวนมากที่ทำได้เช่นเจ้า ในดินแดนเล็กๆ เช่นอาณาจักรชั้นหนึ่งนั้น สิ่งนี่ทำให้เจ้าดูเหมือนจะพิเศษ แต่ในอาณาจักรชั้นสาม สี่ และมหาอาณาจักรชั้นห้า ที่เต็มไปด้วยดวงดาวที่ส่องประกาย เจ้าเป็นเพียงแค่ผู้วิเศษที่น่าสนใจเล็กน้อย"] -

- ["และในเมื่อเจ้ามีความก้าวหน้าขนาดนี้ ข้าจะแนะนำอะไรให้เจ้าเล็กน้อย เพื่อความแข็งแกร่งที่ยิ่งกว่าใครและทำให้เจ้าก้าวไปเหนือผู้วิเศษที่เหนือกว่าผู้วิเศษคนใด เป็นอัจฉริยะแห่งอัจฉริยะที่แท้จริง"] -

- ["จงเร่งขัดเกลา 'ความบริสุทธิ์ของโอน่า' ยิ่งมันบริสุทธิ์มากเท่าไหร่ พลังโอน่าที่เจ้าใช้ก็จะยิ่ง ยิ่งใหญ่และน่าหวาดกลัวมากเท่านั้น"] -

เซี่ยซีหานเมื่ออ่านจบครู่หนึ่ง มันก็เชิดหน้าขึ้นมือกำหมัด รู้สึกถึงความเป็นพระเอกของโลกใหม่

หากแต่มันก็เพียงครู่สั้นๆ เท่านั้น

"ข้าจะแข็งแกร่งไปทำไม ข้าไม่สู้คน"

...

"ซีหาน" เสียงเจียตัวดัง

เซี่ยซีหานยิ้ม ควบคุมดินธาตุและกระโดดขึ้นจากหลุมลึกทันที ตอนกระโดด เซี่ยซีหานรู้สึกว่า มันกระโดดได้สูงและเร็วกว่าที่เคย

"ซีหานนั่นเจ้า" เจียตัวตกตะลึง เมื่อเห็นเซี่ยซีหานกระโดดสูงราวกับว่า อีกนิดมันจะบินได้

"ลุงเจียตัวช่วยข้าด้วย ข้ากลัวความสูง กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด"

เซี่ยซีหานมันไร้ประสบการณ์และยังไม่เข้าใจความแข็งแกร่งของตัวเองเล็กน้อย เล็กน้อยจริงๆ