ตอนนี้ธนาที่ได้รับฟังข้อความจากบอดี้การ์ดที่ให้คอยดูแลชลดาก็ถึงกับใบ้กิน ก่อนที่เขาจะเดินมาอยู่ข้างๆเมธัสผู้เป็เ้านาย
ท่าทางไม่รู้จะพูดอะไรของคนสนิททำให้เมธัสเงยหน้าขึ้นจากเอกสาร
" มีอะไรก็พูดมา "
น้ำเสียงเรียบนิ่งพูดขึ้นก่อนจะหันไปจดจ่อกับเอกสารอีกครั้ง จากที่สังเกตดูคงจะเป็เื่เกี่ยวกับชลดาอีกอย่างแน่นอน
" คือว่า...คุณชลดาเธอขอให้โกเมนไปซื้อลอตเตอรี่ให้กับเธอครับ"
คำว่าลอตเตอรี่ทำให้เมธัสถึงกับนิ่งไปชั่วขณะก่อนที่จะขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ
" ฉันเคยให้นายเอา black card ให้เธอไม่ใช่หรอ ทำไมถึงต้องไปซื้อหวยอีก"
" ผมเอาให้แล้วจริงๆครับ แต่ดูเหมือนว่าประวัติการใช้เงินของเธอแทบจะไม่มีเลย นอกจากวันที่ไปซื้อแท็บเล็ตวันนั้น เธอก็แทบจะไม่ได้ใช้เงินซื้ออะไรที่้าอีกเลย"
" เธอคิดจะทำอะไรกันแน่ "
เพราะด้วยบัตรที่เขาให้ไปก็มีจำนวนเงินมากมายมหาศาลที่ใช้ไปเป็ชาติก็คงไม่หมด ทำไมเธอจะต้องอยากได้ลอตเตอรี่และเสี่ยงโชคด้วย
" ช่างเถอะ เธออาจจะอยากลุ้นหวยก็ได้ สั่งบอดี้การ์ดให้หามาให้เธอให้ได้มากที่สุด หรือจะไปเหมาลอตเตอรี่ให้เธอก็ได้ ถ้าเธออยากจะลุ้นอย่างเต็มที่"
" คือว่าเธอขอให้ซื้อแค่เลขที่เธอ้าแค่หกตัวเท่านั้นครับ ซึ่งก็คือเลข 999997 "
" เจาะจง?"
เมธัสขมวดคิ้วพร้อมกับถามย้ำเพื่อความแน่ใจ
" ครับ"
" ให้คนตามหาให้เธอให้ได้มากที่สุดก็แล้วกัน"
" รับทราบครับ"
เมธัสมองตามคนสนิทที่ไปทำธุระตามที่เขาสั่งการ พร้อมกับคิดถึงความแปลกประหลาดของภรรยาในนามที่ดูเหมือนจะมากขึ้นทุกที
และในวันต่อมาชลดาก็ได้ลอตเตอรี่ที่ตัวเอง้า ซึ่งจำนวนของมันมีมากถึงหกสิบกว่าใบ ใบละหกล้านบาท ซึ่งก็ได้ถึงสามร้อยกว่าล้านบาทแบบยังไม่หักภาษี !!
" ต้องขอโทษจริงๆครับ พวกผมหามาได้มากที่สุดเท่านี้"
โกเมนก้มหัวยอมรับความผิด สลากมีหนึ่งร้อยใบแต่พวกเขากลับหาได้ไม่ได้แค่หกสิบกว่าใบเท่านั้น
ส่วนชลดาตอนนี้กำลังตาโตมองลอตเตอรี่บนโต๊ะอย่างไม่อยากจะเชื่อ แต่เมื่อเห็นท่าทางผิดหวังในตัวเองของโกเมนเธอก็ได้สติก่อนที่จะยิ้มออกมา
" นี่มันมากกว่าที่ฉันขอไว้ซะอีก มากกว่าเยอะเลย จริงสิ มีใครช่วยฉันหาลอตเตอรี่เลขนี้บ้าง อืมม ขอแค่จำนวนก็ได้ว่ามีกี่คน"
โกเมนที่เห็นหญิงสาวมีท่าทางเป็มิตรและใจดีกับเขามันก็ทำให้เขาเริ่มรู้สึกว่าป้อมปราการที่เขาตั้งไว้แต่เดิมมันเริ่มพังทลายลงเรื่อยๆ
เพราะตลอดเวลาที่เขาคอยดูแลเธอ เธอได้แสดงถึงความมีน้ำใจกับพวกเขาโดยตลอด จากตอนแรกที่ตั้งท่ารังเกียจตอนนี้กลับรู้สึกสงสารเวลาที่เห็นนายท่านแสดงท่าทางไม่สนใจชลดา
บางครั้งถึงขนาดรู้สึกเจ็บแทนเมื่อเธอมีท่าทางที่เศร้าหมอง และรู้สึกโกรธเมื่อคนรับใช้พวกนั้นแสดงท่าทีไม่ดีกับเธอทั้งที่เธอไม่ได้ทำอะไรให้เลยสักนิด
" มีทั้งหมด 10 คนครับ พวกเรากระจายกันหาข้อมูล "
ชลดาพยักหน้าก่อนที่จะหยิบลอตเตอรี่ขึ้นมาสิลใบและยื่นให้กับโกเมน
"เอาไปเป็รางวัลกันคนละใบนะคะ ส่งให้ถึงมือพวกเขาด้วยนะคะถือว่าเป็คำขอบคุณจากฉัน ลองคิดให้ดีนะคะว่ามีใครช่วยเหลืออีกหรือเปล่าฉันจะได้เพิ่มให้"
"มีเท่านี้แหละครับ เดี๋ยวผมจะให้พวกเขาทุกคนแน่นอนครับ"
โกเมนรับมาอย่างงงๆ ก่อนที่จะรับปากด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น ต่อให้มันเป็แค่กระดาษก็ตามแต่ก็ถือว่าเป็รางวัลจากเ้านายก็แล้วกัน
" ไว้พรุ่งนี้พวกเรามาลุ้นหวยพร้อมกันนะคะ"
รอยยิ้มกว้างพร้อมด้วยประกายตาแพรวพราวของชลดาทำให้โกเมนเผลอยิ้มออกมาชั่วขณะ
" โอ๊ะ! พอยิ้มก็ดูดีขึ้นอีกนะคะเนี่ย อย่าเอาแต่ทำหน้าบึ้งตามเ้านายของพวกคุณสิคะ แค่คุณเลขาที่ติดเชื้อจากเ้านายพวกคุณคนเดียวฉันก็รับไม่ไหวแล้ว"
" พรืดดด ฮ่าๆๆ คุณนี่จริงๆเลยนะครับ "
จากตอนแรกที่จะกลับมาเก๊กหน้าขรึมเหมือนเดิม แต่เมื่อนึกถึงหน้าของธนาที่เป็หัวหน้าของเขามันก็ทำให้เขาอดที่จะหัวเราะไม่ได้
โกเมนนำลอตเตอรี่ทั้งสิลใบไปแจกจ่ายให้กับเพื่อนๆบอดี้การ์ดที่ช่วยกันหาลอตเตอรี่ รวมถึงให้บอดี้การ์ดนำไปมอบให้กับธนาอีกหนึ่งใบ
เมื่อทุกคนได้รับลอตเตอรี่ก็มองด้วยความสงสัยและงุนงง ยิ่งเมื่อโกเมนบอกว่าเป็ของแทนคำขอบคุณจากชลดาและให้รอลุ้นรางวัลร่วมกันวันพรุ่งนี้ พวกเขาก็ทำหน้าไม่ถูก
ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เคยซื้อลอตเตอรี่แต่มันไม่เคยถูกแม้แต่เลขท้ายสองตัว แล้วเลขแปลกประหลาดแบบนี้มันจะถูกได้ยังไง แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็อยากจะลองลุ้นรางวัลในวันพรุ่งนี้ร่วมกับเพื่อนๆที่ได้ลอตเตอรี่มาด้วยกัน ซึ่งมันก็ดูน่าตื่นเต้นไม่น้อย
" อะไรวะ?"
บอดี้การ์ดคนหนึ่งถามขึ้นเมื่ออยู่ดีๆก็มีเพื่อนบอดี้การ์ดนำลอตเตอรี่มาให้บอดี้การ์ดที่ทำงานด้วยกันซึ่งยืนอยู่ข้างๆ
" เป็ของรางวัลจากคุณชลดาตอนที่ให้พวกเราไปช่วยกันหาลอตเตอรี่เลขนี้ จริงสินายไม่ได้หาช่วยกันนี่นา ฉันคงให้ไม่ได้นะ "
บอดี้การ์ดคนนั้นพูดขึ้นก่อนที่จะส่งลอตเตอรี่ให้กับคนที่อยู่ข้างๆเขา
" เหอะ ก็แค่กระดาษใบหนึ่ง เห็นพวกนายช่วยกันหากันแทบตายนี่หรอวะรางวัล"
" เอาน่า ลุ้นเล่นสนุกดีออก อีกอย่างพวกเราก็ทำตามคำสั่งของนายท่านอยู่แล้ว ทำไมต้องไปหวังรางวัลอะไรจากคุณชลดาด้วย"
" เออๆ พ่อพระจริงเว้ย ขอให้ถูกแล้วกัน ฮ่าๆๆโคตรตลกเลยว่ะ เพิ่งเคยเห็นเ้านายให้ของรางวัลเป็ลอตเตอรี่แล้วให้มาลุ้นเอง โคตรจี้ "
ฝ่ายธนาก็กำลังมองลอตเตอรี่ที่ลูกน้องนำมามอบให้บอกว่าเป็รางวัลจากชลดา เขากำลังตัดสินใจว่าจะโยนมันทิ้งหรือว่าจะเก็บไว้ดี แต่ด้วยความสงสัยก็มีมากกว่าดังนั้นจึงเก็บไว้รอดูวันพรุ่งนี้
และในที่สุดวันที่ทุกคนรอคอยโดยไม่ได้ตั้งใจก็มาถึง ่เวลาสำคัญที่จะประกาศผลรางวัลก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
คนที่ว่างก็นำลอตเตอรี่ขึ้นมาพร้อมกันและฟังการประกาศผลรางวัลไปด้วย ซึ่งก็ไม่มีตัวเลขที่ถูกเลยแม้แต่รางวัลเดียว เหลือแค่รางวัลที่หนึ่งที่กำลังลีลากว่าจะประกาศผล
ส่วนคนที่ไม่ได้มีส่วนร่วมก็ได้แต่ส่ายหัวและหัวเราะกับท่าทางลุ้นระทึกของบอดี้การ์ดที่นำลอตเตอรี่มาถือพร้อมกันและรอดูผลอย่างลุ้นระทึก
เหอะ เลขแบบนั้นมันจะไปถูกได้ยังไง บ้าหรือเปล่า
" เป็อะไร ทำไมทำท่าทางอยู่ไม่สุข"
เมธัสถามขึ้นเมื่อธนาเหมือนอยากจะทำอะไรสักอย่าง แถมสายตายังเหล่มองไปที่กระเป๋าของตัวเองอยู่บ่อยๆ
" ปะ..เปล่าครับ ไม่มีอะไร"
ธนาตั้งท่าปฏิเสธ แต่เมื่อเห็นสายตาที่มองมาอย่างบังคับให้เขาพูดความจริงเขาจึงตอบกลับไปอย่างจำนน
" คือว่าเมื่อวานคุณชลดาได้นำลอตเตอรี่มาให้ผมหนึ่งใบ แล้วตอนนี้มันก็ใกล้จะประกาศผลรางวัล ผมก็เลยสงสัยว่ามันจะถูกไหม แค่นั้นเองครับ"
" ...แล้วทำไมนายถึงได้ลอตเตอรี่จากเธอด้วยล่ะ"
เสียงเข้มที่ไม่บ่งบอกอารมณ์แต่ทำให้ธนารู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูก
" บอดี้การ์ดบอกว่าคุณชลดามอบให้เพื่อเป็รางวัลที่ช่วยเธอหาลอตเตอรี่ครับ"
" ฉันเป็คนสั่งการพวกนาย...แล้วทำไมฉันไม่ได้"
" เอ่อ..คือ..."
คำพูดที่ดูเหมือนสามีน้อยใจภรรยาทำให้ธนาถึงกับยืนตัวแข็ง เขาพยายามคิดหาคำพูดแต่ก็คิดไม่ออก
" หึ ช่างเถอะ ถ้าอยากรู้ก็ลองเปิดฟังดูสิ ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าทำไมเธอถึงได้ตามหาเลขหกตัวนี้ขนาดนี้"
" ครับ"
ทันทีที่ได้รับอนุญาต ธนาก็หยิบรีโมทกดเปิดโทรทัศน์ไปช่องที่กำลังประกาศผลรางวัลทันที และดูเหมือนว่าตอนนี้จะเหลือแค่รางวัลที่ 1 เท่านั้นที่ยังไม่ประกาศ
ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้พูดอะไร เสียงจากในโทรทัศน์ก็ดังขึ้น
' รางวัลที่หนึ่งงวดประจำวันที่...เลขที่ออก 999997 ....999997 ...'
!!!
ทั้งสองมองไปที่ลอตเตอรี่และมองไปที่หน้าจออย่างไม่อยากจะเชื่อ
ที่คฤหาสน์ของตระกูลอัศวพัชรกุล
" กรี๊ดดด ฮือออ เงินจ๋ามาหาแม่มา งื้อออ จุ๊บๆๆๆ "
ชลดากรีดร้องลั่นด้วยความดีใจอยู่ที่ห้องนั่งเล่นกับโกเมนที่เธอลากมาลุ้นหวยด้วยกัน
และตอนนี้โกเมนกำลังอ้าปากค้างอย่างไม่อยากเชื่อสายตา เขามองเห็นกระดาษตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ ตอนนี้เขากำลังถือเงินห้าถึงหกล้านเลยนะ และที่สำคัญมันก็เป็ของเขาด้วย!
เขาเงยหน้าขึ้นมองชลดาอย่างตกตะลึง ของเขาแค่หนึ่งใบ แต่อีกห้าสิบกว่าใบซึ่งเป็จำนวนเงินหลายร้อยล้านมันอยู่กับเธอ!!
นี่เธอสามารถรู้ล่วงหน้าถึงตัวเลขที่จะออกได้ด้วยหรอเนี่ย!!
และไม่ใช่มีแค่ที่นี่เท่านั้นที่มีเสียงเฮลั่น แต่บอดี้การ์ดที่มีลอตเตอรี่อยู่ในมือตอนนี้พวกเขาถึงกับตาโตพูดไม่ออก
มีบางคนถึงขนาดเป็ลมด้วยอาการช็อคกะทันหัน
"เฮ้ย! เป็ไรวะ "
บอดี้การ์ดที่ไม่ได้ลอตเตอรี่เมื่อเห็นเพื่อนบอดี้การ์ดที่พากันลุ้นลอตเตอรี่เงียบกริบและบางคนถึงกับทรุดตัวลงนั่งกับพื้นพวกเขาก็เดินเข้ามาถามด้วยความสงสัย
" เป็อะไร ฉันก็บอกแล้วว่ามันคงไม่ถูกหรอก พวกแกจะไปลุ้นอะไรนักหนา"
" แกดู!!"
บอดี้การ์ดคนหนึ่งยื่นลอตเตอรี่ให้คนพูดดู ส่วนเขาก็กลับไปล่องลอยเหมือนอยู่ในความฝันต่อ
บอดี้การ์ดคนที่พูดก็ขมวดคิ้วด้วยความงุนงง ก่อนที่จะตรวจลอตเตอรี่ที่ถืออยู่ และพบว่ามันเป็ลอตเตอรี่รางวัลที่ 1!!
" เชี่ยยย! จริงหรอวะ"
เสียงะโดึงให้บอดี้การ์ดคนอื่นรีบวิ่งเข้ามาดู และทันทีที่รู้เื่พวกเขาก็มองไปที่คนที่ถือลอตเตอรี่ด้วยสายตาอิจฉา
ส่วนคนที่ถูกรางวัลตอนนี้ก็ได้สติ พวกเขารีบเก็บลอตเตอรี่ไว้อย่างดีด้วยหัวใจที่เต้นรัวด้วยความตื่นเต้น พร้อมกับพูดขอบคุณชลดาไม่หยุด
บางคนถึงขั้นฝันหวาน ตั้งใจจะซื้อรถซื้อบ้านให้กับครอบครัว
ส่วนคนที่สบประมาทไว้ั้แ่แรกก็อ้าปากค้างอย่างพูดไม่ออก